Biblia Vulgata

Register:
Evangelium secundum Matthaeum | Evangelium secundum Marcum | Evangelium secundum Lucam | Evangelium secundum Iohannem | Actus Apostolorum | Epistula ad Romanos | Epistula ad Corinthios I | Epistula ad Corinthios II | Epistula ad Galatas | Epistula ad Ephesios | Epistula ad Philippenses | Epistula ad Colossenses | Epistula ad Thessalonicenses I | Epistula ad Thessalonicenses II | Epistula ad Timotheum I | Epistula ad Timotheum II | Epistula ad Titum | Epistula ad Philemon | Epistula ad Hebraeos | Epistula Iacobi | Epistula Petri I | Epistula Petri II | Epistula Iohannis I | Epistula Iohannis II | Epistula Iohannis III | Epistula Iudae | Apocalypsis Iohannis apostoli

1,1 liber generationis Iesu Christi filii David filii Abraham

1,2 Abraham genuit Isaac Isaac autem genuit Iacob Iacob autem genuit Iudam et fratres eius

1,3 Iudas autem genuit Phares et Zara de Thamar Phares autem genuit Esrom Esrom autem genuit Aram

1,4 Aram autem genuit Aminadab Aminadab autem genuit Naasson Naasson autem genuit Salmon

1,5 Salmon autem genuit Booz de Rachab Booz autem genuit Obed ex Ruth Obed autem genuit Iesse Iesse autem genuit David regem

1,6 David autem rex genuit Salomonem ex ea quae fuit Uriae

1,7 Salomon autem genuit Roboam Roboam autem genuit Abiam Abia autem genuit Asa

1,8 Asa autem genuit Iosaphat Iosaphat autem genuit Ioram Ioram autem genuit Oziam

1,9 Ozias autem genuit Ioatham Ioatham autem genuit Achaz Achaz autem genuit Ezechiam

1,10 Ezechias autem genuit Manassen Manasses autem genuit Amon Amon autem genuit Iosiam

1,11 Iosias autem genuit Iechoniam et fratres eius in transmigratione Babylonis

1,12 et post transmigrationem Babylonis Iechonias genuit Salathihel Salathihel autem genuit Zorobabel

1,13 Zorobabel autem genuit Abiud Abiud autem genuit Eliachim Eliachim autem genuit Azor

1,14 Azor autem genuit Saddoc Saddoc autem genuit Achim Achim autem genuit Eliud

1,15 Eliud autem genuit Eleazar Eleazar autem genuit Matthan Matthan autem genuit Iacob

1,16 Iacob autem genuit Ioseph virum Mariae de qua natus est Iesus qui vocatur Christus

1,17 omnes ergo generationes ab Abraham usque ad David generationes quattuordecim et a David usque ad transmigrationem Babylonis generationes quattuordecim et a transmigratione Babylonis usque ad Christum generationes quattuordecim

1,18 Christi autem generatio sic erat cum esset desponsata mater eius Maria Ioseph antequam convenirent inventa est in utero habens de Spiritu Sancto

1,19 Ioseph autem vir eius cum esset iustus et nollet eam traducere voluit occulte dimittere eam

1,20 haec autem eo cogitante ecce angelus Domini in somnis apparuit ei dicens Ioseph fili David noli timere accipere Mariam coniugem tuam quod enim in ea natum est de Spiritu Sancto est

1,21 pariet autem filium et vocabis nomen eius Iesum ipse enim salvum faciet populum suum a peccatis eorum

1,22 hoc autem totum factum est ut adimpleretur id quod dictum est a Domino per prophetam dicentem

1,23 ecce virgo in utero habebit et pariet filium et vocabunt nomen eius Emmanuhel quod est interpretatum Nobiscum Deus

1,24 exsurgens autem Ioseph a somno fecit sicut praecepit ei angelus Domini et accepit coniugem suam

1,25 et non cognoscebat eam donec peperit filium suum primogenitum et vocavit nomen eius Iesum

2,1 cum ergo natus esset Iesus in Bethleem Iudaeae in diebus Herodis regis ecce magi ab oriente venerunt Hierosolymam

2,2 dicentes ubi est qui natus est rex Iudaeorum vidimus enim stellam eius in oriente et venimus adorare eum

2,3 audiens autem Herodes rex turbatus est et omnis Hierosolyma cum illo

2,4 et congregans omnes principes sacerdotum et scribas populi sciscitabatur ab eis ubi Christus nasceretur

2,5 at illi dixerunt ei in Bethleem Iudaeae sic enim scriptum est per prophetam

2,6 et tu Bethleem terra Iuda nequaquam minima es in principibus Iuda ex te enim exiet dux qui reget populum meum Israhel

2,7 tunc Herodes clam vocatis magis diligenter didicit ab eis tempus stellae quae apparuit eis

2,8 et mittens illos in Bethleem dixit ite et interrogate diligenter de puero et cum inveneritis renuntiate mihi ut et ego veniens adorem eum

2,9 qui cum audissent regem abierunt et ecce stella quam viderant in oriente antecedebat eos usque dum veniens staret supra ubi erat puer

2,10 videntes autem stellam gavisi sunt gaudio magno valde

2,11 et intrantes domum invenerunt puerum cum Maria matre eius et procidentes adoraverunt eum et apertis thesauris suis obtulerunt ei munera aurum tus et murram

2,12 et responso accepto in somnis ne redirent ad Herodem per aliam viam reversi sunt in regionem suam

2,13 qui cum recessissent ecce angelus Domini apparuit in somnis Ioseph dicens surge et accipe puerum et matrem eius et fuge in Aegyptum et esto ibi usque dum dicam tibi futurum est enim ut Herodes quaerat puerum ad perdendum eum

2,14 qui consurgens accepit puerum et matrem eius nocte et recessit in Aegyptum

2,15 et erat ibi usque ad obitum Herodis ut adimpleretur quod dictum est a Domino per prophetam dicentem ex Aegypto vocavi filium meum

2,16 tunc Herodes videns quoniam inlusus esset a magis iratus est valde et mittens occidit omnes pueros qui erant in Bethleem et in omnibus finibus eius a bimatu et infra secundum tempus quod exquisierat a magis

2,17 tunc adimpletum est quod dictum est per Hieremiam prophetam dicentem

2,18 vox in Rama audita est ploratus et ululatus multus Rachel plorans filios suos et noluit consolari quia non sunt

2,19 defuncto autem Herode ecce apparuit angelus Domini in somnis Ioseph in Aegypto

2,20 dicens surge et accipe puerum et matrem eius et vade in terram Israhel defuncti sunt enim qui quaerebant animam pueri

2,21 qui surgens accepit puerum et matrem eius et venit in terram Israhel

2,22 audiens autem quod Archelaus regnaret in Iudaea pro Herode patre suo timuit illo ire et admonitus in somnis secessit in partes Galilaeae

2,23 et veniens habitavit in civitate quae vocatur Nazareth ut adimpleretur quod dictum est per prophetas quoniam Nazareus vocabitur

3,1 in diebus autem illis venit Iohannes Baptista praedicans in deserto Iudaeae

3,2 et dicens paenitentiam agite adpropinquavit enim regnum caelorum

3,3 hic est enim qui dictus est per Esaiam prophetam dicentem vox clamantis in deserto parate viam Domini rectas facite semitas eius

3,4 ipse autem Iohannes habebat vestimentum de pilis camelorum et zonam pelliciam circa lumbos suos esca autem eius erat lucustae et mel silvestre

3,5 tunc exiebat ad eum Hierosolyma et omnis Iudaea et omnis regio circa Iordanen

3,6 et baptizabantur in Iordane ab eo confitentes peccata sua

3,7 videns autem multos Pharisaeorum et Sadducaeorum venientes ad baptismum suum dixit eis progenies viperarum quis demonstravit vobis fugere a futura ira

3,8 facite ergo fructum dignum paenitentiae

3,9 et ne velitis dicere intra vos patrem habemus Abraham dico enim vobis quoniam potest Deus de lapidibus istis suscitare filios Abrahae

3,10 iam enim securis ad radicem arborum posita est omnis ergo arbor quae non facit fructum bonum exciditur et in ignem mittitur

3,11 ego quidem vos baptizo in aqua in paenitentiam qui autem post me venturus est fortior me est cuius non sum dignus calciamenta portare ipse vos baptizabit in Spiritu Sancto et igni

3,12 cuius ventilabrum in manu sua et permundabit aream suam et congregabit triticum suum in horreum paleas autem conburet igni inextinguibili

3,13 tunc venit Iesus a Galilaea in Iordanen ad Iohannem ut baptizaretur ab eo

3,14 Iohannes autem prohibebat eum dicens ego a te debeo baptizari et tu venis ad me

3,15 respondens autem Iesus dixit ei sine modo sic enim decet nos implere omnem iustitiam tunc dimisit eum

3,16 baptizatus autem confestim ascendit de aqua et ecce aperti sunt ei caeli et vidit Spiritum Dei descendentem sicut columbam venientem super se

3,17 et ecce vox de caelis dicens hic est Filius meus dilectus in quo mihi conplacui

4,1 tunc Iesus ductus est in desertum ab Spiritu ut temptaretur a diabolo

4,2 et cum ieiunasset quadraginta diebus et quadraginta noctibus postea esuriit

4,3 et accedens temptator dixit ei si Filius Dei es dic ut lapides isti panes fiant

4,4 qui respondens dixit scriptum est non in pane solo vivet homo sed in omni verbo quod procedit de ore Dei

4,5 tunc adsumit eum diabolus in sanctam civitatem et statuit eum supra pinnaculum templi

4,6 et dixit ei si Filius Dei es mitte te deorsum scriptum est enim quia angelis suis mandabit de te et in manibus tollent te ne forte offendas ad lapidem pedem tuum

4,7 ait illi Iesus rursum scriptum est non temptabis Dominum Deum tuum

4,8 iterum adsumit eum diabolus in montem excelsum valde et ostendit ei omnia regna mundi et gloriam eorum

4,9 et dixit illi haec tibi omnia dabo si cadens adoraveris me

4,10 tunc dicit ei Iesus vade Satanas scriptum est Dominum Deum tuum adorabis et illi soli servies

4,11 tunc reliquit eum diabolus et ecce angeli accesserunt et ministrabant ei

4,12 cum autem audisset quod Iohannes traditus esset secessit in Galilaeam

4,13 et relicta civitate Nazareth venit et habitavit in Capharnaum maritimam in finibus Zabulon et Nepthalim

4,14 ut adimpleretur quod dictum est per Esaiam prophetam

4,15 terra Zabulon et terra Nepthalim via maris trans Iordanen Galilaeae gentium

4,16 populus qui sedebat in tenebris lucem vidit magnam et sedentibus in regione et umbra mortis lux orta est eis

4,17 exinde coepit Iesus praedicare et dicere paenitentiam agite adpropinquavit enim regnum caelorum

4,18 ambulans autem iuxta mare Galilaeae vidit duos fratres Simonem qui vocatur Petrus et Andream fratrem eius mittentes rete in mare erant enim piscatores

4,19 et ait illis venite post me et faciam vos fieri piscatores hominum

4,20 at illi continuo relictis retibus secuti sunt eum

4,21 et procedens inde vidit alios duos fratres Iacobum Zebedaei et Iohannem fratrem eius in navi cum Zebedaeo patre eorum reficientes retia sua et vocavit eos

4,22 illi autem statim relictis retibus et patre secuti sunt eum

4,23 et circumibat Iesus totam Galilaeam docens in synagogis eorum et praedicans evangelium regni et sanans omnem languorem et omnem infirmitatem in populo

4,24 et abiit opinio eius in totam Syriam et obtulerunt ei omnes male habentes variis languoribus et tormentis conprehensos et qui daemonia habebant et lunaticos et paralyticos et curavit eos

4,25 et secutae sunt eum turbae multae de Galilaea et Decapoli et Hierosolymis et Iudaea et de trans Iordanen

5,1 videns autem turbas ascendit in montem et cum sedisset accesserunt ad eum discipuli eius

5,2 et aperiens os suum docebat eos dicens

5,3 beati pauperes spiritu quoniam ipsorum est regnum caelorum

5,4 beati mites quoniam ipsi possidebunt terram

5,5 beati qui lugent quoniam ipsi consolabuntur

5,6 beati qui esuriunt et sitiunt iustitiam quoniam ipsi saturabuntur

5,7 beati misericordes quia ipsi misericordiam consequentur

5,8 beati mundo corde quoniam ipsi Deum videbunt

5,9 beati pacifici quoniam filii Dei vocabuntur

5,10 beati qui persecutionem patiuntur propter iustitiam quoniam ipsorum est regnum caelorum

5,11 beati estis cum maledixerint vobis et persecuti vos fuerint et dixerint omne malum adversum vos mentientes propter me

5,12 gaudete et exultate quoniam merces vestra copiosa est in caelis sic enim persecuti sunt prophetas qui fuerunt ante vos

5,13 vos estis sal terrae quod si sal evanuerit in quo sallietur ad nihilum valet ultra nisi ut mittatur foras et conculcetur ab hominibus

5,14 vos estis lux mundi non potest civitas abscondi supra montem posita

5,15 neque accendunt lucernam et ponunt eam sub modio sed super candelabrum ut luceat omnibus qui in domo sunt

5,16 sic luceat lux vestra coram hominibus ut videant vestra bona opera et glorificent Patrem vestrum qui in caelis est

5,17 nolite putare quoniam veni solvere legem aut prophetas non veni solvere sed adimplere

5,18 amen quippe dico vobis donec transeat caelum et terra iota unum aut unus apex non praeteribit a lege donec omnia fiant

5,19 qui ergo solverit unum de mandatis istis minimis et docuerit sic homines minimus vocabitur in regno caelorum qui autem fecerit et docuerit hic magnus vocabitur in regno caelorum

5,20 dico enim vobis quia nisi abundaverit iustitia vestra plus quam scribarum et Pharisaeorum non intrabitis in regnum caelorum

5,21 audistis quia dictum est antiquis non occides qui autem occiderit reus erit iudicio

5,22 ego autem dico vobis quia omnis qui irascitur fratri suo reus erit iudicio qui autem dixerit fratri suo racha reus erit concilio qui autem dixerit fatue reus erit gehennae ignis

5,23 si ergo offeres munus tuum ad altare et ibi recordatus fueris quia frater tuus habet aliquid adversum te

5,24 relinque ibi munus tuum ante altare et vade prius reconciliare fratri tuo et tunc veniens offers munus tuum

5,25 esto consentiens adversario tuo cito dum es in via cum eo ne forte tradat te adversarius iudici et iudex tradat te ministro et in carcerem mittaris

5,26 amen dico tibi non exies inde donec reddas novissimum quadrantem

5,27 audistis quia dictum est antiquis non moechaberis

5,28 ego autem dico vobis quoniam omnis qui viderit mulierem ad concupiscendum eam iam moechatus est eam in corde suo

5,29 quod si oculus tuus dexter scandalizat te erue eum et proice abs te expedit enim tibi ut pereat unum membrorum tuorum quam totum corpus tuum mittatur in gehennam

5,30 et si dextera manus tua scandalizat te abscide eam et proice abs te expedit tibi ut pereat unum membrorum tuorum quam totum corpus tuum eat in gehennam

5,31 dictum est autem quicumque dimiserit uxorem suam det illi libellum repudii

5,32 ego autem dico vobis quia omnis qui dimiserit uxorem suam excepta fornicationis causa facit eam moechari et qui dimissam duxerit adulterat

5,33 iterum audistis quia dictum est antiquis non peierabis reddes autem Domino iuramenta tua

5,34 ego autem dico vobis non iurare omnino neque per caelum quia thronus Dei est

5,35 neque per terram quia scabillum est pedum eius neque per Hierosolymam quia civitas est magni Regis

5,36 neque per caput tuum iuraveris quia non potes unum capillum album facere aut nigrum

5,37 sit autem sermo vester est est non non quod autem his abundantius est a malo est

5,38 audistis quia dictum est oculum pro oculo et dentem pro dente

5,39 ego autem dico vobis non resistere malo sed si quis te percusserit in dextera maxilla tua praebe illi et alteram

5,40 et ei qui vult tecum iudicio contendere et tunicam tuam tollere remitte ei et pallium

5,41 et quicumque te angariaverit mille passus vade cum illo alia duo

5,42 qui petit a te da ei et volenti mutuari a te ne avertaris

5,43 audistis quia dictum est diliges proximum tuum et odio habebis inimicum tuum

5,44 ego autem dico vobis diligite inimicos vestros benefacite his qui oderunt vos et orate pro persequentibus et calumniantibus vos

5,45 ut sitis filii Patris vestri qui in caelis est qui solem suum oriri facit super bonos et malos et pluit super iustos et iniustos

5,46 si enim diligatis eos qui vos diligunt quam mercedem habebitis nonne et publicani hoc faciunt

5,47 et si salutaveritis fratres vestros tantum quid amplius facitis nonne et ethnici hoc faciunt

5,48 estote ergo vos perfecti sicut et Pater vester caelestis perfectus est

6,1 adtendite ne iustitiam vestram faciatis coram hominibus ut videamini ab eis alioquin mercedem non habebitis apud Patrem vestrum qui in caelis est

6,2 cum ergo facies elemosynam noli tuba canere ante te sicut hypocritae faciunt in synagogis et in vicis ut honorificentur ab hominibus amen dico vobis receperunt mercedem suam

6,3 te autem faciente elemosynam nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua

6,4 ut sit elemosyna tua in abscondito et Pater tuus qui videt in abscondito reddet tibi

6,5 et cum oratis non eritis sicut hypocritae qui amant in synagogis et in angulis platearum stantes orare ut videantur ab hominibus amen dico vobis receperunt mercedem suam

6,6 tu autem cum orabis intra in cubiculum tuum et cluso ostio tuo ora Patrem tuum in abscondito et Pater tuus qui videt in abscondito reddet tibi

6,7 orantes autem nolite multum loqui sicut ethnici putant enim quia in multiloquio suo exaudiantur

6,8 nolite ergo adsimilari eis scit enim Pater vester quibus opus sit vobis antequam petatis eum

6,9 sic ergo vos orabitis Pater noster qui in caelis es sanctificetur nomen tuum

6,10 veniat regnum tuum fiat voluntas tua sicut in caelo et in terra

6,11 panem nostrum supersubstantialem da nobis hodie

6,12 et dimitte nobis debita nostra sicut et nos dimisimus debitoribus nostris

6,13 et ne inducas nos in temptationem sed libera nos a malo

6,14 si enim dimiseritis hominibus peccata eorum dimittet et vobis Pater vester caelestis delicta vestra

6,15 si autem non dimiseritis hominibus nec Pater vester dimittet peccata vestra

6,16 cum autem ieiunatis nolite fieri sicut hypocritae tristes demoliuntur enim facies suas ut pareant hominibus ieiunantes amen dico vobis quia receperunt mercedem suam

6,17 tu autem cum ieiunas ungue caput tuum et faciem tuam lava

6,18 ne videaris hominibus ieiunans sed Patri tuo qui est in abscondito et Pater tuus qui videt in abscondito reddet tibi

6,19 nolite thesaurizare vobis thesauros in terra ubi erugo et tinea demolitur ubi fures effodiunt et furantur

6,20 thesaurizate autem vobis thesauros in caelo ubi neque erugo neque tinea demolitur et ubi fures non effodiunt nec furantur

6,21 ubi enim est thesaurus tuus ibi est et cor tuum

6,22 lucerna corporis est oculus si fuerit oculus tuus simplex totum corpus tuum lucidum erit

6,23 si autem oculus tuus nequam fuerit totum corpus tuum tenebrosum erit si ergo lumen quod in te est tenebrae sunt tenebrae quantae erunt

6,24 nemo potest duobus dominis servire aut enim unum odio habebit et alterum diliget aut unum sustinebit et alterum contemnet non potestis Deo servire et mamonae

6,25 ideo dico vobis ne solliciti sitis animae vestrae quid manducetis neque corpori vestro quid induamini nonne anima plus est quam esca et corpus plus est quam vestimentum

6,26 respicite volatilia caeli quoniam non serunt neque metunt neque congregant in horrea et Pater vester caelestis pascit illa nonne vos magis pluris estis illis

6,27 quis autem vestrum cogitans potest adicere ad staturam suam cubitum unum

6,28 et de vestimento quid solliciti estis considerate lilia agri quomodo crescunt non laborant nec nent

6,29 dico autem vobis quoniam nec Salomon in omni gloria sua coopertus est sicut unum ex istis

6,30 si autem faenum agri quod hodie est et cras in clibanum mittitur Deus sic vestit quanto magis vos minimae fidei

6,31 nolite ergo solliciti esse dicentes quid manducabimus aut quid bibemus aut quo operiemur

6,32 haec enim omnia gentes inquirunt scit enim Pater vester quia his omnibus indigetis

6,33 quaerite autem primum regnum et iustitiam eius et omnia haec adicientur vobis

6,34 nolite ergo esse solliciti in crastinum crastinus enim dies sollicitus erit sibi ipse sufficit diei malitia sua

7,1 nolite iudicare ut non iudicemini

7,2 in quo enim iudicio iudicaveritis iudicabimini et in qua mensura mensi fueritis metietur vobis

7,3 quid autem vides festucam in oculo fratris tui et trabem in oculo tuo non vides

7,4 aut quomodo dicis fratri tuo sine eiciam festucam de oculo tuo et ecce trabis est in oculo tuo

7,5 hypocrita eice primum trabem de oculo tuo et tunc videbis eicere festucam de oculo fratris tui

7,6 nolite dare sanctum canibus neque mittatis margaritas vestras ante porcos ne forte conculcent eas pedibus suis et conversi disrumpant vos

7,7 petite et dabitur vobis quaerite et invenietis pulsate et aperietur vobis

7,8 omnis enim qui petit accipit et qui quaerit invenit et pulsanti aperietur

7,9 aut quis est ex vobis homo quem si petierit filius suus panem numquid lapidem porriget ei

7,10 aut si piscem petet numquid serpentem porriget ei

7,11 si ergo vos cum sitis mali nostis bona dare filiis vestris quanto magis Pater vester qui in caelis est dabit bona petentibus se

7,12 omnia ergo quaecumque vultis ut faciant vobis homines et vos facite eis haec est enim lex et prophetae

7,13 intrate per angustam portam quia lata porta et spatiosa via quae ducit ad perditionem et multi sunt qui intrant per eam

7,14 quam angusta porta et arta via quae ducit ad vitam et pauci sunt qui inveniunt eam

7,15 adtendite a falsis prophetis qui veniunt ad vos in vestimentis ovium intrinsecus autem sunt lupi rapaces

7,16 a fructibus eorum cognoscetis eos numquid colligunt de spinis uvas aut de tribulis ficus

7,17 sic omnis arbor bona fructus bonos facit mala autem arbor fructus malos facit

7,18 non potest arbor bona fructus malos facere neque arbor mala fructus bonos facere

7,19 omnis arbor quae non facit fructum bonum exciditur et in ignem mittitur

7,20 igitur ex fructibus eorum cognoscetis eos

7,21 non omnis qui dicit mihi Domine Domine intrabit in regnum caelorum sed qui facit voluntatem Patris mei qui in caelis est ipse intrabit in regnum caelorum

7,22 multi dicent mihi in illa die Domine Domine nonne in nomine tuo prophetavimus et in tuo nomine daemonia eiecimus et in tuo nomine virtutes multas fecimus

7,23 et tunc confitebor illis quia numquam novi vos discedite a me qui operamini iniquitatem

7,24 omnis ergo qui audit verba mea haec et facit ea adsimilabitur viro sapienti qui aedificavit domum suam supra petram

7,25 et descendit pluvia et venerunt flumina et flaverunt venti et inruerunt in domum illam et non cecidit fundata enim erat super petram

7,26 et omnis qui audit verba mea haec et non facit ea similis erit viro stulto qui aedificavit domum suam supra harenam

7,27 et descendit pluvia et venerunt flumina et flaverunt venti et inruerunt in domum illam et cecidit et fuit ruina eius magna

7,28 et factum est cum consummasset Iesus verba haec admirabantur turbae super doctrinam eius

7,29 erat enim docens eos sicut potestatem habens non sicut scribae eorum et Pharisaei

8,1 cum autem descendisset de monte secutae sunt eum turbae multae

8,2 et ecce leprosus veniens adorabat eum dicens Domine si vis potes me mundare

8,3 et extendens manum tetigit eum Iesus dicens volo mundare et confestim mundata est lepra eius

8,4 et ait illi Iesus vide nemini dixeris sed vade ostende te sacerdoti et offer munus quod praecepit Moses in testimonium illis

8,5 cum autem introisset Capharnaum accessit ad eum centurio rogans eum

8,6 et dicens Domine puer meus iacet in domo paralyticus et male torquetur

8,7 et ait illi Iesus ego veniam et curabo eum

8,8 et respondens centurio ait Domine non sum dignus ut intres sub tectum meum sed tantum dic verbo et sanabitur puer meus

8,9 nam et ego homo sum sub potestate habens sub me milites et dico huic vade et vadit et alio veni et venit et servo meo fac hoc et facit

8,10 audiens autem Iesus miratus est et sequentibus se dixit amen dico vobis non inveni tantam fidem in Israhel

8,11 dico autem vobis quod multi ab oriente et occidente venient et recumbent cum Abraham et Isaac et Iacob in regno caelorum

8,12 filii autem regni eicientur in tenebras exteriores ibi erit fletus et stridor dentium

8,13 et dixit Iesus centurioni vade et sicut credidisti fiat tibi et sanatus est puer in hora illa

8,14 et cum venisset Iesus in domum Petri vidit socrum eius iacentem et febricitantem

8,15 et tetigit manum eius et dimisit eam febris et surrexit et ministrabat eis

8,16 vespere autem facto obtulerunt ei multos daemonia habentes et eiciebat spiritus verbo et omnes male habentes curavit

8,17 ut adimpleretur quod dictum est per Esaiam prophetam dicentem ipse infirmitates nostras accepit et aegrotationes portavit

8,18 videns autem Iesus turbas multas circum se iussit ire trans fretum

8,19 et accedens unus scriba ait illi magister sequar te quocumque ieris

8,20 et dicit ei Iesus vulpes foveas habent et volucres caeli tabernacula Filius autem hominis non habet ubi caput reclinet

8,21 alius autem de discipulis eius ait illi Domine permitte me primum ire et sepelire patrem meum

8,22 Iesus autem ait illi sequere me et dimitte mortuos sepelire mortuos suos

8,23 et ascendente eo in navicula secuti sunt eum discipuli eius

8,24 et ecce motus magnus factus est in mari ita ut navicula operiretur fluctibus ipse vero dormiebat

8,25 et accesserunt et suscitaverunt eum dicentes Domine salva nos perimus

8,26 et dicit eis quid timidi estis modicae fidei tunc surgens imperavit ventis et mari et facta est tranquillitas magna

8,27 porro homines mirati sunt dicentes qualis est hic quia et venti et mare oboediunt ei

8,28 et cum venisset trans fretum in regionem Gerasenorum occurrerunt ei duo habentes daemonia de monumentis exeuntes saevi nimis ita ut nemo posset transire per viam illam

8,29 et ecce clamaverunt dicentes quid nobis et tibi Fili Dei venisti huc ante tempus torquere nos

8,30 erat autem non longe ab illis grex porcorum multorum pascens

8,31 daemones autem rogabant eum dicentes si eicis nos mitte nos in gregem porcorum

8,32 et ait illis ite at illi exeuntes abierunt in porcos et ecce impetu abiit totus grex per praeceps in mare et mortui sunt in aquis

8,33 pastores autem fugerunt et venientes in civitatem nuntiaverunt omnia et de his qui daemonia habuerant

8,34 et ecce tota civitas exiit obviam Iesu et viso eo rogabant ut transiret a finibus eorum

9,1 et ascendens in naviculam transfretavit et venit in civitatem suam

9,2 et ecce offerebant ei paralyticum iacentem in lecto et videns Iesus fidem illorum dixit paralytico confide fili remittuntur tibi peccata tua

9,3 et ecce quidam de scribis dixerunt intra se hic blasphemat

9,4 et cum vidisset Iesus cogitationes eorum dixit ut quid cogitatis mala in cordibus vestris

9,5 quid est facilius dicere dimittuntur tibi peccata aut dicere surge et ambula

9,6 ut sciatis autem quoniam Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata tunc ait paralytico surge tolle lectum tuum et vade in domum tuam

9,7 et surrexit et abiit in domum suam

9,8 videntes autem turbae timuerunt et glorificaverunt Deum qui dedit potestatem talem hominibus

9,9 et cum transiret inde Iesus vidit hominem sedentem in teloneo Mattheum nomine et ait illi sequere me et surgens secutus est eum

9,10 et factum est discumbente eo in domo ecce multi publicani et peccatores venientes discumbebant cum Iesu et discipulis eius

9,11 et videntes Pharisaei dicebant discipulis eius quare cum publicanis et peccatoribus manducat magister vester

9,12 at Iesus audiens ait non est opus valentibus medico sed male habentibus

9,13 euntes autem discite quid est misericordiam volo et non sacrificium non enim veni vocare iustos sed peccatores

9,14 tunc accesserunt ad eum discipuli Iohannis dicentes quare nos et Pharisaei ieiunamus frequenter discipuli autem tui non ieiunant

9,15 et ait illis Iesus numquid possunt filii sponsi lugere quamdiu cum illis est sponsus venient autem dies cum auferetur ab eis sponsus et tunc ieiunabunt

9,16 nemo autem inmittit commissuram panni rudis in vestimentum vetus tollit enim plenitudinem eius a vestimento et peior scissura fit

9,17 neque mittunt vinum novum in utres veteres alioquin rumpuntur utres et vinum effunditur et utres pereunt sed vinum novum in utres novos mittunt et ambo conservantur

9,18 haec illo loquente ad eos ecce princeps unus accessit et adorabat eum dicens filia mea modo defuncta est sed veni inpone manum super eam et vivet

9,19 et surgens Iesus sequebatur eum et discipuli eius

9,20 et ecce mulier quae sanguinis fluxum patiebatur duodecim annis accessit retro et tetigit fimbriam vestimenti eius

9,21 dicebat enim intra se si tetigero tantum vestimentum eius salva ero

9,22 at Iesus conversus et videns eam dixit confide filia fides tua te salvam fecit et salva facta est mulier ex illa hora

9,23 et cum venisset Iesus in domum principis et vidisset tibicines et turbam tumultuantem

9,24 dicebat recedite non est enim mortua puella sed dormit et deridebant eum

9,25 et cum eiecta esset turba intravit et tenuit manum eius et surrexit puella

9,26 et exiit fama haec in universam terram illam

9,27 et transeunte inde Iesu secuti sunt eum duo caeci clamantes et dicentes miserere nostri Fili David

9,28 cum autem venisset domum accesserunt ad eum caeci et dicit eis Iesus creditis quia possum hoc facere vobis dicunt ei utique Domine

9,29 tunc tetigit oculos eorum dicens secundum fidem vestram fiat vobis

9,30 et aperti sunt oculi illorum et comminatus est illis Iesus dicens videte ne quis sciat

9,31 illi autem exeuntes diffamaverunt eum in tota terra illa

9,32 egressis autem illis ecce obtulerunt ei hominem mutum daemonium habentem

9,33 et eiecto daemone locutus est mutus et miratae sunt turbae dicentes numquam paruit sic in Israhel

9,34 Pharisaei autem dicebant in principe daemoniorum eicit daemones

9,35 et circumibat Iesus civitates omnes et castella docens in synagogis eorum et praedicans evangelium regni et curans omnem languorem et omnem infirmitatem

9,36 videns autem turbas misertus est eis quia erant vexati et iacentes sicut oves non habentes pastorem

9,37 tunc dicit discipulis suis messis quidem multa operarii autem pauci

9,38 rogate ergo dominum messis ut eiciat operarios in messem suam

10,1 et convocatis duodecim discipulis suis dedit illis potestatem spirituum inmundorum ut eicerent eos et curarent omnem languorem et omnem infirmitatem

10,2 duodecim autem apostolorum nomina sunt haec primus Simon qui dicitur Petrus et Andreas frater eius

10,3 Iacobus Zebedaei et Iohannes frater eius Philippus et Bartholomeus Thomas et Mattheus publicanus et Iacobus Alphei et Thaddeus

10,4 Simon Cananeus et Iudas Scariotes qui et tradidit eum

10,5 hos duodecim misit Iesus praecipiens eis et dicens in viam gentium ne abieritis et in civitates Samaritanorum ne intraveritis

10,6 sed potius ite ad oves quae perierunt domus Israhel

10,7 euntes autem praedicate dicentes quia adpropinquavit regnum caelorum

10,8 infirmos curate mortuos suscitate leprosos mundate daemones eicite gratis accepistis gratis date

10,9 nolite possidere aurum neque argentum neque pecuniam in zonis vestris

10,10 non peram in via neque duas tunicas neque calciamenta neque virgam dignus enim est operarius cibo suo

10,11 in quamcumque civitatem aut castellum intraveritis interrogate quis in ea dignus sit et ibi manete donec exeatis

10,12 intrantes autem in domum salutate eam

10,13 et siquidem fuerit domus digna veniat pax vestra super eam si autem non fuerit digna pax vestra ad vos revertatur

10,14 et quicumque non receperit vos neque audierit sermones vestros exeuntes foras de domo vel de civitate excutite pulverem de pedibus vestris

10,15 amen dico vobis tolerabilius erit terrae Sodomorum et Gomorraeorum in die iudicii quam illi civitati

10,16 ecce ego mitto vos sicut oves in medio luporum estote ergo prudentes sicut serpentes et simplices sicut columbae

10,17 cavete autem ab hominibus tradent enim vos in conciliis et in synagogis suis flagellabunt vos

10,18 et ad praesides et ad reges ducemini propter me in testimonium illis et gentibus

10,19 cum autem tradent vos nolite cogitare quomodo aut quid loquamini dabitur enim vobis in illa hora quid loquamini

10,20 non enim vos estis qui loquimini sed Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis

10,21 tradet autem frater fratrem in mortem et pater filium et insurgent filii in parentes et morte eos adficient

10,22 et eritis odio omnibus propter nomen meum qui autem perseveraverit in finem hic salvus erit

10,23 cum autem persequentur vos in civitate ista fugite in aliam amen enim dico vobis non consummabitis civitates Israhel donec veniat Filius hominis

10,24 non est discipulus super magistrum nec servus super dominum suum

10,25 sufficit discipulo ut sit sicut magister eius et servus sicut dominus eius si patrem familias Beelzebub vocaverunt quanto magis domesticos eius

10,26 ne ergo timueritis eos nihil enim opertum quod non revelabitur et occultum quod non scietur

10,27 quod dico vobis in tenebris dicite in lumine et quod in aure auditis praedicate super tecta

10,28 et nolite timere eos qui occidunt corpus animam autem non possunt occidere sed potius eum timete qui potest et animam et corpus perdere in gehennam

10,29 nonne duo passeres asse veneunt et unus ex illis non cadet super terram sine Patre vestro

10,30 vestri autem et capilli capitis omnes numerati sunt

10,31 nolite ergo timere multis passeribus meliores estis vos

10,32 omnis ergo qui confitebitur me coram hominibus confitebor et ego eum coram Patre meo qui est in caelis

10,33 qui autem negaverit me coram hominibus negabo et ego eum coram Patre meo qui est in caelis

10,34 nolite arbitrari quia venerim mittere pacem in terram non veni pacem mittere sed gladium

10,35 veni enim separare hominem adversus patrem suum et filiam adversus matrem suam et nurum adversus socrum suam

10,36 et inimici hominis domestici eius

10,37 qui amat patrem aut matrem plus quam me non est me dignus et qui amat filium aut filiam super me non est me dignus

10,38 et qui non accipit crucem suam et sequitur me non est me dignus

10,39 qui invenit animam suam perdet illam et qui perdiderit animam suam propter me inveniet eam

10,40 qui recipit vos me recipit et qui me recipit recipit eum qui me misit

10,41 qui recipit prophetam in nomine prophetae mercedem prophetae accipiet et qui recipit iustum in nomine iusti mercedem iusti accipiet

10,42 et quicumque potum dederit uni ex minimis istis calicem aquae frigidae tantum in nomine discipuli amen dico vobis non perdet mercedem suam

11,1 et factum est cum consummasset Iesus praecipiens duodecim discipulis suis transiit inde ut doceret et praedicaret in civitatibus eorum

11,2 Iohannes autem cum audisset in vinculis opera Christi mittens duos de discipulis suis

11,3 ait illi tu es qui venturus es an alium expectamus

11,4 et respondens Iesus ait illis euntes renuntiate Iohanni quae auditis et videtis

11,5 caeci vident claudi ambulant leprosi mundantur surdi audiunt mortui resurgunt pauperes evangelizantur

11,6 et beatus est qui non fuerit scandalizatus in me

11,7 illis autem abeuntibus coepit Iesus dicere ad turbas de Iohanne quid existis in desertum videre harundinem vento agitatam

11,8 sed quid existis videre hominem mollibus vestitum ecce qui mollibus vestiuntur in domibus regum sunt

11,9 sed quid existis videre prophetam etiam dico vobis et plus quam prophetam

11,10 hic enim est de quo scriptum est ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam qui praeparabit viam tuam ante te

11,11 amen dico vobis non surrexit inter natos mulierum maior Iohanne Baptista qui autem minor est in regno caelorum maior est illo

11,12 a diebus autem Iohannis Baptistae usque nunc regnum caelorum vim patitur et violenti rapiunt illud

11,13 omnes enim prophetae et lex usque ad Iohannem prophetaverunt

11,14 et si vultis recipere ipse est Helias qui venturus est

11,15 qui habet aures audiendi audiat

11,16 cui autem similem aestimabo generationem istam similis est pueris sedentibus in foro qui clamantes coaequalibus

11,17 dicunt cecinimus vobis et non saltastis lamentavimus et non planxistis

11,18 venit enim Iohannes neque manducans neque bibens et dicunt daemonium habet

11,19 venit Filius hominis manducans et bibens et dicunt ecce homo vorax et potator vini publicanorum et peccatorum amicus et iustificata est sapientia a filiis suis

11,20 tunc coepit exprobrare civitatibus in quibus factae sunt plurimae virtutes eius quia non egissent paenitentiam

11,21 vae tibi Corazain vae tibi Bethsaida quia si in Tyro et Sidone factae essent virtutes quae factae sunt in vobis olim in cilicio et cinere paenitentiam egissent

11,22 verumtamen dico vobis Tyro et Sidoni remissius erit in die iudicii quam vobis

11,23 et tu Capharnaum numquid usque in caelum exaltaberis usque in infernum descendes quia si in Sodomis factae fuissent virtutes quae factae sunt in te forte mansissent usque in hunc diem

11,24 verumtamen dico vobis quia terrae Sodomorum remissius erit in die iudicii quam tibi

11,25 in illo tempore respondens Iesus dixit confiteor tibi Pater Domine caeli et terrae quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus et revelasti ea parvulis

11,26 ita Pater quoniam sic fuit placitum ante te

11,27 omnia mihi tradita sunt a Patre meo et nemo novit Filium nisi Pater neque Patrem quis novit nisi Filius et cui voluerit Filius revelare

11,28 venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis et ego reficiam vos

11,29 tollite iugum meum super vos et discite a me quia mitis sum et humilis corde et invenietis requiem animabus vestris

11,30 iugum enim meum suave est et onus meum leve est

12,1 in illo tempore abiit Iesus sabbato per sata discipuli autem eius esurientes coeperunt vellere spicas et manducare

12,2 Pharisaei autem videntes dixerunt ei ecce discipuli tui faciunt quod non licet eis facere sabbatis

12,3 at ille dixit eis non legistis quid fecerit David quando esuriit et qui cum eo erant

12,4 quomodo intravit in domum Dei et panes propositionis comedit quos non licebat ei edere neque his qui cum eo erant nisi solis sacerdotibus

12,5 aut non legistis in lege quia sabbatis sacerdotes in templo sabbatum violant et sine crimine sunt

12,6 dico autem vobis quia templo maior est hic

12,7 si autem sciretis quid est misericordiam volo et non sacrificium numquam condemnassetis innocentes

12,8 dominus est enim Filius hominis etiam sabbati

12,9 et cum inde transisset venit in synagogam eorum

12,10 et ecce homo manum habens aridam et interrogabant eum dicentes si licet sabbatis curare ut accusarent eum

12,11 ipse autem dixit illis quis erit ex vobis homo qui habeat ovem unam et si ceciderit haec sabbatis in foveam nonne tenebit et levabit eam

12,12 quanto magis melior est homo ove itaque licet sabbatis benefacere

12,13 tunc ait homini extende manum tuam et extendit et restituta est sanitati sicut altera

12,14 exeuntes autem Pharisaei consilium faciebant adversus eum quomodo eum perderent

12,15 Iesus autem sciens recessit inde et secuti sunt eum multi et curavit eos omnes

12,16 et praecepit eis ne manifestum eum facerent

12,17 ut adimpleretur quod dictum est per Esaiam prophetam dicentem

12,18 ecce puer meus quem elegi dilectus meus in quo bene placuit animae meae ponam spiritum meum super eum et iudicium gentibus nuntiabit

12,19 non contendet neque clamabit neque audiet aliquis in plateis vocem eius

12,20 harundinem quassatam non confringet et linum fumigans non extinguet donec eiciat ad victoriam iudicium

12,21 et in nomine eius gentes sperabunt

12,22 tunc oblatus est ei daemonium habens caecus et mutus et curavit eum ita ut loqueretur et videret

12,23 et stupebant omnes turbae et dicebant numquid hic est Filius David

12,24 Pharisaei autem audientes dixerunt hic non eicit daemones nisi in Beelzebub principe daemoniorum

12,25 Iesus autem sciens cogitationes eorum dixit eis omne regnum divisum contra se desolatur et omnis civitas vel domus divisa contra se non stabit

12,26 et si Satanas Satanan eicit adversus se divisus est quomodo ergo stabit regnum eius

12,27 et si ego in Beelzebub eicio daemones filii vestri in quo eiciunt ideo ipsi iudices erunt vestri

12,28 si autem ego in Spiritu Dei eicio daemones igitur pervenit in vos regnum Dei

12,29 aut quomodo potest quisquam intrare in domum fortis et vasa eius diripere nisi prius alligaverit fortem et tunc domum illius diripiat

12,30 qui non est mecum contra me est et qui non congregat mecum spargit

12,31 ideo dico vobis omne peccatum et blasphemia remittetur hominibus Spiritus autem blasphemia non remittetur

12,32 et quicumque dixerit verbum contra Filium hominis remittetur ei qui autem dixerit contra Spiritum Sanctum non remittetur ei neque in hoc saeculo neque in futuro

12,33 aut facite arborem bonam et fructum eius bonum aut facite arborem malam et fructum eius malum siquidem ex fructu arbor agnoscitur

12,34 progenies viperarum quomodo potestis bona loqui cum sitis mali ex abundantia enim cordis os loquitur

12,35 bonus homo de bono thesauro profert bona et malus homo de malo thesauro profert mala

12,36 dico autem vobis quoniam omne verbum otiosum quod locuti fuerint homines reddent rationem de eo in die iudicii

12,37 ex verbis enim tuis iustificaberis et ex verbis tuis condemnaberis

12,38 tunc responderunt ei quidam de scribis et Pharisaeis dicentes magister volumus a te signum videre

12,39 qui respondens ait illis generatio mala et adultera signum quaerit et signum non dabitur ei nisi signum Ionae prophetae

12,40 sicut enim fuit Ionas in ventre ceti tribus diebus et tribus noctibus sic erit Filius hominis in corde terrae tribus diebus et tribus noctibus

12,41 viri ninevitae surgent in iudicio cum generatione ista et condemnabunt eam quia paenitentiam egerunt in praedicatione Ionae et ecce plus quam Iona hic

12,42 regina austri surget in iudicio cum generatione ista et condemnabit eam quia venit a finibus terrae audire sapientiam Salomonis et ecce plus quam Salomon hic

12,43 cum autem inmundus spiritus exierit ab homine ambulat per loca arida quaerens requiem et non invenit

12,44 tunc dicit revertar in domum meam unde exivi et veniens invenit vacantem scopis mundatam et ornatam

12,45 tunc vadit et adsumit septem alios spiritus secum nequiores se et intrantes habitant ibi et fiunt novissima hominis illius peiora prioribus sic erit et generationi huic pessimae

12,46 adhuc eo loquente ad turbas ecce mater eius et fratres stabant foris quaerentes loqui ei

12,47 dixit autem ei quidam ecce mater tua et fratres tui foris stant quaerentes te

12,48 at ipse respondens dicenti sibi ait quae est mater mea et qui sunt fratres mei

12,49 et extendens manum in discipulos suos dixit ecce mater mea et fratres mei

12,50 quicumque enim fecerit voluntatem Patris mei qui in caelis est ipse meus et frater et soror et mater est

13,1 in illo die exiens Iesus de domo sedebat secus mare

13,2 et congregatae sunt ad eum turbae multae ita ut in naviculam ascendens sederet et omnis turba stabat in litore

13,3 et locutus est eis multa in parabolis dicens ecce exiit qui seminat seminare

13,4 et dum seminat quaedam ceciderunt secus viam et venerunt volucres et comederunt ea

13,5 alia autem ceciderunt in petrosa ubi non habebat terram multam et continuo exorta sunt quia non habebant altitudinem terrae

13,6 sole autem orto aestuaverunt et quia non habebant radicem aruerunt

13,7 alia autem ceciderunt in spinas et creverunt spinae et suffocaverunt ea

13,8 alia vero ceciderunt in terram bonam et dabant fructum aliud centesimum aliud sexagesimum aliud tricesimum

13,9 qui habet aures audiendi audiat

13,10 et accedentes discipuli dixerunt ei quare in parabolis loqueris eis

13,11 qui respondens ait illis quia vobis datum est nosse mysteria regni caelorum illis autem non est datum

13,12 qui enim habet dabitur ei et abundabit qui autem non habet et quod habet auferetur ab eo

13,13 ideo in parabolis loquor eis quia videntes non vident et audientes non audiunt neque intellegunt

13,14 et adimpletur eis prophetia Esaiae dicens auditu audietis et non intellegetis et videntes videbitis et non videbitis

13,15 incrassatum est enim cor populi huius et auribus graviter audierunt et oculos suos cluserunt nequando oculis videant et auribus audiant et corde intellegant et convertantur et sanem eos

13,16 vestri autem beati oculi quia vident et aures vestrae quia audiunt

13,17 amen quippe dico vobis quia multi prophetae et iusti cupierunt videre quae videtis et non viderunt et audire quae auditis et non audierunt

13,18 vos ergo audite parabolam seminantis

13,19 omnis qui audit verbum regni et non intellegit venit malus et rapit quod seminatum est in corde eius hic est qui secus viam seminatus est

13,20 qui autem supra petrosa seminatus est hic est qui verbum audit et continuo cum gaudio accipit illud

13,21 non habet autem in se radicem sed est temporalis facta autem tribulatione et persecutione propter verbum continuo scandalizatur

13,22 qui autem est seminatus in spinis hic est qui verbum audit et sollicitudo saeculi istius et fallacia divitiarum suffocat verbum et sine fructu efficitur

13,23 qui vero in terra bona seminatus est hic est qui audit verbum et intellegit et fructum adfert et facit aliud quidem centum aliud autem sexaginta porro aliud triginta

13,24 aliam parabolam proposuit illis dicens simile factum est regnum caelorum homini qui seminavit bonum semen in agro suo

13,25 cum autem dormirent homines venit inimicus eius et superseminavit zizania in medio tritici et abiit

13,26 cum autem crevisset herba et fructum fecisset tunc apparuerunt et zizania

13,27 accedentes autem servi patris familias dixerunt ei domine nonne bonum semen seminasti in agro tuo unde ergo habet zizania

13,28 et ait illis inimicus homo hoc fecit servi autem dixerunt ei vis imus et colligimus ea

13,29 et ait non ne forte colligentes zizania eradicetis simul cum eis et triticum

13,30 sinite utraque crescere usque ad messem et in tempore messis dicam messoribus colligite primum zizania et alligate ea fasciculos ad conburendum triticum autem congregate in horreum meum

13,31 aliam parabolam proposuit eis dicens simile est regnum caelorum grano sinapis quod accipiens homo seminavit in agro suo

13,32 quod minimum quidem est omnibus seminibus cum autem creverit maius est omnibus holeribus et fit arbor ita ut volucres caeli veniant et habitent in ramis eius

13,33 aliam parabolam locutus est eis simile est regnum caelorum fermento quod acceptum mulier abscondit in farinae satis tribus donec fermentatum est totum

13,34 haec omnia locutus est Iesus in parabolis ad turbas et sine parabolis non loquebatur eis

13,35 ut impleretur quod dictum erat per prophetam dicentem aperiam in parabolis os meum eructabo abscondita a constitutione mundi

13,36 tunc dimissis turbis venit in domum et accesserunt ad eum discipuli eius dicentes dissere nobis parabolam zizaniorum agri

13,37 qui respondens ait qui seminat bonum semen est Filius hominis

13,38 ager autem est mundus bonum vero semen hii sunt filii regni zizania autem filii sunt nequam

13,39 inimicus autem qui seminavit ea est diabolus messis vero consummatio saeculi est messores autem angeli sunt

13,40 sicut ergo colliguntur zizania et igni conburuntur sic erit in consummatione saeculi

13,41 mittet Filius hominis angelos suos et colligent de regno eius omnia scandala et eos qui faciunt iniquitatem

13,42 et mittent eos in caminum ignis ibi erit fletus et stridor dentium

13,43 tunc iusti fulgebunt sicut sol in regno Patris eorum qui habet aures audiat

13,44 simile est regnum caelorum thesauro abscondito in agro quem qui invenit homo abscondit et prae gaudio illius vadit et vendit universa quae habet et emit agrum illum

13,45 iterum simile est regnum caelorum homini negotiatori quaerenti bonas margaritas

13,46 inventa autem una pretiosa margarita abiit et vendidit omnia quae habuit et emit eam

13,47 iterum simile est regnum caelorum sagenae missae in mare et ex omni genere congreganti

13,48 quam cum impleta esset educentes et secus litus sedentes elegerunt bonos in vasa malos autem foras miserunt

13,49 sic erit in consummatione saeculi exibunt angeli et separabunt malos de medio iustorum

13,50 et mittent eos in caminum ignis ibi erit fletus et stridor dentium

13,51 intellexistis haec omnia dicunt ei etiam

13,52 ait illis ideo omnis scriba doctus in regno caelorum similis est homini patri familias qui profert de thesauro suo nova et vetera

13,53 et factum est cum consummasset Iesus parabolas istas transiit inde

13,54 et veniens in patriam suam docebat eos in synagogis eorum ita ut mirarentur et dicerent unde huic sapientia haec et virtutes

13,55 nonne hic est fabri filius nonne mater eius dicitur Maria et fratres eius Iacobus et Ioseph et Simon et Iudas

13,56 et sorores eius nonne omnes apud nos sunt unde ergo huic omnia ista

13,57 et scandalizabantur in eo Iesus autem dixit eis non est propheta sine honore nisi in patria sua et in domo sua

13,58 et non fecit ibi virtutes multas propter incredulitatem illorum

14,1 in illo tempore audiit Herodes tetrarcha famam Iesu

14,2 et ait pueris suis hic est Iohannes Baptista ipse surrexit a mortuis et ideo virtutes inoperantur in eo

14,3 Herodes enim tenuit Iohannem et alligavit eum et posuit in carcere propter Herodiadem uxorem fratris sui

14,4 dicebat enim illi Iohannes non licet tibi habere eam

14,5 et volens illum occidere timuit populum quia sicut prophetam eum habebant

14,6 die autem natalis Herodis saltavit filia Herodiadis in medio et placuit Herodi

14,7 unde cum iuramento pollicitus est ei dare quodcumque postulasset ab eo

14,8 at illa praemonita a matre sua da mihi inquit hic in disco caput Iohannis Baptistae

14,9 et contristatus est rex propter iuramentum autem et eos qui pariter recumbebant iussit dari

14,10 misitque et decollavit Iohannem in carcere

14,11 et adlatum est caput eius in disco et datum est puellae et tulit matri suae

14,12 et accedentes discipuli eius tulerunt corpus et sepelierunt illud et venientes nuntiaverunt Iesu

14,13 quod cum audisset Iesus secessit inde in navicula in locum desertum seorsum et cum audissent turbae secutae sunt eum pedestres de civitatibus

14,14 et exiens vidit turbam multam et misertus est eius et curavit languidos eorum

14,15 vespere autem facto accesserunt ad eum discipuli eius dicentes desertus est locus et hora iam praeteriit dimitte turbas ut euntes in castella emant sibi escas

14,16 Iesus autem dixit eis non habent necesse ire date illis vos manducare

14,17 responderunt ei non habemus hic nisi quinque panes et duos pisces

14,18 qui ait eis adferte illos mihi huc

14,19 et cum iussisset turbam discumbere supra faenum acceptis quinque panibus et duobus piscibus aspiciens in caelum benedixit et fregit et dedit discipulis panes discipuli autem turbis

14,20 et manducaverunt omnes et saturati sunt et tulerunt reliquias duodecim cofinos fragmentorum plenos

14,21 manducantium autem fuit numerus quinque milia virorum exceptis mulieribus et parvulis

14,22 et statim iussit discipulos ascendere in navicula et praecedere eum trans fretum donec dimitteret turbas

14,23 et dimissa turba ascendit in montem solus orare vespere autem facto solus erat ibi

14,24 navicula autem in medio mari iactabatur fluctibus erat enim contrarius ventus

14,25 quarta autem vigilia noctis venit ad eos ambulans supra mare

14,26 et videntes eum supra mare ambulantem turbati sunt dicentes quia fantasma est et prae timore clamaverunt

14,27 statimque Iesus locutus est eis dicens habete fiduciam ego sum nolite timere

14,28 respondens autem Petrus dixit Domine si tu es iube me venire ad te super aquas

14,29 at ipse ait veni et descendens Petrus de navicula ambulabat super aquam ut veniret ad Iesum

14,30 videns vero ventum validum timuit et cum coepisset mergi clamavit dicens Domine salvum me fac

14,31 et continuo Iesus extendens manum adprehendit eum et ait illi modicae fidei quare dubitasti

14,32 et cum ascendissent in naviculam cessavit ventus

14,33 qui autem in navicula erant venerunt et adoraverunt eum dicentes vere Filius Dei es

14,34 et cum transfretassent venerunt in terram Gennesar

14,35 et cum cognovissent eum viri loci illius miserunt in universam regionem illam et obtulerunt ei omnes male habentes

14,36 et rogabant eum ut vel fimbriam vestimenti eius tangerent et quicumque tetigerunt salvi facti sunt

15,1 tunc accesserunt ad eum ab Hierosolymis scribae et Pharisaei dicentes

15,2 quare discipuli tui transgrediuntur traditionem seniorum non enim lavant manus suas cum panem manducant

15,3 ipse autem respondens ait illis quare et vos transgredimini mandatum Dei propter traditionem vestram

15,4 nam Deus dixit honora patrem et matrem et qui maledixerit patri vel matri morte moriatur

15,5 vos autem dicitis quicumque dixerit patri vel matri munus quodcumque est ex me tibi proderit

15,6 et non honorificabit patrem suum aut matrem et irritum fecistis mandatum Dei propter traditionem vestram

15,7 hypocritae bene prophetavit de vobis Esaias dicens

15,8 populus hic labiis me honorat cor autem eorum longe est a me

15,9 sine causa autem colunt me docentes doctrinas mandata hominum

15,10 et convocatis ad se turbis dixit eis audite et intellegite

15,11 non quod intrat in os coinquinat hominem sed quod procedit ex ore hoc coinquinat hominem

15,12 tunc accedentes discipuli eius dixerunt ei scis quia Pharisaei audito verbo scandalizati sunt

15,13 at ille respondens ait omnis plantatio quam non plantavit Pater meus caelestis eradicabitur

15,14 sinite illos caeci sunt duces caecorum caecus autem si caeco ducatum praestet ambo in foveam cadunt

15,15 respondens autem Petrus dixit ei edissere nobis parabolam istam

15,16 at ille dixit adhuc et vos sine intellectu estis

15,17 non intellegitis quia omne quod in os intrat in ventrem vadit et in secessum emittitur

15,18 quae autem procedunt de ore de corde exeunt et ea coinquinant hominem

15,19 de corde enim exeunt cogitationes malae homicidia adulteria fornicationes furta falsa testimonia blasphemiae

15,20 haec sunt quae coinquinant hominem non lotis autem manibus manducare non coinquinat hominem

15,21 et egressus inde Iesus secessit in partes Tyri et Sidonis

15,22 et ecce mulier chananea a finibus illis egressa clamavit dicens ei miserere mei Domine Fili David filia mea male a daemonio vexatur

15,23 qui non respondit ei verbum et accedentes discipuli eius rogabant eum dicentes dimitte eam quia clamat post nos

15,24 ipse autem respondens ait non sum missus nisi ad oves quae perierunt domus Israhel

15,25 at illa venit et adoravit eum dicens Domine adiuva me

15,26 qui respondens ait non est bonum sumere panem filiorum et mittere canibus

15,27 at illa dixit etiam Domine nam et catelli edunt de micis quae cadunt de mensa dominorum suorum

15,28 tunc respondens Iesus ait illi o mulier magna est fides tua fiat tibi sicut vis et sanata est filia illius ex illa hora

15,29 et cum transisset inde Iesus venit secus mare Galilaeae et ascendens in montem sedebat ibi

15,30 et accesserunt ad eum turbae multae habentes secum mutos clodos caecos debiles et alios multos et proiecerunt eos ad pedes eius et curavit eos

15,31 ita ut turbae mirarentur videntes mutos loquentes clodos ambulantes caecos videntes et magnificabant Deum Israhel

15,32 Iesus autem convocatis discipulis suis dixit misereor turbae quia triduo iam perseverant mecum et non habent quod manducent et dimittere eos ieiunos nolo ne deficiant in via

15,33 et dicunt ei discipuli unde ergo nobis in deserto panes tantos ut saturemus turbam tantam

15,34 et ait illis Iesus quot panes habetis at illi dixerunt septem et paucos pisciculos

15,35 et praecepit turbae ut discumberet super terram

15,36 et accipiens septem panes et pisces et gratias agens fregit et dedit discipulis suis et discipuli dederunt populo

15,37 et comederunt omnes et saturati sunt et quod superfuit de fragmentis tulerunt septem sportas plenas

15,38 erant autem qui manducaverant quattuor milia hominum extra parvulos et mulieres

15,39 et dimissa turba ascendit in naviculam et venit in fines Magedan

16,1 et accesserunt ad eum Pharisaei et Sadducaei temptantes et rogaverunt eum ut signum de caelo ostenderet eis

16,2 at ille respondens ait eis facto vespere dicitis serenum erit rubicundum est enim caelum

16,3 et mane hodie tempestas rutilat enim triste caelum

16,4 faciem ergo caeli diiudicare nostis signa autem temporum non potestis generatio mala et adultera signum quaerit et signum non dabitur ei nisi signum Ionae et relictis illis abiit

16,5 et cum venissent discipuli eius trans fretum obliti sunt panes accipere

16,6 qui dixit illis intuemini et cavete a fermento Pharisaeorum et Sadducaeorum

16,7 at illi cogitabant inter se dicentes quia panes non accepimus

16,8 sciens autem Iesus dixit quid cogitatis inter vos modicae fidei quia panes non habetis

16,9 nondum intellegitis neque recordamini quinque panum quinque milium hominum et quot cofinos sumpsistis

16,10 neque septem panum quattuor milium hominum et quot sportas sumpsistis

16,11 quare non intellegitis quia non de pane dixi vobis cavete a fermento Pharisaeorum et Sadducaeorum

16,12 tunc intellexerunt quia non dixerit cavendum a fermento panum sed a doctrina Pharisaeorum et Sadducaeorum

16,13 venit autem Iesus in partes Caesareae Philippi et interrogabat discipulos suos dicens quem dicunt homines esse Filium hominis

16,14 at illi dixerunt alii Iohannem Baptistam alii autem Heliam alii vero Hieremiam aut unum ex prophetis

16,15 dicit illis vos autem quem me esse dicitis

16,16 respondens Simon Petrus dixit tu es Christus Filius Dei vivi

16,17 respondens autem Iesus dixit ei beatus es Simon Bar Iona quia caro et sanguis non revelavit tibi sed Pater meus qui in caelis est

16,18 et ego dico tibi quia tu es Petrus et super hanc petram aedificabo ecclesiam meam et portae inferi non praevalebunt adversum eam

16,19 et tibi dabo claves regni caelorum et quodcumque ligaveris super terram erit ligatum in caelis et quodcumque solveris super terram erit solutum in caelis

16,20 tunc praecepit discipulis suis ut nemini dicerent quia ipse esset Iesus Christus

16,21 exinde coepit Iesus ostendere discipulis suis quia oporteret eum ire Hierosolymam et multa pati a senioribus et scribis et principibus sacerdotum et occidi et tertia die resurgere

16,22 et adsumens eum Petrus coepit increpare illum dicens absit a te Domine non erit tibi hoc

16,23 qui conversus dixit Petro vade post me Satana scandalum es mihi quia non sapis ea quae Dei sunt sed ea quae hominum

16,24 tunc Iesus dixit discipulis suis si quis vult post me venire abneget semet ipsum et tollat crucem suam et sequatur me

16,25 qui enim voluerit animam suam salvam facere perdet eam qui autem perdiderit animam suam propter me inveniet eam

16,26 quid enim prodest homini si mundum universum lucretur animae vero suae detrimentum patiatur aut quam dabit homo commutationem pro anima sua

16,27 Filius enim hominis venturus est in gloria Patris sui cum angelis suis et tunc reddet unicuique secundum opus eius

16,28 amen dico vobis sunt quidam de hic stantibus qui non gustabunt mortem donec videant Filium hominis venientem in regno suo

17,1 et post dies sex adsumpsit Iesus Petrum et Iacobum et Iohannem fratrem eius et ducit illos in montem excelsum seorsum

17,2 et transfiguratus est ante eos et resplenduit facies eius sicut sol vestimenta autem eius facta sunt alba sicut nix

17,3 et ecce apparuit illis Moses et Helias cum eo loquentes

17,4 respondens autem Petrus dixit ad Iesum Domine bonum est nos hic esse si vis faciamus hic tria tabernacula tibi unum et Mosi unum et Heliae unum

17,5 adhuc eo loquente ecce nubes lucida obumbravit eos et ecce vox de nube dicens hic est Filius meus dilectus in quo mihi bene conplacuit ipsum audite

17,6 et audientes discipuli ceciderunt in faciem suam et timuerunt valde

17,7 et accessit Iesus et tetigit eos dixitque eis surgite et nolite timere

17,8 levantes autem oculos suos neminem viderunt nisi solum Iesum

17,9 et descendentibus illis de monte praecepit Iesus dicens nemini dixeritis visionem donec Filius hominis a mortuis resurgat

17,10 et interrogaverunt eum discipuli dicentes quid ergo scribae dicunt quod Heliam oporteat primum venire

17,11 at ille respondens ait eis Helias quidem venturus est et restituet omnia

17,12 dico autem vobis quia Helias iam venit et non cognoverunt eum sed fecerunt in eo quaecumque voluerunt sic et Filius hominis passurus est ab eis

17,13 tunc intellexerunt discipuli quia de Iohanne Baptista dixisset eis

17,14 et cum venisset ad turbam accessit ad eum homo genibus provolutus ante eum dicens Domine miserere filii mei quia lunaticus est et male patitur nam saepe cadit in ignem et crebro in aquam

17,15 et obtuli eum discipulis tuis et non potuerunt curare eum

17,16 respondens Iesus ait o generatio incredula et perversa quousque ero vobiscum usquequo patiar vos adferte huc illum ad me

17,17 et increpavit ei Iesus et exiit ab eo daemonium et curatus est puer ex illa hora

17,18 tunc accesserunt discipuli ad Iesum secreto et dixerunt quare nos non potuimus eicere illum

17,19 dicit illis propter incredulitatem vestram amen quippe dico vobis si habueritis fidem sicut granum sinapis dicetis monti huic transi hinc et transibit et nihil inpossibile erit vobis

17,20 hoc autem genus non eicitur nisi per orationem et ieiunium

17,21 conversantibus autem eis in Galilaea dixit illis Iesus Filius hominis tradendus est in manus hominum

17,22 et occident eum et tertio die resurget et contristati sunt vehementer

17,23 et cum venissent Capharnaum accesserunt qui didragma accipiebant ad Petrum et dixerunt magister vester non solvit didragma

17,24 ait etiam et cum intrasset domum praevenit eum Iesus dicens quid tibi videtur Simon reges terrae a quibus accipiunt tributum vel censum a filiis suis an ab alienis

17,25 et ille dixit ab alienis dixit illi Iesus ergo liberi sunt filii

17,26 ut autem non scandalizemus eos vade ad mare et mitte hamum et eum piscem qui primus ascenderit tolle et aperto ore eius invenies staterem illum sumens da eis pro me et te

18,1 in illa hora accesserunt discipuli ad Iesum dicentes quis putas maior est in regno caelorum

18,2 et advocans Iesus parvulum statuit eum in medio eorum

18,3 et dixit amen dico vobis nisi conversi fueritis et efficiamini sicut parvuli non intrabitis in regnum caelorum

18,4 quicumque ergo humiliaverit se sicut parvulus iste hic est maior in regno caelorum

18,5 et qui susceperit unum parvulum talem in nomine meo me suscipit

18,6 qui autem scandalizaverit unum de pusillis istis qui in me credunt expedit ei ut suspendatur mola asinaria in collo eius et demergatur in profundum maris

18,7 vae mundo ab scandalis necesse est enim ut veniant scandala verumtamen vae homini per quem scandalum venit

18,8 si autem manus tua vel pes tuus scandalizat te abscide eum et proice abs te bonum tibi est ad vitam ingredi debilem vel clodum quam duas manus vel duos pedes habentem mitti in ignem aeternum

18,9 et si oculus tuus scandalizat te erue eum et proice abs te bonum tibi est unoculum in vitam intrare quam duos oculos habentem mitti in gehennam ignis

18,10 videte ne contemnatis unum ex his pusillis dico enim vobis quia angeli eorum in caelis semper vident faciem Patris mei qui in caelis est

18,11 venit enim Filius hominis salvare quod perierat

18,12 quid vobis videtur si fuerint alicui centum oves et erraverit una ex eis nonne relinquet nonaginta novem in montibus et vadit quaerere eam quae erravit

18,13 et si contigerit ut inveniat eam amen dico vobis quia gaudebit super eam magis quam super nonaginta novem quae non erraverunt

18,14 sic non est voluntas ante Patrem vestrum qui in caelis est ut pereat unus de pusillis istis

18,15 si autem peccaverit in te frater tuus vade et corripe eum inter te et ipsum solum si te audierit lucratus es fratrem tuum

18,16 si autem non te audierit adhibe tecum adhuc unum vel duos ut in ore duorum testium vel trium stet omne verbum

18,17 quod si non audierit eos dic ecclesiae si autem et ecclesiam non audierit sit tibi sicut ethnicus et publicanus

18,18 amen dico vobis quaecumque alligaveritis super terram erunt ligata et in caelo et quaecumque solveritis super terram erunt soluta et in caelo

18,19 iterum dico vobis quia si duo ex vobis consenserint super terram de omni re quacumque petierint fiet illis a Patre meo qui in caelis est

18,20 ubi enim sunt duo vel tres congregati in nomine meo ibi sum in medio eorum

18,21 tunc accedens Petrus ad eum dixit Domine quotiens peccabit in me frater meus et dimittam ei usque septies

18,22 dicit illi Iesus non dico tibi usque septies sed usque septuagies septies

18,23 ideo adsimilatum est regnum caelorum homini regi qui voluit rationem ponere cum servis suis

18,24 et cum coepisset rationem ponere oblatus est ei unus qui debebat decem milia talenta

18,25 cum autem non haberet unde redderet iussit eum dominus venundari et uxorem eius et filios et omnia quae habebat et reddi

18,26 procidens autem servus ille orabat eum dicens patientiam habe in me et omnia reddam tibi

18,27 misertus autem dominus servi illius dimisit eum et debitum dimisit ei

18,28 egressus autem servus ille invenit unum de conservis suis qui debebat ei centum denarios et tenens suffocabat eum dicens redde quod debes

18,29 et procidens conservus eius rogabat eum dicens patientiam habe in me et omnia reddam tibi

18,30 ille autem noluit sed abiit et misit eum in carcerem donec redderet debitum

18,31 videntes autem conservi eius quae fiebant contristati sunt valde et venerunt et narraverunt domino suo omnia quae facta erant

18,32 tunc vocavit illum dominus suus et ait illi serve nequam omne debitum dimisi tibi quoniam rogasti me

18,33 non ergo oportuit et te misereri conservi tui sicut et ego tui misertus sum

18,34 et iratus dominus eius tradidit eum tortoribus quoadusque redderet universum debitum

18,35 sic et Pater meus caelestis faciet vobis si non remiseritis unusquisque fratri suo de cordibus vestris

19,1 et factum est cum consummasset Iesus sermones istos migravit a Galilaea et venit in fines Iudaeae trans Iordanen

19,2 et secutae sunt eum turbae multae et curavit eos ibi

19,3 et accesserunt ad eum Pharisaei temptantes eum et dicentes si licet homini dimittere uxorem suam quacumque ex causa

19,4 qui respondens ait eis non legistis quia qui fecit ab initio masculum et feminam fecit eos

19,5 et dixit propter hoc dimittet homo patrem et matrem et adherebit uxori suae et erunt duo in carne una

19,6 itaque iam non sunt duo sed una caro quod ergo Deus coniunxit homo non separet

19,7 dicunt illi quid ergo Moses mandavit dari libellum repudii et dimittere

19,8 ait illis quoniam Moses ad duritiam cordis vestri permisit vobis dimittere uxores vestras ab initio autem non sic fuit

19,9 dico autem vobis quia quicumque dimiserit uxorem suam nisi ob fornicationem et aliam duxerit moechatur et qui dimissam duxerit moechatur

19,10 dicunt ei discipuli eius si ita est causa homini cum uxore non expedit nubere

19,11 qui dixit non omnes capiunt verbum istud sed quibus datum est

19,12 sunt enim eunuchi qui de matris utero sic nati sunt et sunt eunuchi qui facti sunt ab hominibus et sunt eunuchi qui se ipsos castraverunt propter regnum caelorum qui potest capere capiat

19,13 tunc oblati sunt ei parvuli ut manus eis inponeret et oraret discipuli autem increpabant eis

19,14 Iesus vero ait eis sinite parvulos et nolite eos prohibere ad me venire talium est enim regnum caelorum

19,15 et cum inposuisset eis manus abiit inde

19,16 et ecce unus accedens ait illi magister bone quid boni faciam ut habeam vitam aeternam

19,17 qui dixit ei quid me interrogas de bono unus est bonus Deus si autem vis ad vitam ingredi serva mandata

19,18 dicit illi quae Iesus autem dixit non homicidium facies non adulterabis non facies furtum non falsum testimonium dices

19,19 honora patrem et matrem et diliges proximum tuum sicut te ipsum

19,20 dicit illi adulescens omnia haec custodivi quid adhuc mihi deest

19,21 ait illi Iesus si vis perfectus esse vade vende quae habes et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo et veni sequere me

19,22 cum audisset autem adulescens verbum abiit tristis erat enim habens multas possessiones

19,23 Iesus autem dixit discipulis suis amen dico vobis quia dives difficile intrabit in regnum caelorum

19,24 et iterum dico vobis facilius est camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum caelorum

19,25 auditis autem his discipuli mirabantur valde dicentes quis ergo poterit salvus esse

19,26 aspiciens autem Iesus dixit illis apud homines hoc inpossibile est apud Deum autem omnia possibilia sunt

19,27 tunc respondens Petrus dixit ei ecce nos reliquimus omnia et secuti sumus te quid ergo erit nobis

19,28 Iesus autem dixit illis amen dico vobis quod vos qui secuti estis me in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede maiestatis suae sedebitis et vos super sedes duodecim iudicantes duodecim tribus Israhel

19,29 et omnis qui reliquit domum vel fratres aut sorores aut patrem aut matrem aut uxorem aut filios aut agros propter nomen meum centuplum accipiet et vitam aeternam possidebit

19,30 multi autem erunt primi novissimi et novissimi primi

20,1 simile est enim regnum caelorum homini patri familias qui exiit primo mane conducere operarios in vineam suam

20,2 conventione autem facta cum operariis ex denario diurno misit eos in vineam suam

20,3 et egressus circa horam tertiam vidit alios stantes in foro otiosos

20,4 et illis dixit ite et vos in vineam et quod iustum fuerit dabo vobis

20,5 illi autem abierunt iterum autem exiit circa sextam et nonam horam et fecit similiter

20,6 circa undecimam vero exiit et invenit alios stantes et dicit illis quid hic statis tota die otiosi

20,7 dicunt ei quia nemo nos conduxit dicit illis ite et vos in vineam

20,8 cum sero autem factum esset dicit dominus vineae procuratori suo voca operarios et redde illis mercedem incipiens a novissimis usque ad primos

20,9 cum venissent ergo qui circa undecimam horam venerant acceperunt singulos denarios

20,10 venientes autem et primi arbitrati sunt quod plus essent accepturi acceperunt autem et ipsi singulos denarios

20,11 et accipientes murmurabant adversus patrem familias

20,12 dicentes hii novissimi una hora fecerunt et pares illos nobis fecisti qui portavimus pondus diei et aestus

20,13 at ille respondens uni eorum dixit amice non facio tibi iniuriam nonne ex denario convenisti mecum

20,14 tolle quod tuum est et vade volo autem et huic novissimo dare sicut et tibi

20,15 aut non licet mihi quod volo facere an oculus tuus nequam est quia ego bonus sum

20,16 sic erunt novissimi primi et primi novissimi multi sunt enim vocati pauci autem electi

20,17 et ascendens Iesus Hierosolymam adsumpsit duodecim discipulos secreto et ait illis

20,18 ecce ascendimus Hierosolymam et Filius hominis tradetur principibus sacerdotum et scribis et condemnabunt eum morte

20,19 et tradent eum gentibus ad deludendum et flagellandum et crucifigendum et tertia die resurget

20,20 tunc accessit ad eum mater filiorum Zebedaei cum filiis suis adorans et petens aliquid ab eo

20,21 qui dixit ei quid vis ait illi dic ut sedeant hii duo filii mei unus ad dexteram tuam et unus ad sinistram in regno tuo

20,22 respondens autem Iesus dixit nescitis quid petatis potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum dicunt ei possumus

20,23 ait illis calicem quidem meum bibetis sedere autem ad dexteram meam et sinistram non est meum dare vobis sed quibus paratum est a Patre meo

20,24 et audientes decem indignati sunt de duobus fratribus

20,25 Iesus autem vocavit eos ad se et ait scitis quia principes gentium dominantur eorum et qui maiores sunt potestatem exercent in eos

20,26 non ita erit inter vos sed quicumque voluerit inter vos maior fieri sit vester minister

20,27 et qui voluerit inter vos primus esse erit vester servus

20,28 sicut Filius hominis non venit ministrari sed ministrare et dare animam suam redemptionem pro multis

20,29 et egredientibus eis ab Hiericho secuta est eum turba multa

20,30 et ecce duo caeci sedentes secus viam audierunt quia Iesus transiret et clamaverunt dicentes Domine miserere nostri Fili David

20,31 turba autem increpabat eos ut tacerent at illi magis clamabant dicentes Domine miserere nostri Fili David

20,32 et stetit Iesus et vocavit eos et ait quid vultis ut faciam vobis

20,33 dicunt illi Domine ut aperiantur oculi nostri

20,34 misertus autem eorum Iesus tetigit oculos eorum et confestim viderunt et secuti sunt eum

21,1 et cum adpropinquassent Hierosolymis et venissent Bethfage ad montem Oliveti tunc Iesus misit duos discipulos

21,2 dicens eis ite in castellum quod contra vos est et statim invenietis asinam alligatam et pullum cum ea solvite et adducite mihi

21,3 et si quis vobis aliquid dixerit dicite quia Dominus his opus habet et confestim dimittet eos

21,4 hoc autem factum est ut impleretur quod dictum est per prophetam dicentem

21,5 dicite filiae Sion ecce rex tuus venit tibi mansuetus et sedens super asinam et pullum filium subiugalis

21,6 euntes autem discipuli fecerunt sicut praecepit illis Iesus

21,7 et adduxerunt asinam et pullum et inposuerunt super eis vestimenta sua et eum desuper sedere fecerunt

21,8 plurima autem turba straverunt vestimenta sua in via alii autem caedebant ramos de arboribus et sternebant in via

21,9 turbae autem quae praecedebant et quae sequebantur clamabant dicentes osanna Filio David benedictus qui venturus est in nomine Domini osanna in altissimis

21,10 et cum intrasset Hierosolymam commota est universa civitas dicens quis est hic

21,11 populi autem dicebant hic est Iesus propheta a Nazareth Galilaeae

21,12 et intravit Iesus in templum Dei et eiciebat omnes vendentes et ementes in templo et mensas nummulariorum et cathedras vendentium columbas evertit

21,13 et dicit eis scriptum est domus mea domus orationis vocabitur vos autem fecistis eam speluncam latronum

21,14 et accesserunt ad eum caeci et claudi in templo et sanavit eos

21,15 videntes autem principes sacerdotum et scribae mirabilia quae fecit et pueros clamantes in templo et dicentes osanna Filio David indignati sunt

21,16 et dixerunt ei audis quid isti dicant Iesus autem dicit eis utique numquam legistis quia ex ore infantium et lactantium perfecisti laudem

21,17 et relictis illis abiit foras extra civitatem in Bethaniam ibique mansit

21,18 mane autem revertens in civitatem esuriit

21,19 et videns fici arborem unam secus viam venit ad eam et nihil invenit in ea nisi folia tantum et ait illi numquam ex te fructus nascatur in sempiternum et arefacta est continuo ficulnea

21,20 et videntes discipuli mirati sunt dicentes quomodo continuo aruit

21,21 respondens autem Iesus ait eis amen dico vobis si habueritis fidem et non haesitaveritis non solum de ficulnea facietis sed et si monti huic dixeritis tolle et iacta te in mare fiet

21,22 et omnia quaecumque petieritis in oratione credentes accipietis

21,23 et cum venisset in templum accesserunt ad eum docentem principes sacerdotum et seniores populi dicentes in qua potestate haec facis et quis tibi dedit hanc potestatem

21,24 respondens Iesus dixit illis interrogabo vos et ego unum sermonem quem si dixeritis mihi et ego vobis dicam in qua potestate haec facio

21,25 baptismum Iohannis unde erat e caelo an ex hominibus at illi cogitabant inter se dicentes si dixerimus e caelo dicet nobis quare ergo non credidistis illi

21,26 si autem dixerimus ex hominibus timemus turbam omnes enim habent Iohannem sicut prophetam

21,27 et respondentes Iesu dixerunt nescimus ait illis et ipse nec ego dico vobis in qua potestate haec facio

21,28 quid autem vobis videtur homo habebat duos filios et accedens ad primum dixit fili vade hodie operare in vinea mea

21,29 ille autem respondens ait nolo postea autem paenitentia motus abiit

21,30 accedens autem ad alterum dixit similiter at ille respondens ait eo domine et non ivit

21,31 quis ex duobus fecit voluntatem patris dicunt novissimus dicit illis Iesus amen dico vobis quia publicani et meretrices praecedunt vos in regno Dei

21,32 venit enim ad vos Iohannes in via iustitiae et non credidistis ei publicani autem et meretrices crediderunt ei vos autem videntes nec paenitentiam habuistis postea ut crederetis ei

21,33 aliam parabolam audite homo erat pater familias qui plantavit vineam et sepem circumdedit ei et fodit in ea torcular et aedificavit turrem et locavit eam agricolis et peregre profectus est

21,34 cum autem tempus fructuum adpropinquasset misit servos suos ad agricolas ut acciperent fructus eius

21,35 et agricolae adprehensis servis eius alium ceciderunt alium occiderunt alium vero lapidaverunt

21,36 iterum misit alios servos plures prioribus et fecerunt illis similiter

21,37 novissime autem misit ad eos filium suum dicens verebuntur filium meum

21,38 agricolae autem videntes filium dixerunt intra se hic est heres venite occidamus eum et habebimus hereditatem eius

21,39 et adprehensum eum eiecerunt extra vineam et occiderunt

21,40 cum ergo venerit dominus vineae quid faciet agricolis illis

21,41 aiunt illi malos male perdet et vineam locabit aliis agricolis qui reddant ei fructum temporibus suis

21,42 dicit illis Iesus numquam legistis in scripturis lapidem quem reprobaverunt aedificantes hic factus est in caput anguli a Domino factum est istud et est mirabile in oculis nostris

21,43 ideo dico vobis quia auferetur a vobis regnum Dei et dabitur genti facienti fructus eius

21,44 et qui ceciderit super lapidem istum confringetur super quem vero ceciderit conteret eum

21,45 et cum audissent principes sacerdotum et Pharisaei parabolas eius cognoverunt quod de ipsis diceret

21,46 et quaerentes eum tenere timuerunt turbas quoniam sicut prophetam eum habebant

22,1 et respondens Iesus dixit iterum in parabolis eis dicens

22,2 simile factum est regnum caelorum homini regi qui fecit nuptias filio suo

22,3 et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias et nolebant venire

22,4 iterum misit alios servos dicens dicite invitatis ecce prandium meum paravi tauri mei et altilia occisa et omnia parata venite ad nuptias

22,5 illi autem neglexerunt et abierunt alius in villam suam alius vero ad negotiationem suam

22,6 reliqui vero tenuerunt servos eius et contumelia adfectos occiderunt

22,7 rex autem cum audisset iratus est et missis exercitibus suis perdidit homicidas illos et civitatem illorum succendit

22,8 tunc ait servis suis nuptiae quidem paratae sunt sed qui invitati erant non fuerunt digni

22,9 ite ergo ad exitus viarum et quoscumque inveneritis vocate ad nuptias

22,10 et egressi servi eius in vias congregaverunt omnes quos invenerunt malos et bonos et impletae sunt nuptiae discumbentium

22,11 intravit autem rex ut videret discumbentes et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali

22,12 et ait illi amice quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem at ille obmutuit

22,13 tunc dixit rex ministris ligatis pedibus eius et manibus mittite eum in tenebras exteriores ibi erit fletus et stridor dentium

22,14 multi autem sunt vocati pauci vero electi

22,15 tunc abeuntes Pharisaei consilium inierunt ut caperent eum in sermone

22,16 et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis dicentes magister scimus quia verax es et viam Dei in veritate doces et non est tibi cura de aliquo non enim respicis personam hominum

22,17 dic ergo nobis quid tibi videatur licet censum dare Caesari an non

22,18 cognita autem Iesus nequitia eorum ait quid me temptatis hypocritae

22,19 ostendite mihi nomisma census at illi obtulerunt ei denarium

22,20 et ait illis Iesus cuius est imago haec et suprascriptio

22,21 dicunt ei Caesaris tunc ait illis reddite ergo quae sunt Caesaris Caesari et quae sunt Dei Deo

22,22 et audientes mirati sunt et relicto eo abierunt

22,23 in illo die accesserunt ad eum Sadducaei qui dicunt non esse resurrectionem et interrogaverunt eum

22,24 dicentes magister Moses dixit si quis mortuus fuerit non habens filium ut ducat frater eius uxorem illius et suscitet semen fratri suo

22,25 erant autem apud nos septem fratres et primus uxore ducta defunctus est et non habens semen reliquit uxorem suam fratri suo

22,26 similiter secundus et tertius usque ad septimum

22,27 novissime autem omnium et mulier defuncta est

22,28 in resurrectione ergo cuius erit de septem uxor omnes enim habuerunt eam

22,29 respondens autem Iesus ait illis erratis nescientes scripturas neque virtutem Dei

22,30 in resurrectione enim neque nubent neque nubentur sed sunt sicut angeli Dei in caelo

22,31 de resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis

22,32 ego sum Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob non est Deus mortuorum sed viventium

22,33 et audientes turbae mirabantur in doctrina eius

22,34 Pharisaei autem audientes quod silentium inposuisset Sadducaeis convenerunt in unum

22,35 et interrogavit eum unus ex eis legis doctor temptans eum

22,36 magister quod est mandatum magnum in lege

22,37 ait illi Iesus diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et in tota anima tua et in tota mente tua

22,38 hoc est maximum et primum mandatum

22,39 secundum autem simile est huic diliges proximum tuum sicut te ipsum

22,40 in his duobus mandatis universa lex pendet et prophetae

22,41 congregatis autem Pharisaeis interrogavit eos Iesus

22,42 dicens quid vobis videtur de Christo cuius filius est dicunt ei David

22,43 ait illis quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum dicens

22,44 dixit Dominus Domino meo sede a dextris meis donec ponam inimicos tuos scabillum pedum tuorum

22,45 si ergo David vocat eum Dominum quomodo filius eius est

22,46 et nemo poterat respondere ei verbum neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare

23,1 tunc Iesus locutus est ad turbas et discipulos suos

23,2 dicens super cathedram Mosi sederunt scribae et Pharisaei

23,3 omnia ergo quaecumque dixerint vobis servate et facite secundum opera vero eorum nolite facere dicunt enim et non faciunt

23,4 alligant autem onera gravia et inportabilia et inponunt in umeros hominum digito autem suo nolunt ea movere

23,5 omnia vero opera sua faciunt ut videantur ab hominibus dilatant enim phylacteria sua et magnificant fimbrias

23,6 amant autem primos recubitus in cenis et primas cathedras in synagogis

23,7 et salutationes in foro et vocari ab hominibus rabbi

23,8 vos autem nolite vocari rabbi unus enim est magister vester omnes autem vos fratres estis

23,9 et patrem nolite vocare vobis super terram unus enim est Pater vester qui in caelis est

23,10 nec vocemini magistri quia magister vester unus est Christus

23,11 qui maior est vestrum erit minister vester

23,12 qui autem se exaltaverit humiliabitur et qui se humiliaverit exaltabitur

23,13 vae autem vobis scribae et Pharisaei hypocritae quia clauditis regnum caelorum ante homines vos enim non intratis nec introeuntes sinitis intrare

23,14 []

23,15 vae vobis scribae et Pharisaei hypocritae quia circuitis mare et aridam ut faciatis unum proselytum et cum fuerit factus facitis eum filium gehennae duplo quam vos

23,16 vae vobis duces caeci qui dicitis quicumque iuraverit per templum nihil est qui autem iuraverit in aurum templi debet

23,17 stulti et caeci quid enim maius est aurum an templum quod sanctificat aurum

23,18 et quicumque iuraverit in altari nihil est quicumque autem iuraverit in dono quod est super illud debet

23,19 caeci quid enim maius est donum an altare quod sanctificat donum

23,20 qui ergo iurat in altare iurat in eo et in omnibus quae super illud sunt

23,21 et qui iuraverit in templo iurat in illo et in eo qui inhabitat in ipso

23,22 et qui iurat in caelo iurat in throno Dei et in eo qui sedet super eum

23,23 vae vobis scribae et Pharisaei hypocritae quia decimatis mentam et anethum et cyminum et reliquistis quae graviora sunt legis iudicium et misericordiam et fidem haec oportuit facere et illa non omittere

23,24 duces caeci excolantes culicem camelum autem gluttientes

23,25 vae vobis scribae et Pharisaei hypocritae quia mundatis quod de foris est calicis et parapsidis intus autem pleni sunt rapina et inmunditia

23,26 Pharisaee caece munda prius quod intus est calicis et parapsidis ut fiat et id quod de foris est mundum

23,27 vae vobis scribae et Pharisaei hypocritae quia similes estis sepulchris dealbatis quae a foris parent hominibus speciosa intus vero plena sunt ossibus mortuorum et omni spurcitia

23,28 sic et vos a foris quidem paretis hominibus iusti intus autem pleni estis hypocrisi et iniquitate

23,29 vae vobis scribae et Pharisaei hypocritae quia aedificatis sepulchra prophetarum et ornatis monumenta iustorum

23,30 et dicitis si fuissemus in diebus patrum nostrorum non essemus socii eorum in sanguine prophetarum

23,31 itaque testimonio estis vobismet ipsis quia filii estis eorum qui prophetas occiderunt

23,32 et vos implete mensuram patrum vestrorum

23,33 serpentes genimina viperarum quomodo fugietis a iudicio gehennae

23,34 ideo ecce ego mitto ad vos prophetas et sapientes et scribas ex illis occidetis et crucifigetis et ex eis flagellabitis in synagogis vestris et persequemini de civitate in civitatem

23,35 ut veniat super vos omnis sanguis iustus qui effusus est super terram a sanguine Abel iusti usque ad sanguinem Zacchariae filii Barachiae quem occidistis inter templum et altare

23,36 amen dico vobis venient haec omnia super generationem istam

23,37 Hierusalem Hierusalem quae occidis prophetas et lapidas eos qui ad te missi sunt quotiens volui congregare filios tuos quemadmodum gallina congregat pullos suos sub alas et noluisti

23,38 ecce relinquitur vobis domus vestra deserta

23,39 dico enim vobis non me videbitis amodo donec dicatis benedictus qui venit in nomine Domini

24,1 et egressus Iesus de templo ibat et accesserunt discipuli eius ut ostenderent ei aedificationes templi

24,2 ipse autem respondens dixit eis videtis haec omnia amen dico vobis non relinquetur hic lapis super lapidem qui non destruatur

24,3 sedente autem eo super montem Oliveti accesserunt ad eum discipuli secreto dicentes dic nobis quando haec erunt et quod signum adventus tui et consummationis saeculi

24,4 et respondens Iesus dixit eis videte ne quis vos seducat

24,5 multi enim venient in nomine meo dicentes ego sum Christus et multos seducent

24,6 audituri autem estis proelia et opiniones proeliorum videte ne turbemini oportet enim haec fieri sed nondum est finis

24,7 consurget enim gens in gentem et regnum in regnum et erunt pestilentiae et fames et terraemotus per loca

24,8 haec autem omnia initia sunt dolorum

24,9 tunc tradent vos in tribulationem et occident vos et eritis odio omnibus gentibus propter nomen meum

24,10 et tunc scandalizabuntur multi et invicem tradent et odio habebunt invicem

24,11 et multi pseudoprophetae surgent et seducent multos

24,12 et quoniam abundabit iniquitas refrigescet caritas multorum

24,13 qui autem permanserit usque in finem hic salvus erit

24,14 et praedicabitur hoc evangelium regni in universo orbe in testimonium omnibus gentibus et tunc veniet consummatio

24,15 cum ergo videritis abominationem desolationis quae dicta est a Danihelo propheta stantem in loco sancto qui legit intellegat

24,16 tunc qui in Iudaea sunt fugiant ad montes

24,17 et qui in tecto non descendat tollere aliquid de domo sua

24,18 et qui in agro non revertatur tollere tunicam suam

24,19 vae autem praegnatibus et nutrientibus in illis diebus

24,20 orate autem ut non fiat fuga vestra hieme vel sabbato

24,21 erit enim tunc tribulatio magna qualis non fuit ab initio mundi usque modo neque fiet

24,22 et nisi breviati fuissent dies illi non fieret salva omnis caro sed propter electos breviabuntur dies illi

24,23 tunc si quis vobis dixerit ecce hic Christus aut illic nolite credere

24,24 surgent enim pseudochristi et pseudoprophetae et dabunt signa magna et prodigia ita ut in errorem inducantur si fieri potest etiam electi

24,25 ecce praedixi vobis

24,26 si ergo dixerint vobis ecce in deserto est nolite exire ecce in penetrabilibus nolite credere

24,27 sicut enim fulgur exit ab oriente et paret usque in occidente ita erit et adventus Filii hominis

24,28 ubicumque fuerit corpus illuc congregabuntur aquilae

24,29 statim autem post tribulationem dierum illorum sol obscurabitur et luna non dabit lumen suum et stellae cadent de caelo et virtutes caelorum commovebuntur

24,30 et tunc parebit signum Filii hominis in caelo et tunc plangent omnes tribus terrae et videbunt Filium hominis venientem in nubibus caeli cum virtute multa et maiestate

24,31 et mittet angelos suos cum tuba et voce magna et congregabunt electos eius a quattuor ventis a summis caelorum usque ad terminos eorum

24,32 ab arbore autem fici discite parabolam cum iam ramus eius tener fuerit et folia nata scitis quia prope est aestas

24,33 ita et vos cum videritis haec omnia scitote quia prope est in ianuis

24,34 amen dico vobis quia non praeteribit haec generatio donec omnia haec fiant

24,35 caelum et terra transibunt verba vero mea non praeteribunt

24,36 de die autem illa et hora nemo scit neque angeli caelorum nisi Pater solus

24,37 sicut autem in diebus Noe ita erit et adventus Filii hominis

24,38 sicut enim erant in diebus ante diluvium comedentes et bibentes nubentes et nuptum tradentes usque ad eum diem quo introivit in arcam Noe

24,39 et non cognoverunt donec venit diluvium et tulit omnes ita erit et adventus Filii hominis

24,40 tunc duo erunt in agro unus adsumetur et unus relinquetur

24,41 duae molentes in mola una adsumetur et una relinquetur

24,42 vigilate ergo quia nescitis qua hora Dominus vester venturus sit

24,43 illud autem scitote quoniam si sciret pater familias qua hora fur venturus esset vigilaret utique et non sineret perfodiri domum suam

24,44 ideoque et vos estote parati quia qua nescitis hora Filius hominis venturus est

24,45 quis putas est fidelis servus et prudens quem constituit dominus suus supra familiam suam ut det illis cibum in tempore

24,46 beatus ille servus quem cum venerit dominus eius invenerit sic facientem

24,47 amen dico vobis quoniam super omnia bona sua constituet eum

24,48 si autem dixerit malus servus ille in corde suo moram facit dominus meus venire

24,49 et coeperit percutere conservos suos manducet autem et bibat cum ebriis

24,50 veniet dominus servi illius in die qua non sperat et hora qua ignorat

24,51 et dividet eum partemque eius ponet cum hypocritis illic erit fletus et stridor dentium

25,1 tunc simile erit regnum caelorum decem virginibus quae accipientes lampadas suas exierunt obviam sponso et sponsae

25,2 quinque autem ex eis erant fatuae et quinque prudentes

25,3 sed quinque fatuae acceptis lampadibus non sumpserunt oleum secum

25,4 prudentes vero acceperunt oleum in vasis suis cum lampadibus

25,5 moram autem faciente sponso dormitaverunt omnes et dormierunt

25,6 media autem nocte clamor factus est ecce sponsus venit exite obviam ei

25,7 tunc surrexerunt omnes virgines illae et ornaverunt lampades suas

25,8 fatuae autem sapientibus dixerunt date nobis de oleo vestro quia lampades nostrae extinguntur

25,9 responderunt prudentes dicentes ne forte non sufficiat nobis et vobis ite potius ad vendentes et emite vobis

25,10 dum autem irent emere venit sponsus et quae paratae erant intraverunt cum eo ad nuptias et clausa est ianua

25,11 novissime veniunt et reliquae virgines dicentes domine domine aperi nobis

25,12 at ille respondens ait amen dico vobis nescio vos

25,13 vigilate itaque quia nescitis diem neque horam

25,14 sicut enim homo proficiscens vocavit servos suos et tradidit illis bona sua

25,15 et uni dedit quinque talenta alii autem duo alii vero unum unicuique secundum propriam virtutem et profectus est statim

25,16 abiit autem qui quinque talenta acceperat et operatus est in eis et lucratus est alia quinque

25,17 similiter qui duo acceperat lucratus est alia duo

25,18 qui autem unum acceperat abiens fodit in terra et abscondit pecuniam domini sui

25,19 post multum vero temporis venit dominus servorum illorum et posuit rationem cum eis

25,20 et accedens qui quinque talenta acceperat obtulit alia quinque talenta dicens domine quinque talenta mihi tradidisti ecce alia quinque superlucratus sum

25,21 ait illi dominus eius euge bone serve et fidelis quia super pauca fuisti fidelis super multa te constituam intra in gaudium domini tui

25,22 accessit autem et qui duo talenta acceperat et ait domine duo talenta tradidisti mihi ecce alia duo lucratus sum

25,23 ait illi dominus eius euge serve bone et fidelis quia super pauca fuisti fidelis supra multa te constituam intra in gaudium domini tui

25,24 accedens autem et qui unum talentum acceperat ait domine scio quia homo durus es metis ubi non seminasti et congregas ubi non sparsisti

25,25 et timens abii et abscondi talentum tuum in terra ecce habes quod tuum est

25,26 respondens autem dominus eius dixit ei serve male et piger sciebas quia meto ubi non semino et congrego ubi non sparsi

25,27 oportuit ergo te mittere pecuniam meam nummulariis et veniens ego recepissem utique quod meum est cum usura

25,28 tollite itaque ab eo talentum et date ei qui habet decem talenta

25,29 omni enim habenti dabitur et abundabit ei autem qui non habet et quod videtur habere auferetur ab eo

25,30 et inutilem servum eicite in tenebras exteriores illic erit fletus et stridor dentium

25,31 cum autem venerit Filius hominis in maiestate sua et omnes angeli cum eo tunc sedebit super sedem maiestatis suae

25,32 et congregabuntur ante eum omnes gentes et separabit eos ab invicem sicut pastor segregat oves ab hedis

25,33 et statuet oves quidem a dextris suis hedos autem a sinistris

25,34 tunc dicet rex his qui a dextris eius erunt venite benedicti Patris mei possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi

25,35 esurivi enim et dedistis mihi manducare sitivi et dedistis mihi bibere hospes eram et collexistis me

25,36 nudus et operuistis me infirmus et visitastis me in carcere eram et venistis ad me

25,37 tunc respondebunt ei iusti dicentes Domine quando te vidimus esurientem et pavimus sitientem et dedimus tibi potum

25,38 quando autem te vidimus hospitem et colleximus te aut nudum et cooperuimus

25,39 aut quando te vidimus infirmum aut in carcere et venimus ad te

25,40 et respondens rex dicet illis amen dico vobis quamdiu fecistis uni de his fratribus meis minimis mihi fecistis

25,41 tunc dicet et his qui a sinistris erunt discedite a me maledicti in ignem aeternum qui paratus est diabolo et angelis eius

25,42 esurivi enim et non dedistis mihi manducare sitivi et non dedistis mihi potum

25,43 hospes eram et non collexistis me nudus et non operuistis me infirmus et in carcere et non visitastis me

25,44 tunc respondebunt et ipsi dicentes Domine quando te vidimus esurientem aut sitientem aut hospitem aut nudum aut infirmum vel in carcere et non ministravimus tibi

25,45 tunc respondebit illis dicens amen dico vobis quamdiu non fecistis uni de minoribus his nec mihi fecistis

25,46 et ibunt hii in supplicium aeternum iusti autem in vitam aeternam

26,1 et factum est cum consummasset Iesus sermones hos omnes dixit discipulis suis

26,2 scitis quia post biduum pascha fiet et Filius hominis tradetur ut crucifigatur

26,3 tunc congregati sunt principes sacerdotum et seniores populi in atrium principis sacerdotum qui dicebatur Caiaphas

26,4 et consilium fecerunt ut Iesum dolo tenerent et occiderent

26,5 dicebant autem non in die festo ne forte tumultus fieret in populo

26,6 cum autem esset Iesus in Bethania in domo Simonis leprosi

26,7 accessit ad eum mulier habens alabastrum unguenti pretiosi et effudit super caput ipsius recumbentis

26,8 videntes autem discipuli indignati sunt dicentes ut quid perditio haec

26,9 potuit enim istud venundari multo et dari pauperibus

26,10 sciens autem Iesus ait illis quid molesti estis mulieri opus bonum operata est in me

26,11 nam semper pauperes habetis vobiscum me autem non semper habetis

26,12 mittens enim haec unguentum hoc in corpus meum ad sepeliendum me fecit

26,13 amen dico vobis ubicumque praedicatum fuerit hoc evangelium in toto mundo dicetur et quod haec fecit in memoriam eius

26,14 tunc abiit unus de duodecim qui dicitur Iudas Scarioth ad principes sacerdotum

26,15 et ait illis quid vultis mihi dare et ego vobis eum tradam at illi constituerunt ei triginta argenteos

26,16 et exinde quaerebat oportunitatem ut eum traderet

26,17 prima autem azymorum accesserunt discipuli ad Iesum dicentes ubi vis paremus tibi comedere pascha

26,18 at Iesus dixit ite in civitatem ad quendam et dicite ei magister dicit tempus meum prope est apud te facio pascha cum discipulis meis

26,19 et fecerunt discipuli sicut constituit illis Iesus et paraverunt pascha

26,20 vespere autem facto discumbebat cum duodecim discipulis

26,21 et edentibus illis dixit amen dico vobis quia unus vestrum me traditurus est

26,22 et contristati valde coeperunt singuli dicere numquid ego sum Domine

26,23 at ipse respondens ait qui intinguit mecum manum in parapside hic me tradet

26,24 Filius quidem hominis vadit sicut scriptum est de illo vae autem homini illi per quem Filius hominis traditur bonum erat ei si natus non fuisset homo ille

26,25 respondens autem Iudas qui tradidit eum dixit numquid ego sum rabbi ait illi tu dixisti

26,26 cenantibus autem eis accepit Iesus panem et benedixit ac fregit deditque discipulis suis et ait accipite et comedite hoc est corpus meum

26,27 et accipiens calicem gratias egit et dedit illis dicens bibite ex hoc omnes

26,28 hic est enim sanguis meus novi testamenti qui pro multis effunditur in remissionem peccatorum

26,29 dico autem vobis non bibam amodo de hoc genimine vitis usque in diem illum cum illud bibam vobiscum novum in regno Patris mei

26,30 et hymno dicto exierunt in montem Oliveti

26,31 tunc dicit illis Iesus omnes vos scandalum patiemini in me in ista nocte scriptum est enim percutiam pastorem et dispergentur oves gregis

26,32 postquam autem resurrexero praecedam vos in Galilaeam

26,33 respondens autem Petrus ait illi et si omnes scandalizati fuerint in te ego numquam scandalizabor

26,34 ait illi Iesus amen dico tibi quia in hac nocte antequam gallus cantet ter me negabis

26,35 ait illi Petrus etiam si oportuerit me mori tecum non te negabo similiter et omnes discipuli dixerunt

26,36 tunc venit Iesus cum illis in villam quae dicitur Gethsemani et dixit discipulis suis sedete hic donec vadam illuc et orem

26,37 et adsumpto Petro et duobus filiis Zebedaei coepit contristari et maestus esse

26,38 tunc ait illis tristis est anima mea usque ad mortem sustinete hic et vigilate mecum

26,39 et progressus pusillum procidit in faciem suam orans et dicens mi Pater si possibile est transeat a me calix iste verumtamen non sicut ego volo sed sicut tu

26,40 et venit ad discipulos et invenit eos dormientes et dicit Petro sic non potuistis una hora vigilare mecum

26,41 vigilate et orate ut non intretis in temptationem spiritus quidem promptus est caro autem infirma

26,42 iterum secundo abiit et oravit dicens Pater mi si non potest hic calix transire nisi bibam illum fiat voluntas tua

26,43 et venit iterum et invenit eos dormientes erant enim oculi eorum gravati

26,44 et relictis illis iterum abiit et oravit tertio eundem sermonem dicens

26,45 tunc venit ad discipulos suos et dicit illis dormite iam et requiescite ecce adpropinquavit hora et Filius hominis traditur in manus peccatorum

26,46 surgite eamus ecce adpropinquavit qui me tradit

26,47 adhuc ipso loquente ecce Iudas unus de duodecim venit et cum eo turba multa cum gladiis et fustibus a principibus sacerdotum et senioribus populi

26,48 qui autem tradidit eum dedit illis signum dicens quemcumque osculatus fuero ipse est tenete eum

26,49 et confestim accedens ad Iesum dixit have rabbi et osculatus est eum

26,50 dixitque illi Iesus amice ad quod venisti tunc accesserunt et manus iniecerunt in Iesum et tenuerunt eum

26,51 et ecce unus ex his qui erant cum Iesu extendens manum exemit gladium suum et percutiens servum principis sacerdotum amputavit auriculam eius

26,52 tunc ait illi Iesus converte gladium tuum in locum suum omnes enim qui acceperint gladium gladio peribunt

26,53 an putas quia non possum rogare Patrem meum et exhibebit mihi modo plus quam duodecim legiones angelorum

26,54 quomodo ergo implebuntur scripturae quia sic oportet fieri

26,55 in illa hora dixit Iesus turbis tamquam ad latronem existis cum gladiis et fustibus conprehendere me cotidie apud vos sedebam docens in templo et non me tenuistis

26,56 hoc autem totum factum est ut implerentur scripturae prophetarum tunc discipuli omnes relicto eo fugerunt

26,57 at illi tenentes Iesum duxerunt ad Caiaphan principem sacerdotum ubi scribae et seniores convenerant

26,58 Petrus autem sequebatur eum a longe usque in atrium principis sacerdotum et ingressus intro sedebat cum ministris ut videret finem

26,59 principes autem sacerdotum et omne concilium quaerebant falsum testimonium contra Iesum ut eum morti traderent

26,60 et non invenerunt cum multi falsi testes accessissent novissime autem venerunt duo falsi testes

26,61 et dixerunt hic dixit possum destruere templum Dei et post triduum aedificare illud

26,62 et surgens princeps sacerdotum ait illi nihil respondes ad ea quae isti adversum te testificantur

26,63 Iesus autem tacebat et princeps sacerdotum ait illi adiuro te per Deum vivum ut dicas nobis si tu es Christus Filius Dei

26,64 dicit illi Iesus tu dixisti verumtamen dico vobis amodo videbitis Filium hominis sedentem a dextris virtutis et venientem in nubibus caeli

26,65 tunc princeps sacerdotum scidit vestimenta sua dicens blasphemavit quid adhuc egemus testibus ecce nunc audistis blasphemiam

26,66 quid vobis videtur at illi respondentes dixerunt reus est mortis

26,67 tunc expuerunt in faciem eius et colaphis eum ceciderunt alii autem palmas in faciem ei dederunt

26,68 dicentes prophetiza nobis Christe quis est qui te percussit

26,69 Petrus vero sedebat foris in atrio et accessit ad eum una ancilla dicens et tu cum Iesu Galilaeo eras

26,70 at ille negavit coram omnibus dicens nescio quid dicis

26,71 exeunte autem illo ianuam vidit eum alia et ait his qui erant ibi et hic erat cum Iesu Nazareno

26,72 et iterum negavit cum iuramento quia non novi hominem

26,73 et post pusillum accesserunt qui stabant et dixerunt Petro vere et tu ex illis es nam et loquella tua manifestum te facit

26,74 tunc coepit detestari et iurare quia non novisset hominem et continuo gallus cantavit

26,75 et recordatus est Petrus verbi Iesu quod dixerat priusquam gallus cantet ter me negabis et egressus foras ploravit amare

27,1 mane autem facto consilium inierunt omnes principes sacerdotum et seniores populi adversus Iesum ut eum morti traderent

27,2 et vinctum adduxerunt eum et tradiderunt Pontio Pilato praesidi

27,3 tunc videns Iudas qui eum tradidit quod damnatus esset paenitentia ductus rettulit triginta argenteos principibus sacerdotum et senioribus

27,4 dicens peccavi tradens sanguinem iustum at illi dixerunt quid ad nos tu videris

27,5 et proiectis argenteis in templo recessit et abiens laqueo se suspendit

27,6 principes autem sacerdotum acceptis argenteis dixerunt non licet mittere eos in corbanan quia pretium sanguinis est

27,7 consilio autem inito emerunt ex illis agrum figuli in sepulturam peregrinorum

27,8 propter hoc vocatus est ager ille Acheldemach ager sanguinis usque in hodiernum diem

27,9 tunc impletum est quod dictum est per Hieremiam prophetam dicentem et acceperunt triginta argenteos pretium adpretiati quem adpretiaverunt a filiis Israhel

27,10 et dederunt eos in agrum figuli sicut constituit mihi Dominus

27,11 Iesus autem stetit ante praesidem et interrogavit eum praeses dicens tu es rex Iudaeorum dicit ei Iesus tu dicis

27,12 et cum accusaretur a principibus sacerdotum et senioribus nihil respondit

27,13 tunc dicit illi Pilatus non audis quanta adversum te dicant testimonia

27,14 et non respondit ei ad ullum verbum ita ut miraretur praeses vehementer

27,15 per diem autem sollemnem consueverat praeses dimittere populo unum vinctum quem voluissent

27,16 habebat autem tunc vinctum insignem qui dicebatur Barabbas

27,17 congregatis ergo illis dixit Pilatus quem vultis dimittam vobis Barabban an Iesum qui dicitur Christus

27,18 sciebat enim quod per invidiam tradidissent eum

27,19 sedente autem illo pro tribunali misit ad illum uxor eius dicens nihil tibi et iusto illi multa enim passa sum hodie per visum propter eum

27,20 princeps autem sacerdotum et seniores persuaserunt populis ut peterent Barabban Iesum vero perderent

27,21 respondens autem praeses ait illis quem vultis vobis de duobus dimitti at illi dixerunt Barabban

27,22 dicit illis Pilatus quid igitur faciam de Iesu qui dicitur Christus

27,23 dicunt omnes crucifigatur ait illis praeses quid enim mali fecit at illi magis clamabant dicentes crucifigatur

27,24 videns autem Pilatus quia nihil proficeret sed magis tumultus fieret accepta aqua lavit manus coram populo dicens innocens ego sum a sanguine iusti huius vos videritis

27,25 et respondens universus populus dixit sanguis eius super nos et super filios nostros

27,26 tunc dimisit illis Barabban Iesum autem flagellatum tradidit eis ut crucifigeretur

27,27 tunc milites praesidis suscipientes Iesum in praetorio congregaverunt ad eum universam cohortem

27,28 et exuentes eum clamydem coccineam circumdederunt ei

27,29 et plectentes coronam de spinis posuerunt super caput eius et harundinem in dextera eius et genu flexo ante eum inludebant dicentes have rex Iudaeorum

27,30 et expuentes in eum acceperunt harundinem et percutiebant caput eius

27,31 et postquam inluserunt ei exuerunt eum clamydem et induerunt eum vestimentis eius et duxerunt eum ut crucifigerent

27,32 exeuntes autem invenerunt hominem cyreneum nomine Simonem hunc angariaverunt ut tolleret crucem eius

27,33 et venerunt in locum qui dicitur Golgotha quod est Calvariae locus

27,34 et dederunt ei vinum bibere cum felle mixtum et cum gustasset noluit bibere

27,35 postquam autem crucifixerunt eum diviserunt vestimenta eius sortem mittentes

27,36 et sedentes servabant eum

27,37 et inposuerunt super caput eius causam ipsius scriptam hic est Iesus rex Iudaeorum

27,38 tunc crucifixi sunt cum eo duo latrones unus a dextris et unus a sinistris

27,39 praetereuntes autem blasphemabant eum moventes capita sua

27,40 et dicentes qui destruit templum et in triduo illud reaedificat salva temet ipsum si Filius Dei es descende de cruce

27,41 similiter et principes sacerdotum inludentes cum scribis et senioribus dicentes

27,42 alios salvos fecit se ipsum non potest salvum facere si rex Israhel est descendat nunc de cruce et credemus ei

27,43 confidet in Deo liberet nunc eum si vult dixit enim quia Dei Filius sum

27,44 id ipsum autem et latrones qui fixi erant cum eo inproperabant ei

27,45 a sexta autem hora tenebrae factae sunt super universam terram usque ad horam nonam

27,46 et circa horam nonam clamavit Iesus voce magna dicens Heli Heli lema sabacthani hoc est Deus meus Deus meus ut quid dereliquisti me

27,47 quidam autem illic stantes et audientes dicebant Heliam vocat iste

27,48 et continuo currens unus ex eis acceptam spongiam implevit aceto et inposuit harundini et dabat ei bibere

27,49 ceteri vero dicebant sine videamus an veniat Helias liberans eum

27,50 Iesus autem iterum clamans voce magna emisit spiritum

27,51 et ecce velum templi scissum est in duas partes a summo usque deorsum et terra mota est et petrae scissae sunt

27,52 et monumenta aperta sunt et multa corpora sanctorum qui dormierant surrexerunt

27,53 et exeuntes de monumentis post resurrectionem eius venerunt in sanctam civitatem et apparuerunt multis

27,54 centurio autem et qui cum eo erant custodientes Iesum viso terraemotu et his quae fiebant timuerunt valde dicentes vere Dei Filius erat iste

27,55 erant autem ibi mulieres multae a longe quae secutae erant Iesum a Galilaea ministrantes ei

27,56 inter quas erat Maria Magdalene et Maria Iacobi et Ioseph mater et mater filiorum Zebedaei

27,57 cum sero autem factum esset venit quidam homo dives ab Arimathia nomine Ioseph qui et ipse discipulus erat Iesu

27,58 hic accessit ad Pilatum et petiit corpus Iesu tunc Pilatus iussit reddi corpus

27,59 et accepto corpore Ioseph involvit illud sindone munda

27,60 et posuit illud in monumento suo novo quod exciderat in petra et advolvit saxum magnum ad ostium monumenti et abiit

27,61 erat autem ibi Maria Magdalene et altera Maria sedentes contra sepulchrum

27,62 altera autem die quae est post parasceven convenerunt principes sacerdotum et Pharisaei ad Pilatum

27,63 dicentes domine recordati sumus quia seductor ille dixit adhuc vivens post tres dies resurgam

27,64 iube ergo custodiri sepulchrum usque in diem tertium ne forte veniant discipuli eius et furentur eum et dicant plebi surrexit a mortuis et erit novissimus error peior priore

27,65 ait illis Pilatus habetis custodiam ite custodite sicut scitis

27,66 illi autem abeuntes munierunt sepulchrum signantes lapidem cum custodibus

28,1 vespere autem sabbati quae lucescit in primam sabbati venit Maria Magdalene et altera Maria videre sepulchrum

28,2 et ecce terraemotus factus est magnus angelus enim Domini descendit de caelo et accedens revolvit lapidem et sedebat super eum

28,3 erat autem aspectus eius sicut fulgur et vestimentum eius sicut nix

28,4 prae timore autem eius exterriti sunt custodes et facti sunt velut mortui

28,5 respondens autem angelus dixit mulieribus nolite timere vos scio enim quod Iesum qui crucifixus est quaeritis

28,6 non est hic surrexit enim sicut dixit venite videte locum ubi positus erat Dominus

28,7 et cito euntes dicite discipulis eius quia surrexit et ecce praecedit vos in Galilaeam ibi eum videbitis ecce praedixi vobis

28,8 et exierunt cito de monumento cum timore et magno gaudio currentes nuntiare discipulis eius

28,9 et ecce Iesus occurrit illis dicens havete illae autem accesserunt et tenuerunt pedes eius et adoraverunt eum

28,10 tunc ait illis Iesus nolite timere ite nuntiate fratribus meis ut eant in Galilaeam ibi me videbunt

28,11 quae cum abissent ecce quidam de custodibus venerunt in civitatem et nuntiaverunt principibus sacerdotum omnia quae facta fuerant

28,12 et congregati cum senioribus consilio accepto pecuniam copiosam dederunt militibus

28,13 dicentes dicite quia discipuli eius nocte venerunt et furati sunt eum nobis dormientibus

28,14 et si hoc auditum fuerit a praeside nos suadebimus ei et securos vos faciemus

28,15 at illi accepta pecunia fecerunt sicut erant docti et divulgatum est verbum istud apud Iudaeos usque in hodiernum diem

28,16 undecim autem discipuli abierunt in Galilaeam in montem ubi constituerat illis Iesus

28,17 et videntes eum adoraverunt quidam autem dubitaverunt

28,18 et accedens Iesus locutus est eis dicens data est mihi omnis potestas in caelo et in terra

28,19 euntes ergo docete omnes gentes baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti

28,20 docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem saeculi

[zurück zum Register des Neuen Testaments]

1,1 initium evangelii Iesu Christi Filii Dei

1,2 sicut scriptum est in Esaia propheta ecce mitto angelum meum ante faciem tuam qui praeparabit viam tuam

1,3 vox clamantis in deserto parate viam Domini rectas facite semitas eius

1,4 fuit Iohannes in deserto baptizans et praedicans baptismum paenitentiae in remissionem peccatorum

1,5 et egrediebatur ad illum omnis Iudaeae regio et Hierosolymitae universi et baptizabantur ab illo in Iordane flumine confitentes peccata sua

1,6 et erat Iohannes vestitus pilis cameli et zona pellicia circa lumbos eius et lucustas et mel silvestre edebat

1,7 et praedicabat dicens venit fortior me post me cuius non sum dignus procumbens solvere corrigiam calciamentorum eius

1,8 ego baptizavi vos aqua ille vero baptizabit vos Spiritu Sancto

1,9 et factum est in diebus illis venit Iesus a Nazareth Galilaeae et baptizatus est in Iordane ab Iohanne

1,10 et statim ascendens de aqua vidit apertos caelos et Spiritum tamquam columbam descendentem et manentem in ipso

1,11 et vox facta est de caelis tu es Filius meus dilectus in te conplacui

1,12 et statim Spiritus expellit eum in desertum

1,13 et erat in deserto quadraginta diebus et quadraginta noctibus et temptabatur a Satana eratque cum bestiis et angeli ministrabant illi

1,14 postquam autem traditus est Iohannes venit Iesus in Galilaeam praedicans evangelium regni Dei

1,15 et dicens quoniam impletum est tempus et adpropinquavit regnum Dei paenitemini et credite evangelio

1,16 et praeteriens secus mare Galilaeae vidit Simonem et Andream fratrem eius mittentes retia in mare erant enim piscatores

1,17 et dixit eis Iesus venite post me et faciam vos fieri piscatores hominum

1,18 et protinus relictis retibus secuti sunt eum

1,19 et progressus inde pusillum vidit Iacobum Zebedaei et Iohannem fratrem eius et ipsos in navi conponentes retia

1,20 et statim vocavit illos et relicto patre suo Zebedaeo in navi cum mercennariis secuti sunt eum

1,21 et ingrediuntur Capharnaum et statim sabbatis ingressus synagogam docebat eos

1,22 et stupebant super doctrina eius erat enim docens eos quasi potestatem habens et non sicut scribae

1,23 et erat in synagoga eorum homo in spiritu inmundo et exclamavit

1,24 dicens quid nobis et tibi Iesu Nazarene venisti perdere nos scio qui sis Sanctus Dei

1,25 et comminatus est ei Iesus dicens obmutesce et exi de homine

1,26 et discerpens eum spiritus inmundus et exclamans voce magna exivit ab eo

1,27 et mirati sunt omnes ita ut conquirerent inter se dicentes quidnam est hoc quae doctrina haec nova quia in potestate et spiritibus inmundis imperat et oboediunt ei

1,28 et processit rumor eius statim in omnem regionem Galilaeae

1,29 et protinus egredientes de synagoga venerunt in domum Simonis et Andreae cum Iacobo et Iohanne

1,30 decumbebat autem socrus Simonis febricitans et statim dicunt ei de illa

1,31 et accedens elevavit eam adprehensa manu eius et continuo dimisit eam febris et ministrabat eis

1,32 vespere autem facto cum occidisset sol adferebant ad eum omnes male habentes et daemonia habentes

1,33 et erat omnis civitas congregata ad ianuam

1,34 et curavit multos qui vexabantur variis languoribus et daemonia multa eiciebat et non sinebat loqui ea quoniam sciebant eum

1,35 et diluculo valde surgens egressus abiit in desertum locum ibique orabat

1,36 et persecutus est eum Simon et qui cum illo erant

1,37 et cum invenissent eum dixerunt ei quia omnes quaerunt te

1,38 et ait illis eamus in proximos vicos et civitates ut et ibi praedicem ad hoc enim veni

1,39 et erat praedicans in synagogis eorum et omni Galilaea et daemonia eiciens

1,40 et venit ad eum leprosus deprecans eum et genu flexo dixit si vis potes me mundare

1,41 Iesus autem misertus eius extendit manum suam et tangens eum ait illi volo mundare

1,42 et cum dixisset statim discessit ab eo lepra et mundatus est

1,43 et comminatus ei statim eiecit illum

1,44 et dicit ei vide nemini dixeris sed vade ostende te principi sacerdotum et offer pro emundatione tua quae praecepit Moses in testimonium illis

1,45 at ille egressus coepit praedicare et diffamare sermonem ita ut iam non posset manifeste in civitatem introire sed foris in desertis locis esse et conveniebant ad eum undique

2,1 et iterum intravit Capharnaum post dies

2,2 et auditum est quod in domo esset et convenerunt multi ita ut non caperet neque ad ianuam et loquebatur eis verbum

2,3 et venerunt ferentes ad eum paralyticum qui a quattuor portabatur

2,4 et cum non possent offerre eum illi prae turba nudaverunt tectum ubi erat et patefacientes submiserunt grabattum in quo paralyticus iacebat

2,5 cum vidisset autem Iesus fidem illorum ait paralytico fili dimittuntur tibi peccata

2,6 erant autem illic quidam de scribis sedentes et cogitantes in cordibus suis

2,7 quid hic sic loquitur blasphemat quis potest dimittere peccata nisi solus Deus

2,8 quo statim cognito Iesus spiritu suo quia sic cogitarent intra se dicit illis quid ista cogitatis in cordibus vestris

2,9 quid est facilius dicere paralytico dimittuntur tibi peccata an dicere surge et tolle grabattum tuum et ambula

2,10 ut autem sciatis quia potestatem habet Filius hominis in terra dimittendi peccata ait paralytico

2,11 tibi dico surge tolle grabattum tuum et vade in domum tuam

2,12 et statim ille surrexit et sublato grabatto abiit coram omnibus ita ut admirarentur omnes et honorificarent Deum dicentes quia numquam sic vidimus

2,13 et egressus est rursus ad mare omnisque turba veniebat ad eum et docebat eos

2,14 et cum praeteriret vidit Levin Alphei sedentem ad teloneum et ait illi sequere me et surgens secutus est eum

2,15 et factum est cum accumberet in domo illius multi publicani et peccatores simul discumbebant cum Iesu et discipulis eius erant enim multi qui et sequebantur eum

2,16 et scribae et Pharisaei videntes quia manducaret cum peccatoribus et publicanis dicebant discipulis eius quare cum publicanis et peccatoribus manducat et bibit magister vester

2,17 hoc audito Iesus ait illis non necesse habent sani medicum sed qui male habent non enim veni vocare iustos sed peccatores

2,18 et erant discipuli Iohannis et Pharisaei ieiunantes et veniunt et dicunt illi cur discipuli Iohannis et Pharisaeorum ieiunant tui autem discipuli non ieiunant

2,19 et ait illis Iesus numquid possunt filii nuptiarum quamdiu sponsus cum illis est ieiunare quanto tempore habent secum sponsum non possunt ieiunare

2,20 venient autem dies cum auferetur ab eis sponsus et tunc ieiunabunt in illa die

2,21 nemo adsumentum panni rudis adsuit vestimento veteri alioquin aufert supplementum novum a veteri et maior scissura fit

2,22 et nemo mittit vinum novellum in utres veteres alioquin disrumpet vinum utres et vinum effunditur et utres peribunt sed vinum novum in utres novos mitti debet

2,23 et factum est iterum cum sabbatis ambularet per sata et discipuli eius coeperunt praegredi et vellere spicas

2,24 Pharisaei autem dicebant ei ecce quid faciunt sabbatis quod non licet

2,25 et ait illis numquam legistis quid fecerit David quando necessitatem habuit et esuriit ipse et qui cum eo erant

2,26 quomodo introiit in domum Dei sub Abiathar principe sacerdotum et panes propositionis manducavit quos non licet manducare nisi sacerdotibus et dedit eis qui cum eo erant

2,27 et dicebat eis sabbatum propter hominem factum est et non homo propter sabbatum

2,28 itaque dominus est Filius hominis etiam sabbati

3,1 et introivit iterum synagogam et erat ibi homo habens manum aridam

3,2 et observabant eum si sabbatis curaret ut accusarent illum

3,3 et ait homini habenti manum aridam surge in medium

3,4 et dicit eis licet sabbatis bene facere an male animam salvam facere an perdere at illi tacebant

3,5 et circumspiciens eos cum ira contristatus super caecitatem cordis eorum dicit homini extende manum tuam et extendit et restituta est manus illi

3,6 exeuntes autem statim Pharisaei cum Herodianis consilium faciebant adversus eum quomodo eum perderent

3,7 et Iesus cum discipulis suis secessit ad mare et multa turba a Galilaea et Iudaea secuta est eum

3,8 et ab Hierosolymis et ab Idumea et trans Iordanen et qui circa Tyrum et Sidonem multitudo magna audientes quae faciebat venerunt ad eum

3,9 et dixit discipulis suis ut navicula sibi deserviret propter turbam ne conprimerent eum

3,10 multos enim sanabat ita ut inruerent in eum ut illum tangerent quotquot habebant plagas

3,11 et spiritus inmundi cum illum videbant procidebant ei et clamabant dicentes

3,12 tu es Filius Dei et vehementer comminabatur eis ne manifestarent illum

3,13 et ascendens in montem vocavit ad se quos voluit ipse et venerunt ad eum

3,14 et fecit ut essent duodecim cum illo et ut mitteret eos praedicare

3,15 et dedit illis potestatem curandi infirmitates et eiciendi daemonia

3,16 et inposuit Simoni nomen Petrus

3,17 et Iacobum Zebedaei et Iohannem fratrem Iacobi et inposuit eis nomina Boanerges quod est Filii tonitrui

3,18 et Andream et Philippum et Bartholomeum et Mattheum et Thomam et Iacobum Alphei et Thaddeum et Simonem Cananeum

3,19 et Iudam Scarioth qui et tradidit illum

3,20 et veniunt ad domum et convenit iterum turba ita ut non possent neque panem manducare

3,21 et cum audissent sui exierunt tenere eum dicebant enim quoniam in furorem versus est

3,22 et scribae qui ab Hierosolymis descenderant dicebant quoniam Beelzebub habet et quia in principe daemonum eicit daemonia

3,23 et convocatis eis in parabolis dicebat illis quomodo potest Satanas Satanan eicere

3,24 et si regnum in se dividatur non potest stare regnum illud

3,25 et si domus super semet ipsam dispertiatur non poterit domus illa stare

3,26 et si Satanas consurrexit in semet ipsum dispertitus est et non potest stare sed finem habet

3,27 nemo potest vasa fortis ingressus in domum diripere nisi prius fortem alliget et tunc domum eius diripiet

3,28 amen dico vobis quoniam omnia dimittentur filiis hominum peccata et blasphemiae quibus blasphemaverint

3,29 qui autem blasphemaverit in Spiritum Sanctum non habet remissionem in aeternum sed reus erit aeterni delicti

3,30 quoniam dicebant spiritum inmundum habet

3,31 et veniunt mater eius et fratres et foris stantes miserunt ad eum vocantes eum

3,32 et sedebat circa eum turba et dicunt ei ecce mater tua et fratres tui foris quaerunt te

3,33 et respondens eis ait quae est mater mea et fratres mei

3,34 et circumspiciens eos qui in circuitu eius sedebant ait ecce mater mea et fratres mei

3,35 qui enim fecerit voluntatem Dei hic frater meus et soror mea et mater est

4,1 et iterum coepit docere ad mare et congregata est ad eum turba multa ita ut in navem ascendens sederet in mari et omnis turba circa mare super terram erat

4,2 et docebat eos in parabolis multa et dicebat illis in doctrina sua

4,3 audite ecce exiit seminans ad seminandum

4,4 et dum seminat aliud cecidit circa viam et venerunt volucres et comederunt illud

4,5 aliud vero cecidit super petrosa ubi non habuit terram multam et statim exortum est quoniam non habebat altitudinem terrae

4,6 et quando exortus est sol exaestuavit et eo quod non haberet radicem exaruit

4,7 et aliud cecidit in spinas et ascenderunt spinae et offocaverunt illud et fructum non dedit

4,8 et aliud cecidit in terram bonam et dabat fructum ascendentem et crescentem et adferebat unum triginta et unum sexaginta et unum centum

4,9 et dicebat qui habet aures audiendi audiat

4,10 et cum esset singularis interrogaverunt eum hii qui cum eo erant cum duodecim parabolas

4,11 et dicebat eis vobis datum est mysterium regni Dei illis autem qui foris sunt in parabolis omnia fiunt

4,12 ut videntes videant et non videant et audientes audiant et non intellegant nequando convertantur et dimittantur eis peccata

4,13 et ait illis nescitis parabolam hanc et quomodo omnes parabolas cognoscetis

4,14 qui seminat verbum seminat

4,15 hii autem sunt qui circa viam ubi seminatur verbum et cum audierint confestim venit Satanas et aufert verbum quod seminatum est in corda eorum

4,16 et hii sunt similiter qui super petrosa seminantur qui cum audierint verbum statim cum gaudio accipiunt illud

4,17 et non habent radicem in se sed temporales sunt deinde orta tribulatione et persecutione propter verbum confestim scandalizantur

4,18 et alii sunt qui in spinis seminantur hii sunt qui verbum audiunt

4,19 et aerumnae saeculi et deceptio divitiarum et circa reliqua concupiscentiae introeuntes suffocant verbum et sine fructu efficitur

4,20 et hii sunt qui super terram bonam seminati sunt qui audiunt verbum et suscipiunt et fructificant unum triginta et unum sexaginta et unum centum

4,21 et dicebat illis numquid venit lucerna ut sub modio ponatur aut sub lecto nonne ut super candelabrum ponatur

4,22 non enim est aliquid absconditum quod non manifestetur nec factum est occultum sed ut in palam veniat

4,23 si quis habet aures audiendi audiat

4,24 et dicebat illis videte quid audiatis in qua mensura mensi fueritis remetietur vobis et adicietur vobis

4,25 qui enim habet dabitur illi et qui non habet etiam quod habet auferetur ab illo

4,26 et dicebat sic est regnum Dei quemadmodum si homo iaciat sementem in terram

4,27 et dormiat et exsurgat nocte ac die et semen germinet et increscat dum nescit ille

4,28 ultro enim terra fructificat primum herbam deinde spicam deinde plenum frumentum in spica

4,29 et cum se produxerit fructus statim mittit falcem quoniam adest messis

4,30 et dicebat cui adsimilabimus regnum Dei aut cui parabolae conparabimus illud

4,31 sicut granum sinapis quod cum seminatum fuerit in terra minus est omnibus seminibus quae sunt in terra

4,32 et cum seminatum fuerit ascendit et fit maius omnibus holeribus et facit ramos magnos ita ut possint sub umbra eius aves caeli habitare

4,33 et talibus multis parabolis loquebatur eis verbum prout poterant audire

4,34 sine parabola autem non loquebatur eis seorsum autem discipulis suis disserebat omnia

4,35 et ait illis illa die cum sero esset factum transeamus contra

4,36 et dimittentes turbam adsumunt eum ita ut erat in navi et aliae naves erant cum illo

4,37 et facta est procella magna venti et fluctus mittebat in navem ita ut impleretur navis

4,38 et erat ipse in puppi supra cervical dormiens et excitant eum et dicunt ei magister non ad te pertinet quia perimus

4,39 et exsurgens comminatus est vento et dixit mari tace obmutesce et cessavit ventus et facta est tranquillitas magna

4,40 et ait illis quid timidi estis necdum habetis fidem et timuerunt magno timore et dicebant ad alterutrum quis putas est iste quia et ventus et mare oboediunt ei

5,1 et venerunt trans fretum maris in regionem Gerasenorum

5,2 et exeunti ei de navi statim occurrit ei de monumentis homo in spiritu inmundo

5,3 qui domicilium habebat in monumentis et neque catenis iam quisquam eum poterat ligare

5,4 quoniam saepe conpedibus et catenis vinctus disrupisset catenas et conpedes comminuisset et nemo poterat eum domare

5,5 et semper nocte ac die in monumentis et in montibus erat clamans et concidens se lapidibus

5,6 videns autem Iesum a longe cucurrit et adoravit eum

5,7 et clamans voce magna dicit quid mihi et tibi Iesu Fili Dei summi adiuro te per Deum ne me torqueas

5,8 dicebat enim illi exi spiritus inmunde ab homine

5,9 et interrogabat eum quod tibi nomen est et dicit ei Legio nomen mihi est quia multi sumus

5,10 et deprecabatur eum multum ne se expelleret extra regionem

5,11 erat autem ibi circa montem grex porcorum magnus pascens

5,12 et deprecabantur eum spiritus dicentes mitte nos in porcos ut in eos introeamus

5,13 et concessit eis statim Iesus et exeuntes spiritus inmundi introierunt in porcos et magno impetu grex praecipitatus est in mare ad duo milia et suffocati sunt in mare

5,14 qui autem pascebant eos fugerunt et nuntiaverunt in civitatem et in agros et egressi sunt videre quid esset facti

5,15 et veniunt ad Iesum et vident illum qui a daemonio vexabatur sedentem vestitum et sanae mentis et timuerunt

5,16 et narraverunt illis qui viderant qualiter factum esset ei qui daemonium habuerat et de porcis

5,17 et rogare eum coeperunt ut discederet de finibus eorum

5,18 cumque ascenderet navem coepit illum deprecari qui daemonio vexatus fuerat ut esset cum illo

5,19 et non admisit eum sed ait illi vade in domum tuam ad tuos et adnuntia illis quanta tibi Dominus fecerit et misertus sit tui

5,20 et abiit et coepit praedicare in Decapoli quanta sibi fecisset Iesus et omnes mirabantur

5,21 et cum transcendisset Iesus in navi rursus trans fretum convenit turba multa ad illum et erat circa mare

5,22 et venit quidam de archisynagogis nomine Iairus et videns eum procidit ad pedes eius

5,23 et deprecabatur eum multum dicens quoniam filia mea in extremis est veni inpone manus super eam ut salva sit et vivat

5,24 et abiit cum illo et sequebatur eum turba multa et conprimebant illum

5,25 et mulier quae erat in profluvio sanguinis annis duodecim

5,26 et fuerat multa perpessa a conpluribus medicis et erogaverat omnia sua nec quicquam profecerat sed magis deterius habebat

5,27 cum audisset de Iesu venit in turba retro et tetigit vestimentum eius

5,28 dicebat enim quia si vel vestimentum eius tetigero salva ero

5,29 et confestim siccatus est fons sanguinis eius et sensit corpore quod sanata esset a plaga

5,30 et statim Iesus cognoscens in semet ipso virtutem quae exierat de eo conversus ad turbam aiebat quis tetigit vestimenta mea

5,31 et dicebant ei discipuli sui vides turbam conprimentem te et dicis quis me tetigit

5,32 et circumspiciebat videre eam quae hoc fecerat

5,33 mulier autem timens et tremens sciens quod factum esset in se venit et procidit ante eum et dixit ei omnem veritatem

5,34 ille autem dixit ei filia fides tua te salvam fecit vade in pace et esto sana a plaga tua

5,35 adhuc eo loquente veniunt ab archisynagogo dicentes quia filia tua mortua est quid ultra vexas magistrum

5,36 Iesus autem verbo quod dicebatur audito ait archisynagogo noli timere tantummodo crede

5,37 et non admisit quemquam sequi se nisi Petrum et Iacobum et Iohannem fratrem Iacobi

5,38 et veniunt in domum archisynagogi et videt tumultum et flentes et heiulantes multum

5,39 et ingressus ait eis quid turbamini et ploratis puella non est mortua sed dormit

5,40 et inridebant eum ipse vero eiectis omnibus adsumit patrem et matrem puellae et qui secum erant et ingreditur ubi erat puella iacens

5,41 et tenens manum puellae ait illi talitha cumi quod est interpretatum puella tibi dico surge

5,42 et confestim surrexit puella et ambulabat erat autem annorum duodecim et obstipuerunt stupore maximo

5,43 et praecepit illis vehementer ut nemo id sciret et dixit dari illi manducare

6,1 et egressus inde abiit in patriam suam et sequebantur illum discipuli sui

6,2 et facto sabbato coepit in synagoga docere et multi audientes admirabantur in doctrina eius dicentes unde huic haec omnia et quae est sapientia quae data est illi et virtutes tales quae per manus eius efficiuntur

6,3 nonne iste est faber filius Mariae frater Iacobi et Ioseph et Iudae et Simonis nonne et sorores eius hic nobiscum sunt et scandalizabantur in illo

6,4 et dicebat eis Iesus quia non est propheta sine honore nisi in patria sua et in cognatione sua et in domo sua

6,5 et non poterat ibi virtutem ullam facere nisi paucos infirmos inpositis manibus curavit

6,6 et mirabatur propter incredulitatem eorum

6,7 et circumibat castella in circuitu docens et convocavit duodecim et coepit eos mittere binos et dabat illis potestatem spirituum inmundorum

6,8 et praecepit eis ne quid tollerent in via nisi virgam tantum non peram non panem neque in zona aes

6,9 sed calciatos sandaliis et ne induerentur duabus tunicis

6,10 et dicebat eis quocumque introieritis in domum illic manete donec exeatis inde

6,11 et quicumque non receperint vos nec audierint vos exeuntes inde excutite pulverem de pedibus vestris in testimonium illis

6,12 et exeuntes praedicabant ut paenitentiam agerent

6,13 et daemonia multa eiciebant et unguebant oleo multos aegrotos et sanabant

6,14 et audivit Herodes rex manifestum enim factum est nomen eius et dicebat quia Iohannes Baptista resurrexit a mortuis et propterea inoperantur virtutes in illo

6,15 alii autem dicebant quia Helias est alii vero dicebant propheta est quasi unus ex prophetis

6,16 quo audito Herodes ait quem ego decollavi Iohannem hic a mortuis resurrexit

6,17 ipse enim Herodes misit ac tenuit Iohannem et vinxit eum in carcere propter Herodiadem uxorem Philippi fratris sui quia duxerat eam

6,18 dicebat enim Iohannes Herodi non licet tibi habere uxorem fratris tui

6,19 Herodias autem insidiabatur illi et volebat occidere eum nec poterat

6,20 Herodes enim metuebat Iohannem sciens eum virum iustum et sanctum et custodiebat eum et audito eo multa faciebat et libenter eum audiebat

6,21 et cum dies oportunus accidisset Herodes natalis sui cenam fecit principibus et tribunis et primis Galilaeae

6,22 cumque introisset filia ipsius Herodiadis et saltasset et placuisset Herodi simulque recumbentibus rex ait puellae pete a me quod vis et dabo tibi

6,23 et iuravit illi quia quicquid petieris dabo tibi licet dimidium regni mei

6,24 quae cum exisset dixit matri suae quid petam et illa dixit caput Iohannis Baptistae

6,25 cumque introisset statim cum festinatione ad regem petivit dicens volo ut protinus des mihi in disco caput Iohannis Baptistae

6,26 et contristatus rex propter iusiurandum et propter simul recumbentes noluit eam contristare

6,27 sed misso speculatore praecepit adferri caput eius in disco et decollavit eum in carcere

6,28 et adtulit caput eius in disco et dedit illud puellae et puella dedit matri suae

6,29 quo audito discipuli eius venerunt et tulerunt corpus eius et posuerunt illud in monumento

6,30 et convenientes apostoli ad Iesum renuntiaverunt illi omnia quae egerant et docuerant

6,31 et ait illis venite seorsum in desertum locum et requiescite pusillum erant enim qui veniebant et rediebant multi et nec manducandi spatium habebant

6,32 et ascendentes in navi abierunt in desertum locum seorsum

6,33 et viderunt eos abeuntes et cognoverunt multi et pedestre et de omnibus civitatibus concurrerunt illuc et praevenerunt eos

6,34 et exiens vidit multam turbam Iesus et misertus est super eos quia erant sicut oves non habentes pastorem et coepit docere illos multa

6,35 et cum iam hora multa fieret accesserunt discipuli eius dicentes desertus est locus hic et iam hora praeterivit

6,36 dimitte illos ut euntes in proximas villas et vicos emant sibi cibos quos manducent

6,37 et respondens ait illis date illis manducare et dixerunt ei euntes emamus denariis ducentis panes et dabimus eis manducare

6,38 et dicit eis quot panes habetis ite et videte et cum cognovissent dicunt quinque et duos pisces

6,39 et praecepit illis ut accumbere facerent omnes secundum contubernia super viride faenum

6,40 et discubuerunt in partes per centenos et per quinquagenos

6,41 et acceptis quinque panibus et duobus piscibus intuens in caelum benedixit et fregit panes et dedit discipulis suis ut ponerent ante eos et duos pisces divisit omnibus

6,42 et manducaverunt omnes et saturati sunt

6,43 et sustulerunt reliquias fragmentorum duodecim cofinos plenos et de piscibus

6,44 erant autem qui manducaverunt quinque milia virorum

6,45 et statim coegit discipulos suos ascendere navem ut praecederent eum trans fretum ad Bethsaidam dum ipse dimitteret populum

6,46 et cum dimisisset eos abiit in montem orare

6,47 et cum sero esset erat navis in medio mari et ipse solus in terra

6,48 et videns eos laborantes in remigando erat enim ventus contrarius eis et circa quartam vigiliam noctis venit ad eos ambulans super mare et volebat praeterire eos

6,49 at illi ut viderunt eum ambulantem super mare putaverunt fantasma esse et exclamaverunt

6,50 omnes enim eum viderunt et conturbati sunt et statim locutus est cum eis et dixit illis confidite ego sum nolite timere

6,51 et ascendit ad illos in navem et cessavit ventus et plus magis intra se stupebant

6,52 non enim intellexerant de panibus erat enim cor illorum obcaecatum

6,53 et cum transfretassent pervenerunt in terram Gennesareth et adplicuerunt

6,54 cumque egressi essent de navi continuo cognoverunt eum

6,55 et percurrentes universam regionem illam coeperunt in grabattis eos qui se male habebant circumferre ubi audiebant eum esse

6,56 et quocumque introibat in vicos vel in villas aut civitates in plateis ponebant infirmos et deprecabantur eum ut vel fimbriam vestimenti eius tangerent et quotquot tangebant eum salvi fiebant

7,1 et conveniunt ad eum Pharisaei et quidam de scribis venientes ab Hierosolymis

7,2 et cum vidissent quosdam ex discipulis eius communibus manibus id est non lotis manducare panes vituperaverunt

7,3 Pharisaei enim et omnes Iudaei nisi crebro lavent manus non manducant tenentes traditionem seniorum

7,4 et a foro nisi baptizentur non comedunt et alia multa sunt quae tradita sunt illis servare baptismata calicum et urceorum et aeramentorum et lectorum

7,5 et interrogant eum Pharisaei et scribae quare discipuli tui non ambulant iuxta traditionem seniorum sed communibus manibus manducant panem

7,6 at ille respondens dixit eis bene prophetavit Esaias de vobis hypocritis sicut scriptum est populus hic labiis me honorat cor autem eorum longe est a me

7,7 in vanum autem me colunt docentes doctrinas praecepta hominum

7,8 relinquentes enim mandatum Dei tenetis traditionem hominum baptismata urceorum et calicum et alia similia his facitis multa

7,9 et dicebat illis bene irritum facitis praeceptum Dei ut traditionem vestram servetis

7,10 Moses enim dixit honora patrem tuum et matrem tuam et qui maledixerit patri aut matri morte moriatur

7,11 vos autem dicitis si dixerit homo patri aut matri corban quod est donum quodcumque ex me tibi profuerit

7,12 et ultra non dimittitis eum quicquam facere patri suo aut matri

7,13 rescindentes verbum Dei per traditionem vestram quam tradidistis et similia huiusmodi multa facitis

7,14 et advocans iterum turbam dicebat illis audite me omnes et intellegite

7,15 nihil est extra hominem introiens in eum quod possit eum coinquinare sed quae de homine procedunt illa sunt quae communicant hominem

7,16 si quis habet aures audiendi audiat

7,17 et cum introisset in domum a turba interrogabant eum discipuli eius parabolam

7,18 et ait illis sic et vos inprudentes estis non intellegitis quia omne extrinsecus introiens in hominem non potest eum communicare

7,19 quia non introit in cor eius sed in ventrem et in secessum exit purgans omnes escas

7,20 dicebat autem quoniam quae de homine exeunt illa communicant hominem

7,21 ab intus enim de corde hominum cogitationes malae procedunt adulteria fornicationes homicidia

7,22 furta avaritiae nequitiae dolus inpudicitia oculus malus blasphemia superbia stultitia

7,23 omnia haec mala ab intus procedunt et communicant hominem

7,24 et inde surgens abiit in fines Tyri et Sidonis et ingressus domum neminem voluit scire et non potuit latere

7,25 mulier enim statim ut audivit de eo cuius habebat filia spiritum inmundum intravit et procidit ad pedes eius

7,26 erat autem mulier gentilis Syrophoenissa genere et rogabat eum ut daemonium eiceret de filia eius

7,27 qui dixit illi sine prius saturari filios non est enim bonum sumere panem filiorum et mittere canibus

7,28 at illa respondit et dicit ei utique Domine nam et catelli sub mensa comedunt de micis puerorum

7,29 et ait illi propter hunc sermonem vade exiit daemonium de filia tua

7,30 et cum abisset domum suam invenit puellam iacentem supra lectum et daemonium exisse

7,31 et iterum exiens de finibus Tyri venit per Sidonem ad mare Galilaeae inter medios fines Decapoleos

7,32 et adducunt ei surdum et mutum et deprecantur eum ut inponat illi manum

7,33 et adprehendens eum de turba seorsum misit digitos suos in auriculas et expuens tetigit linguam eius

7,34 et suspiciens in caelum ingemuit et ait illi eppheta quod est adaperire

7,35 et statim apertae sunt aures eius et solutum est vinculum linguae eius et loquebatur recte

7,36 et praecepit illis ne cui dicerent quanto autem eis praecipiebat tanto magis plus praedicabant

7,37 et eo amplius admirabantur dicentes bene omnia fecit et surdos facit audire et mutos loqui

8,1 in illis diebus iterum cum turba multa esset nec haberent quod manducarent convocatis discipulis ait illis

8,2 misereor super turba quia ecce iam triduo sustinent me nec habent quod manducent

8,3 et si dimisero eos ieiunos in domum suam deficient in via quidam enim ex eis de longe venerunt

8,4 et responderunt ei discipuli sui unde istos poterit quis hic saturare panibus in solitudine

8,5 et interrogavit eos quot panes habetis qui dixerunt septem

8,6 et praecepit turbae discumbere supra terram et accipiens septem panes gratias agens fregit et dabat discipulis suis ut adponerent et adposuerunt turbae

8,7 et habebant pisciculos paucos et ipsos benedixit et iussit adponi

8,8 et manducaverunt et saturati sunt et sustulerunt quod superaverat de fragmentis septem sportas

8,9 erant autem qui manducaverunt quasi quattuor milia et dimisit eos

8,10 et statim ascendens navem cum discipulis suis venit in partes Dalmanutha

8,11 et exierunt Pharisaei et coeperunt conquirere cum eo quaerentes ab illo signum de caelo temptantes eum

8,12 et ingemescens spiritu ait quid generatio ista quaerit signum amen dico vobis si dabitur generationi isti signum

8,13 et dimittens eos ascendens iterum abiit trans fretum

8,14 et obliti sunt sumere panes et nisi unum panem non habebant secum in navi

8,15 et praecipiebat eis dicens videte cavete a fermento Pharisaeorum et fermento Herodis

8,16 et cogitabant ad alterutrum dicentes quia panes non habemus

8,17 quo cognito Iesus ait illis quid cogitatis quia panes non habetis nondum cognoscitis nec intellegitis adhuc caecatum habetis cor vestrum

8,18 oculos habentes non videtis et aures habentes non auditis nec recordamini

8,19 quando quinque panes fregi in quinque milia et quot cofinos fragmentorum plenos sustulistis dicunt ei duodecim

8,20 quando et septem panes in quattuor milia quot sportas fragmentorum tulistis et dicunt ei septem

8,21 et dicebat eis quomodo nondum intellegitis

8,22 et veniunt Bethsaida et adducunt ei caecum et rogabant eum ut illum tangeret

8,23 et adprehendens manum caeci eduxit eum extra vicum et expuens in oculos eius inpositis manibus suis interrogavit eum si aliquid videret

8,24 et aspiciens ait video homines velut arbores ambulantes

8,25 deinde iterum inposuit manus super oculos eius et coepit videre et restitutus est ita ut videret clare omnia

8,26 et misit illum in domum suam dicens vade in domum tuam et si in vicum introieris nemini dixeris

8,27 et egressus est Iesus et discipuli eius in castella Caesareae Philippi et in via interrogabat discipulos suos dicens eis quem me dicunt esse homines

8,28 qui responderunt illi dicentes Iohannem Baptistam alii Heliam alii vero quasi unum de prophetis

8,29 tunc dicit illis vos vero quem me dicitis esse respondens Petrus ait ei tu es Christus

8,30 et comminatus est eis ne cui dicerent de illo

8,31 et coepit docere illos quoniam oportet Filium hominis multa pati et reprobari a senioribus et a summis sacerdotibus et scribis et occidi et post tres dies resurgere

8,32 et palam verbum loquebatur et adprehendens eum Petrus coepit increpare eum

8,33 qui conversus et videns discipulos suos comminatus est Petro dicens vade retro me Satana quoniam non sapis quae Dei sunt sed quae sunt hominum

8,34 et convocata turba cum discipulis suis dixit eis si quis vult post me sequi deneget se ipsum et tollat crucem suam et sequatur me

8,35 qui enim voluerit animam suam salvam facere perdet eam qui autem perdiderit animam suam propter me et evangelium salvam eam faciet

8,36 quid enim proderit homini si lucretur mundum totum et detrimentum faciat animae suae

8,37 aut quid dabit homo commutationem pro anima sua

8,38 qui enim me confusus fuerit et mea verba in generatione ista adultera et peccatrice et Filius hominis confundetur eum cum venerit in gloria Patris sui cum angelis sanctis

8,39 et dicebat illis amen dico vobis quia sunt quidam de hic stantibus qui non gustabunt mortem donec videant regnum Dei veniens in virtute

9,1 et post dies sex adsumit Iesus Petrum et Iacobum et Iohannem et ducit illos in montem excelsum seorsum solos et transfiguratus est coram ipsis

9,2 et vestimenta eius facta sunt splendentia candida nimis velut nix qualia fullo super terram non potest candida facere

9,3 et apparuit illis Helias cum Mose et erant loquentes cum Iesu

9,4 et respondens Petrus ait Iesu rabbi bonum est hic nos esse et faciamus tria tabernacula tibi unum et Mosi unum et Heliae unum

9,5 non enim sciebat quid diceret erant enim timore exterriti

9,6 et facta est nubes obumbrans eos et venit vox de nube dicens hic est Filius meus carissimus audite illum

9,7 et statim circumspicientes neminem amplius viderunt nisi Iesum tantum secum

9,8 et descendentibus illis de monte praecepit illis ne cui quae vidissent narrarent nisi cum Filius hominis a mortuis resurrexerit

9,9 et verbum continuerunt apud se conquirentes quid esset cum a mortuis resurrexerit

9,10 et interrogabant eum dicentes quid ergo dicunt Pharisaei et scribae quia Heliam oporteat venire primum

9,11 qui respondens ait illis Helias cum venerit primo restituet omnia et quomodo scriptum est in Filium hominis ut multa patiatur et contemnatur

9,12 sed dico vobis quia et Helias venit et fecerunt illi quaecumque voluerunt sicut scriptum est de eo

9,13 et veniens ad discipulos suos vidit turbam magnam circa eos et scribas conquirentes cum illis

9,14 et confestim omnis populus videns eum stupefactus est et adcurrentes salutabant eum

9,15 et interrogavit eos quid inter vos conquiritis

9,16 et respondens unus de turba dixit magister adtuli filium meum ad te habentem spiritum mutum

9,17 qui ubicumque eum adprehenderit adlidit eum et spumat et stridet dentibus et arescit et dixi discipulis tuis ut eicerent illum et non potuerunt

9,18 qui respondens eis dicit o generatio incredula quamdiu apud vos ero quamdiu vos patiar adferte illum ad me

9,19 et adtulerunt eum et cum vidisset illum statim spiritus conturbavit eum et elisus in terram volutabatur spumans

9,20 et interrogavit patrem eius quantum temporis est ex quo hoc ei accidit at ille ait ab infantia

9,21 et frequenter eum et in ignem et in aquas misit ut eum perderet sed si quid potes adiuva nos misertus nostri

9,22 Iesus autem ait illi si potes credere omnia possibilia credenti

9,23 et continuo exclamans pater pueri cum lacrimis aiebat credo adiuva incredulitatem meam

9,24 et cum videret Iesus concurrentem turbam comminatus est spiritui inmundo dicens illi surde et mute spiritus ego tibi praecipio exi ab eo et amplius ne introeas in eum

9,25 et clamans et multum discerpens eum exiit ab eo et factus est sicut mortuus ita ut multi dicerent quia mortuus est

9,26 Iesus autem tenens manum eius elevavit illum et surrexit

9,27 et cum introisset in domum discipuli eius secreto interrogabant eum quare nos non potuimus eicere eum

9,28 et dixit illis hoc genus in nullo potest exire nisi in oratione et ieiunio

9,29 et inde profecti praetergrediebantur Galilaeam nec volebat quemquam scire

9,30 docebat autem discipulos suos et dicebat illis quoniam Filius hominis tradetur in manus hominum et occident eum et occisus tertia die resurget

9,31 at illi ignorabant verbum et timebant eum interrogare

9,32 et venerunt Capharnaum qui cum domi esset interrogabat eos quid in via tractabatis

9,33 at illi tacebant siquidem inter se in via disputaverant quis esset illorum maior

9,34 et residens vocavit duodecim et ait illis si quis vult primus esse erit omnium novissimus et omnium minister

9,35 et accipiens puerum statuit eum in medio eorum quem cum conplexus esset ait illis

9,36 quisquis unum ex huiusmodi pueris receperit in nomine meo me recipit et quicumque me susceperit non me suscipit sed eum qui me misit

9,37 respondit illi Iohannes dicens magister vidimus quendam in nomine tuo eicientem daemonia qui non sequitur nos et prohibuimus eum

9,38 Iesus autem ait nolite prohibere eum nemo est enim qui faciat virtutem in nomine meo et possit cito male loqui de me

9,39 qui enim non est adversum vos pro vobis est

9,40 quisquis enim potum dederit vobis calicem aquae in nomine meo quia Christi estis amen dico vobis non perdet mercedem suam

9,41 et quisquis scandalizaverit unum ex his pusillis credentibus in me bonum est ei magis si circumdaretur mola asinaria collo eius et in mare mitteretur

9,42 et si scandalizaverit te manus tua abscide illam bonum est tibi debilem introire in vitam quam duas manus habentem ire in gehennam in ignem inextinguibilem

9,43 ubi vermis eorum non moritur et ignis non extinguitur

9,44 et si pes tuus te scandalizat amputa illum bonum est tibi claudum introire in vitam aeternam quam duos pedes habentem mitti in gehennam ignis inextinguibilis

9,45 ubi vermis eorum non moritur et ignis non extinguitur

9,46 quod si oculus tuus scandalizat te eice eum bonum est tibi luscum introire in regnum Dei quam duos oculos habentem mitti in gehennam ignis

9,47 ubi vermis eorum non moritur et ignis non extinguitur

9,48 omnis enim igne sallietur et omnis victima sallietur

9,49 bonum est sal quod si sal insulsum fuerit in quo illud condietis habete in vobis sal et pacem habete inter vos

10,1 et inde exsurgens venit in fines Iudaeae ultra Iordanen et conveniunt iterum turbae ad eum et sicut consueverat iterum docebat illos

10,2 et accedentes Pharisaei interrogabant eum si licet viro uxorem dimittere temptantes eum

10,3 at ille respondens dixit eis quid vobis praecepit Moses

10,4 qui dixerunt Moses permisit libellum repudii scribere et dimittere

10,5 quibus respondens Iesus ait ad duritiam cordis vestri scripsit vobis praeceptum istud

10,6 ab initio autem creaturae masculum et feminam fecit eos Deus

10,7 propter hoc relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit ad uxorem suam

10,8 et erunt duo in carne una itaque iam non sunt duo sed una caro

10,9 quod ergo Deus iunxit homo non separet

10,10 et in domo iterum discipuli eius de eodem interrogaverunt eum

10,11 et dicit illis quicumque dimiserit uxorem suam et aliam duxerit adulterium committit super eam

10,12 et si uxor dimiserit virum suum et alii nupserit moechatur

10,13 et offerebant illi parvulos ut tangeret illos discipuli autem comminabantur offerentibus

10,14 quos cum videret Iesus indigne tulit et ait illis sinite parvulos venire ad me et ne prohibueritis eos talium est enim regnum Dei

10,15 amen dico vobis quisque non receperit regnum Dei velut parvulus non intrabit in illud

10,16 et conplexans eos et inponens manus super illos benedicebat eos

10,17 et cum egressus esset in viam procurrens quidam genu flexo ante eum rogabat eum magister bone quid faciam ut vitam aeternam percipiam

10,18 Iesus autem dixit ei quid me dicis bonum nemo bonus nisi unus Deus

10,19 praecepta nosti ne adulteres ne occidas ne fureris ne falsum testimonium dixeris ne fraudem feceris honora patrem tuum et matrem

10,20 et ille respondens ait illi magister omnia haec conservavi a iuventute mea

10,21 Iesus autem intuitus eum dilexit eum et dixit illi unum tibi deest vade quaecumque habes vende et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo et veni sequere me

10,22 qui contristatus in verbo abiit maerens erat enim habens possessiones multas

10,23 et circumspiciens Iesus ait discipulis suis quam difficile qui pecunias habent in regnum Dei introibunt

10,24 discipuli autem obstupescebant in verbis eius at Iesus rursus respondens ait illis filioli quam difficile est confidentes in pecuniis regnum Dei introire

10,25 facilius est camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei

10,26 qui magis admirabantur dicentes ad semet ipsos et quis potest salvus fieri

10,27 et intuens illos Iesus ait apud homines inpossibile est sed non apud Deum omnia enim possibilia sunt apud Deum

10,28 coepit Petrus ei dicere ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te

10,29 respondens Iesus ait amen dico vobis nemo est qui reliquerit domum aut fratres aut sorores aut matrem aut patrem aut filios aut agros propter me et propter evangelium

10,30 qui non accipiat centies tantum nunc in tempore hoc domos et fratres et sorores et matres et filios et agros cum persecutionibus et in saeculo futuro vitam aeternam

10,31 multi autem erunt primi novissimi et novissimi primi

10,32 erant autem in via ascendentes in Hierosolyma et praecedebat illos Iesus et stupebant et sequentes timebant et adsumens iterum duodecim coepit illis dicere quae essent ei ventura

10,33 quia ecce ascendimus in Hierosolyma et Filius hominis tradetur principibus sacerdotum et scribis et senioribus et damnabunt eum morti et tradent eum gentibus

10,34 et inludent ei et conspuent eum et flagellabunt eum et interficient eum et tertia die resurget

10,35 et accedunt ad illum Iacobus et Iohannes filii Zebedaei dicentes magister volumus ut quodcumque petierimus facias nobis

10,36 at ille dixit eis quid vultis ut faciam vobis

10,37 et dixerunt da nobis ut unus ad dexteram tuam et alius ad sinistram tuam sedeamus in gloria tua

10,38 Iesus autem ait eis nescitis quid petatis potestis bibere calicem quem ego bibo aut baptismum quo ego baptizor baptizari

10,39 at illi dixerunt ei possumus Iesus autem ait eis calicem quidem quem ego bibo bibetis et baptismum quo ego baptizor baptizabimini

10,40 sedere autem ad dexteram meam vel ad sinistram non est meum dare sed quibus paratum est

10,41 et audientes decem coeperunt indignari de Iacobo et Iohanne

10,42 Iesus autem vocans eos ait illis scitis quia hii qui videntur principari gentibus dominantur eis et principes eorum potestatem habent ipsorum

10,43 non ita est autem in vobis sed quicumque voluerit fieri maior erit vester minister

10,44 et quicumque voluerit in vobis primus esse erit omnium servus

10,45 nam et Filius hominis non venit ut ministraretur ei sed ut ministraret et daret animam suam redemptionem pro multis

10,46 et veniunt Hierichum et proficiscente eo de Hiericho et discipulis eius et plurima multitudine filius Timei Bartimeus caecus sedebat iuxta viam mendicans

10,47 qui cum audisset quia Iesus Nazarenus est coepit clamare et dicere Fili David Iesu miserere mei

10,48 et comminabantur illi multi ut taceret at ille multo magis clamabat Fili David miserere mei

10,49 et stans Iesus praecepit illum vocari et vocant caecum dicentes ei animaequior esto surge vocat te

10,50 qui proiecto vestimento suo exiliens venit ad eum

10,51 et respondens illi Iesus dixit quid vis tibi faciam caecus autem dixit ei rabboni ut videam

10,52 Iesus autem ait illi vade fides tua te salvum fecit et confestim vidit et sequebatur eum in via

11,1 et cum adpropinquarent Hierosolymae et Bethaniae ad montem Olivarum mittit duos ex discipulis suis

11,2 et ait illis ite in castellum quod est contra vos et statim introeuntes illuc invenietis pullum ligatum super quem nemo adhuc hominum sedit solvite illum et adducite

11,3 et si quis vobis dixerit quid facitis dicite quia Domino necessarius est et continuo illum dimittet huc

11,4 et abeuntes invenerunt pullum ligatum ante ianuam foris in bivio et solvunt eum

11,5 et quidam de illic stantibus dicebant illis quid facitis solventes pullum

11,6 qui dixerunt eis sicut praeceperat illis Iesus et dimiserunt eis

11,7 et duxerunt pullum ad Iesum et inponunt illi vestimenta sua et sedit super eo

11,8 multi autem vestimenta sua straverunt in via alii autem frondes caedebant de arboribus et sternebant in via

11,9 et qui praeibant et qui sequebantur clamabant dicentes osanna benedictus qui venit in nomine Domini

11,10 benedictum quod venit regnum patris nostri David osanna in excelsis

11,11 et introivit Hierosolyma in templum et circumspectis omnibus cum iam vespera esset hora exivit in Bethania cum duodecim

11,12 et alia die cum exirent a Bethania esuriit

11,13 cumque vidisset a longe ficum habentem folia venit si quid forte inveniret in ea et cum venisset ad eam nihil invenit praeter folia non enim erat tempus ficorum

11,14 et respondens dixit ei iam non amplius in aeternum quisquam fructum ex te manducet et audiebant discipuli eius

11,15 et veniunt Hierosolymam et cum introisset templum coepit eicere vendentes et ementes in templo et mensas nummulariorum et cathedras vendentium columbas evertit

11,16 et non sinebat ut quisquam vas transferret per templum

11,17 et docebat dicens eis non scriptum est quia domus mea domus orationis vocabitur omnibus gentibus vos autem fecistis eam speluncam latronum

11,18 quo audito principes sacerdotum et scribae quaerebant quomodo eum perderent timebant enim eum quoniam universa turba admirabatur super doctrina eius

11,19 et cum vespera facta esset egrediebatur de civitate

11,20 et cum mane transirent viderunt ficum aridam factam a radicibus

11,21 et recordatus Petrus dicit ei rabbi ecce ficus cui maledixisti aruit

11,22 et respondens Iesus ait illis habete fidem Dei

11,23 amen dico vobis quicumque dixerit huic monti tollere et mittere in mare et non haesitaverit in corde suo sed crediderit quia quodcumque dixerit fiat fiet ei

11,24 propterea dico vobis omnia quaecumque orantes petitis credite quia accipietis et veniet vobis

11,25 et cum stabitis ad orandum dimittite si quid habetis adversus aliquem ut et Pater vester qui in caelis est dimittat vobis peccata vestra

11,26 quod si vos non dimiseritis nec Pater vester qui in caelis est dimittet vobis peccata vestra

11,27 et veniunt rursus Hierosolymam et cum ambularet in templo accedunt ad eum summi sacerdotes et scribae et seniores

11,28 et dicunt illi in qua potestate haec facis et quis tibi dedit hanc potestatem ut ista facias

11,29 Iesus autem respondens ait illis interrogabo vos et ego unum verbum et respondete mihi et dicam vobis in qua potestate haec faciam

11,30 baptismum Iohannis de caelo erat an ex hominibus respondete mihi

11,31 at illi cogitabant secum dicentes si dixerimus de caelo dicet quare ergo non credidistis ei

11,32 sed dicemus ex hominibus timebant populum omnes enim habebant Iohannem quia vere propheta esset

11,33 et respondentes dicunt Iesu nescimus respondens Iesus ait illis neque ego dico vobis in qua potestate haec faciam

12,1 et coepit illis in parabolis loqui vineam pastinavit homo et circumdedit sepem et fodit lacum et aedificavit turrem et locavit eam agricolis et peregre profectus est

12,2 et misit ad agricolas in tempore servum ut ab agricolis acciperet de fructu vineae

12,3 qui adprehensum eum ceciderunt et dimiserunt vacuum

12,4 et iterum misit ad illos alium servum et illum capite vulneraverunt et contumeliis adfecerunt

12,5 et rursum alium misit et illum occiderunt et plures alios quosdam caedentes alios vero occidentes

12,6 adhuc ergo unum habens filium carissimum et illum misit ad eos novissimum dicens quia reverebuntur filium meum

12,7 coloni autem dixerunt ad invicem hic est heres venite occidamus eum et nostra erit hereditas

12,8 et adprehendentes eum occiderunt et eiecerunt extra vineam

12,9 quid ergo faciet dominus vineae veniet et perdet colonos et dabit vineam aliis

12,10 nec scripturam hanc legistis lapidem quem reprobaverunt aedificantes hic factus est in caput anguli

12,11 a Domino factum est istud et est mirabile in oculis nostris

12,12 et quaerebant eum tenere et timuerunt turbam cognoverunt enim quoniam ad eos parabolam hanc dixerit et relicto eo abierunt

12,13 et mittunt ad eum quosdam ex Pharisaeis et Herodianis ut eum caperent in verbo

12,14 qui venientes dicunt ei magister scimus quoniam verax es et non curas quemquam nec enim vides in faciem hominis sed in veritate viam Dei doces licet dari tributum Caesari an non dabimus

12,15 qui sciens versutiam eorum ait illis quid me temptatis adferte mihi denarium ut videam

12,16 at illi adtulerunt et ait illis cuius est imago haec et inscriptio dicunt illi Caesaris

12,17 respondens autem Iesus dixit illis reddite igitur quae sunt Caesaris Caesari et quae sunt Dei Deo et mirabantur super eo

12,18 et venerunt ad eum Sadducaei qui dicunt resurrectionem non esse et interrogabant eum dicentes

12,19 magister Moses nobis scripsit ut si cuius frater mortuus fuerit et dimiserit uxorem et filios non reliquerit accipiat frater eius uxorem ipsius et resuscitet semen fratri suo

12,20 septem ergo fratres erant et primus accepit uxorem et mortuus est non relicto semine

12,21 et secundus accepit eam et mortuus est et nec iste reliquit semen et tertius similiter

12,22 et acceperunt eam similiter septem et non reliquerunt semen novissima omnium defuncta est et mulier

12,23 in resurrectione ergo cum resurrexerint cuius de his erit uxor septem enim habuerunt eam uxorem

12,24 et respondens Iesus ait illis non ideo erratis non scientes scripturas neque virtutem Dei

12,25 cum enim a mortuis resurrexerint neque nubent neque nubentur sed sunt sicut angeli in caelis

12,26 de mortuis autem quod resurgant non legistis in libro Mosi super rubum quomodo dixerit illi Deus inquiens ego sum Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob

12,27 non est Deus mortuorum sed vivorum vos ergo multum erratis

12,28 et accessit unus de scribis qui audierat illos conquirentes et videns quoniam bene illis responderit interrogavit eum quod esset primum omnium mandatum

12,29 Iesus autem respondit ei quia primum omnium mandatum est audi Israhel Dominus Deus noster Deus unus est

12,30 et diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima tua et ex tota mente tua et ex tota virtute tua hoc est primum mandatum

12,31 secundum autem simile illi diliges proximum tuum tamquam te ipsum maius horum aliud mandatum non est

12,32 et ait illi scriba bene magister in veritate dixisti quia unus est et non est alius praeter eum

12,33 et ut diligatur ex toto corde et ex toto intellectu et ex tota anima et ex tota fortitudine et diligere proximum tamquam se ipsum maius est omnibus holocaustomatibus et sacrificiis

12,34 Iesus autem videns quod sapienter respondisset dixit illi non es longe a regno Dei et nemo iam audebat eum interrogare

12,35 et respondens Iesus dicebat docens in templo quomodo dicunt scribae Christum Filium esse David

12,36 ipse enim David dicit in Spiritu Sancto dixit Dominus Domino meo sede a dextris meis donec ponam inimicos tuos scabillum pedum tuorum

12,37 ipse ergo David dicit eum Dominum et unde est filius eius et multa turba eum libenter audivit

12,38 et dicebat eis in doctrina sua cavete a scribis qui volunt in stolis ambulare et salutari in foro

12,39 et in primis cathedris sedere in synagogis et primos discubitus in cenis

12,40 qui devorant domos viduarum sub obtentu prolixae orationis hii accipient prolixius iudicium

12,41 et sedens Iesus contra gazofilacium aspiciebat quomodo turba iactaret aes in gazofilacium et multi divites iactabant multa

12,42 cum venisset autem una vidua pauper misit duo minuta quod est quadrans

12,43 et convocans discipulos suos ait illis amen dico vobis quoniam vidua haec pauper plus omnibus misit qui miserunt in gazofilacium

12,44 omnes enim ex eo quod abundabat illis miserunt haec vero de penuria sua omnia quae habuit misit totum victum suum

13,1 et cum egrederetur de templo ait illi unus ex discipulis suis magister aspice quales lapides et quales structurae

13,2 et respondens Iesus ait illi vides has omnes magnas aedificationes non relinquetur lapis super lapidem qui non destruatur

13,3 et cum sederet in montem Olivarum contra templum interrogabant eum separatim Petrus et Iacobus et Iohannes et Andreas

13,4 dic nobis quando ista fient et quod signum erit quando haec omnia incipient consummari

13,5 et respondens Iesus coepit dicere illis videte ne quis vos seducat

13,6 multi enim venient in nomine meo dicentes quia ego sum et multos seducent

13,7 cum audieritis autem bella et opiniones bellorum ne timueritis oportet enim fieri sed nondum finis

13,8 exsurget autem gens super gentem et regnum super regnum et erunt terraemotus per loca et fames initium dolorum haec

13,9 videte autem vosmet ipsos tradent enim vos conciliis et in synagogis vapulabitis et ante praesides et reges stabitis propter me in testimonium illis

13,10 et in omnes gentes primum oportet praedicari evangelium

13,11 et cum duxerint vos tradentes nolite praecogitare quid loquamini sed quod datum vobis fuerit in illa hora id loquimini non enim estis vos loquentes sed Spiritus Sanctus

13,12 tradet autem frater fratrem in mortem et pater filium et consurgent filii in parentes et morte adficient eos

13,13 et eritis odio omnibus propter nomen meum qui autem sustinuerit in finem hic salvus erit

13,14 cum autem videritis abominationem desolationis stantem ubi non debet qui legit intellegat tunc qui in Iudaea sunt fugiant in montes

13,15 et qui super tectum ne descendat in domum nec introeat ut tollat quid de domo sua

13,16 et qui in agro erit non revertatur retro tollere vestimentum suum

13,17 vae autem praegnatibus et nutrientibus in illis diebus

13,18 orate vero ut hieme non fiant

13,19 erunt enim dies illi tribulationes tales quales non fuerunt ab initio creaturae quam condidit Deus usque nunc neque fient

13,20 et nisi breviasset Dominus dies non fuisset salva omnis caro sed propter electos quos elegit breviavit dies

13,21 et tunc si quis vobis dixerit ecce hic est Christus ecce illic ne credideritis

13,22 exsurgent enim pseudochristi et pseudoprophetae et dabunt signa et portenta ad seducendos si potest fieri etiam electos

13,23 vos ergo videte ecce praedixi vobis omnia

13,24 sed in illis diebus post tribulationem illam sol contenebrabitur et luna non dabit splendorem suum

13,25 et erunt stellae caeli decidentes et virtutes quae sunt in caelis movebuntur

13,26 et tunc videbunt Filium hominis venientem in nubibus cum virtute multa et gloria

13,27 et tunc mittet angelos suos et congregabit electos suos a quattuor ventis a summo terrae usque ad summum caeli

13,28 a ficu autem discite parabolam cum iam ramus eius tener fuerit et nata fuerint folia cognoscitis quia in proximo sit aestas

13,29 sic et vos cum videritis haec fieri scitote quod in proximo sit in ostiis

13,30 amen dico vobis quoniam non transiet generatio haec donec omnia ista fiant

13,31 caelum et terra transibunt verba autem mea non transibunt

13,32 de die autem illo vel hora nemo scit neque angeli in caelo neque Filius nisi Pater

13,33 videte vigilate et orate nescitis enim quando tempus sit

13,34 sicut homo qui peregre profectus reliquit domum suam et dedit servis suis potestatem cuiusque operis et ianitori praecipiat ut vigilet

13,35 vigilate ergo nescitis enim quando dominus domus veniat sero an media nocte an galli cantu an mane

13,36 ne cum venerit repente inveniat vos dormientes

13,37 quod autem vobis dico omnibus dico vigilate

14,1 erat autem pascha et azyma post biduum et quaerebant summi sacerdotes et scribae quomodo eum dolo tenerent et occiderent

14,2 dicebant enim non in die festo ne forte tumultus fieret populi

14,3 et cum esset Bethaniae in domo Simonis leprosi et recumberet venit mulier habens alabastrum unguenti nardi spicati pretiosi et fracto alabastro effudit super caput eius

14,4 erant autem quidam indigne ferentes intra semet ipsos et dicentes ut quid perditio ista unguenti facta est

14,5 poterat enim unguentum istud veniri plus quam trecentis denariis et dari pauperibus et fremebant in eam

14,6 Iesus autem dixit sinite eam quid illi molesti estis bonum opus operata est in me

14,7 semper enim pauperes habetis vobiscum et cum volueritis potestis illis benefacere me autem non semper habetis

14,8 quod habuit haec fecit praevenit unguere corpus meum in sepulturam

14,9 amen dico vobis ubicumque praedicatum fuerit evangelium istud in universum mundum et quod fecit haec narrabitur in memoriam eius

14,10 et Iudas Scariotis unus de duodecim abiit ad summos sacerdotes ut proderet eum illis

14,11 qui audientes gavisi sunt et promiserunt ei pecuniam se daturos et quaerebat quomodo illum oportune traderet

14,12 et primo die azymorum quando pascha immolabant dicunt ei discipuli quo vis eamus et paremus tibi ut manduces pascha

14,13 et mittit duos ex discipulis suis et dicit eis ite in civitatem et occurret vobis homo laguenam aquae baiulans sequimini eum

14,14 et quocumque introierit dicite domino domus quia magister dicit ubi est refectio mea ubi pascha cum discipulis meis manducem

14,15 et ipse vobis demonstrabit cenaculum grande stratum et illic parate nobis

14,16 et abierunt discipuli eius et venerunt in civitatem et invenerunt sicut dixerat illis et praeparaverunt pascha

14,17 vespere autem facto venit cum duodecim

14,18 et discumbentibus eis et manducantibus ait Iesus amen dico vobis quia unus ex vobis me tradet qui manducat mecum

14,19 at illi coeperunt contristari et dicere ei singillatim numquid ego

14,20 qui ait illis unus ex duodecim qui intinguit mecum in catino

14,21 et Filius quidem hominis vadit sicut scriptum est de eo vae autem homini illi per quem Filius hominis traditur bonum ei si non esset natus homo ille

14,22 et manducantibus illis accepit Iesus panem et benedicens fregit et dedit eis et ait sumite hoc est corpus meum

14,23 et accepto calice gratias agens dedit eis et biberunt ex illo omnes

14,24 et ait illis hic est sanguis meus novi testamenti qui pro multis effunditur

14,25 amen dico vobis quod iam non bibam de genimine vitis usque in diem illum cum illud bibam novum in regno Dei

14,26 et hymno dicto exierunt in montem Olivarum

14,27 et ait eis Iesus omnes scandalizabimini in nocte ista quia scriptum est percutiam pastorem et dispergentur oves

14,28 sed posteaquam resurrexero praecedam vos in Galilaeam

14,29 Petrus autem ait ei et si omnes scandalizati fuerint sed non ego

14,30 et ait illi Iesus amen dico tibi quia tu hodie in nocte hac priusquam bis gallus vocem dederit ter me es negaturus

14,31 at ille amplius loquebatur et si oportuerit me simul conmori tibi non te negabo similiter autem et omnes dicebant

14,32 et veniunt in praedium cui nomen Gethsemani et ait discipulis suis sedete hic donec orem

14,33 et adsumit Petrum et Iacobum et Iohannem secum et coepit pavere et taedere

14,34 et ait illis tristis est anima mea usque ad mortem sustinete hic et vigilate

14,35 et cum processisset paululum procidit super terram et orabat ut si fieri posset transiret ab eo hora

14,36 et dixit Abba Pater omnia possibilia tibi sunt transfer calicem hunc a me sed non quod ego volo sed quod tu

14,37 et venit et invenit eos dormientes et ait Petro Simon dormis non potuisti una hora vigilare

14,38 vigilate et orate ut non intretis in temptationem spiritus quidem promptus caro vero infirma

14,39 et iterum abiens oravit eundem sermonem dicens

14,40 et reversus denuo invenit eos dormientes erant enim oculi illorum ingravati et ignorabant quid responderent ei

14,41 et venit tertio et ait illis dormite iam et requiescite sufficit venit hora ecce traditur Filius hominis in manus peccatorum

14,42 surgite eamus ecce qui me tradit prope est

14,43 et adhuc eo loquente venit Iudas Scarioth unus ex duodecim et cum illo turba cum gladiis et lignis a summis sacerdotibus et a scribis et a senioribus

14,44 dederat autem traditor eius signum eis dicens quemcumque osculatus fuero ipse est tenete eum et ducite

14,45 et cum venisset statim accedens ad eum ait rabbi et osculatus est eum

14,46 at illi manus iniecerunt in eum et tenuerunt eum

14,47 unus autem quidam de circumstantibus educens gladium percussit servum summi sacerdotis et amputavit illi auriculam

14,48 et respondens Iesus ait illis tamquam ad latronem existis cum gladiis et lignis conprehendere me

14,49 cotidie eram apud vos in templo docens et non me tenuistis sed ut adimpleantur scripturae

14,50 tunc discipuli eius relinquentes eum omnes fugerunt

14,51 adulescens autem quidam sequebatur illum amictus sindone super nudo et tenuerunt eum

14,52 at ille reiecta sindone nudus profugit ab eis

14,53 et adduxerunt Iesum ad summum sacerdotem et conveniunt omnes sacerdotes et scribae et seniores

14,54 Petrus autem a longe secutus est eum usque intro in atrium summi sacerdotis et sedebat cum ministris et calefaciebat se ad ignem

14,55 summi vero sacerdotes et omne concilium quaerebant adversum Iesum testimonium ut eum morti traderent nec inveniebant

14,56 multi enim testimonium falsum dicebant adversus eum et convenientia testimonia non erant

14,57 et quidam surgentes falsum testimonium ferebant adversus eum dicentes

14,58 quoniam nos audivimus eum dicentem ego dissolvam templum hoc manufactum et per triduum aliud non manufactum aedificabo

14,59 et non erat conveniens testimonium illorum

14,60 et exsurgens summus sacerdos in medium interrogavit Iesum dicens non respondes quicquam ad ea quae tibi obiciuntur ab his

14,61 ille autem tacebat et nihil respondit rursum summus sacerdos interrogabat eum et dicit ei tu es Christus Filius Benedicti

14,62 Iesus autem dixit illi ego sum et videbitis Filium hominis a dextris sedentem Virtutis et venientem cum nubibus caeli

14,63 summus autem sacerdos scindens vestimenta sua ait quid adhuc desideramus testes

14,64 audistis blasphemiam quid vobis videtur qui omnes condemnaverunt eum esse reum mortis

14,65 et coeperunt quidam conspuere eum et velare faciem eius et colaphis eum caedere et dicere ei prophetiza et ministri alapis eum caedebant

14,66 et cum esset Petrus in atrio deorsum venit una ex ancillis summi sacerdotis

14,67 et cum vidisset Petrum calefacientem se aspiciens illum ait et tu cum Iesu Nazareno eras

14,68 at ille negavit dicens neque scio neque novi quid dicas et exiit foras ante atrium et gallus cantavit

14,69 rursus autem cum vidisset illum ancilla coepit dicere circumstantibus quia hic ex illis est

14,70 at ille iterum negavit et post pusillum rursus qui adstabant dicebant Petro vere ex illis es nam et Galilaeus es

14,71 ille autem coepit anathematizare et iurare quia nescio hominem istum quem dicitis

14,72 et statim iterum gallus cantavit et recordatus est Petrus verbi quod dixerat ei Iesus priusquam gallus cantet bis ter me negabis et coepit flere

15,1 et confestim mane consilium facientes summi sacerdotes cum senioribus et scribis et universo concilio vincientes Iesum duxerunt et tradiderunt Pilato

15,2 et interrogavit eum Pilatus tu es rex Iudaeorum at ille respondens ait illi tu dicis

15,3 et accusabant eum summi sacerdotes in multis

15,4 Pilatus autem rursum interrogavit eum dicens non respondes quicquam vide in quantis te accusant

15,5 Iesus autem amplius nihil respondit ita ut miraretur Pilatus

15,6 per diem autem festum dimittere solebat illis unum ex vinctis quemcumque petissent

15,7 erat autem qui dicebatur Barabbas qui cum seditiosis erat vinctus qui in seditione fecerant homicidium

15,8 et cum ascendisset turba coepit rogare sicut semper faciebat illis

15,9 Pilatus autem respondit eis et dixit vultis dimittam vobis regem Iudaeorum

15,10 sciebat enim quod per invidiam tradidissent eum summi sacerdotes

15,11 pontifices autem concitaverunt turbam ut magis Barabban dimitteret eis

15,12 Pilatus autem iterum respondens ait illis quid ergo vultis faciam regi Iudaeorum

15,13 at illi iterum clamaverunt crucifige eum

15,14 Pilatus vero dicebat eis quid enim mali fecit at illi magis clamabant crucifige eum

15,15 Pilatus autem volens populo satisfacere dimisit illis Barabban et tradidit Iesum flagellis caesum ut crucifigeretur

15,16 milites autem duxerunt eum intro in atrium praetorii et convocant totam cohortem

15,17 et induunt eum purpuram et inponunt ei plectentes spineam coronam

15,18 et coeperunt salutare eum have rex Iudaeorum

15,19 et percutiebant caput eius harundine et conspuebant eum et ponentes genua adorabant eum

15,20 et postquam inluserunt ei exuerunt illum purpuram et induerunt eum vestimentis suis et educunt illum ut crucifigerent eum

15,21 et angariaverunt praetereuntem quempiam Simonem Cyreneum venientem de villa patrem Alexandri et Rufi ut tolleret crucem eius

15,22 et perducunt illum in Golgotha locum quod est interpretatum Calvariae locus

15,23 et dabant ei bibere murratum vinum et non accepit

15,24 et crucifigentes eum diviserunt vestimenta eius mittentes sortem super eis quis quid tolleret

15,25 erat autem hora tertia et crucifixerunt eum

15,26 et erat titulus causae eius inscriptus rex Iudaeorum

15,27 et cum eo crucifigunt duos latrones unum a dextris et alium a sinistris eius

15,28 et adimpleta est scriptura quae dicit et cum iniquis reputatus est

15,29 et praetereuntes blasphemabant eum moventes capita sua et dicentes va qui destruit templum et in tribus diebus aedificat

15,30 salvum fac temet ipsum descendens de cruce

15,31 similiter et summi sacerdotes ludentes ad alterutrum cum scribis dicebant alios salvos fecit se ipsum non potest salvum facere

15,32 Christus rex Israhel descendat nunc de cruce ut videamus et credamus et qui cum eo crucifixi erant conviciabantur ei

15,33 et facta hora sexta tenebrae factae sunt per totam terram usque in horam nonam

15,34 et hora nona exclamavit Iesus voce magna dicens Heloi Heloi lama sabacthani quod est interpretatum Deus meus Deus meus ut quid dereliquisti me

15,35 et quidam de circumstantibus audientes dicebant ecce Heliam vocat

15,36 currens autem unus et implens spongiam aceto circumponensque calamo potum dabat ei dicens sinite videamus si veniat Helias ad deponendum eum

15,37 Iesus autem emissa voce magna exspiravit

15,38 et velum templi scissum est in duo a sursum usque deorsum

15,39 videns autem centurio qui ex adverso stabat quia sic clamans exspirasset ait vere homo hic Filius Dei erat

15,40 erant autem et mulieres de longe aspicientes inter quas et Maria Magdalene et Maria Iacobi minoris et Ioseph mater et Salome

15,41 et cum esset in Galilaea sequebantur eum et ministrabant ei et aliae multae quae simul cum eo ascenderant Hierosolyma

15,42 et cum iam sero esset factum quia erat parasceve quod est ante sabbatum

15,43 venit Ioseph ab Arimathia nobilis decurio qui et ipse erat expectans regnum Dei et audacter introiit ad Pilatum et petiit corpus Iesu

15,44 Pilatus autem mirabatur si iam obisset et accersito centurione interrogavit eum si iam mortuus esset

15,45 et cum cognovisset a centurione donavit corpus Ioseph

15,46 Ioseph autem mercatus sindonem et deponens eum involvit sindone et posuit eum in monumento quod erat excisum de petra et advolvit lapidem ad ostium monumenti

15,47 Maria autem Magdalene et Maria Ioseph aspiciebant ubi poneretur

16,1 et cum transisset sabbatum Maria Magdalene et Maria Iacobi et Salome emerunt aromata ut venientes unguerent eum

16,2 et valde mane una sabbatorum veniunt ad monumentum orto iam sole

16,3 et dicebant ad invicem quis revolvet nobis lapidem ab ostio monumenti

16,4 et respicientes vident revolutum lapidem erat quippe magnus valde

16,5 et introeuntes in monumento viderunt iuvenem sedentem in dextris coopertum stola candida et obstipuerunt

16,6 qui dicit illis nolite expavescere Iesum quaeritis Nazarenum crucifixum surrexit non est hic ecce locus ubi posuerunt eum

16,7 sed ite et dicite discipulis eius et Petro quia praecedit vos in Galilaeam ibi eum videbitis sicut dixit vobis

16,8 at illae exeuntes fugerunt de monumento invaserat enim eas tremor et pavor et nemini quicquam dixerunt timebant enim

16,9 surgens autem mane prima sabbati apparuit primo Mariae Magdalenae de qua eiecerat septem daemonia

16,10 illa vadens nuntiavit his qui cum eo fuerant lugentibus et flentibus

16,11 et illi audientes quia viveret et visus esset ab ea non crediderunt

16,12 post haec autem duobus ex eis ambulantibus ostensus est in alia effigie euntibus in villam

16,13 et illi euntes nuntiaverunt ceteris nec illis crediderunt

16,14 novissime recumbentibus illis undecim apparuit et exprobravit incredulitatem illorum et duritiam cordis quia his qui viderant eum resurrexisse non crediderant

16,15 et dixit eis euntes in mundum universum praedicate evangelium omni creaturae

16,16 qui crediderit et baptizatus fuerit salvus erit qui vero non crediderit condemnabitur

16,17 signa autem eos qui crediderint haec sequentur in nomine meo daemonia eicient linguis loquentur novis

16,18 serpentes tollent et si mortiferum quid biberint non eos nocebit super aegrotos manus inponent et bene habebunt

16,19 et Dominus quidem postquam locutus est eis adsumptus est in caelum et sedit a dextris Dei

16,20 illi autem profecti praedicaverunt ubique Domino cooperante et sermonem confirmante sequentibus signis

[zurück zum Register des Neuen Testaments]

1,1 quoniam quidem multi conati sunt ordinare narrationem quae in nobis conpletae sunt rerum

1,2 sicut tradiderunt nobis qui ab initio ipsi viderunt et ministri fuerunt sermonis

1,3 visum est et mihi adsecuto a principio omnibus diligenter ex ordine tibi scribere optime Theophile

1,4 ut cognoscas eorum verborum de quibus eruditus es veritatem

1,5 fuit in diebus Herodis regis Iudaeae sacerdos quidam nomine Zaccharias de vice Abia et uxor illi de filiabus Aaron et nomen eius Elisabeth

1,6 erant autem iusti ambo ante Deum incedentes in omnibus mandatis et iustificationibus Domini sine querella

1,7 et non erat illis filius eo quod esset Elisabeth sterilis et ambo processissent in diebus suis

1,8 factum est autem cum sacerdotio fungeretur in ordine vicis suae ante Deum

1,9 secundum consuetudinem sacerdotii sorte exiit ut incensum poneret ingressus in templum Domini

1,10 et omnis multitudo erat populi orans foris hora incensi

1,11 apparuit autem illi angelus Domini stans a dextris altaris incensi

1,12 et Zaccharias turbatus est videns et timor inruit super eum

1,13 ait autem ad illum angelus ne timeas Zaccharia quoniam exaudita est deprecatio tua et uxor tua Elisabeth pariet tibi filium et vocabis nomen eius Iohannem

1,14 et erit gaudium tibi et exultatio et multi in nativitate eius gaudebunt

1,15 erit enim magnus coram Domino et vinum et sicera non bibet et Spiritu Sancto replebitur adhuc ex utero matris suae

1,16 et multos filiorum Israhel convertet ad Dominum Deum ipsorum

1,17 et ipse praecedet ante illum in spiritu et virtute Heliae ut convertat corda patrum in filios et incredibiles ad prudentiam iustorum parare Domino plebem perfectam

1,18 et dixit Zaccharias ad angelum unde hoc sciam ego enim sum senex et uxor mea processit in diebus suis

1,19 et respondens angelus dixit ei ego sum Gabrihel qui adsto ante Deum et missus sum loqui ad te et haec tibi evangelizare

1,20 et ecce eris tacens et non poteris loqui usque in diem quo haec fiant pro eo quod non credidisti verbis meis quae implebuntur in tempore suo

1,21 et erat plebs expectans Zacchariam et mirabantur quod tardaret ipse in templo

1,22 egressus autem non poterat loqui ad illos et cognoverunt quod visionem vidisset in templo et ipse erat innuens illis et permansit mutus

1,23 et factum est ut impleti sunt dies officii eius abiit in domum suam

1,24 post hos autem dies concepit Elisabeth uxor eius et occultabat se mensibus quinque dicens

1,25 quia sic mihi fecit Dominus in diebus quibus respexit auferre obprobrium meum inter homines

1,26 in mense autem sexto missus est angelus Gabrihel a Deo in civitatem Galilaeae cui nomen Nazareth

1,27 ad virginem desponsatam viro cui nomen erat Ioseph de domo David et nomen virginis Maria

1,28 et ingressus angelus ad eam dixit have gratia plena Dominus tecum benedicta tu in mulieribus

1,29 quae cum vidisset turbata est in sermone eius et cogitabat qualis esset ista salutatio

1,30 et ait angelus ei ne timeas Maria invenisti enim gratiam apud Deum

1,31 ecce concipies in utero et paries filium et vocabis nomen eius Iesum

1,32 hic erit magnus et Filius Altissimi vocabitur et dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius

1,33 et regnabit in domo Iacob in aeternum et regni eius non erit finis

1,34 dixit autem Maria ad angelum quomodo fiet istud quoniam virum non cognosco

1,35 et respondens angelus dixit ei Spiritus Sanctus superveniet in te et virtus Altissimi obumbrabit tibi ideoque et quod nascetur sanctum vocabitur Filius Dei

1,36 et ecce Elisabeth cognata tua et ipsa concepit filium in senecta sua et hic mensis est sextus illi quae vocatur sterilis

1,37 quia non erit inpossibile apud Deum omne verbum

1,38 dixit autem Maria ecce ancilla Domini fiat mihi secundum verbum tuum et discessit ab illa angelus

1,39 exsurgens autem Maria in diebus illis abiit in montana cum festinatione in civitatem Iuda

1,40 et intravit in domum Zacchariae et salutavit Elisabeth

1,41 et factum est ut audivit salutationem Mariae Elisabeth exultavit infans in utero eius et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth

1,42 et exclamavit voce magna et dixit benedicta tu inter mulieres et benedictus fructus ventris tui

1,43 et unde hoc mihi ut veniat mater Domini mei ad me

1,44 ecce enim ut facta est vox salutationis tuae in auribus meis exultavit in gaudio infans in utero meo

1,45 et beata quae credidit quoniam perficientur ea quae dicta sunt ei a Domino

1,46 et ait Maria magnificat anima mea Dominum

1,47 et exultavit spiritus meus in Deo salutari meo

1,48 quia respexit humilitatem ancillae suae ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes

1,49 quia fecit mihi magna qui potens est et sanctum nomen eius

1,50 et misericordia eius in progenies et progenies timentibus eum

1,51 fecit potentiam in brachio suo dispersit superbos mente cordis sui

1,52 deposuit potentes de sede et exaltavit humiles

1,53 esurientes implevit bonis et divites dimisit inanes

1,54 suscepit Israhel puerum suum memorari misericordiae

1,55 sicut locutus est ad patres nostros Abraham et semini eius in saecula

1,56 mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus et reversa est in domum suam

1,57 Elisabeth autem impletum est tempus pariendi et peperit filium

1,58 et audierunt vicini et cognati eius quia magnificavit Dominus misericordiam suam cum illa et congratulabantur ei

1,59 et factum est in die octavo venerunt circumcidere puerum et vocabant eum nomine patris eius Zacchariam

1,60 et respondens mater eius dixit nequaquam sed vocabitur Iohannes

1,61 et dixerunt ad illam quia nemo est in cognatione tua qui vocetur hoc nomine

1,62 innuebant autem patri eius quem vellet vocari eum

1,63 et postulans pugillarem scripsit dicens Iohannes est nomen eius et mirati sunt universi

1,64 apertum est autem ilico os eius et lingua eius et loquebatur benedicens Deum

1,65 et factus est timor super omnes vicinos eorum et super omnia montana Iudaeae divulgabantur omnia verba haec

1,66 et posuerunt omnes qui audierant in corde suo dicentes quid putas puer iste erit etenim manus Domini erat cum illo

1,67 et Zaccharias pater eius impletus est Spiritu Sancto et prophetavit dicens

1,68 benedictus Deus Israhel quia visitavit et fecit redemptionem plebi suae

1,69 et erexit cornu salutis nobis in domo David pueri sui

1,70 sicut locutus est per os sanctorum qui a saeculo sunt prophetarum eius

1,71 salutem ex inimicis nostris et de manu omnium qui oderunt nos

1,72 ad faciendam misericordiam cum patribus nostris et memorari testamenti sui sancti

1,73 iusiurandum quod iuravit ad Abraham patrem nostrum

1,74 daturum se nobis ut sine timore de manu inimicorum nostrorum liberati serviamus illi

1,75 in sanctitate et iustitia coram ipso omnibus diebus nostris

1,76 et tu puer propheta Altissimi vocaberis praeibis enim ante faciem Domini parare vias eius

1,77 ad dandam scientiam salutis plebi eius in remissionem peccatorum eorum

1,78 per viscera misericordiae Dei nostri in quibus visitavit nos oriens ex alto

1,79 inluminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent ad dirigendos pedes nostros in viam pacis

1,80 puer autem crescebat et confortabatur spiritu et erat in deserto usque in diem ostensionis suae ad Israhel

2,1 factum est autem in diebus illis exiit edictum a Caesare Augusto ut describeretur universus orbis

2,2 haec descriptio prima facta est praeside Syriae Cyrino

2,3 et ibant omnes ut profiterentur singuli in suam civitatem

2,4 ascendit autem et Ioseph a Galilaea de civitate Nazareth in Iudaeam civitatem David quae vocatur Bethleem eo quod esset de domo et familia David

2,5 ut profiteretur cum Maria desponsata sibi uxore praegnate

2,6 factum est autem cum essent ibi impleti sunt dies ut pareret

2,7 et peperit filium suum primogenitum et pannis eum involvit et reclinavit eum in praesepio quia non erat eis locus in diversorio

2,8 et pastores erant in regione eadem vigilantes et custodientes vigilias noctis supra gregem suum

2,9 et ecce angelus Domini stetit iuxta illos et claritas Dei circumfulsit illos et timuerunt timore magno

2,10 et dixit illis angelus nolite timere ecce enim evangelizo vobis gaudium magnum quod erit omni populo

2,11 quia natus est vobis hodie salvator qui est Christus Dominus in civitate David

2,12 et hoc vobis signum invenietis infantem pannis involutum et positum in praesepio

2,13 et subito facta est cum angelo multitudo militiae caelestis laudantium Deum et dicentium

2,14 gloria in altissimis Deo et in terra pax in hominibus bonae voluntatis

2,15 et factum est ut discesserunt ab eis angeli in caelum pastores loquebantur ad invicem transeamus usque Bethleem et videamus hoc verbum quod factum est quod fecit Dominus et ostendit nobis

2,16 et venerunt festinantes et invenerunt Mariam et Ioseph et infantem positum in praesepio

2,17 videntes autem cognoverunt de verbo quod dictum erat illis de puero hoc

2,18 et omnes qui audierunt mirati sunt et de his quae dicta erant a pastoribus ad ipsos

2,19 Maria autem conservabat omnia verba haec conferens in corde suo

2,20 et reversi sunt pastores glorificantes et laudantes Deum in omnibus quae audierant et viderant sicut dictum est ad illos

2,21 et postquam consummati sunt dies octo ut circumcideretur vocatum est nomen eius Iesus quod vocatum est ab angelo priusquam in utero conciperetur

2,22 et postquam impleti sunt dies purgationis eius secundum legem Mosi tulerunt illum in Hierusalem ut sisterent eum Domino

2,23 sicut scriptum est in lege Domini quia omne masculinum adaperiens vulvam sanctum Domino vocabitur

2,24 et ut darent hostiam secundum quod dictum est in lege Domini par turturum aut duos pullos columbarum

2,25 et ecce homo erat in Hierusalem cui nomen Symeon et homo iste iustus et timoratus expectans consolationem Israhel et Spiritus Sanctus erat in eo

2,26 et responsum acceperat ab Spiritu Sancto non visurum se mortem nisi prius videret Christum Domini

2,27 et venit in Spiritu in templum et cum inducerent puerum Iesum parentes eius ut facerent secundum consuetudinem legis pro eo

2,28 et ipse accepit eum in ulnas suas et benedixit Deum et dixit

2,29 nunc dimittis servum tuum Domine secundum verbum tuum in pace

2,30 quia viderunt oculi mei salutare tuum

2,31 quod parasti ante faciem omnium populorum

2,32 lumen ad revelationem gentium et gloriam plebis tuae Israhel

2,33 et erat pater eius et mater mirantes super his quae dicebantur de illo

2,34 et benedixit illis Symeon et dixit ad Mariam matrem eius ecce positus est hic in ruinam et resurrectionem multorum in Israhel et in signum cui contradicetur

2,35 et tuam ipsius animam pertransiet gladius ut revelentur ex multis cordibus cogitationes

2,36 et erat Anna prophetissa filia Phanuhel de tribu Aser haec processerat in diebus multis et vixerat cum viro suo annis septem a virginitate sua

2,37 et haec vidua usque ad annos octoginta quattuor quae non discedebat de templo ieiuniis et obsecrationibus serviens nocte ac die

2,38 et haec ipsa hora superveniens confitebatur Domino et loquebatur de illo omnibus qui expectabant redemptionem Hierusalem

2,39 et ut perfecerunt omnia secundum legem Domini reversi sunt in Galilaeam in civitatem suam Nazareth

2,40 puer autem crescebat et confortabatur plenus sapientia et gratia Dei erat in illo

2,41 et ibant parentes eius per omnes annos in Hierusalem in die sollemni paschae

2,42 et cum factus esset annorum duodecim ascendentibus illis in Hierosolymam secundum consuetudinem diei festi

2,43 consummatisque diebus cum redirent remansit puer Iesus in Hierusalem et non cognoverunt parentes eius

2,44 existimantes autem illum esse in comitatu venerunt iter diei et requirebant eum inter cognatos et notos

2,45 et non invenientes regressi sunt in Hierusalem requirentes eum

2,46 et factum est post triduum invenerunt illum in templo sedentem in medio doctorum audientem illos et interrogantem

2,47 stupebant autem omnes qui eum audiebant super prudentia et responsis eius

2,48 et videntes admirati sunt et dixit mater eius ad illum fili quid fecisti nobis sic ecce pater tuus et ego dolentes quaerebamus te

2,49 et ait ad illos quid est quod me quaerebatis nesciebatis quia in his quae Patris mei sunt oportet me esse

2,50 et ipsi non intellexerunt verbum quod locutus est ad illos

2,51 et descendit cum eis et venit Nazareth et erat subditus illis et mater eius conservabat omnia verba haec in corde suo

2,52 et Iesus proficiebat sapientia aetate et gratia apud Deum et homines

3,1 anno autem quintodecimo imperii Tiberii Caesaris procurante Pontio Pilato Iudaeam tetrarcha autem Galilaeae Herode Philippo autem fratre eius tetrarcha Itureae et Trachonitidis regionis et Lysania Abilinae tetrarcha

3,2 sub principibus sacerdotum Anna et Caiapha factum est verbum Dei super Iohannem Zacchariae filium in deserto

3,3 et venit in omnem regionem Iordanis praedicans baptismum paenitentiae in remissionem peccatorum

3,4 sicut scriptum est in libro sermonum Esaiae prophetae vox clamantis in deserto parate viam Domini rectas facite semitas eius

3,5 omnis vallis implebitur et omnis mons et collis humiliabitur et erunt prava in directa et aspera in vias planas

3,6 et videbit omnis caro salutare Dei

3,7 dicebat ergo ad turbas quae exiebant ut baptizarentur ab ipso genimina viperarum quis ostendit vobis fugere a ventura ira

3,8 facite ergo fructus dignos paenitentiae et ne coeperitis dicere patrem habemus Abraham dico enim vobis quia potest Deus de lapidibus istis suscitare filios Abrahae

3,9 iam enim securis ad radicem arborum posita est omnis ergo arbor non faciens fructum exciditur et in ignem mittitur

3,10 et interrogabant eum turbae dicentes quid ergo faciemus

3,11 respondens autem dicebat illis qui habet duas tunicas det non habenti et qui habet escas similiter faciat

3,12 venerunt autem et publicani ut baptizarentur et dixerunt ad illum magister quid faciemus

3,13 at ille dixit ad eos nihil amplius quam quod constitutum est vobis faciatis

3,14 interrogabant autem eum et milites dicentes quid faciemus et nos et ait illis neminem concutiatis neque calumniam faciatis et contenti estote stipendiis vestris

3,15 existimante autem populo et cogitantibus omnibus in cordibus suis de Iohanne ne forte ipse esset Christus

3,16 respondit Iohannes dicens omnibus ego quidem aqua baptizo vos venit autem fortior me cuius non sum dignus solvere corrigiam calciamentorum eius ipse vos baptizabit in Spiritu Sancto et igni

3,17 cuius ventilabrum in manu eius et purgabit aream suam et congregabit triticum in horreum suum paleas autem conburet igni inextinguibili

3,18 multa quidem et alia exhortans evangelizabat populum

3,19 Herodes autem tetrarcha cum corriperetur ab illo de Herodiade uxore fratris sui et de omnibus malis quae fecit Herodes

3,20 adiecit et hoc supra omnia et inclusit Iohannem in carcere

3,21 factum est autem cum baptizaretur omnis populus et Iesu baptizato et orante apertum est caelum

3,22 et descendit Spiritus Sanctus corporali specie sicut columba in ipsum et vox de caelo facta est tu es Filius meus dilectus in te conplacuit mihi

3,23 et ipse Iesus erat incipiens quasi annorum triginta ut putabatur filius Ioseph qui fuit Heli

3,24 qui fuit Matthat qui fuit Levi qui fuit Melchi qui fuit Iannae qui fuit Ioseph

3,25 qui fuit Matthathiae qui fuit Amos qui fuit Naum qui fuit Esli qui fuit Naggae

3,26 qui fuit Maath qui fuit Matthathiae qui fuit Semei qui fuit Iosech qui fuit Ioda

3,27 qui fuit Iohanna qui fuit Resa qui fuit Zorobabel qui fuit Salathihel qui fuit Neri

3,28 qui fuit Melchi qui fuit Addi qui fuit Cosam qui fuit Helmadam qui fuit Her

3,29 qui fuit Iesu qui fuit Eliezer qui fuit Iorim qui fuit Matthat qui fuit Levi

3,30 qui fuit Symeon qui fuit Iuda qui fuit Ioseph qui fuit Iona qui fuit Eliachim

3,31 qui fuit Melea qui fuit Menna qui fuit Matthata qui fuit Nathan qui fuit David

3,32 qui fuit Iesse qui fuit Obed qui fuit Booz qui fuit Salmon qui fuit Naasson

3,33 qui fuit Aminadab qui fuit Aram qui fuit Esrom qui fuit Phares qui fuit Iudae

3,34 qui fuit Iacob qui fuit Isaac qui fuit Abraham qui fuit Thare qui fuit Nachor

3,35 qui fuit Seruch qui fuit Ragau qui fuit Phalec qui fuit Eber qui fuit Sale

3,36 qui fuit Cainan qui fuit Arfaxat qui fuit Sem qui fuit Noe qui fuit Lamech

3,37 qui fuit Mathusalae qui fuit Enoch qui fuit Iared qui fuit Malelehel qui fuit Cainan

3,38 qui fuit Enos qui fuit Seth qui fuit Adam qui fuit Dei

4,1 Iesus autem plenus Spiritu Sancto regressus est ab Iordane et agebatur in Spiritu in desertum

4,2 diebus quadraginta et temptabatur a diabolo et nihil manducavit in diebus illis et consummatis illis esuriit

4,3 dixit autem illi diabolus si Filius Dei es dic lapidi huic ut panis fiat

4,4 et respondit ad illum Iesus scriptum est quia non in pane solo vivet homo sed in omni verbo Dei

4,5 et duxit illum diabolus et ostendit illi omnia regna orbis terrae in momento temporis

4,6 et ait ei tibi dabo potestatem hanc universam et gloriam illorum quia mihi tradita sunt et cui volo do illa

4,7 tu ergo si adoraveris coram me erunt tua omnia

4,8 et respondens Iesus dixit illi scriptum est Dominum Deum tuum adorabis et illi soli servies

4,9 et duxit illum in Hierusalem et statuit eum supra pinnam templi et dixit illi si Filius Dei es mitte te hinc deorsum

4,10 scriptum est enim quod angelis suis mandabit de te ut conservent te

4,11 et quia in manibus tollent te ne forte offendas ad lapidem pedem tuum

4,12 et respondens Iesus ait illi dictum est non temptabis Dominum Deum tuum

4,13 et consummata omni temptatione diabolus recessit ab illo usque ad tempus

4,14 et regressus est Iesus in virtute Spiritus in Galilaeam et fama exiit per universam regionem de illo

4,15 et ipse docebat in synagogis eorum et magnificabatur ab omnibus

4,16 et venit Nazareth ubi erat nutritus et intravit secundum consuetudinem suam die sabbati in synagogam et surrexit legere

4,17 et traditus est illi liber prophetae Esaiae et ut revolvit librum invenit locum ubi scriptum erat

4,18 Spiritus Domini super me propter quod unxit me evangelizare pauperibus misit me

4,19 praedicare captivis remissionem et caecis visum dimittere confractos in remissionem praedicare annum Domini acceptum et diem retributionis

4,20 et cum plicuisset librum reddidit ministro et sedit et omnium in synagoga oculi erant intendentes in eum

4,21 coepit autem dicere ad illos quia hodie impleta est haec scriptura in auribus vestris

4,22 et omnes testimonium illi dabant et mirabantur in verbis gratiae quae procedebant de ore ipsius et dicebant nonne hic filius est Ioseph

4,23 et ait illis utique dicetis mihi hanc similitudinem medice cura te ipsum quanta audivimus facta in Capharnaum fac et hic in patria tua

4,24 ait autem amen dico vobis quia nemo propheta acceptus est in patria sua

4,25 in veritate dico vobis multae viduae erant in diebus Heliae in Israhel quando clusum est caelum annis tribus et mensibus sex cum facta est fames magna in omni terra

4,26 et ad nullam illarum missus est Helias nisi in Sareptha Sidoniae ad mulierem viduam

4,27 et multi leprosi erant in Israhel sub Heliseo propheta et nemo eorum mundatus est nisi Neman Syrus

4,28 et repleti sunt omnes in synagoga ira haec audientes

4,29 et surrexerunt et eiecerunt illum extra civitatem et duxerunt illum usque ad supercilium montis supra quem civitas illorum erat aedificata ut praecipitarent eum

4,30 ipse autem transiens per medium illorum ibat

4,31 et descendit in Capharnaum civitatem Galilaeae ibique docebat illos sabbatis

4,32 et stupebant in doctrina eius quia in potestate erat sermo ipsius

4,33 et in synagoga erat homo habens daemonium inmundum et exclamavit voce magna

4,34 dicens sine quid nobis et tibi Iesu Nazarene venisti perdere nos scio te qui sis Sanctus Dei

4,35 et increpavit illi Iesus dicens obmutesce et exi ab illo et cum proiecisset illum daemonium in medium exiit ab illo nihilque illum nocuit

4,36 et factus est pavor in omnibus et conloquebantur ad invicem dicentes quod est hoc verbum quia in potestate et virtute imperat inmundis spiritibus et exeunt

4,37 et divulgabatur fama de illo in omnem locum regionis

4,38 surgens autem de synagoga introivit in domum Simonis socrus autem Simonis tenebatur magnis febribus et rogaverunt illum pro ea

4,39 et stans super illam imperavit febri et dimisit illam et continuo surgens ministrabat illis

4,40 cum sol autem occidisset omnes qui habebant infirmos variis languoribus ducebant illos ad eum at ille singulis manus inponens curabat eos

4,41 exiebant autem etiam daemonia a multis clamantia et dicentia quia tu es Filius Dei et increpans non sinebat ea loqui quia sciebant ipsum esse Christum

4,42 facta autem die egressus ibat in desertum locum et turbae requirebant eum et venerunt usque ad ipsum et detinebant illum ne discederet ab eis

4,43 quibus ille ait quia et aliis civitatibus oportet me evangelizare regnum Dei quia ideo missus sum

4,44 et erat praedicans in synagogis Galilaeae

5,1 factum est autem cum turbae inruerent in eum ut audirent verbum Dei et ipse stabat secus stagnum Gennesareth

5,2 et vidit duas naves stantes secus stagnum piscatores autem descenderant et lavabant retia

5,3 ascendens autem in unam navem quae erat Simonis rogavit eum a terra reducere pusillum et sedens docebat de navicula turbas

5,4 ut cessavit autem loqui dixit ad Simonem duc in altum et laxate retia vestra in capturam

5,5 et respondens Simon dixit illi praeceptor per totam noctem laborantes nihil cepimus in verbo autem tuo laxabo rete

5,6 et cum hoc fecissent concluserunt piscium multitudinem copiosam rumpebatur autem rete eorum

5,7 et annuerunt sociis qui erant in alia navi ut venirent et adiuvarent eos et venerunt et impleverunt ambas naviculas ita ut mergerentur

5,8 quod cum videret Simon Petrus procidit ad genua Iesu dicens exi a me quia homo peccator sum Domine

5,9 stupor enim circumdederat eum et omnes qui cum illo erant in captura piscium quam ceperant

5,10 similiter autem Iacobum et Iohannem filios Zebedaei qui erant socii Simonis et ait ad Simonem Iesus noli timere ex hoc iam homines eris capiens

5,11 et subductis ad terram navibus relictis omnibus secuti sunt illum

5,12 et factum est cum esset in una civitatum et ecce vir plenus lepra et videns Iesum et procidens in faciem rogavit eum dicens Domine si vis potes me mundare

5,13 et extendens manum tetigit illum dicens volo mundare et confestim lepra discessit ab illo

5,14 et ipse praecepit illi ut nemini diceret sed vade ostende te sacerdoti et offer pro emundatione tua sicut praecepit Moses in testimonium illis

5,15 perambulabat autem magis sermo de illo et conveniebant turbae multae ut audirent et curarentur ab infirmitatibus suis

5,16 ipse autem secedebat in deserto et orabat

5,17 et factum est in una dierum et ipse sedebat docens et erant Pharisaei sedentes et legis doctores qui venerant ex omni castello Galilaeae et Iudaeae et Hierusalem et virtus erat Domini ad sanandum eos

5,18 et ecce viri portantes in lecto hominem qui erat paralyticus et quaerebant eum inferre et ponere ante eum

5,19 et non invenientes qua parte illum inferrent prae turba ascenderunt supra tectum per tegulas submiserunt illum cum lecto in medium ante Iesum

5,20 quorum fidem ut vidit dixit homo remittuntur tibi peccata tua

5,21 et coeperunt cogitare scribae et Pharisaei dicentes quis est hic qui loquitur blasphemias quis potest dimittere peccata nisi solus Deus

5,22 ut cognovit autem Iesus cogitationes eorum respondens dixit ad illos quid cogitatis in cordibus vestris

5,23 quid est facilius dicere dimittuntur tibi peccata an dicere surge et ambula

5,24 ut autem sciatis quia Filius hominis potestatem habet in terra dimittere peccata ait paralytico tibi dico surge tolle lectum tuum et vade in domum tuam

5,25 et confestim surgens coram illis tulit in quo iacebat et abiit in domum suam magnificans Deum

5,26 et stupor adprehendit omnes et magnificabant Deum et repleti sunt timore dicentes quia vidimus mirabilia hodie

5,27 et post haec exiit et vidit publicanum nomine Levi sedentem ad teloneum et ait illi sequere me

5,28 et relictis omnibus surgens secutus est eum

5,29 et fecit ei convivium magnum Levi in domo sua et erat turba multa publicanorum et aliorum qui cum illis erant discumbentes

5,30 et murmurabant Pharisaei et scribae eorum dicentes ad discipulos eius quare cum publicanis et peccatoribus manducatis et bibitis

5,31 et respondens Iesus dixit ad illos non egent qui sani sunt medico sed qui male habent

5,32 non veni vocare iustos sed peccatores in paenitentiam

5,33 at illi dixerunt ad eum quare discipuli Iohannis ieiunant frequenter et obsecrationes faciunt similiter et Pharisaeorum tui autem edunt et bibunt

5,34 quibus ipse ait numquid potestis filios sponsi dum cum illis est sponsus facere ieiunare

5,35 venient autem dies et cum ablatus fuerit ab illis sponsus tunc ieiunabunt in illis diebus

5,36 dicebat autem et similitudinem ad illos quia nemo commissuram a vestimento novo inmittit in vestimentum vetus alioquin et novum rumpit et veteri non convenit commissura a novo

5,37 et nemo mittit vinum novum in utres veteres alioquin rumpet vinum novum utres et ipsum effundetur et utres peribunt

5,38 sed vinum novum in utres novos mittendum est et utraque conservantur

5,39 et nemo bibens vetus statim vult novum dicit enim vetus melius est

6,1 factum est autem in sabbato secundoprimo cum transiret per sata vellebant discipuli eius spicas et manducabant confricantes manibus

6,2 quidam autem Pharisaeorum dicebant illis quid facitis quod non licet in sabbatis

6,3 et respondens Iesus ad eos dixit nec hoc legistis quod fecit David cum esurisset ipse et qui cum eo erant

6,4 quomodo intravit in domum Dei et panes propositionis sumpsit et manducavit et dedit his qui cum ipso erant quos non licet manducare nisi tantum sacerdotibus

6,5 et dicebat illis quia dominus est Filius hominis etiam sabbati

6,6 factum est autem et in alio sabbato ut intraret in synagogam et doceret et erat ibi homo et manus eius dextra erat arida

6,7 observabant autem scribae et Pharisaei si in sabbato curaret ut invenirent accusare illum

6,8 ipse vero sciebat cogitationes eorum et ait homini qui habebat manum aridam surge et sta in medium et surgens stetit

6,9 ait autem ad illos Iesus interrogo vos si licet sabbato bene facere an male animam salvam facere an perdere

6,10 et circumspectis omnibus dixit homini extende manum tuam et extendit et restituta est manus eius

6,11 ipsi autem repleti sunt insipientia et conloquebantur ad invicem quidnam facerent Iesu

6,12 factum est autem in illis diebus exiit in montem orare et erat pernoctans in oratione Dei

6,13 et cum dies factus esset vocavit discipulos suos et elegit duodecim ex ipsis quos et apostolos nominavit

6,14 Simonem quem cognominavit Petrum et Andream fratrem eius Iacobum et Iohannem Philippum et Bartholomeum

6,15 Mattheum et Thomam Iacobum Alphei et Simonem qui vocatur Zelotes

6,16 Iudam Iacobi et Iudam Scarioth qui fuit proditor

6,17 et descendens cum illis stetit in loco campestri et turba discipulorum eius et multitudo copiosa plebis ab omni Iudaea et Hierusalem et maritimae Tyri et Sidonis

6,18 qui venerunt ut audirent eum et sanarentur a languoribus suis et qui vexabantur ab spiritibus inmundis curabantur

6,19 et omnis turba quaerebant eum tangere quia virtus de illo exiebat et sanabat omnes

6,20 et ipse elevatis oculis in discipulos suos dicebat beati pauperes quia vestrum est regnum Dei

6,21 beati qui nunc esuritis quia saturabimini beati qui nunc fletis quia ridebitis

6,22 beati eritis cum vos oderint homines et cum separaverint vos et exprobraverint et eiecerint nomen vestrum tamquam malum propter Filium hominis

6,23 gaudete in illa die et exultate ecce enim merces vestra multa in caelo secundum haec enim faciebant prophetis patres eorum

6,24 verumtamen vae vobis divitibus quia habetis consolationem vestram

6,25 vae vobis qui saturati estis quia esurietis vae vobis qui ridetis nunc quia lugebitis et flebitis

6,26 vae cum bene vobis dixerint omnes homines secundum haec faciebant prophetis patres eorum

6,27 sed vobis dico qui auditis diligite inimicos vestros benefacite his qui vos oderunt

6,28 benedicite maledicentibus vobis orate pro calumniantibus vos

6,29 ei qui te percutit in maxillam praebe et alteram et ab eo qui aufert tibi vestimentum etiam tunicam noli prohibere

6,30 omni autem petenti te tribue et qui aufert quae tua sunt ne repetas

6,31 et prout vultis ut faciant vobis homines et vos facite illis similiter

6,32 et si diligitis eos qui vos diligunt quae vobis est gratia nam et peccatores diligentes se diligunt

6,33 et si benefeceritis his qui vobis benefaciunt quae vobis est gratia siquidem et peccatores hoc faciunt

6,34 et si mutuum dederitis his a quibus speratis recipere quae gratia est vobis nam et peccatores peccatoribus fenerantur ut recipiant aequalia

6,35 verumtamen diligite inimicos vestros et benefacite et mutuum date nihil desperantes et erit merces vestra multa et eritis filii Altissimi quia ipse benignus est super ingratos et malos

6,36 estote ergo misericordes sicut et Pater vester misericors est

6,37 nolite iudicare et non iudicabimini nolite condemnare et non condemnabimini dimittite et dimittemini

6,38 date et dabitur vobis mensuram bonam confersam et coagitatam et supereffluentem dabunt in sinum vestrum eadem quippe mensura qua mensi fueritis remetietur vobis

6,39 dicebat autem illis et similitudinem numquid potest caecus caecum ducere nonne ambo in foveam cadent

6,40 non est discipulus super magistrum perfectus autem omnis erit sicut magister eius

6,41 quid autem vides festucam in oculo fratris tui trabem autem quae in oculo tuo est non consideras

6,42 et quomodo potes dicere fratri tuo frater sine eiciam festucam de oculo tuo ipse in oculo tuo trabem non videns hypocrita eice primum trabem de oculo tuo et tunc perspicies ut educas festucam de oculo fratris tui

6,43 non est enim arbor bona quae facit fructus malos neque arbor mala faciens fructum bonum

6,44 unaquaeque enim arbor de fructu suo cognoscitur neque enim de spinis colligunt ficus neque de rubo vindemiant uvam

6,45 bonus homo de bono thesauro cordis sui profert bonum et malus homo de malo profert malum ex abundantia enim cordis os loquitur

6,46 quid autem vocatis me Domine Domine et non facitis quae dico

6,47 omnis qui venit ad me et audit sermones meos et facit eos ostendam vobis cui similis est

6,48 similis est homini aedificanti domum qui fodit in altum et posuit fundamenta supra petram inundatione autem facta inlisum est flumen domui illi et non potuit eam movere fundata enim erat supra petram

6,49 qui autem audivit et non fecit similis est homini aedificanti domum suam supra terram sine fundamento in quam inlisus est fluvius et continuo concidit et facta est ruina domus illius magna

7,1 cum autem implesset omnia verba sua in aures plebis intravit Capharnaum

7,2 centurionis autem cuiusdam servus male habens erat moriturus qui illi erat pretiosus

7,3 et cum audisset de Iesu misit ad eum seniores Iudaeorum rogans eum ut veniret et salvaret servum eius

7,4 at illi cum venissent ad Iesum rogabant eum sollicite dicentes ei quia dignus est ut hoc illi praestes

7,5 diligit enim gentem nostram et synagogam ipse aedificavit nobis

7,6 Iesus autem ibat cum illis et cum iam non longe esset a domo misit ad eum centurio amicos dicens Domine noli vexari non enim dignus sum ut sub tectum meum intres

7,7 propter quod et me ipsum non sum dignum arbitratus ut venirem ad te sed dic verbo et sanabitur puer meus

7,8 nam et ego homo sum sub potestate constitutus habens sub me milites et dico huic vade et vadit et alio veni et venit et servo meo fac hoc et facit

7,9 quo audito Iesus miratus est et conversus sequentibus se turbis dixit amen dico vobis nec in Israhel tantam fidem inveni

7,10 et reversi qui missi fuerant domum invenerunt servum qui languerat sanum

7,11 et factum est deinceps ibat in civitatem quae vocatur Naim et ibant cum illo discipuli eius et turba copiosa

7,12 cum autem adpropinquaret portae civitatis et ecce defunctus efferebatur filius unicus matri suae et haec vidua erat et turba civitatis multa cum illa

7,13 quam cum vidisset Dominus misericordia motus super ea dixit illi noli flere

7,14 et accessit et tetigit loculum hii autem qui portabant steterunt et ait adulescens tibi dico surge

7,15 et resedit qui erat mortuus et coepit loqui et dedit illum matri suae

7,16 accepit autem omnes timor et magnificabant Deum dicentes quia propheta magnus surrexit in nobis et quia Deus visitavit plebem suam

7,17 et exiit hic sermo in universam Iudaeam de eo et omnem circa regionem

7,18 et nuntiaverunt Iohanni discipuli eius de omnibus his

7,19 et convocavit duos de discipulis suis Iohannes et misit ad Dominum dicens tu es qui venturus es an alium expectamus

7,20 cum autem venissent ad eum viri dixerunt Iohannes Baptista misit nos ad te dicens tu es qui venturus es an alium expectamus

7,21 in ipsa autem hora curavit multos a languoribus et plagis et spiritibus malis et caecis multis donavit visum

7,22 et respondens dixit illis euntes nuntiate Iohanni quae vidistis et audistis quia caeci vident claudi ambulant leprosi mundantur surdi audiunt mortui resurgunt pauperes evangelizantur

7,23 et beatus est quicumque non fuerit scandalizatus in me

7,24 et cum discessissent nuntii Iohannis coepit dicere de Iohanne ad turbas quid existis in desertum videre harundinem vento moveri

7,25 sed quid existis videre hominem mollibus vestimentis indutum ecce qui in veste pretiosa sunt et deliciis in domibus regum sunt

7,26 sed quid existis videre prophetam utique dico vobis et plus quam prophetam

7,27 hic est de quo scriptum est ecce mitto angelum meum ante faciem tuam qui praeparabit viam tuam ante te

7,28 dico enim vobis maior inter natos mulierum propheta Iohanne Baptista nemo est qui autem minor est in regno Dei maior est illo

7,29 et omnis populus audiens et publicani iustificaverunt Deum baptizati baptismo Iohannis

7,30 Pharisaei autem et legis periti consilium Dei spreverunt in semet ipsos non baptizati ab eo

7,31 cui ergo similes dicam homines generationis huius et cui similes sunt

7,32 similes sunt pueris sedentibus in foro et loquentibus ad invicem et dicentibus cantavimus vobis tibiis et non saltastis lamentavimus et non plorastis

7,33 venit enim Iohannes Baptista neque manducans panem neque bibens vinum et dicitis daemonium habet

7,34 venit Filius hominis manducans et bibens et dicitis ecce homo devorator et bibens vinum amicus publicanorum et peccatorum

7,35 et iustificata est sapientia ab omnibus filiis suis

7,36 rogabat autem illum quidam de Pharisaeis ut manducaret cum illo et ingressus domum Pharisaei discubuit

7,37 et ecce mulier quae erat in civitate peccatrix ut cognovit quod accubuit in domo Pharisaei adtulit alabastrum unguenti

7,38 et stans retro secus pedes eius lacrimis coepit rigare pedes eius et capillis capitis sui tergebat et osculabatur pedes eius et unguento unguebat

7,39 videns autem Pharisaeus qui vocaverat eum ait intra se dicens hic si esset propheta sciret utique quae et qualis mulier quae tangit eum quia peccatrix est

7,40 et respondens Iesus dixit ad illum Simon habeo tibi aliquid dicere at ille ait magister dic

7,41 duo debitores erant cuidam feneratori unus debebat denarios quingentos alius quinquaginta

7,42 non habentibus illis unde redderent donavit utrisque quis ergo eum plus diliget

7,43 respondens Simon dixit aestimo quia is cui plus donavit at ille dixit ei recte iudicasti

7,44 et conversus ad mulierem dixit Simoni vides hanc mulierem intravi in domum tuam aquam pedibus meis non dedisti haec autem lacrimis rigavit pedes meos et capillis suis tersit

7,45 osculum mihi non dedisti haec autem ex quo intravit non cessavit osculari pedes meos

7,46 oleo caput meum non unxisti haec autem unguento unxit pedes meos

7,47 propter quod dico tibi remittentur ei peccata multa quoniam dilexit multum cui autem minus dimittitur minus diligit

7,48 dixit autem ad illam remittuntur tibi peccata

7,49 et coeperunt qui simul accumbebant dicere intra se quis est hic qui etiam peccata dimittit

7,50 dixit autem ad mulierem fides tua te salvam fecit vade in pace

8,1 et factum est deinceps et ipse iter faciebat per civitatem et castellum praedicans et evangelizans regnum Dei et duodecim cum illo

8,2 et mulieres aliquae quae erant curatae ab spiritibus malignis et infirmitatibus Maria quae vocatur Magdalene de qua daemonia septem exierant

8,3 et Iohanna uxor Chuza procuratoris Herodis et Susanna et aliae multae quae ministrabant eis de facultatibus suis

8,4 cum autem turba plurima conveniret et de civitatibus properarent ad eum dixit per similitudinem

8,5 exiit qui seminat seminare semen suum et dum seminat aliud cecidit secus viam et conculcatum est et volucres caeli comederunt illud

8,6 et aliud cecidit supra petram et natum aruit quia non habebat humorem

8,7 et aliud cecidit inter spinas et simul exortae spinae suffocaverunt illud

8,8 et aliud cecidit in terram bonam et ortum fecit fructum centuplum haec dicens clamabat qui habet aures audiendi audiat

8,9 interrogabant autem eum discipuli eius quae esset haec parabola

8,10 quibus ipse dixit vobis datum est nosse mysterium regni Dei ceteris autem in parabolis ut videntes non videant et audientes non intellegant

8,11 est autem haec parabola semen est verbum Dei

8,12 qui autem secus viam sunt qui audiunt deinde venit diabolus et tollit verbum de corde eorum ne credentes salvi fiant

8,13 nam qui supra petram qui cum audierint cum gaudio suscipiunt verbum et hii radices non habent qui ad tempus credunt et in tempore temptationis recedunt

8,14 quod autem in spinis cecidit hii sunt qui audierunt et a sollicitudinibus et divitiis et voluptatibus vitae euntes suffocantur et non referunt fructum

8,15 quod autem in bonam terram hii sunt qui in corde bono et optimo audientes verbum retinent et fructum adferunt in patientia

8,16 nemo autem lucernam accendens operit eam vaso aut subtus lectum ponit sed supra candelabrum ponit ut intrantes videant lumen

8,17 non enim est occultum quod non manifestetur nec absconditum quod non cognoscatur et in palam veniat

8,18 videte ergo quomodo auditis qui enim habet dabitur illi et quicumque non habet etiam quod putat se habere auferetur ab illo

8,19 venerunt autem ad illum mater et fratres eius et non poterant adire ad eum prae turba

8,20 et nuntiatum est illi mater tua et fratres tui stant foris volentes te videre

8,21 qui respondens dixit ad eos mater mea et fratres mei hii sunt qui verbum Dei audiunt et faciunt

8,22 factum est autem in una dierum et ipse ascendit in naviculam et discipuli eius et ait ad illos transfretemus trans stagnum et ascenderunt

8,23 navigantibus autem illis obdormiit et descendit procella venti in stagnum et conplebantur et periclitabantur

8,24 accedentes autem suscitaverunt eum dicentes praeceptor perimus at ille surgens increpavit ventum et tempestatem aquae et cessavit et facta est tranquillitas

8,25 dixit autem illis ubi est fides vestra qui timentes mirati sunt dicentes ad invicem quis putas hic est quia et ventis imperat et mari et oboediunt ei

8,26 enavigaverunt autem ad regionem Gerasenorum quae est contra Galilaeam

8,27 et cum egressus esset ad terram occurrit illi vir quidam qui habebat daemonium iam temporibus multis et vestimento non induebatur neque in domo manebat sed in monumentis

8,28 is ut vidit Iesum procidit ante illum et exclamans voce magna dixit quid mihi et tibi est Iesu Fili Dei altissimi obsecro te ne me torqueas

8,29 praecipiebat enim spiritui inmundo ut exiret ab homine multis enim temporibus arripiebat illum et vinciebatur catenis et conpedibus custoditus et ruptis vinculis agebatur a daemonio in deserta

8,30 interrogavit autem illum Iesus dicens quod tibi nomen est at ille dixit Legio quia intraverunt daemonia multa in eum

8,31 et rogabant illum ne imperaret illis ut in abyssum irent

8,32 erat autem ibi grex porcorum multorum pascentium in monte et rogabant eum ut permitteret eos in illos ingredi et permisit illos

8,33 exierunt ergo daemonia ab homine et intraverunt in porcos et impetu abiit grex per praeceps in stagnum et suffocatus est

8,34 quod ut viderunt factum qui pascebant fugerunt et nuntiaverunt in civitatem et in villas

8,35 exierunt autem videre quod factum est et venerunt ad Iesum et invenerunt hominem sedentem a quo daemonia exierant vestitum ac sana mente ad pedes eius et timuerunt

8,36 nuntiaverunt autem illis et qui viderant quomodo sanus factus esset a Legione

8,37 et rogaverunt illum omnis multitudo regionis Gerasenorum ut discederet ab ipsis quia timore magno tenebantur ipse autem ascendens navem reversus est

8,38 et rogabat illum vir a quo daemonia exierant ut cum eo esset dimisit autem eum Iesus dicens

8,39 redi domum tuam et narra quanta tibi fecit Deus et abiit per universam civitatem praedicans quanta illi fecisset Iesus

8,40 factum est autem cum redisset Iesus excepit illum turba erant enim omnes expectantes eum

8,41 et ecce venit vir cui nomen Iairus et ipse princeps synagogae erat et cecidit ad pedes Iesu rogans eum ut intraret in domum eius

8,42 quia filia unica erat illi fere annorum duodecim et haec moriebatur et contigit dum iret a turbis conprimebatur

8,43 et mulier quaedam erat in fluxu sanguinis ab annis duodecim quae in medicos erogaverat omnem substantiam suam nec ab ullo potuit curari

8,44 accessit retro et tetigit fimbriam vestimenti eius et confestim stetit fluxus sanguinis eius

8,45 et ait Iesus quis est qui me tetigit negantibus autem omnibus dixit Petrus et qui cum illo erant praeceptor turbae te conprimunt et adfligunt et dicis quis me tetigit

8,46 et dixit Iesus tetigit me aliquis nam ego novi virtutem de me exisse

8,47 videns autem mulier quia non latuit tremens venit et procidit ante pedes illius et ob quam causam tetigerit eum indicavit coram omni populo et quemadmodum confestim sanata sit

8,48 at ipse dixit illi filia fides tua te salvam fecit vade in pace

8,49 adhuc illo loquente venit a principe synagogae dicens ei quia mortua est filia tua noli vexare illum

8,50 Iesus autem audito hoc verbo respondit patri puellae noli timere crede tantum et salva erit

8,51 et cum venisset domum non permisit intrare secum quemquam nisi Petrum et Iohannem et Iacobum et patrem et matrem puellae

8,52 flebant autem omnes et plangebant illam at ille dixit nolite flere non est mortua sed dormit

8,53 et deridebant eum scientes quia mortua esset

8,54 ipse autem tenens manum eius clamavit dicens puella surge

8,55 et reversus est spiritus eius et surrexit continuo et iussit illi dari manducare

8,56 et stupuerunt parentes eius quibus praecepit ne alicui dicerent quod factum erat

9,1 convocatis autem duodecim apostolis dedit illis virtutem et potestatem super omnia daemonia et ut languores curarent

9,2 et misit illos praedicare regnum Dei et sanare infirmos

9,3 et ait ad illos nihil tuleritis in via neque virgam neque peram neque panem neque pecuniam neque duas tunicas habeatis

9,4 et in quamcumque domum intraveritis ibi manete et inde ne exeatis

9,5 et quicumque non receperint vos exeuntes de civitate illa etiam pulverem pedum vestrorum excutite in testimonium supra illos

9,6 egressi autem circumibant per castella evangelizantes et curantes ubique

9,7 audivit autem Herodes tetrarcha omnia quae fiebant ab eo et haesitabat eo quod diceretur

9,8 a quibusdam quia Iohannes surrexit a mortuis a quibusdam vero quia Helias apparuit ab aliis autem quia propheta unus de antiquis surrexit

9,9 et ait Herodes Iohannem ego decollavi quis autem est iste de quo audio ego talia et quaerebat videre eum

9,10 et reversi apostoli narraverunt illi quaecumque fecerunt et adsumptis illis secessit seorsum in locum desertum qui est Bethsaida

9,11 quod cum cognovissent turbae secutae sunt illum et excepit illos et loquebatur illis de regno Dei et eos qui cura indigebant sanabat

9,12 dies autem coeperat declinare et accedentes duodecim dixerunt illi dimitte turbas ut euntes in castella villasque quae circa sunt devertant et inveniant escas quia hic in loco deserto sumus

9,13 ait autem ad illos vos date illis manducare at illi dixerunt non sunt nobis plus quam quinque panes et duo pisces nisi forte nos eamus et emamus in omnem hanc turbam escas

9,14 erant autem fere viri quinque milia ait autem ad discipulos suos facite illos discumbere per convivia quinquagenos

9,15 et ita fecerunt et discumbere fecerunt omnes

9,16 acceptis autem quinque panibus et duobus piscibus respexit in caelum et benedixit illis et fregit et distribuit discipulis suis ut ponerent ante turbas

9,17 et manducaverunt omnes et saturati sunt et sublatum est quod superfuit illis fragmentorum cofini duodecim

9,18 et factum est cum solus esset orans erant cum illo et discipuli et interrogavit illos dicens quem me dicunt esse turbae

9,19 at illi responderunt et dixerunt Iohannem Baptistam alii autem Heliam alii quia propheta unus de prioribus surrexit

9,20 dixit autem illis vos autem quem me esse dicitis respondens Simon Petrus dixit Christum Dei

9,21 at ille increpans illos praecepit ne cui dicerent hoc

9,22 dicens quia oportet Filium hominis multa pati et reprobari a senioribus et principibus sacerdotum et scribis et occidi et tertia die resurgere

9,23 dicebat autem ad omnes si quis vult post me venire abneget se ipsum et tollat crucem suam cotidie et sequatur me

9,24 qui enim voluerit animam suam salvam facere perdet illam nam qui perdiderit animam suam propter me salvam faciet illam

9,25 quid enim proficit homo si lucretur universum mundum se autem ipsum perdat et detrimentum sui faciat

9,26 nam qui me erubuerit et meos sermones hunc Filius hominis erubescet cum venerit in maiestate sua et Patris et sanctorum angelorum

9,27 dico autem vobis vere sunt aliqui hic stantes qui non gustabunt mortem donec videant regnum Dei

9,28 factum est autem post haec verba fere dies octo et adsumpsit Petrum et Iohannem et Iacobum et ascendit in montem ut oraret

9,29 et factum est dum oraret species vultus eius altera et vestitus eius albus refulgens

9,30 et ecce duo viri loquebantur cum illo erant autem Moses et Helias

9,31 visi in maiestate et dicebant excessum eius quem conpleturus erat in Hierusalem

9,32 Petrus vero et qui cum illo gravati erant somno et evigilantes viderunt maiestatem eius et duos viros qui stabant cum illo

9,33 et factum est cum discederent ab illo ait Petrus ad Iesum praeceptor bonum est nos hic esse et faciamus tria tabernacula unum tibi et unum Mosi et unum Heliae nesciens quid diceret

9,34 haec autem illo loquente facta est nubes et obumbravit eos et timuerunt intrantibus illis in nubem

9,35 et vox facta est de nube dicens hic est Filius meus electus ipsum audite

9,36 et dum fieret vox inventus est Iesus solus et ipsi tacuerunt et nemini dixerunt in illis diebus quicquam ex his quae viderant

9,37 factum est autem in sequenti die descendentibus illis de monte occurrit illi turba multa

9,38 et ecce vir de turba exclamavit dicens magister obsecro te respice in filium meum quia unicus est mihi

9,39 et ecce spiritus adprehendit illum et subito clamat et elidit et dissipat eum cum spuma et vix discedit dilanians eum

9,40 et rogavi discipulos tuos ut eicerent illum et non potuerunt

9,41 respondens autem Iesus dixit o generatio infidelis et perversa usquequo ero apud vos et patiar vos adduc huc filium tuum

9,42 et cum accederet elisit illum daemonium et dissipavit

9,43 et increpavit Iesus spiritum inmundum et sanavit puerum et reddidit illum patri eius

9,44 stupebant autem omnes in magnitudine Dei omnibusque mirantibus in omnibus quae faciebat dixit ad discipulos suos ponite vos in cordibus vestris sermones istos Filius enim hominis futurum est ut tradatur in manus hominum

9,45 at illi ignorabant verbum istud et erat velatum ante eos ut non sentirent illud et timebant interrogare eum de hoc verbo

9,46 intravit autem cogitatio in eos quis eorum maior esset

9,47 at Iesus videns cogitationes cordis illorum adprehendens puerum statuit eum secus se

9,48 et ait illis quicumque susceperit puerum istum in nomine meo me recipit et quicumque me recipit recipit eum qui me misit nam qui minor est inter omnes vos hic maior est

9,49 respondens autem Iohannes dixit praeceptor vidimus quendam in nomine tuo eicientem daemonia et prohibuimus eum quia non sequitur nobiscum

9,50 et ait ad illum Iesus nolite prohibere qui enim non est adversum vos pro vobis est

9,51 factum est autem dum conplerentur dies adsumptionis eius et ipse faciem suam firmavit ut iret Hierusalem

9,52 et misit nuntios ante conspectum suum et euntes intraverunt in civitatem Samaritanorum ut pararent illi

9,53 et non receperunt eum quia facies eius erat euntis Hierusalem

9,54 cum vidissent autem discipuli eius Iacobus et Iohannes dixerunt Domine vis dicimus ut ignis descendat de caelo et consumat illos

9,55 et conversus increpavit illos

9,56 et abierunt in aliud castellum

9,57 factum est autem ambulantibus illis in via dixit quidam ad illum sequar te quocumque ieris

9,58 et ait illi Iesus vulpes foveas habent et volucres caeli nidos Filius autem hominis non habet ubi caput reclinet

9,59 ait autem ad alterum sequere me ille autem dixit Domine permitte mihi primum ire sepelire patrem meum

9,60 dixitque ei Iesus sine ut mortui sepeliant mortuos suos tu autem vade adnuntia regnum Dei

9,61 et ait alter sequar te Domine sed primum permitte mihi renuntiare his qui domi sunt

9,62 ait ad illum Iesus nemo mittens manum suam in aratrum et aspiciens retro aptus est regno Dei

10,1 post haec autem designavit Dominus et alios septuaginta duos et misit illos binos ante faciem suam in omnem civitatem et locum quo erat ipse venturus

10,2 et dicebat illis messis quidem multa operarii autem pauci rogate ergo Dominum messis ut mittat operarios in messem

10,3 ite ecce ego mitto vos sicut agnos inter lupos

10,4 nolite portare sacculum neque peram neque calciamenta et neminem per viam salutaveritis

10,5 in quamcumque domum intraveritis primum dicite pax huic domui

10,6 et si ibi fuerit filius pacis requiescet super illam pax vestra sin autem ad vos revertetur

10,7 in eadem autem domo manete edentes et bibentes quae apud illos sunt dignus enim est operarius mercede sua nolite transire de domo in domum

10,8 et in quamcumque civitatem intraveritis et susceperint vos manducate quae adponuntur vobis

10,9 et curate infirmos qui in illa sunt et dicite illis adpropinquavit in vos regnum Dei

10,10 in quamcumque civitatem intraveritis et non receperint vos exeuntes in plateas eius dicite

10,11 etiam pulverem qui adhesit nobis de civitate vestra extergimus in vos tamen hoc scitote quia adpropinquavit regnum Dei

10,12 dico vobis quia Sodomis in die illa remissius erit quam illi civitati

10,13 vae tibi Corazain vae tibi Bethsaida quia si in Tyro et Sidone factae fuissent virtutes quae in vobis factae sunt olim in cilicio et cinere sedentes paeniterent

10,14 verumtamen Tyro et Sidoni remissius erit in iudicio quam vobis

10,15 et tu Capharnaum usque in caelum exaltata usque ad infernum demergeris

10,16 qui vos audit me audit et qui vos spernit me spernit qui autem me spernit spernit eum qui me misit

10,17 reversi sunt autem septuaginta duo cum gaudio dicentes Domine etiam daemonia subiciuntur nobis in nomine tuo

10,18 et ait illis videbam Satanan sicut fulgur de caelo cadentem

10,19 ecce dedi vobis potestatem calcandi supra serpentes et scorpiones et supra omnem virtutem inimici et nihil vobis nocebit

10,20 verumtamen in hoc nolite gaudere quia spiritus vobis subiciuntur gaudete autem quod nomina vestra scripta sunt in caelis

10,21 in ipsa hora exultavit Spiritu Sancto et dixit confiteor tibi Pater Domine caeli et terrae quod abscondisti haec a sapientibus et prudentibus et revelasti ea parvulis etiam Pater quia sic placuit ante te

10,22 omnia mihi tradita sunt a Patre meo et nemo scit qui sit Filius nisi Pater et qui sit Pater nisi Filius et cui voluerit Filius revelare

10,23 et conversus ad discipulos suos dixit beati oculi qui vident quae videtis

10,24 dico enim vobis quod multi prophetae et reges voluerunt videre quae vos videtis et non viderunt et audire quae auditis et non audierunt

10,25 et ecce quidam legis peritus surrexit temptans illum et dicens magister quid faciendo vitam aeternam possidebo

10,26 at ille dixit ad eum in lege quid scriptum est quomodo legis

10,27 ille respondens dixit diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima tua et ex omnibus viribus tuis et ex omni mente tua et proximum tuum sicut te ipsum

10,28 dixitque illi recte respondisti hoc fac et vives

10,29 ille autem volens iustificare se ipsum dixit ad Iesum et quis est meus proximus

10,30 suscipiens autem Iesus dixit homo quidam descendebat ab Hierusalem in Hiericho et incidit in latrones qui etiam despoliaverunt eum et plagis inpositis abierunt semivivo relicto

10,31 accidit autem ut sacerdos quidam descenderet eadem via et viso illo praeterivit

10,32 similiter et Levita cum esset secus locum et videret eum pertransiit

10,33 Samaritanus autem quidam iter faciens venit secus eum et videns eum misericordia motus est

10,34 et adpropians alligavit vulnera eius infundens oleum et vinum et inponens illum in iumentum suum duxit in stabulum et curam eius egit

10,35 et altera die protulit duos denarios et dedit stabulario et ait curam illius habe et quodcumque supererogaveris ego cum rediero reddam tibi

10,36 quis horum trium videtur tibi proximus fuisse illi qui incidit in latrones

10,37 at ille dixit qui fecit misericordiam in illum et ait illi Iesus vade et tu fac similiter

10,38 factum est autem dum irent et ipse intravit in quoddam castellum et mulier quaedam Martha nomine excepit illum in domum suam

10,39 et huic erat soror nomine Maria quae etiam sedens secus pedes Domini audiebat verbum illius

10,40 Martha autem satagebat circa frequens ministerium quae stetit et ait Domine non est tibi curae quod soror mea reliquit me solam ministrare dic ergo illi ut me adiuvet

10,41 et respondens dixit illi Dominus Martha Martha sollicita es et turbaris erga plurima

10,42 porro unum est necessarium Maria optimam partem elegit quae non auferetur ab ea

11,1 et factum est cum esset in loco quodam orans ut cessavit dixit unus ex discipulis eius ad eum Domine doce nos orare sicut et Iohannes docuit discipulos suos

11,2 et ait illis cum oratis dicite Pater sanctificetur nomen tuum adveniat regnum tuum

11,3 panem nostrum cotidianum da nobis cotidie

11,4 et dimitte nobis peccata nostra siquidem et ipsi dimittimus omni debenti nobis et ne nos inducas in temptationem

11,5 et ait ad illos quis vestrum habebit amicum et ibit ad illum media nocte et dicit illi amice commoda mihi tres panes

11,6 quoniam amicus meus venit de via ad me et non habeo quod ponam ante illum

11,7 et ille de intus respondens dicat noli mihi molestus esse iam ostium clausum est et pueri mei mecum sunt in cubili non possum surgere et dare tibi

11,8 dico vobis et si non dabit illi surgens eo quod amicus eius sit propter inprobitatem tamen eius surget et dabit illi quotquot habet necessarios

11,9 et ego vobis dico petite et dabitur vobis quaerite et invenietis pulsate et aperietur vobis

11,10 omnis enim qui petit accipit et qui quaerit invenit et pulsanti aperietur

11,11 quis autem ex vobis patrem petet panem numquid lapidem dabit illi aut piscem numquid pro pisce serpentem dabit illi

11,12 aut si petierit ovum numquid porriget illi scorpionem

11,13 si ergo vos cum sitis mali nostis bona data dare filiis vestris quanto magis Pater vester de caelo dabit spiritum bonum petentibus se

11,14 et erat eiciens daemonium et illud erat mutum et cum eiecisset daemonium locutus est mutus et admiratae sunt turbae

11,15 quidam autem ex eis dixerunt in Beelzebub principe daemoniorum eicit daemonia

11,16 et alii temptantes signum de caelo quaerebant ab eo

11,17 ipse autem ut vidit cogitationes eorum dixit eis omne regnum in se ipsum divisum desolatur et domus supra domum cadet

11,18 si autem et Satanas in se ipsum divisus est quomodo stabit regnum ipsius quia dicitis in Beelzebub eicere me daemonia

11,19 si autem ego in Beelzebub eicio daemonia filii vestri in quo eiciunt ideo ipsi iudices vestri erunt

11,20 porro si in digito Dei eicio daemonia profecto praevenit in vos regnum Dei

11,21 cum fortis armatus custodit atrium suum in pace sunt ea quae possidet

11,22 si autem fortior illo superveniens vicerit eum universa arma eius aufert in quibus confidebat et spolia eius distribuit

11,23 qui non est mecum adversum me est et qui non colligit mecum dispergit

11,24 cum inmundus spiritus exierit de homine perambulat per loca inaquosa quaerens requiem et non inveniens dicit revertar in domum meam unde exivi

11,25 et cum venerit invenit scopis mundatam

11,26 et tunc vadit et adsumit septem alios spiritus nequiores se et ingressi habitant ibi et sunt novissima hominis illius peiora prioribus

11,27 factum est autem cum haec diceret extollens vocem quaedam mulier de turba dixit illi beatus venter qui te portavit et ubera quae suxisti

11,28 at ille dixit quippini beati qui audiunt verbum Dei et custodiunt

11,29 turbis autem concurrentibus coepit dicere generatio haec generatio nequam est signum quaerit et signum non dabitur illi nisi signum Ionae

11,30 nam sicut Ionas fuit signum Ninevitis ita erit et Filius hominis generationi isti

11,31 regina austri surget in iudicio cum viris generationis huius et condemnabit illos quia venit a finibus terrae audire sapientiam Salomonis et ecce plus Salomone hic

11,32 viri ninevitae surgent in iudicio cum generatione hac et condemnabunt illam quia paenitentiam egerunt ad praedicationem Ionae et ecce plus Iona hic

11,33 nemo lucernam accendit et in abscondito ponit neque sub modio sed supra candelabrum ut qui ingrediuntur lumen videant

11,34 lucerna corporis tui est oculus tuus si oculus tuus fuerit simplex totum corpus tuum lucidum erit si autem nequam fuerit etiam corpus tuum tenebrosum erit

11,35 vide ergo ne lumen quod in te est tenebrae sint

11,36 si ergo corpus tuum totum lucidum fuerit non habens aliquam partem tenebrarum erit lucidum totum et sicut lucerna fulgoris inluminabit te

11,37 et cum loqueretur rogavit illum quidam Pharisaeus ut pranderet apud se et ingressus recubuit

11,38 Pharisaeus autem coepit intra se reputans dicere quare non baptizatus esset ante prandium

11,39 et ait Dominus ad illum nunc vos Pharisaei quod de foris est calicis et catini mundatis quod autem intus est vestrum plenum est rapina et iniquitate

11,40 stulti nonne qui fecit quod de foris est etiam id quod de intus est fecit

11,41 verumtamen quod superest date elemosynam et ecce omnia munda sunt vobis

11,42 sed vae vobis Pharisaeis quia decimatis mentam et rutam et omne holus et praeteritis iudicium et caritatem Dei haec autem oportuit facere et illa non omittere

11,43 vae vobis Pharisaeis quia diligitis primas cathedras in synagogis et salutationes in foro

11,44 vae vobis quia estis ut monumenta quae non parent et homines ambulantes supra nesciunt

11,45 respondens autem quidam ex legis peritis ait illi magister haec dicens etiam nobis contumeliam facis

11,46 at ille ait et vobis legis peritis vae quia oneratis homines oneribus quae portari non possunt et ipsi uno digito vestro non tangitis sarcinas

11,47 vae vobis quia aedificatis monumenta prophetarum patres autem vestri occiderunt illos

11,48 profecto testificamini quod consentitis operibus patrum vestrorum quoniam quidem ipsi eos occiderunt vos autem aedificatis eorum sepulchra

11,49 propterea et sapientia Dei dixit mittam ad illos prophetas et apostolos et ex illis occident et persequentur

11,50 ut inquiratur sanguis omnium prophetarum qui effusus est a constitutione mundi a generatione ista

11,51 a sanguine Abel usque ad sanguinem Zacchariae qui periit inter altare et aedem ita dico vobis requiretur ab hac generatione

11,52 vae vobis legis peritis quia tulistis clavem scientiae ipsi non introistis et eos qui introibant prohibuistis

11,53 cum haec ad illos diceret coeperunt Pharisaei et legis periti graviter insistere et os eius opprimere de multis

11,54 insidiantes et quaerentes capere aliquid ex ore eius ut accusarent eum

12,1 multis autem turbis circumstantibus ita ut se invicem conculcarent coepit dicere ad discipulos suos adtendite a fermento Pharisaeorum quae est hypocrisis

12,2 nihil autem opertum est quod non reveletur neque absconditum quod non sciatur

12,3 quoniam quae in tenebris dixistis in lumine dicentur et quod in aurem locuti estis in cubiculis praedicabitur in tectis

12,4 dico autem vobis amicis meis ne terreamini ab his qui occidunt corpus et post haec non habent amplius quod faciant

12,5 ostendam autem vobis quem timeatis timete eum qui postquam occiderit habet potestatem mittere in gehennam ita dico vobis hunc timete

12,6 nonne quinque passeres veneunt dipundio et unus ex illis non est in oblivione coram Deo

12,7 sed et capilli capitis vestri omnes numerati sunt nolite ergo timere multis passeribus pluris estis

12,8 dico autem vobis omnis quicumque confessus fuerit in me coram hominibus et Filius hominis confitebitur in illo coram angelis Dei

12,9 qui autem negaverit me coram hominibus denegabitur coram angelis Dei

12,10 et omnis qui dicit verbum in Filium hominis remittetur illi ei autem qui in Spiritum Sanctum blasphemaverit non remittetur

12,11 cum autem inducent vos in synagogas et ad magistratus et potestates nolite solliciti esse qualiter aut quid respondeatis aut quid dicatis

12,12 Spiritus enim Sanctus docebit vos in ipsa hora quae oporteat dicere

12,13 ait autem quidam ei de turba magister dic fratri meo ut dividat mecum hereditatem

12,14 at ille dixit ei homo quis me constituit iudicem aut divisorem super vos

12,15 dixitque ad illos videte et cavete ab omni avaritia quia non in abundantia cuiusquam vita eius est ex his quae possidet

12,16 dixit autem similitudinem ad illos dicens hominis cuiusdam divitis uberes fructus ager adtulit

12,17 et cogitabat intra se dicens quid faciam quod non habeo quo congregem fructus meos

12,18 et dixit hoc faciam destruam horrea mea et maiora faciam et illuc congregabo omnia quae nata sunt mihi et bona mea

12,19 et dicam animae meae anima habes multa bona posita in annos plurimos requiesce comede bibe epulare

12,20 dixit autem illi Deus stulte hac nocte animam tuam repetunt a te quae autem parasti cuius erunt

12,21 sic est qui sibi thesaurizat et non est in Deum dives

12,22 dixitque ad discipulos suos ideo dico vobis nolite solliciti esse animae quid manducetis neque corpori quid vestiamini

12,23 anima plus est quam esca et corpus quam vestimentum

12,24 considerate corvos quia non seminant neque metunt quibus non est cellarium neque horreum et Deus pascit illos quanto magis vos pluris estis illis

12,25 quis autem vestrum cogitando potest adicere ad staturam suam cubitum unum

12,26 si ergo neque quod minimum est potestis quid de ceteris solliciti estis

12,27 considerate lilia quomodo crescunt non laborant non nent dico autem vobis nec Salomon in omni gloria sua vestiebatur sicut unum ex istis

12,28 si autem faenum quod hodie in agro est et cras in clibanum mittitur Deus sic vestit quanto magis vos pusillae fidei

12,29 et vos nolite quaerere quid manducetis aut quid bibatis et nolite in sublime tolli

12,30 haec enim omnia gentes mundi quaerunt Pater autem vester scit quoniam his indigetis

12,31 verumtamen quaerite regnum Dei et haec omnia adicientur vobis

12,32 nolite timere pusillus grex quia conplacuit Patri vestro dare vobis regnum

12,33 vendite quae possidetis et date elemosynam facite vobis sacculos qui non veterescunt thesaurum non deficientem in caelis quo fur non adpropiat neque tinea corrumpit

12,34 ubi enim thesaurus vester est ibi et cor vestrum erit

12,35 sint lumbi vestri praecincti et lucernae ardentes

12,36 et vos similes hominibus expectantibus dominum suum quando revertatur a nuptiis ut cum venerit et pulsaverit confestim aperiant ei

12,37 beati servi illi quos cum venerit dominus invenerit vigilantes amen dico vobis quod praecinget se et faciet illos discumbere et transiens ministrabit illis

12,38 et si venerit in secunda vigilia et si in tertia vigilia venerit et ita invenerit beati sunt servi illi

12,39 hoc autem scitote quia si sciret pater familias qua hora fur veniret vigilaret utique et non sineret perfodiri domum suam

12,40 et vos estote parati quia qua hora non putatis Filius hominis venit

12,41 ait autem ei Petrus Domine ad nos dicis hanc parabolam an et ad omnes

12,42 dixit autem Dominus quis putas est fidelis dispensator et prudens quem constituet dominus super familiam suam ut det illis in tempore tritici mensuram

12,43 beatus ille servus quem cum venerit dominus invenerit ita facientem

12,44 vere dico vobis quia supra omnia quae possidet constituet illum

12,45 quod si dixerit servus ille in corde suo moram facit dominus meus venire et coeperit percutere pueros et ancillas et edere et bibere et inebriari

12,46 veniet dominus servi illius in die qua non sperat et hora qua nescit et dividet eum partemque eius cum infidelibus ponet

12,47 ille autem servus qui cognovit voluntatem domini sui et non praeparavit et non fecit secundum voluntatem eius vapulabit multas

12,48 qui autem non cognovit et fecit digna plagis vapulabit paucis omni autem cui multum datum est multum quaeretur ab eo et cui commendaverunt multum plus petent ab eo

12,49 ignem veni mittere in terram et quid volo si accendatur

12,50 baptisma autem habeo baptizari et quomodo coartor usque dum perficiatur

12,51 putatis quia pacem veni dare in terram non dico vobis sed separationem

12,52 erunt enim ex hoc quinque in domo una divisi tres in duo et duo in tres

12,53 dividentur pater in filium et filius in patrem suum mater in filiam et filia in matrem socrus in nurum suam et nurus in socrum suam

12,54 dicebat autem et ad turbas cum videritis nubem orientem ab occasu statim dicitis nimbus venit et ita fit

12,55 et cum austrum flantem dicitis quia aestus erit et fit

12,56 hypocritae faciem terrae et caeli nostis probare hoc autem tempus quomodo non probatis

12,57 quid autem et a vobis ipsis non iudicatis quod iustum est

12,58 cum autem vadis cum adversario tuo ad principem in via da operam liberari ab illo ne forte trahat te apud iudicem et iudex tradat te exactori et exactor mittat te in carcerem

12,59 dico tibi non exies inde donec etiam novissimum minutum reddas

13,1 aderant autem quidam ipso in tempore nuntiantes illi de Galilaeis quorum sanguinem Pilatus miscuit cum sacrificiis eorum

13,2 et respondens dixit illis putatis quod hii Galilaei prae omnibus Galilaeis peccatores fuerunt quia talia passi sunt

13,3 non dico vobis sed nisi paenitentiam habueritis omnes similiter peribitis

13,4 sicut illi decem et octo supra quos cecidit turris in Siloam et occidit eos putatis quia et ipsi debitores fuerunt praeter omnes homines habitantes in Hierusalem

13,5 non dico vobis sed si non paenitentiam egeritis omnes similiter peribitis

13,6 dicebat autem hanc similitudinem arborem fici habebat quidam plantatam in vinea sua et venit quaerens fructum in illa et non invenit

13,7 dixit autem ad cultorem vineae ecce anni tres sunt ex quo venio quaerens fructum in ficulnea hac et non invenio succide ergo illam ut quid etiam terram occupat

13,8 at ille respondens dixit illi domine dimitte illam et hoc anno usque dum fodiam circa illam et mittam stercora

13,9 et si quidem fecerit fructum sin autem in futurum succides eam

13,10 erat autem docens in synagoga eorum sabbatis

13,11 et ecce mulier quae habebat spiritum infirmitatis annis decem et octo et erat inclinata nec omnino poterat sursum respicere

13,12 quam cum videret Iesus vocavit ad se et ait illi mulier dimissa es ab infirmitate tua

13,13 et inposuit illi manus et confestim erecta est et glorificabat Deum

13,14 respondens autem archisynagogus indignans quia sabbato curasset Iesus dicebat turbae sex dies sunt in quibus oportet operari in his ergo venite et curamini et non in die sabbati

13,15 respondit autem ad illum Dominus et dixit hypocritae unusquisque vestrum sabbato non solvit bovem suum aut asinum a praesepio et ducit adaquare

13,16 hanc autem filiam Abrahae quam alligavit Satanas ecce decem et octo annis non oportuit solvi a vinculo isto die sabbati

13,17 et cum haec diceret erubescebant omnes adversarii eius et omnis populus gaudebat in universis quae gloriose fiebant ab eo

13,18 dicebat ergo cui simile est regnum Dei et cui simile esse existimabo illud

13,19 simile est grano sinapis quod acceptum homo misit in hortum suum et crevit et factum est in arborem magnam et volucres caeli requieverunt in ramis eius

13,20 et iterum dixit cui simile aestimabo regnum Dei

13,21 simile est fermento quod acceptum mulier abscondit in farinae sata tria donec fermentaretur totum

13,22 et ibat per civitates et castella docens et iter faciens in Hierusalem

13,23 ait autem illi quidam Domine si pauci sunt qui salvantur ipse autem dixit ad illos

13,24 contendite intrare per angustam portam quia multi dico vobis quaerunt intrare et non poterunt

13,25 cum autem intraverit pater familias et cluserit ostium et incipietis foris stare et pulsare ostium dicentes Domine aperi nobis et respondens dicet vobis nescio vos unde sitis

13,26 tunc incipietis dicere manducavimus coram te et bibimus et in plateis nostris docuisti

13,27 et dicet vobis nescio vos unde sitis discedite a me omnes operarii iniquitatis

13,28 ibi erit fletus et stridor dentium cum videritis Abraham et Isaac et Iacob et omnes prophetas in regno Dei vos autem expelli foras

13,29 et venient ab oriente et occidente et aquilone et austro et accumbent in regno Dei

13,30 et ecce sunt novissimi qui erunt primi et sunt primi qui erunt novissimi

13,31 in ipsa die accesserunt quidam Pharisaeorum dicentes illi exi et vade hinc quia Herodes vult te occidere

13,32 et ait illis ite dicite vulpi illi ecce eicio daemonia et sanitates perficio hodie et cras et tertia consummor

13,33 verumtamen oportet me hodie et cras et sequenti ambulare quia non capit prophetam perire extra Hierusalem

13,34 Hierusalem Hierusalem quae occidis prophetas et lapidas eos qui mittuntur ad te quotiens volui congregare filios tuos quemadmodum avis nidum suum sub pinnis et noluisti

13,35 ecce relinquitur vobis domus vestra dico autem vobis quia non videbitis me donec veniat cum dicetis benedictus qui venit in nomine Domini

14,1 et factum est cum intraret in domum cuiusdam principis Pharisaeorum sabbato manducare panem et ipsi observabant eum

14,2 et ecce homo quidam hydropicus erat ante illum

14,3 et respondens Iesus dixit ad legis peritos et Pharisaeos dicens si licet sabbato curare

14,4 at illi tacuerunt ipse vero adprehensum sanavit eum ac dimisit

14,5 et respondens ad illos dixit cuius vestrum asinus aut bos in puteum cadet et non continuo extrahet illum die sabbati

14,6 et non poterant ad haec respondere illi

14,7 dicebat autem et ad invitatos parabolam intendens quomodo primos accubitus eligerent dicens ad illos

14,8 cum invitatus fueris ad nuptias non discumbas in primo loco ne forte honoratior te sit invitatus ab eo

14,9 et veniens is qui te et illum vocavit dicat tibi da huic locum et tunc incipias cum rubore novissimum locum tenere

14,10 sed cum vocatus fueris vade recumbe in novissimo loco ut cum venerit qui te invitavit dicat tibi amice ascende superius tunc erit tibi gloria coram simul discumbentibus

14,11 quia omnis qui se exaltat humiliabitur et qui se humiliat exaltabitur

14,12 dicebat autem et ei qui se invitaverat cum facis prandium aut cenam noli vocare amicos tuos neque fratres tuos neque cognatos neque vicinos divites ne forte et ipsi te reinvitent et fiat tibi retributio

14,13 sed cum facis convivium voca pauperes debiles claudos caecos

14,14 et beatus eris quia non habent retribuere tibi retribuetur enim tibi in resurrectione iustorum

14,15 haec cum audisset quidam de simul discumbentibus dixit illi beatus qui manducabit panem in regno Dei

14,16 at ipse dixit ei homo quidam fecit cenam magnam et vocavit multos

14,17 et misit servum suum hora cenae dicere invitatis ut venirent quia iam parata sunt omnia

14,18 et coeperunt simul omnes excusare primus dixit ei villam emi et necesse habeo exire et videre illam rogo te habe me excusatum

14,19 et alter dixit iuga boum emi quinque et eo probare illa rogo te habe me excusatum

14,20 et alius dixit uxorem duxi et ideo non possum venire

14,21 et reversus servus nuntiavit haec domino suo tunc iratus pater familias dixit servo suo exi cito in plateas et vicos civitatis et pauperes ac debiles et caecos et claudos introduc huc

14,22 et ait servus domine factum est ut imperasti et adhuc locus est

14,23 et ait dominus servo exi in vias et sepes et conpelle intrare ut impleatur domus mea

14,24 dico autem vobis quod nemo virorum illorum qui vocati sunt gustabit cenam meam

14,25 ibant autem turbae multae cum eo et conversus dixit ad illos

14,26 si quis venit ad me et non odit patrem suum et matrem et uxorem et filios et fratres et sorores adhuc autem et animam suam non potest esse meus discipulus

14,27 et qui non baiulat crucem suam et venit post me non potest esse meus discipulus

14,28 quis enim ex vobis volens turrem aedificare non prius sedens conputat sumptus qui necessarii sunt si habet ad perficiendum

14,29 ne posteaquam posuerit fundamentum et non potuerit perficere omnes qui vident incipiant inludere ei

14,30 dicentes quia hic homo coepit aedificare et non potuit consummare

14,31 aut qui rex iturus committere bellum adversus alium regem non sedens prius cogitat si possit cum decem milibus occurrere ei qui cum viginti milibus venit ad se

14,32 alioquin adhuc illo longe agente legationem mittens rogat ea quae pacis sunt

14,33 sic ergo omnis ex vobis qui non renuntiat omnibus quae possidet non potest meus esse discipulus

14,34 bonum est sal si autem sal quoque evanuerit in quo condietur

14,35 neque in terram neque in sterquilinium utile est sed foras mittetur qui habet aures audiendi audiat

15,1 erant autem adpropinquantes ei publicani et peccatores ut audirent illum

15,2 et murmurabant Pharisaei et scribae dicentes quia hic peccatores recipit et manducat cum illis

15,3 et ait ad illos parabolam istam dicens

15,4 quis ex vobis homo qui habet centum oves et si perdiderit unam ex illis nonne dimittit nonaginta novem in deserto et vadit ad illam quae perierat donec inveniat illam

15,5 et cum invenerit eam inponit in umeros suos gaudens

15,6 et veniens domum convocat amicos et vicinos dicens illis congratulamini mihi quia inveni ovem meam quae perierat

15,7 dico vobis quod ita gaudium erit in caelo super uno peccatore paenitentiam habente quam super nonaginta novem iustis qui non indigent paenitentia

15,8 aut quae mulier habens dragmas decem si perdiderit dragmam unam nonne accendit lucernam et everrit domum et quaerit diligenter donec inveniat

15,9 et cum invenerit convocat amicas et vicinas dicens congratulamini mihi quia inveni dragmam quam perdideram

15,10 ita dico vobis gaudium erit coram angelis Dei super uno peccatore paenitentiam agente

15,11 ait autem homo quidam habuit duos filios

15,12 et dixit adulescentior ex illis patri pater da mihi portionem substantiae quae me contingit et divisit illis substantiam

15,13 et non post multos dies congregatis omnibus adulescentior filius peregre profectus est in regionem longinquam et ibi dissipavit substantiam suam vivendo luxuriose

15,14 et postquam omnia consummasset facta est fames valida in regione illa et ipse coepit egere

15,15 et abiit et adhesit uni civium regionis illius et misit illum in villam suam ut pasceret porcos

15,16 et cupiebat implere ventrem suum de siliquis quas porci manducabant et nemo illi dabat

15,17 in se autem reversus dixit quanti mercennarii patris mei abundant panibus ego autem hic fame pereo

15,18 surgam et ibo ad patrem meum et dicam illi pater peccavi in caelum et coram te

15,19 et iam non sum dignus vocari filius tuus fac me sicut unum de mercennariis tuis

15,20 et surgens venit ad patrem suum cum autem adhuc longe esset vidit illum pater ipsius et misericordia motus est et adcurrens cecidit supra collum eius et osculatus est illum

15,21 dixitque ei filius pater peccavi in caelum et coram te iam non sum dignus vocari filius tuus

15,22 dixit autem pater ad servos suos cito proferte stolam primam et induite illum et date anulum in manum eius et calciamenta in pedes

15,23 et adducite vitulum saginatum et occidite et manducemus et epulemur

15,24 quia hic filius meus mortuus erat et revixit perierat et inventus est et coeperunt epulari

15,25 erat autem filius eius senior in agro et cum veniret et adpropinquaret domui audivit symphoniam et chorum

15,26 et vocavit unum de servis et interrogavit quae haec essent

15,27 isque dixit illi frater tuus venit et occidit pater tuus vitulum saginatum quia salvum illum recepit

15,28 indignatus est autem et nolebat introire pater ergo illius egressus coepit rogare illum

15,29 at ille respondens dixit patri suo ecce tot annis servio tibi et numquam mandatum tuum praeterii et numquam dedisti mihi hedum ut cum amicis meis epularer

15,30 sed postquam filius tuus hic qui devoravit substantiam suam cum meretricibus venit occidisti illi vitulum saginatum

15,31 at ipse dixit illi fili tu semper mecum es et omnia mea tua sunt

15,32 epulari autem et gaudere oportebat quia frater tuus hic mortuus erat et revixit perierat et inventus est

16,1 dicebat autem et ad discipulos suos homo quidam erat dives qui habebat vilicum et hic diffamatus est apud illum quasi dissipasset bona ipsius

16,2 et vocavit illum et ait illi quid hoc audio de te redde rationem vilicationis tuae iam enim non poteris vilicare

16,3 ait autem vilicus intra se quid faciam quia dominus meus aufert a me vilicationem fodere non valeo mendicare erubesco

16,4 scio quid faciam ut cum amotus fuero a vilicatione recipiant me in domos suas

16,5 convocatis itaque singulis debitoribus domini sui dicebat primo quantum debes domino meo

16,6 at ille dixit centum cados olei dixitque illi accipe cautionem tuam et sede cito scribe quinquaginta

16,7 deinde alio dixit tu vero quantum debes qui ait centum choros tritici ait illi accipe litteras tuas et scribe octoginta

16,8 et laudavit dominus vilicum iniquitatis quia prudenter fecisset quia filii huius saeculi prudentiores filiis lucis in generatione sua sunt

16,9 et ego vobis dico facite vobis amicos de mamona iniquitatis ut cum defeceritis recipiant vos in aeterna tabernacula

16,10 qui fidelis est in minimo et in maiori fidelis est et qui in modico iniquus est et in maiori iniquus est

16,11 si ergo in iniquo mamona fideles non fuistis quod verum est quis credet vobis

16,12 et si in alieno fideles non fuistis quod vestrum est quis dabit vobis

16,13 nemo servus potest duobus dominis servire aut enim unum odiet et alterum diliget aut uni adherebit et alterum contemnet non potestis Deo servire et mamonae

16,14 audiebant autem omnia haec Pharisaei qui erant avari et deridebant illum

16,15 et ait illis vos estis qui iustificatis vos coram hominibus Deus autem novit corda vestra quia quod hominibus altum est abominatio est ante Deum

16,16 lex et prophetae usque ad Iohannem ex eo regnum Dei evangelizatur et omnis in illud vim facit

16,17 facilius est autem caelum et terram praeterire quam de lege unum apicem cadere

16,18 omnis qui dimittit uxorem suam et ducit alteram moechatur et qui dimissam a viro ducit moechatur

16,19 homo quidam erat dives et induebatur purpura et bysso et epulabatur cotidie splendide

16,20 et erat quidam mendicus nomine Lazarus qui iacebat ad ianuam eius ulceribus plenus

16,21 cupiens saturari de micis quae cadebant de mensa divitis sed et canes veniebant et lingebant ulcera eius

16,22 factum est autem ut moreretur mendicus et portaretur ab angelis in sinum Abrahae mortuus est autem et dives et sepultus est in inferno

16,23 elevans oculos suos cum esset in tormentis videbat Abraham a longe et Lazarum in sinu eius

16,24 et ipse clamans dixit pater Abraham miserere mei et mitte Lazarum ut intinguat extremum digiti sui in aqua ut refrigeret linguam meam quia crucior in hac flamma

16,25 et dixit illi Abraham fili recordare quia recepisti bona in vita tua et Lazarus similiter mala nunc autem hic consolatur tu vero cruciaris

16,26 et in his omnibus inter nos et vos chasma magnum firmatum est ut hii qui volunt hinc transire ad vos non possint neque inde huc transmeare

16,27 et ait rogo ergo te pater ut mittas eum in domum patris mei

16,28 habeo enim quinque fratres ut testetur illis ne et ipsi veniant in locum hunc tormentorum

16,29 et ait illi Abraham habent Mosen et prophetas audiant illos

16,30 at ille dixit non pater Abraham sed si quis ex mortuis ierit ad eos paenitentiam agent

16,31 ait autem illi si Mosen et prophetas non audiunt neque si quis ex mortuis resurrexerit credent

17,1 et ad discipulos suos ait inpossibile est ut non veniant scandala vae autem illi per quem veniunt

17,2 utilius est illi si lapis molaris inponatur circa collum eius et proiciatur in mare quam ut scandalizet unum de pusillis istis

17,3 adtendite vobis si peccaverit frater tuus increpa illum et si paenitentiam egerit dimitte illi

17,4 et si septies in die peccaverit in te et septies in die conversus fuerit ad te dicens paenitet me dimitte illi

17,5 et dixerunt apostoli Domino adauge nobis fidem

17,6 dixit autem Dominus si haberetis fidem sicut granum sinapis diceretis huic arbori moro eradicare et transplantare in mare et oboediret vobis

17,7 quis autem vestrum habens servum arantem aut pascentem qui regresso de agro dicet illi statim transi recumbe

17,8 et non dicet ei para quod cenem et praecinge te et ministra mihi donec manducem et bibam et post haec tu manducabis et bibes

17,9 numquid gratiam habet servo illi quia fecit quae sibi imperaverat non puto

17,10 sic et vos cum feceritis omnia quae praecepta sunt vobis dicite servi inutiles sumus quod debuimus facere fecimus

17,11 et factum est dum iret in Hierusalem transiebat per mediam Samariam et Galilaeam

17,12 et cum ingrederetur quoddam castellum occurrerunt ei decem viri leprosi qui steterunt a longe

17,13 et levaverunt vocem dicentes Iesu praeceptor miserere nostri

17,14 quos ut vidit dixit ite ostendite vos sacerdotibus et factum est dum irent mundati sunt

17,15 unus autem ex illis ut vidit quia mundatus est regressus est cum magna voce magnificans Deum

17,16 et cecidit in faciem ante pedes eius gratias agens et hic erat Samaritanus

17,17 respondens autem Iesus dixit nonne decem mundati sunt et novem ubi sunt

17,18 non est inventus qui rediret et daret gloriam Deo nisi hic alienigena

17,19 et ait illi surge vade quia fides tua te salvum fecit

17,20 interrogatus autem a Pharisaeis quando venit regnum Dei respondit eis et dixit non venit regnum Dei cum observatione

17,21 neque dicent ecce hic aut ecce illic ecce enim regnum Dei intra vos est

17,22 et ait ad discipulos venient dies quando desideretis videre unum diem Filii hominis et non videbitis

17,23 et dicent vobis ecce hic ecce illic nolite ire neque sectemini

17,24 nam sicut fulgur coruscans de sub caelo in ea quae sub caelo sunt fulget ita erit Filius hominis in die sua

17,25 primum autem oportet illum multa pati et reprobari a generatione hac

17,26 et sicut factum est in diebus Noe ita erit et in diebus Filii hominis

17,27 edebant et bibebant uxores ducebant et dabantur ad nuptias usque in diem qua intravit Noe in arcam et venit diluvium et perdidit omnes

17,28 similiter sicut factum est in diebus Loth edebant et bibebant emebant et vendebant plantabant aedificabant

17,29 qua die autem exiit Loth a Sodomis pluit ignem et sulphur de caelo et omnes perdidit

17,30 secundum haec erit qua die Filius hominis revelabitur

17,31 in illa hora qui fuerit in tecto et vasa eius in domo ne descendat tollere illa et qui in agro similiter non redeat retro

17,32 memores estote uxoris Loth

17,33 quicumque quaesierit animam suam salvare perdet illam et qui perdiderit illam vivificabit eam

17,34 dico vobis illa nocte erunt duo in lecto uno unus adsumetur et alter relinquetur

17,35 duae erunt molentes in unum una adsumetur et altera relinquetur duo in agro unus adsumetur et alter relinquetur

17,36 respondentes dicunt illi ubi Domine

17,37 qui dixit eis ubicumque fuerit corpus illuc congregabuntur aquilae

18,1 dicebat autem et parabolam ad illos quoniam oportet semper orare et non deficere

18,2 dicens iudex quidam erat in quadam civitate qui Deum non timebat et hominem non verebatur

18,3 vidua autem quaedam erat in civitate illa et veniebat ad eum dicens vindica me de adversario meo

18,4 et nolebat per multum tempus post haec autem dixit intra se et si Deum non timeo nec hominem revereor

18,5 tamen quia molesta est mihi haec vidua vindicabo illam ne in novissimo veniens suggillet me

18,6 ait autem Dominus audite quid iudex iniquitatis dicit

18,7 Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte et patientiam habebit in illis

18,8 dico vobis quia cito faciet vindictam illorum verumtamen Filius hominis veniens putas inveniet fidem in terra

18,9 dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam iusti et aspernabantur ceteros parabolam istam

18,10 duo homines ascenderunt in templum ut orarent unus Pharisaeus et alter publicanus

18,11 Pharisaeus stans haec apud se orabat Deus gratias ago tibi quia non sum sicut ceteri hominum raptores iniusti adulteri vel ut etiam hic publicanus

18,12 ieiuno bis in sabbato decimas do omnium quae possideo

18,13 et publicanus a longe stans nolebat nec oculos ad caelum levare sed percutiebat pectus suum dicens Deus propitius esto mihi peccatori

18,14 dico vobis descendit hic iustificatus in domum suam ab illo quia omnis qui se exaltat humiliabitur et qui se humiliat exaltabitur

18,15 adferebant autem ad illum et infantes ut eos tangeret quod cum viderent discipuli increpabant illos

18,16 Iesus autem convocans illos dixit sinite pueros venire ad me et nolite eos vetare talium est enim regnum Dei

18,17 amen dico vobis quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer non intrabit in illud

18,18 et interrogavit eum quidam princeps dicens magister bone quid faciens vitam aeternam possidebo

18,19 dixit autem ei Iesus quid me dicis bonum nemo bonus nisi solus Deus

18,20 mandata nosti non occides non moechaberis non furtum facies non falsum testimonium dices honora patrem tuum et matrem

18,21 qui ait haec omnia custodivi a iuventute mea

18,22 quo audito Iesus ait ei adhuc unum tibi deest omnia quaecumque habes vende et da pauperibus et habebis thesaurum in caelo et veni sequere me

18,23 his ille auditis contristatus est quia dives erat valde

18,24 videns autem illum Iesus tristem factum dixit quam difficile qui pecunias habent in regnum Dei intrabunt

18,25 facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei

18,26 et dixerunt qui audiebant et quis potest salvus fieri

18,27 ait illis quae inpossibilia sunt apud homines possibilia sunt apud Deum

18,28 ait autem Petrus ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te

18,29 qui dixit eis amen dico vobis nemo est qui reliquit domum aut parentes aut fratres aut uxorem aut filios propter regnum Dei

18,30 et non recipiat multo plura in hoc tempore et in saeculo venturo vitam aeternam

18,31 adsumpsit autem Iesus duodecim et ait illis ecce ascendimus Hierosolyma et consummabuntur omnia quae scripta sunt per prophetas de Filio hominis

18,32 tradetur enim gentibus et inludetur et flagellabitur et conspuetur

18,33 et postquam flagellaverint occident eum et die tertia resurget

18,34 et ipsi nihil horum intellexerunt et erat verbum istud absconditum ab eis et non intellegebant quae dicebantur

18,35 factum est autem cum adpropinquaret Hiericho caecus quidam sedebat secus viam mendicans

18,36 et cum audiret turbam praetereuntem interrogabat quid hoc esset

18,37 dixerunt autem ei quod Iesus Nazarenus transiret

18,38 et clamavit dicens Iesu Fili David miserere mei

18,39 et qui praeibant increpabant eum ut taceret ipse vero multo magis clamabat Fili David miserere mei

18,40 stans autem Iesus iussit illum adduci ad se et cum adpropinquasset interrogavit illum

18,41 dicens quid tibi vis faciam at ille dixit Domine ut videam

18,42 et Iesus dixit illi respice fides tua te salvum fecit

18,43 et confestim vidit et sequebatur illum magnificans Deum et omnis plebs ut vidit dedit laudem Deo

19,1 et ingressus perambulabat Hiericho

19,2 et ecce vir nomine Zaccheus et hic erat princeps publicanorum et ipse dives

19,3 et quaerebat videre Iesum quis esset et non poterat prae turba quia statura pusillus erat

19,4 et praecurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret illum quia inde erat transiturus

19,5 et cum venisset ad locum suspiciens Iesus vidit illum et dixit ad eum Zacchee festinans descende quia hodie in domo tua oportet me manere

19,6 et festinans descendit et excepit illum gaudens

19,7 et cum viderent omnes murmurabant dicentes quod ad hominem peccatorem devertisset

19,8 stans autem Zaccheus dixit ad Dominum ecce dimidium bonorum meorum Domine do pauperibus et si quid aliquem defraudavi reddo quadruplum

19,9 ait Iesus ad eum quia hodie salus domui huic facta est eo quod et ipse filius sit Abrahae

19,10 venit enim Filius hominis quaerere et salvum facere quod perierat

19,11 haec illis audientibus adiciens dixit parabolam eo quod esset prope Hierusalem et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur

19,12 dixit ergo homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum et reverti

19,13 vocatis autem decem servis suis dedit illis decem mnas et ait ad illos negotiamini dum venio

19,14 cives autem eius oderant illum et miserunt legationem post illum dicentes nolumus hunc regnare super nos

19,15 et factum est ut rediret accepto regno et iussit vocari servos quibus dedit pecuniam ut sciret quantum quisque negotiatus esset

19,16 venit autem primus dicens domine mna tua decem mnas adquisivit

19,17 et ait illi euge bone serve quia in modico fidelis fuisti eris potestatem habens supra decem civitates

19,18 et alter venit dicens domine mna tua fecit quinque mnas

19,19 et huic ait et tu esto supra quinque civitates

19,20 et alter venit dicens domine ecce mna tua quam habui repositam in sudario

19,21 timui enim te quia homo austeris es tollis quod non posuisti et metis quod non seminasti

19,22 dicit ei de ore tuo te iudico serve nequam sciebas quod ego austeris homo sum tollens quod non posui et metens quod non seminavi

19,23 et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam et ego veniens cum usuris utique exegissem illud

19,24 et adstantibus dixit auferte ab illo mnam et date illi qui decem mnas habet

19,25 et dixerunt ei domine habet decem mnas

19,26 dico autem vobis quia omni habenti dabitur ab eo autem qui non habet et quod habet auferetur ab eo

19,27 verumtamen inimicos meos illos qui noluerunt me regnare super se adducite huc et interficite ante me

19,28 et his dictis praecedebat ascendens in Hierosolyma

19,29 et factum est cum adpropinquasset ad Bethfage et Bethania ad montem qui vocatur Oliveti misit duos discipulos suos

19,30 dicens ite in castellum quod contra est in quod introeuntes invenietis pullum asinae alligatum cui nemo umquam hominum sedit solvite illum et adducite

19,31 et si quis vos interrogaverit quare solvitis sic dicetis ei quia Dominus operam eius desiderat

19,32 abierunt autem qui missi erant et invenerunt sicut dixit illis stantem pullum

19,33 solventibus autem illis pullum dixerunt domini eius ad illos quid solvitis pullum

19,34 at illi dixerunt quia Dominus eum necessarium habet

19,35 et duxerunt illum ad Iesum et iactantes vestimenta sua supra pullum inposuerunt Iesum

19,36 eunte autem illo substernebant vestimenta sua in via

19,37 et cum adpropinquaret iam ad descensum montis Oliveti coeperunt omnes turbae discentium gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus quas viderant virtutibus

19,38 dicentes benedictus qui venit rex in nomine Domini pax in caelo et gloria in excelsis

19,39 et quidam Pharisaeorum de turbis dixerunt ad illum magister increpa discipulos tuos

19,40 quibus ipse ait dico vobis quia si hii tacuerint lapides clamabunt

19,41 et ut adpropinquavit videns civitatem flevit super illam dicens

19,42 quia si cognovisses et tu et quidem in hac die tua quae ad pacem tibi nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis

19,43 quia venient dies in te et circumdabunt te inimici tui vallo et circumdabunt te et coangustabunt te undique

19,44 ad terram prosternent te et filios qui in te sunt et non relinquent in te lapidem super lapidem eo quod non cognoveris tempus visitationis tuae

19,45 et ingressus in templum coepit eicere vendentes in illo et ementes

19,46 dicens illis scriptum est quia domus mea domus orationis est vos autem fecistis illam speluncam latronum

19,47 et erat docens cotidie in templo principes autem sacerdotum et scribae et principes plebis quaerebant illum perdere

19,48 et non inveniebant quid facerent illi omnis enim populus suspensus erat audiens illum

20,1 et factum est in una dierum docente illo populum in templo et evangelizante convenerunt principes sacerdotum et scribae cum senioribus

20,2 et aiunt dicentes ad illum dic nobis in qua potestate haec facis aut quis est qui dedit tibi hanc potestatem

20,3 respondens autem dixit ad illos interrogabo vos et ego verbum respondete mihi

20,4 baptismum Iohannis de caelo erat an ex hominibus

20,5 at illi cogitabant inter se dicentes quia si dixerimus de caelo dicet quare ergo non credidistis illi

20,6 si autem dixerimus ex hominibus plebs universa lapidabit nos certi sunt enim Iohannem prophetam esse

20,7 et responderunt se nescire unde esset

20,8 et Iesus ait illis neque ego dico vobis in qua potestate haec facio

20,9 coepit autem dicere ad plebem parabolam hanc homo plantavit vineam et locavit eam colonis et ipse peregre fuit multis temporibus

20,10 et in tempore misit ad cultores servum ut de fructu vineae darent illi qui caesum dimiserunt eum inanem

20,11 et addidit alterum servum mittere illi autem hunc quoque caedentes et adficientes contumelia dimiserunt inanem

20,12 et addidit tertium mittere qui et illum vulnerantes eiecerunt

20,13 dixit autem dominus vineae quid faciam mittam filium meum dilectum forsitan cum hunc viderint verebuntur

20,14 quem cum vidissent coloni cogitaverunt inter se dicentes hic est heres occidamus illum ut nostra fiat hereditas

20,15 et eiectum illum extra vineam occiderunt quid ergo faciet illis dominus vineae

20,16 veniet et perdet colonos istos et dabit vineam aliis quo audito dixerunt illi absit

20,17 ille autem aspiciens eos ait quid est ergo hoc quod scriptum est lapidem quem reprobaverunt aedificantes hic factus est in caput anguli

20,18 omnis qui ceciderit supra illum lapidem conquassabitur supra quem autem ceciderit comminuet illum

20,19 et quaerebant principes sacerdotum et scribae mittere in illum manus illa hora et timuerunt populum cognoverunt enim quod ad ipsos dixerit similitudinem istam

20,20 et observantes miserunt insidiatores qui se iustos simularent ut caperent eum in sermone et traderent illum principatui et potestati praesidis

20,21 et interrogaverunt illum dicentes magister scimus quia recte dicis et doces et non accipis personam sed in veritate viam Dei doces

20,22 licet nobis dare tributum Caesari an non

20,23 considerans autem dolum illorum dixit ad eos quid me temptatis

20,24 ostendite mihi denarium cuius habet imaginem et inscriptionem respondentes dixerunt Caesaris

20,25 et ait illis reddite ergo quae Caesaris sunt Caesari et quae Dei sunt Deo

20,26 et non potuerunt verbum eius reprehendere coram plebe et mirati in responso eius tacuerunt

20,27 accesserunt autem quidam Sadducaeorum qui negant esse resurrectionem et interrogaverunt eum

20,28 dicentes magister Moses scripsit nobis si frater alicuius mortuus fuerit habens uxorem et hic sine filiis fuerit ut accipiat eam frater eius uxorem et suscitet semen fratri suo

20,29 septem ergo fratres erant et primus accepit uxorem et mortuus est sine filiis

20,30 et sequens accepit illam et ipse mortuus est sine filio

20,31 et tertius accepit illam similiter et omnes septem et non reliquerunt semen et mortui sunt

20,32 novissima omnium mortua est et mulier

20,33 in resurrectione ergo cuius eorum erit uxor siquidem septem habuerunt eam uxorem

20,34 et ait illis Iesus filii saeculi huius nubunt et traduntur ad nuptias

20,35 illi autem qui digni habebuntur saeculo illo et resurrectione ex mortuis neque nubunt neque ducunt uxores

20,36 neque enim ultra mori poterunt aequales enim angelis sunt et filii sunt Dei cum sint filii resurrectionis

20,37 quia vero resurgant mortui et Moses ostendit secus rubum sicut dicit Dominum Deum Abraham et Deum Isaac et Deum Iacob

20,38 Deus autem non est mortuorum sed vivorum omnes enim vivunt ei

20,39 respondentes autem quidam scribarum dixerunt magister bene dixisti

20,40 et amplius non audebant eum quicquam interrogare

20,41 dixit autem ad illos quomodo dicunt Christum Filium David esse

20,42 et ipse David dicit in libro Psalmorum dixit Dominus Domino meo sede a dextris meis

20,43 donec ponam inimicos tuos scabillum pedum tuorum

20,44 David ergo Dominum illum vocat et quomodo filius eius est

20,45 audiente autem omni populo dixit discipulis suis

20,46 adtendite a scribis qui volunt ambulare in stolis et amant salutationes in foro et primas cathedras in synagogis et primos discubitus in conviviis

20,47 qui devorant domos viduarum simulantes longam orationem hii accipient damnationem maiorem

21,1 respiciens autem vidit eos qui mittebant munera sua in gazofilacium divites

21,2 vidit autem et quandam viduam pauperculam mittentem aera minuta duo

21,3 et dixit vere dico vobis quia vidua haec pauper plus quam omnes misit

21,4 nam omnes hii ex abundanti sibi miserunt in munera Dei haec autem ex eo quod deest illi omnem victum suum quem habuit misit

21,5 et quibusdam dicentibus de templo quod lapidibus bonis et donis ornatum esset dixit

21,6 haec quae videtis venient dies in quibus non relinquetur lapis super lapidem qui non destruatur

21,7 interrogaverunt autem illum dicentes praeceptor quando haec erunt et quod signum cum fieri incipient

21,8 qui dixit videte ne seducamini multi enim venient in nomine meo dicentes quia ego sum et tempus adpropinquavit nolite ergo ire post illos

21,9 cum autem audieritis proelia et seditiones nolite terreri oportet primum haec fieri sed non statim finis

21,10 tunc dicebat illis surget gens contra gentem et regnum adversus regnum

21,11 terraemotus magni erunt per loca et pestilentiae et fames terroresque de caelo et signa magna erunt

21,12 sed ante haec omnia inicient vobis manus suas et persequentur tradentes in synagogas et custodias trahentes ad reges et praesides propter nomen meum

21,13 continget autem vobis in testimonium

21,14 ponite ergo in cordibus vestris non praemeditari quemadmodum respondeatis

21,15 ego enim dabo vobis os et sapientiam cui non poterunt resistere et contradicere omnes adversarii vestri

21,16 trademini autem a parentibus et fratribus et cognatis et amicis et morte adficient ex vobis

21,17 et eritis odio omnibus propter nomen meum

21,18 et capillus de capite vestro non peribit

21,19 in patientia vestra possidebitis animas vestras

21,20 cum autem videritis circumdari ab exercitu Hierusalem tunc scitote quia adpropinquavit desolatio eius

21,21 tunc qui in Iudaea sunt fugiant in montes et qui in medio eius discedant et qui in regionibus non intrent in eam

21,22 quia dies ultionis hii sunt ut impleantur omnia quae scripta sunt

21,23 vae autem praegnatibus et nutrientibus in illis diebus erit enim pressura magna supra terram et ira populo huic

21,24 et cadent in ore gladii et captivi ducentur in omnes gentes et Hierusalem calcabitur a gentibus donec impleantur tempora nationum

21,25 et erunt signa in sole et luna et stellis et in terris pressura gentium prae confusione sonitus maris et fluctuum

21,26 arescentibus hominibus prae timore et expectatione quae supervenient universo orbi nam virtutes caelorum movebuntur

21,27 et tunc videbunt Filium hominis venientem in nube cum potestate magna et maiestate

21,28 his autem fieri incipientibus respicite et levate capita vestra quoniam adpropinquat redemptio vestra

21,29 et dixit illis similitudinem videte ficulneam et omnes arbores

21,30 cum producunt iam ex se fructum scitis quoniam prope est aestas

21,31 ita et vos cum videritis haec fieri scitote quoniam prope est regnum Dei

21,32 amen dico vobis quia non praeteribit generatio haec donec omnia fiant

21,33 caelum et terra transibunt verba autem mea non transient

21,34 adtendite autem vobis ne forte graventur corda vestra in crapula et ebrietate et curis huius vitae et superveniat in vos repentina dies illa

21,35 tamquam laqueus enim superveniet in omnes qui sedent super faciem omnis terrae

21,36 vigilate itaque omni tempore orantes ut digni habeamini fugere ista omnia quae futura sunt et stare ante Filium hominis

21,37 erat autem diebus docens in templo noctibus vero exiens morabatur in monte qui vocatur Oliveti

21,38 et omnis populus manicabat ad eum in templo audire eum

22,1 adpropinquabat autem dies festus azymorum qui dicitur pascha

22,2 et quaerebant principes sacerdotum et scribae quomodo eum interficerent timebant vero plebem

22,3 intravit autem Satanas in Iudam qui cognominatur Scarioth unum de duodecim

22,4 et abiit et locutus est cum principibus sacerdotum et magistratibus quemadmodum illum traderet eis

22,5 et gavisi sunt et pacti sunt pecuniam illi dare

22,6 et spopondit et quaerebat oportunitatem ut traderet illum sine turbis

22,7 venit autem dies azymorum in qua necesse erat occidi pascha

22,8 et misit Petrum et Iohannem dicens euntes parate nobis pascha ut manducemus

22,9 at illi dixerunt ubi vis paremus

22,10 et dixit ad eos ecce introeuntibus vobis in civitatem occurret vobis homo amphoram aquae portans sequimini eum in domum in qua intrat

22,11 et dicetis patri familias domus dicit tibi magister ubi est diversorium ubi pascha cum discipulis meis manducem

22,12 et ipse vobis ostendet cenaculum magnum stratum et ibi parate

22,13 euntes autem invenerunt sicut dixit illis et paraverunt pascha

22,14 et cum facta esset hora discubuit et duodecim apostoli cum eo

22,15 et ait illis desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum antequam patiar

22,16 dico enim vobis quia ex hoc non manducabo illud donec impleatur in regno Dei

22,17 et accepto calice gratias egit et dixit accipite et dividite inter vos

22,18 dico enim vobis quod non bibam de generatione vitis donec regnum Dei veniat

22,19 et accepto pane gratias egit et fregit et dedit eis dicens hoc est corpus meum quod pro vobis datur hoc facite in meam commemorationem

22,20 similiter et calicem postquam cenavit dicens hic est calix novum testamentum in sanguine meo quod pro vobis funditur

22,21 verumtamen ecce manus tradentis me mecum est in mensa

22,22 et quidem Filius hominis secundum quod definitum est vadit verumtamen vae illi homini per quem traditur

22,23 et ipsi coeperunt quaerere inter se quis esset ex eis qui hoc facturus esset

22,24 facta est autem et contentio inter eos quis eorum videretur esse maior

22,25 dixit autem eis reges gentium dominantur eorum et qui potestatem habent super eos benefici vocantur

22,26 vos autem non sic sed qui maior est in vobis fiat sicut iunior et qui praecessor est sicut ministrator

22,27 nam quis maior est qui recumbit an qui ministrat nonne qui recumbit ego autem in medio vestrum sum sicut qui ministrat

22,28 vos autem estis qui permansistis mecum in temptationibus meis

22,29 et ego dispono vobis sicut disposuit mihi Pater meus regnum

22,30 ut edatis et bibatis super mensam meam in regno et sedeatis super thronos iudicantes duodecim tribus Israhel

22,31 ait autem Dominus Simon Simon ecce Satanas expetivit vos ut cribraret sicut triticum

22,32 ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua et tu aliquando conversus confirma fratres tuos

22,33 qui dixit ei Domine tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire

22,34 et ille dixit dico tibi Petre non cantabit hodie gallus donec ter abneges nosse me

22,35 et dixit eis quando misi vos sine sacculo et pera et calciamentis numquid aliquid defuit vobis at illi dixerunt nihil

22,36 dixit ergo eis sed nunc qui habet sacculum tollat similiter et peram et qui non habet vendat tunicam suam et emat gladium

22,37 dico enim vobis quoniam adhuc hoc quod scriptum est oportet impleri in me et quod cum iniustis deputatus est etenim ea quae sunt de me finem habent

22,38 at illi dixerunt Domine ecce gladii duo hic at ille dixit eis satis est

22,39 et egressus ibat secundum consuetudinem in montem Olivarum secuti sunt autem illum et discipuli

22,40 et cum pervenisset ad locum dixit illis orate ne intretis in temptationem

22,41 et ipse avulsus est ab eis quantum iactus est lapidis et positis genibus orabat

22,42 dicens Pater si vis transfer calicem istum a me verumtamen non mea voluntas sed tua fiat

22,43 apparuit autem illi angelus de caelo confortans eum et factus in agonia prolixius orabat

22,44 et factus est sudor eius sicut guttae sanguinis decurrentis in terram

22,45 et cum surrexisset ab oratione et venisset ad discipulos suos invenit eos dormientes prae tristitia

22,46 et ait illis quid dormitis surgite orate ne intretis in temptationem

22,47 adhuc eo loquente ecce turba et qui vocabatur Iudas unus de duodecim antecedebat eos et adpropinquavit Iesu ut oscularetur eum

22,48 Iesus autem dixit ei Iuda osculo Filium hominis tradis

22,49 videntes autem hii qui circa ipsum erant quod futurum erat dixerunt ei Domine si percutimus in gladio

22,50 et percussit unus ex illis servum principis sacerdotum et amputavit auriculam eius dextram

22,51 respondens autem Iesus ait sinite usque huc et cum tetigisset auriculam eius sanavit eum

22,52 dixit autem Iesus ad eos qui venerant ad se principes sacerdotum et magistratus templi et seniores quasi ad latronem existis cum gladiis et fustibus

22,53 cum cotidie vobiscum fuerim in templo non extendistis manus in me sed haec est hora vestra et potestas tenebrarum

22,54 conprehendentes autem eum duxerunt ad domum principis sacerdotum Petrus vero sequebatur a longe

22,55 accenso autem igni in medio atrio et circumsedentibus illis erat Petrus in medio eorum

22,56 quem cum vidisset ancilla quaedam sedentem ad lumen et eum fuisset intuita dixit et hic cum illo erat

22,57 at ille negavit eum dicens mulier non novi illum

22,58 et post pusillum alius videns eum dixit et tu de illis es Petrus vero ait o homo non sum

22,59 et intervallo facto quasi horae unius alius quidam adfirmabat dicens vere et hic cum illo erat nam et Galilaeus est

22,60 et ait Petrus homo nescio quod dicis et continuo adhuc illo loquente cantavit gallus

22,61 et conversus Dominus respexit Petrum et recordatus est Petrus verbi Domini sicut dixit quia priusquam gallus cantet ter me negabis

22,62 et egressus foras Petrus flevit amare

22,63 et viri qui tenebant illum inludebant ei caedentes

22,64 et velaverunt eum et percutiebant faciem eius et interrogabant eum dicentes prophetiza quis est qui te percussit

22,65 et alia multa blasphemantes dicebant in eum

22,66 et ut factus est dies convenerunt seniores plebis et principes sacerdotum et scribae et duxerunt illum in concilium suum dicentes si tu es Christus dic nobis

22,67 et ait illis si vobis dixero non creditis mihi

22,68 si autem et interrogavero non respondebitis mihi neque dimittetis

22,69 ex hoc autem erit Filius hominis sedens a dextris virtutis Dei

22,70 dixerunt autem omnes tu ergo es Filius Dei qui ait vos dicitis quia ego sum

22,71 at illi dixerunt quid adhuc desideramus testimonium ipsi enim audivimus de ore eius

23,1 et surgens omnis multitudo eorum duxerunt illum ad Pilatum

23,2 coeperunt autem accusare illum dicentes hunc invenimus subvertentem gentem nostram et prohibentem tributa dari Caesari et dicentem se Christum regem esse

23,3 Pilatus autem interrogavit eum dicens tu es rex Iudaeorum at ille respondens ait tu dicis

23,4 ait autem Pilatus ad principes sacerdotum et turbas nihil invenio causae in hoc homine

23,5 at illi invalescebant dicentes commovet populum docens per universam Iudaeam et incipiens a Galilaea usque huc

23,6 Pilatus autem audiens Galilaeam interrogavit si homo Galilaeus esset

23,7 et ut cognovit quod de Herodis potestate esset remisit eum ad Herodem qui et ipse Hierosolymis erat illis diebus

23,8 Herodes autem viso Iesu gavisus est valde erat enim cupiens ex multo tempore videre eum eo quod audiret multa de illo et sperabat signum aliquod videre ab eo fieri

23,9 interrogabat autem illum multis sermonibus at ipse nihil illi respondebat

23,10 stabant etiam principes sacerdotum et scribae constanter accusantes eum

23,11 sprevit autem illum Herodes cum exercitu suo et inlusit indutum veste alba et remisit ad Pilatum

23,12 et facti sunt amici Herodes et Pilatus in ipsa die nam antea inimici erant ad invicem

23,13 Pilatus autem convocatis principibus sacerdotum et magistratibus et plebe

23,14 dixit ad illos obtulistis mihi hunc hominem quasi avertentem populum et ecce ego coram vobis interrogans nullam causam inveni in homine isto ex his in quibus eum accusatis

23,15 sed neque Herodes nam remisi vos ad illum et ecce nihil dignum morte actum est ei

23,16 emendatum ergo illum dimittam

23,17 necesse autem habebat dimittere eis per diem festum unum

23,18 exclamavit autem simul universa turba dicens tolle hunc et dimitte nobis Barabban

23,19 qui erat propter seditionem quandam factam in civitate et homicidium missus in carcerem

23,20 iterum autem Pilatus locutus est ad illos volens dimittere Iesum

23,21 at illi succlamabant dicentes crucifige crucifige illum

23,22 ille autem tertio dixit ad illos quid enim mali fecit iste nullam causam mortis invenio in eo corripiam ergo illum et dimittam

23,23 at illi instabant vocibus magnis postulantes ut crucifigeretur et invalescebant voces eorum

23,24 et Pilatus adiudicavit fieri petitionem eorum

23,25 dimisit autem illis eum qui propter homicidium et seditionem missus fuerat in carcerem quem petebant Iesum vero tradidit voluntati eorum

23,26 et cum ducerent eum adprehenderunt Simonem quendam Cyrenensem venientem de villa et inposuerunt illi crucem portare post Iesum

23,27 sequebatur autem illum multa turba populi et mulierum quae plangebant et lamentabant eum

23,28 conversus autem ad illas Iesus dixit filiae Hierusalem nolite flere super me sed super vos ipsas flete et super filios vestros

23,29 quoniam ecce venient dies in quibus dicent beatae steriles et ventres qui non genuerunt et ubera quae non lactaverunt

23,30 tunc incipient dicere montibus cadite super nos et collibus operite nos

23,31 quia si in viridi ligno haec faciunt in arido quid fiet

23,32 ducebantur autem et alii duo nequam cum eo ut interficerentur

23,33 et postquam venerunt in locum qui vocatur Calvariae ibi crucifixerunt eum et latrones unum a dextris et alterum a sinistris

23,34 Iesus autem dicebat Pater dimitte illis non enim sciunt quid faciunt dividentes vero vestimenta eius miserunt sortes

23,35 et stabat populus expectans et deridebant illum principes cum eis dicentes alios salvos fecit se salvum faciat si hic est Christus Dei electus

23,36 inludebant autem ei et milites accedentes et acetum offerentes illi

23,37 dicentes si tu es rex Iudaeorum salvum te fac

23,38 erat autem et superscriptio inscripta super illum litteris graecis et latinis et hebraicis hic est rex Iudaeorum

23,39 unus autem de his qui pendebant latronibus blasphemabat eum dicens si tu es Christus salvum fac temet ipsum et nos

23,40 respondens autem alter increpabat illum dicens neque tu times Deum quod in eadem damnatione es

23,41 et nos quidem iuste nam digna factis recipimus hic vero nihil mali gessit

23,42 et dicebat ad Iesum Domine memento mei cum veneris in regnum tuum

23,43 et dixit illi Iesus amen dico tibi hodie mecum eris in paradiso

23,44 erat autem fere hora sexta et tenebrae factae sunt in universa terra usque in nonam horam

23,45 et obscuratus est sol et velum templi scissum est medium

23,46 et clamans voce magna Iesus ait Pater in manus tuas commendo spiritum meum et haec dicens exspiravit

23,47 videns autem centurio quod factum fuerat glorificavit Deum dicens vere hic homo iustus erat

23,48 et omnis turba eorum qui simul aderant ad spectaculum istud et videbant quae fiebant percutientes pectora sua revertebantur

23,49 stabant autem omnes noti eius a longe et mulieres quae secutae erant eum a Galilaea haec videntes

23,50 et ecce vir nomine Ioseph qui erat decurio vir bonus et iustus

23,51 hic non consenserat consilio et actibus eorum ab Arimathia civitate Iudaeae qui expectabat et ipse regnum Dei

23,52 hic accessit ad Pilatum et petiit corpus Iesu

23,53 et depositum involvit sindone et posuit eum in monumento exciso in quo nondum quisquam positus fuerat

23,54 et dies erat parasceves et sabbatum inlucescebat

23,55 subsecutae autem mulieres quae cum ipso venerant de Galilaea viderunt monumentum et quemadmodum positum erat corpus eius

23,56 et revertentes paraverunt aromata et unguenta et sabbato quidem siluerunt secundum mandatum

24,1 una autem sabbati valde diluculo venerunt ad monumentum portantes quae paraverant aromata

24,2 et invenerunt lapidem revolutum a monumento

24,3 et ingressae non invenerunt corpus Domini Iesu

24,4 et factum est dum mente consternatae essent de isto ecce duo viri steterunt secus illas in veste fulgenti

24,5 cum timerent autem et declinarent vultum in terram dixerunt ad illas quid quaeritis viventem cum mortuis

24,6 non est hic sed surrexit recordamini qualiter locutus est vobis cum adhuc in Galilaea esset

24,7 dicens quia oportet Filium hominis tradi in manus hominum peccatorum et crucifigi et die tertia resurgere

24,8 et recordatae sunt verborum eius

24,9 et regressae a monumento nuntiaverunt haec omnia illis undecim et ceteris omnibus

24,10 erat autem Maria Magdalene et Iohanna et Maria Iacobi et ceterae quae cum eis erant quae dicebant ad apostolos haec

24,11 et visa sunt ante illos sicut deliramentum verba ista et non credebant illis

24,12 Petrus autem surgens cucurrit ad monumentum et procumbens videt linteamina sola posita et abiit secum mirans quod factum fuerat

24,13 et ecce duo ex illis ibant ipsa die in castellum quod erat in spatio stadiorum sexaginta ab Hierusalem nomine Emmaus

24,14 et ipsi loquebantur ad invicem de his omnibus quae acciderant

24,15 et factum est dum fabularentur et secum quaererent et ipse Iesus adpropinquans ibat cum illis

24,16 oculi autem illorum tenebantur ne eum agnoscerent

24,17 et ait ad illos qui sunt hii sermones quos confertis ad invicem ambulantes et estis tristes

24,18 et respondens unus cui nomen Cleopas dixit ei tu solus peregrinus es in Hierusalem et non cognovisti quae facta sunt in illa his diebus

24,19 quibus ille dixit quae et dixerunt de Iesu Nazareno qui fuit vir propheta potens in opere et sermone coram Deo et omni populo

24,20 et quomodo eum tradiderunt summi sacerdotum et principes nostri in damnationem mortis et crucifixerunt eum

24,21 nos autem sperabamus quia ipse esset redempturus Israhel et nunc super haec omnia tertia dies hodie quod haec facta sunt

24,22 sed et mulieres quaedam ex nostris terruerunt nos quae ante lucem fuerunt ad monumentum

24,23 et non invento corpore eius venerunt dicentes se etiam visionem angelorum vidisse qui dicunt eum vivere

24,24 et abierunt quidam ex nostris ad monumentum et ita invenerunt sicut mulieres dixerunt ipsum vero non viderunt

24,25 et ipse dixit ad eos o stulti et tardi corde ad credendum in omnibus quae locuti sunt prophetae

24,26 nonne haec oportuit pati Christum et ita intrare in gloriam suam

24,27 et incipiens a Mose et omnibus prophetis interpretabatur illis in omnibus scripturis quae de ipso erant

24,28 et adpropinquaverunt castello quo ibant et ipse se finxit longius ire

24,29 et coegerunt illum dicentes mane nobiscum quoniam advesperascit et inclinata est iam dies et intravit cum illis

24,30 et factum est dum recumberet cum illis accepit panem et benedixit ac fregit et porrigebat illis

24,31 et aperti sunt oculi eorum et cognoverunt eum et ipse evanuit ex oculis eorum

24,32 et dixerunt ad invicem nonne cor nostrum ardens erat in nobis dum loqueretur in via et aperiret nobis scripturas

24,33 et surgentes eadem hora regressi sunt in Hierusalem et invenerunt congregatos undecim et eos qui cum ipsis erant

24,34 dicentes quod surrexit Dominus vere et apparuit Simoni

24,35 et ipsi narrabant quae gesta erant in via et quomodo cognoverunt eum in fractione panis

24,36 dum haec autem loquuntur Iesus stetit in medio eorum et dicit eis pax vobis ego sum nolite timere

24,37 conturbati vero et conterriti existimabant se spiritum videre

24,38 et dixit eis quid turbati estis et cogitationes ascendunt in corda vestra

24,39 videte manus meas et pedes quia ipse ego sum palpate et videte quia spiritus carnem et ossa non habet sicut me videtis habere

24,40 et cum hoc dixisset ostendit eis manus et pedes

24,41 adhuc autem illis non credentibus et mirantibus prae gaudio dixit habetis hic aliquid quod manducetur

24,42 at illi obtulerunt ei partem piscis assi et favum mellis

24,43 et cum manducasset coram eis sumens reliquias dedit eis

24,44 et dixit ad eos haec sunt verba quae locutus sum ad vos cum adhuc essem vobiscum quoniam necesse est impleri omnia quae scripta sunt in lege Mosi et prophetis et psalmis de me

24,45 tunc aperuit illis sensum ut intellegerent scripturas

24,46 et dixit eis quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere a mortuis die tertia

24,47 et praedicari in nomine eius paenitentiam et remissionem peccatorum in omnes gentes incipientibus ab Hierosolyma

24,48 vos autem estis testes horum

24,49 et ego mitto promissum Patris mei in vos vos autem sedete in civitate quoadusque induamini virtutem ex alto

24,50 eduxit autem eos foras in Bethaniam et elevatis manibus suis benedixit eis

24,51 et factum est dum benediceret illis recessit ab eis et ferebatur in caelum

24,52 et ipsi adorantes regressi sunt in Hierusalem cum gaudio magno

24,53 et erant semper in templo laudantes et benedicentes Deum amen.

[zurück zum Register des Neuen Testaments]

1,1 in principio erat Verbum et Verbum erat apud Deum et Deus erat Verbum

1,2 hoc erat in principio apud Deum

1,3 omnia per ipsum facta sunt et sine ipso factum est nihil quod factum est

1,4 in ipso vita erat et vita erat lux hominum

1,5 et lux in tenebris lucet et tenebrae eam non conprehenderunt

1,6 fuit homo missus a Deo cui nomen erat Iohannes

1,7 hic venit in testimonium ut testimonium perhiberet de lumine ut omnes crederent per illum

1,8 non erat ille lux sed ut testimonium perhiberet de lumine

1,9 erat lux vera quae inluminat omnem hominem venientem in mundum

1,10 in mundo erat et mundus per ipsum factus est et mundus eum non cognovit

1,11 in propria venit et sui eum non receperunt

1,12 quotquot autem receperunt eum dedit eis potestatem filios Dei fieri his qui credunt in nomine eius

1,13 qui non ex sanguinibus neque ex voluntate carnis neque ex voluntate viri sed ex Deo nati sunt

1,14 et Verbum caro factum est et habitavit in nobis et vidimus gloriam eius gloriam quasi unigeniti a Patre plenum gratiae et veritatis

1,15 Iohannes testimonium perhibet de ipso et clamat dicens hic erat quem dixi vobis qui post me venturus est ante me factus est quia prior me erat

1,16 et de plenitudine eius nos omnes accepimus et gratiam pro gratia

1,17 quia lex per Mosen data est gratia et veritas per Iesum Christum facta est

1,18 Deum nemo vidit umquam unigenitus Filius qui est in sinu Patris ipse enarravit

1,19 et hoc est testimonium Iohannis quando miserunt Iudaei ab Hierosolymis sacerdotes et Levitas ad eum ut interrogarent eum tu quis es

1,20 et confessus est et non negavit et confessus est quia non sum ego Christus

1,21 et interrogaverunt eum quid ergo Helias es tu et dicit non sum propheta es tu et respondit non

1,22 dixerunt ergo ei quis es ut responsum demus his qui miserunt nos quid dicis de te ipso

1,23 ait ego vox clamantis in deserto dirigite viam Domini sicut dixit Esaias propheta

1,24 et qui missi fuerant erant ex Pharisaeis

1,25 et interrogaverunt eum et dixerunt ei quid ergo baptizas si tu non es Christus neque Helias neque propheta

1,26 respondit eis Iohannes dicens ego baptizo in aqua medius autem vestrum stetit quem vos non scitis

1,27 ipse est qui post me venturus est qui ante me factus est cuius ego non sum dignus ut solvam eius corrigiam calciamenti

1,28 haec in Bethania facta sunt trans Iordanen ubi erat Iohannes baptizans

1,29 altera die videt Iohannes Iesum venientem ad se et ait ecce agnus Dei qui tollit peccatum mundi

1,30 hic est de quo dixi post me venit vir qui ante me factus est quia prior me erat

1,31 et ego nesciebam eum sed ut manifestaretur Israhel propterea veni ego in aqua baptizans

1,32 et testimonium perhibuit Iohannes dicens quia vidi Spiritum descendentem quasi columbam de caelo et mansit super eum

1,33 et ego nesciebam eum sed qui misit me baptizare in aqua ille mihi dixit super quem videris Spiritum descendentem et manentem super eum hic est qui baptizat in Spiritu Sancto

1,34 et ego vidi et testimonium perhibui quia hic est Filius Dei

1,35 altera die iterum stabat Iohannes et ex discipulis eius duo

1,36 et respiciens Iesum ambulantem dicit ecce agnus Dei

1,37 et audierunt eum duo discipuli loquentem et secuti sunt Iesum

1,38 conversus autem Iesus et videns eos sequentes dicit eis quid quaeritis qui dixerunt ei rabbi quod dicitur interpretatum magister ubi habitas

1,39 dicit eis venite et videte venerunt et viderunt ubi maneret et apud eum manserunt die illo hora autem erat quasi decima

1,40 erat autem Andreas frater Simonis Petri unus ex duobus qui audierant ab Iohanne et secuti fuerant eum

1,41 invenit hic primum fratrem suum Simonem et dicit ei invenimus Messiam quod est interpretatum Christus

1,42 et adduxit eum ad Iesum intuitus autem eum Iesus dixit tu es Simon filius Iohanna tu vocaberis Cephas quod interpretatur Petrus

1,43 in crastinum voluit exire in Galilaeam et invenit Philippum et dicit ei Iesus sequere me

1,44 erat autem Philippus a Bethsaida civitate Andreae et Petri

1,45 invenit Philippus Nathanahel et dicit ei quem scripsit Moses in lege et prophetae invenimus Iesum filium Ioseph a Nazareth

1,46 et dixit ei Nathanahel a Nazareth potest aliquid boni esse dicit ei Philippus veni et vide

1,47 vidit Iesus Nathanahel venientem ad se et dicit de eo ecce vere Israhelita in quo dolus non est

1,48 dicit ei Nathanahel unde me nosti respondit Iesus et dixit ei priusquam te Philippus vocaret cum esses sub ficu vidi te

1,49 respondit ei Nathanahel et ait rabbi tu es Filius Dei tu es rex Israhel

1,50 respondit Iesus et dixit ei quia dixi tibi vidi te sub ficu credis maius his videbis

1,51 et dicit ei amen amen dico vobis videbitis caelum apertum et angelos Dei ascendentes et descendentes supra Filium hominis

2,1 et die tertio nuptiae factae sunt in Cana Galilaeae et erat mater Iesu ibi

2,2 vocatus est autem ibi et Iesus et discipuli eius ad nuptias

2,3 et deficiente vino dicit mater Iesu ad eum vinum non habent

2,4 et dicit ei Iesus quid mihi et tibi est mulier nondum venit hora mea

2,5 dicit mater eius ministris quodcumque dixerit vobis facite

2,6 erant autem ibi lapideae hydriae sex positae secundum purificationem Iudaeorum capientes singulae metretas binas vel ternas

2,7 dicit eis Iesus implete hydrias aqua et impleverunt eas usque ad summum

2,8 et dicit eis Iesus haurite nunc et ferte architriclino et tulerunt

2,9 ut autem gustavit architriclinus aquam vinum factam et non sciebat unde esset ministri autem sciebant qui haurierant aquam vocat sponsum architriclinus

2,10 et dicit ei omnis homo primum bonum vinum ponit et cum inebriati fuerint tunc id quod deterius est tu servasti bonum vinum usque adhuc

2,11 hoc fecit initium signorum Iesus in Cana Galilaeae et manifestavit gloriam suam et crediderunt in eum discipuli eius

2,12 post hoc descendit Capharnaum ipse et mater eius et fratres eius et discipuli eius et ibi manserunt non multis diebus

2,13 et prope erat pascha Iudaeorum et ascendit Hierosolyma Iesus

2,14 et invenit in templo vendentes boves et oves et columbas et nummularios sedentes

2,15 et cum fecisset quasi flagellum de funiculis omnes eiecit de templo oves quoque et boves et nummulariorum effudit aes et mensas subvertit

2,16 et his qui columbas vendebant dixit auferte ista hinc nolite facere domum Patris mei domum negotiationis

2,17 recordati vero sunt discipuli eius quia scriptum est zelus domus tuae comedit me

2,18 responderunt ergo Iudaei et dixerunt ei quod signum ostendis nobis quia haec facis

2,19 respondit Iesus et dixit eis solvite templum hoc et in tribus diebus excitabo illud

2,20 dixerunt ergo Iudaei quadraginta et sex annis aedificatum est templum hoc et tu tribus diebus excitabis illud

2,21 ille autem dicebat de templo corporis sui

2,22 cum ergo resurrexisset a mortuis recordati sunt discipuli eius quia hoc dicebat et crediderunt scripturae et sermoni quem dixit Iesus

2,23 cum autem esset Hierosolymis in pascha in die festo multi crediderunt in nomine eius videntes signa eius quae faciebat

2,24 ipse autem Iesus non credebat semet ipsum eis eo quod ipse nosset omnes

2,25 et quia opus ei non erat ut quis testimonium perhiberet de homine ipse enim sciebat quid esset in homine

3,1 erat autem homo ex Pharisaeis Nicodemus nomine princeps Iudaeorum

3,2 hic venit ad eum nocte et dixit ei rabbi scimus quia a Deo venisti magister nemo enim potest haec signa facere quae tu facis nisi fuerit Deus cum eo

3,3 respondit Iesus et dixit ei amen amen dico tibi nisi quis natus fuerit denuo non potest videre regnum Dei

3,4 dicit ad eum Nicodemus quomodo potest homo nasci cum senex sit numquid potest in ventrem matris suae iterato introire et nasci

3,5 respondit Iesus amen amen dico tibi nisi quis renatus fuerit ex aqua et Spiritu non potest introire in regnum Dei

3,6 quod natum est ex carne caro est et quod natum est ex Spiritu spiritus est

3,7 non mireris quia dixi tibi oportet vos nasci denuo

3,8 Spiritus ubi vult spirat et vocem eius audis sed non scis unde veniat et quo vadat sic est omnis qui natus est ex Spiritu

3,9 respondit Nicodemus et dixit ei quomodo possunt haec fieri

3,10 respondit Iesus et dixit ei tu es magister Israhel et haec ignoras

3,11 amen amen dico tibi quia quod scimus loquimur et quod vidimus testamur et testimonium nostrum non accipitis

3,12 si terrena dixi vobis et non creditis quomodo si dixero vobis caelestia credetis

3,13 et nemo ascendit in caelum nisi qui descendit de caelo Filius hominis qui est in caelo

3,14 et sicut Moses exaltavit serpentem in deserto ita exaltari oportet Filium hominis

3,15 ut omnis qui credit in ipso non pereat sed habeat vitam aeternam

3,16 sic enim dilexit Deus mundum ut Filium suum unigenitum daret ut omnis qui credit in eum non pereat sed habeat vitam aeternam

3,17 non enim misit Deus Filium suum in mundum ut iudicet mundum sed ut salvetur mundus per ipsum

3,18 qui credit in eum non iudicatur qui autem non credit iam iudicatus est quia non credidit in nomine unigeniti Filii Dei

3,19 hoc est autem iudicium quia lux venit in mundum et dilexerunt homines magis tenebras quam lucem erant enim eorum mala opera

3,20 omnis enim qui mala agit odit lucem et non venit ad lucem ut non arguantur opera eius

3,21 qui autem facit veritatem venit ad lucem ut manifestentur eius opera quia in Deo sunt facta

3,22 post haec venit Iesus et discipuli eius in iudaeam terram et illic demorabatur cum eis et baptizabat

3,23 erat autem et Iohannes baptizans in Aenon iuxta Salim quia aquae multae erant illic et adveniebant et baptizabantur

3,24 nondum enim missus fuerat in carcerem Iohannes

3,25 facta est ergo quaestio ex discipulis Iohannis cum Iudaeis de purificatione

3,26 et venerunt ad Iohannem et dixerunt ei rabbi qui erat tecum trans Iordanen cui tu testimonium perhibuisti ecce hic baptizat et omnes veniunt ad eum

3,27 respondit Iohannes et dixit non potest homo accipere quicquam nisi fuerit ei datum de caelo

3,28 ipsi vos mihi testimonium perhibetis quod dixerim ego non sum Christus sed quia missus sum ante illum

3,29 qui habet sponsam sponsus est amicus autem sponsi qui stat et audit eum gaudio gaudet propter vocem sponsi hoc ergo gaudium meum impletum est

3,30 illum oportet crescere me autem minui

3,31 qui desursum venit supra omnes est qui est de terra de terra est et de terra loquitur qui de caelo venit supra omnes est

3,32 et quod vidit et audivit hoc testatur et testimonium eius nemo accipit

3,33 qui accipit eius testimonium signavit quia Deus verax est

3,34 quem enim misit Deus verba Dei loquitur non enim ad mensuram dat Deus Spiritum

3,35 Pater diligit Filium et omnia dedit in manu eius

3,36 qui credit in Filium habet vitam aeternam qui autem incredulus est Filio non videbit vitam sed ira Dei manet super eum

4,1 ut ergo cognovit Iesus quia audierunt Pharisaei quia Iesus plures discipulos facit et baptizat quam Iohannes

4,2 quamquam Iesus non baptizaret sed discipuli eius

4,3 reliquit Iudaeam et abiit iterum in Galilaeam

4,4 oportebat autem eum transire per Samariam

4,5 venit ergo in civitatem Samariae quae dicitur Sychar iuxta praedium quod dedit Iacob Ioseph filio suo

4,6 erat autem ibi fons Iacob Iesus ergo fatigatus ex itinere sedebat sic super fontem hora erat quasi sexta

4,7 venit mulier de Samaria haurire aquam dicit ei Iesus da mihi bibere

4,8 discipuli enim eius abierant in civitatem ut cibos emerent

4,9 dicit ergo ei mulier illa samaritana quomodo tu Iudaeus cum sis bibere a me poscis quae sum mulier samaritana non enim coutuntur Iudaei Samaritanis

4,10 respondit Iesus et dixit ei si scires donum Dei et quis est qui dicit tibi da mihi bibere tu forsitan petisses ab eo et dedisset tibi aquam vivam

4,11 dicit ei mulier Domine neque in quo haurias habes et puteus altus est unde ergo habes aquam vivam

4,12 numquid tu maior es patre nostro Iacob qui dedit nobis puteum et ipse ex eo bibit et filii eius et pecora eius

4,13 respondit Iesus et dixit ei omnis qui bibit ex aqua hac sitiet iterum qui autem biberit ex aqua quam ego dabo ei non sitiet in aeternum

4,14 sed aqua quam dabo ei fiet in eo fons aquae salientis in vitam aeternam

4,15 dicit ad eum mulier Domine da mihi hanc aquam ut non sitiam neque veniam huc haurire

4,16 dicit ei Iesus vade voca virum tuum et veni huc

4,17 respondit mulier et dixit non habeo virum dicit ei Iesus bene dixisti quia non habeo virum

4,18 quinque enim viros habuisti et nunc quem habes non est tuus vir hoc vere dixisti

4,19 dicit ei mulier Domine video quia propheta es tu

4,20 patres nostri in monte hoc adoraverunt et vos dicitis quia Hierosolymis est locus ubi adorare oportet

4,21 dicit ei Iesus mulier crede mihi quia veniet hora quando neque in monte hoc neque in Hierosolymis adorabitis Patrem

4,22 vos adoratis quod nescitis nos adoramus quod scimus quia salus ex Iudaeis est

4,23 sed venit hora et nunc est quando veri adoratores adorabunt Patrem in spiritu et veritate nam et Pater tales quaerit qui adorent eum

4,24 spiritus est Deus et eos qui adorant eum in spiritu et veritate oportet adorare

4,25 dicit ei mulier scio quia Messias venit qui dicitur Christus cum ergo venerit ille nobis adnuntiabit omnia

4,26 dicit ei Iesus ego sum qui loquor tecum

4,27 et continuo venerunt discipuli eius et mirabantur quia cum muliere loquebatur nemo tamen dixit quid quaeris aut quid loqueris cum ea

4,28 reliquit ergo hydriam suam mulier et abiit in civitatem et dicit illis hominibus

4,29 venite videte hominem qui dixit mihi omnia quaecumque feci numquid ipse est Christus

4,30 exierunt de civitate et veniebant ad eum

4,31 interea rogabant eum discipuli dicentes rabbi manduca

4,32 ille autem dixit eis ego cibum habeo manducare quem vos nescitis

4,33 dicebant ergo discipuli ad invicem numquid aliquis adtulit ei manducare

4,34 dicit eis Iesus meus cibus est ut faciam voluntatem eius qui misit me ut perficiam opus eius

4,35 nonne vos dicitis quod adhuc quattuor menses sunt et messis venit ecce dico vobis levate oculos vestros et videte regiones quia albae sunt iam ad messem

4,36 et qui metit mercedem accipit et congregat fructum in vitam aeternam ut et qui seminat simul gaudeat et qui metit

4,37 in hoc enim est verbum verum quia alius est qui seminat et alius est qui metit

4,38 ego misi vos metere quod vos non laborastis alii laboraverunt et vos in laborem eorum introistis

4,39 ex civitate autem illa multi crediderunt in eum Samaritanorum propter verbum mulieris testimonium perhibentis quia dixit mihi omnia quaecumque feci

4,40 cum venissent ergo ad illum Samaritani rogaverunt eum ut ibi maneret et mansit ibi duos dies

4,41 et multo plures crediderunt propter sermonem eius

4,42 et mulieri dicebant quia iam non propter tuam loquellam credimus ipsi enim audivimus et scimus quia hic est vere salvator mundi

4,43 post duos autem dies exiit inde et abiit in Galilaeam

4,44 ipse enim Iesus testimonium perhibuit quia propheta in sua patria honorem non habet

4,45 cum ergo venisset in Galilaeam exceperunt eum Galilaei cum omnia vidissent quae fecerat Hierosolymis in die festo et ipsi enim venerant in diem festum

4,46 venit ergo iterum in Cana Galilaeae ubi fecit aquam vinum et erat quidam regulus cuius filius infirmabatur Capharnaum

4,47 hic cum audisset quia Iesus adveniret a Iudaea in Galilaeam abiit ad eum et rogabat eum ut descenderet et sanaret filium eius incipiebat enim mori

4,48 dixit ergo Iesus ad eum nisi signa et prodigia videritis non creditis

4,49 dicit ad eum regulus Domine descende priusquam moriatur filius meus

4,50 dicit ei Iesus vade filius tuus vivit credidit homo sermoni quem dixit ei Iesus et ibat

4,51 iam autem eo descendente servi occurrerunt ei et nuntiaverunt dicentes quia filius eius viveret

4,52 interrogabat ergo horam ab eis in qua melius habuerit et dixerunt ei quia heri hora septima reliquit eum febris

4,53 cognovit ergo pater quia illa hora erat in qua dixit ei Iesus filius tuus vivit et credidit ipse et domus eius tota

4,54 hoc iterum secundum signum fecit Iesus cum venisset a Iudaea in Galilaeam

5,1 post haec erat dies festus Iudaeorum et ascendit Iesus Hierosolymis

5,2 est autem Hierosolymis super Probatica piscina quae cognominatur hebraice Bethsaida quinque porticus habens

5,3 in his iacebat multitudo magna languentium caecorum claudorum aridorum expectantium aquae motum

5,4 []

5,5 erat autem quidam homo ibi triginta et octo annos habens in infirmitate sua

5,6 hunc cum vidisset Iesus iacentem et cognovisset quia multum iam tempus habet dicit ei vis sanus fieri

5,7 respondit ei languidus Domine hominem non habeo ut cum turbata fuerit aqua mittat me in piscinam dum venio enim ego alius ante me descendit

5,8 dicit ei Iesus surge tolle grabattum tuum et ambula

5,9 et statim sanus factus est homo et sustulit grabattum suum et ambulabat erat autem sabbatum in illo die

5,10 dicebant Iudaei illi qui sanatus fuerat sabbatum est non licet tibi tollere grabattum tuum

5,11 respondit eis qui me fecit sanum ille mihi dixit tolle grabattum tuum et ambula

5,12 interrogaverunt ergo eum quis est ille homo qui dixit tibi tolle grabattum tuum et ambula

5,13 is autem qui sanus fuerat effectus nesciebat quis esset Iesus enim declinavit turba constituta in loco

5,14 postea invenit eum Iesus in templo et dixit illi ecce sanus factus es iam noli peccare ne deterius tibi aliquid contingat

5,15 abiit ille homo et nuntiavit Iudaeis quia Iesus esset qui fecit eum sanum

5,16 propterea persequebantur Iudaei Iesum quia haec faciebat in sabbato

5,17 Iesus autem respondit eis Pater meus usque modo operatur et ego operor

5,18 propterea ergo magis quaerebant eum Iudaei interficere quia non solum solvebat sabbatum sed et Patrem suum dicebat Deum aequalem se faciens Deo respondit itaque Iesus et dixit eis

5,19 amen amen dico vobis non potest Filius a se facere quicquam nisi quod viderit Patrem facientem quaecumque enim ille fecerit haec et Filius similiter facit

5,20 Pater enim diligit Filium et omnia demonstrat ei quae ipse facit et maiora his demonstrabit ei opera ut vos miremini

5,21 sicut enim Pater suscitat mortuos et vivificat sic et Filius quos vult vivificat

5,22 neque enim Pater iudicat quemquam sed iudicium omne dedit Filio

5,23 ut omnes honorificent Filium sicut honorificant Patrem qui non honorificat Filium non honorificat Patrem qui misit illum

5,24 amen amen dico vobis quia qui verbum meum audit et credit ei qui misit me habet vitam aeternam et in iudicium non venit sed transit a morte in vitam

5,25 amen amen dico vobis quia venit hora et nunc est quando mortui audient vocem Filii Dei et qui audierint vivent

5,26 sicut enim Pater habet vitam in semet ipso sic dedit et Filio vitam habere in semet ipso

5,27 et potestatem dedit ei et iudicium facere quia Filius hominis est

5,28 nolite mirari hoc quia venit hora in qua omnes qui in monumentis sunt audient vocem eius

5,29 et procedent qui bona fecerunt in resurrectionem vitae qui vero mala egerunt in resurrectionem iudicii

5,30 non possum ego a me ipso facere quicquam sicut audio iudico et iudicium meum iustum est quia non quaero voluntatem meam sed voluntatem eius qui misit me

5,31 si ego testimonium perhibeo de me testimonium meum non est verum

5,32 alius est qui testimonium perhibet de me et scio quia verum est testimonium quod perhibet de me

5,33 vos misistis ad Iohannem et testimonium perhibuit veritati

5,34 ego autem non ab homine testimonium accipio sed haec dico ut vos salvi sitis

5,35 ille erat lucerna ardens et lucens vos autem voluistis exultare ad horam in luce eius

5,36 ego autem habeo testimonium maius Iohanne opera enim quae dedit mihi Pater ut perficiam ea ipsa opera quae ego facio testimonium perhibent de me quia Pater me misit

5,37 et qui misit me Pater ipse testimonium perhibuit de me neque vocem eius umquam audistis neque speciem eius vidistis

5,38 et verbum eius non habetis in vobis manens quia quem misit ille huic vos non creditis

5,39 scrutamini scripturas quia vos putatis in ipsis vitam aeternam habere et illae sunt quae testimonium perhibent de me

5,40 et non vultis venire ad me ut vitam habeatis

5,41 claritatem ab hominibus non accipio

5,42 sed cognovi vos quia dilectionem Dei non habetis in vobis

5,43 ego veni in nomine Patris mei et non accipitis me si alius venerit in nomine suo illum accipietis

5,44 quomodo potestis vos credere qui gloriam ab invicem accipitis et gloriam quae a solo est Deo non quaeritis

5,45 nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem est qui accuset vos Moses in quo vos speratis

5,46 si enim crederetis Mosi crederetis forsitan et mihi de me enim ille scripsit

5,47 si autem illius litteris non creditis quomodo meis verbis credetis

6,1 post haec abiit Iesus trans mare Galilaeae quod est Tiberiadis

6,2 et sequebatur eum multitudo magna quia videbant signa quae faciebat super his qui infirmabantur

6,3 subiit ergo in montem Iesus et ibi sedebat cum discipulis suis

6,4 erat autem proximum pascha dies festus Iudaeorum

6,5 cum sublevasset ergo oculos Iesus et vidisset quia multitudo maxima venit ad eum dicit ad Philippum unde ememus panes ut manducent hii

6,6 hoc autem dicebat temptans eum ipse enim sciebat quid esset facturus

6,7 respondit ei Philippus ducentorum denariorum panes non sufficiunt eis ut unusquisque modicum quid accipiat

6,8 dicit ei unus ex discipulis eius Andreas frater Simonis Petri

6,9 est puer unus hic qui habet quinque panes hordiacios et duos pisces sed haec quid sunt inter tantos

6,10 dixit ergo Iesus facite homines discumbere erat autem faenum multum in loco discubuerunt ergo viri numero quasi quinque milia

6,11 accepit ergo panes Iesus et cum gratias egisset distribuit discumbentibus similiter et ex piscibus quantum volebant

6,12 ut autem impleti sunt dixit discipulis suis colligite quae superaverunt fragmenta ne pereant

6,13 collegerunt ergo et impleverunt duodecim cofinos fragmentorum ex quinque panibus hordiaciis quae superfuerunt his qui manducaverunt

6,14 illi ergo homines cum vidissent quod fecerat signum dicebant quia hic est vere propheta qui venturus est in mundum

6,15 Iesus ergo cum cognovisset quia venturi essent ut raperent eum et facerent eum regem fugit iterum in montem ipse solus

6,16 ut autem sero factum est descenderunt discipuli eius ad mare

6,17 et cum ascendissent navem venerunt trans mare in Capharnaum et tenebrae iam factae erant et non venerat ad eos Iesus

6,18 mare autem vento magno flante exsurgebat

6,19 cum remigassent ergo quasi stadia viginti quinque aut triginta vident Iesum ambulantem super mare et proximum navi fieri et timuerunt

6,20 ille autem dicit eis ego sum nolite timere

6,21 voluerunt ergo accipere eum in navi et statim fuit navis ad terram quam ibant

6,22 altera die turba quae stabat trans mare vidit quia navicula alia non erat ibi nisi una et quia non introisset cum discipulis suis Iesus in navem sed soli discipuli eius abissent

6,23 aliae vero supervenerunt naves a Tiberiade iuxta locum ubi manducaverant panem gratias agente Domino

6,24 cum ergo vidisset turba quia Iesus non esset ibi neque discipuli eius ascenderunt naviculas et venerunt Capharnaum quaerentes Iesum

6,25 et cum invenissent eum trans mare dixerunt ei rabbi quando huc venisti

6,26 respondit eis Iesus et dixit amen amen dico vobis quaeritis me non quia vidistis signa sed quia manducastis ex panibus et saturati estis

6,27 operamini non cibum qui perit sed qui permanet in vitam aeternam quem Filius hominis vobis dabit hunc enim Pater signavit Deus

6,28 dixerunt ergo ad eum quid faciemus ut operemur opera Dei

6,29 respondit Iesus et dixit eis hoc est opus Dei ut credatis in eum quem misit ille

6,30 dixerunt ergo ei quod ergo tu facis signum ut videamus et credamus tibi quid operaris

6,31 patres nostri manna manducaverunt in deserto sicut scriptum est panem de caelo dedit eis manducare

6,32 dixit ergo eis Iesus amen amen dico vobis non Moses dedit vobis panem de caelo sed Pater meus dat vobis panem de caelo verum

6,33 panis enim Dei est qui descendit de caelo et dat vitam mundo

6,34 dixerunt ergo ad eum Domine semper da nobis panem hunc

6,35 dixit autem eis Iesus ego sum panis vitae qui veniet ad me non esuriet et qui credit in me non sitiet umquam

6,36 sed dixi vobis quia et vidistis me et non creditis

6,37 omne quod dat mihi Pater ad me veniet et eum qui venit ad me non eiciam foras

6,38 quia descendi de caelo non ut faciam voluntatem meam sed voluntatem eius qui misit me

6,39 haec est autem voluntas eius qui misit me Patris ut omne quod dedit mihi non perdam ex eo sed resuscitem illum novissimo die

6,40 haec est enim voluntas Patris mei qui misit me ut omnis qui videt Filium et credit in eum habeat vitam aeternam et resuscitabo ego eum in novissimo die

6,41 murmurabant ergo Iudaei de illo quia dixisset ego sum panis qui de caelo descendi

6,42 et dicebant nonne hic est Iesus filius Ioseph cuius nos novimus patrem et matrem quomodo ergo dicit hic quia de caelo descendi

6,43 respondit ergo Iesus et dixit eis nolite murmurare in invicem

6,44 nemo potest venire ad me nisi Pater qui misit me traxerit eum et ego resuscitabo eum novissimo die

6,45 est scriptum in prophetis et erunt omnes docibiles Dei omnis qui audivit a Patre et didicit venit ad me

6,46 non quia Patrem vidit quisquam nisi is qui est a Deo hic vidit Patrem

6,47 amen amen dico vobis qui credit in me habet vitam aeternam

6,48 ego sum panis vitae

6,49 patres vestri manducaverunt in deserto manna et mortui sunt

6,50 hic est panis de caelo descendens ut si quis ex ipso manducaverit non moriatur

6,51 ego sum panis vivus qui de caelo descendi

6,52 si quis manducaverit ex hoc pane vivet in aeternum et panis quem ego dabo caro mea est pro mundi vita

6,53 litigabant ergo Iudaei ad invicem dicentes quomodo potest hic nobis carnem suam dare ad manducandum

6,54 dixit ergo eis Iesus amen amen dico vobis nisi manducaveritis carnem Filii hominis et biberitis eius sanguinem non habetis vitam in vobis

6,55 qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem habet vitam aeternam et ego resuscitabo eum in novissimo die

6,56 caro enim mea vere est cibus et sanguis meus vere est potus

6,57 qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem in me manet et ego in illo

6,58 sicut misit me vivens Pater et ego vivo propter Patrem et qui manducat me et ipse vivet propter me

6,59 hic est panis qui de caelo descendit non sicut manducaverunt patres vestri manna et mortui sunt qui manducat hunc panem vivet in aeternum

6,60 haec dixit in synagoga docens in Capharnaum

6,61 multi ergo audientes ex discipulis eius dixerunt durus est hic sermo quis potest eum audire

6,62 sciens autem Iesus apud semet ipsum quia murmurarent de hoc discipuli eius dixit eis hoc vos scandalizat

6,63 si ergo videritis Filium hominis ascendentem ubi erat prius

6,64 spiritus est qui vivificat caro non prodest quicquam verba quae ego locutus sum vobis spiritus et vita sunt

6,65 sed sunt quidam ex vobis qui non credunt sciebat enim ab initio Iesus qui essent credentes et quis traditurus esset eum

6,66 et dicebat propterea dixi vobis quia nemo potest venire ad me nisi fuerit ei datum a Patre meo

6,67 ex hoc multi discipulorum eius abierunt retro et iam non cum illo ambulabant

6,68 dixit ergo Iesus ad duodecim numquid et vos vultis abire

6,69 respondit ergo ei Simon Petrus Domine ad quem ibimus verba vitae aeternae habes

6,70 et nos credidimus et cognovimus quia tu es Christus Filius Dei

6,71 respondit eis Iesus nonne ego vos duodecim elegi et ex vobis unus diabolus est

6,72 dicebat autem Iudam Simonis Scariotis hic enim erat traditurus eum cum esset unus ex duodecim

7,1 post haec ambulabat Iesus in Galilaeam non enim volebat in Iudaeam ambulare quia quaerebant eum Iudaei interficere

7,2 erat autem in proximo dies festus Iudaeorum scenopegia

7,3 dixerunt autem ad eum fratres eius transi hinc et vade in Iudaeam ut et discipuli tui videant opera tua quae facis

7,4 nemo quippe in occulto quid facit et quaerit ipse in palam esse si haec facis manifesta te ipsum mundo

7,5 neque enim fratres eius credebant in eum

7,6 dicit ergo eis Iesus tempus meum nondum advenit tempus autem vestrum semper est paratum

7,7 non potest mundus odisse vos me autem odit quia ego testimonium perhibeo de illo quia opera eius mala sunt

7,8 vos ascendite ad diem festum hunc ego non ascendo ad diem festum istum quia meum tempus nondum impletum est

7,9 haec cum dixisset ipse mansit in Galilaea

7,10 ut autem ascenderunt fratres eius tunc et ipse ascendit ad diem festum non manifeste sed quasi in occulto

7,11 Iudaei ergo quaerebant eum in die festo et dicebant ubi est ille

7,12 et murmur multus de eo erat in turba; quidam enim dicebant quia bonus est alii autem dicebant non sed seducit turbas

7,13 nemo tamen palam loquebatur de illo propter metum Iudaeorum

7,14 iam autem die festo mediante ascendit Iesus in templum et docebat

7,15 et mirabantur Iudaei dicentes quomodo hic litteras scit cum non didicerit

7,16 respondit eis Iesus et dixit mea doctrina non est mea sed eius qui misit me

7,17 si quis voluerit voluntatem eius facere cognoscet de doctrina utrum ex Deo sit an ego a me ipso loquar

7,18 qui a semet ipso loquitur gloriam propriam quaerit qui autem quaerit gloriam eius qui misit illum hic verax est et iniustitia in illo non est

7,19 nonne Moses dedit vobis legem et nemo ex vobis facit legem

7,20 quid me quaeritis interficere respondit turba et dixit daemonium habes quis te quaerit interficere

7,21 respondit Iesus et dixit eis unum opus feci et omnes miramini

7,22 propterea Moses dedit vobis circumcisionem non quia ex Mose est sed ex patribus et in sabbato circumciditis hominem

7,23 si circumcisionem accipit homo in sabbato ut non solvatur lex Mosi mihi indignamini quia totum hominem sanum feci in sabbato

7,24 nolite iudicare secundum faciem sed iustum iudicium iudicate

7,25 dicebant ergo quidam ex Hierosolymis nonne hic est quem quaerunt interficere

7,26 et ecce palam loquitur et nihil ei dicunt numquid vere cognoverunt principes quia hic est Christus

7,27 sed hunc scimus unde sit Christus autem cum venerit nemo scit unde sit

7,28 clamabat ergo docens in templo Iesus et dicens et me scitis et unde sim scitis et a me ipso non veni sed est verus qui misit me quem vos non scitis

7,29 ego scio eum quia ab ipso sum et ipse me misit

7,30 quaerebant ergo eum adprehendere et nemo misit in illum manus quia nondum venerat hora eius

7,31 de turba autem multi crediderunt in eum et dicebant Christus cum venerit numquid plura signa faciet quam quae hic facit

7,32 audierunt Pharisaei turbam murmurantem de illo haec et miserunt principes et Pharisaei ministros ut adprehenderent eum

7,33 dixit ergo Iesus adhuc modicum tempus vobiscum sum et vado ad eum qui misit me

7,34 quaeretis me et non invenietis et ubi sum ego vos non potestis venire

7,35 dixerunt ergo Iudaei ad se ipsos quo hic iturus est quia non inveniemus eum numquid in dispersionem gentium iturus est et docturus gentes

7,36 quis est hic sermo quem dixit quaeretis me et non invenietis et ubi sum ego non potestis venire

7,37 in novissimo autem die magno festivitatis stabat Iesus et clamabat dicens si quis sitit veniat ad me et bibat

7,38 qui credit in me sicut dixit scriptura flumina de ventre eius fluent aquae vivae

7,39 hoc autem dixit de Spiritu quem accepturi erant credentes in eum non enim erat Spiritus quia Iesus nondum fuerat glorificatus

7,40 ex illa ergo turba cum audissent hos sermones eius dicebant hic est vere propheta

7,41 alii dicebant hic est Christus quidam autem dicebant numquid a Galilaea Christus venit

7,42 nonne scriptura dicit quia ex semine David et Bethleem castello ubi erat David venit Christus

7,43 dissensio itaque facta est in turba propter eum

7,44 quidam autem ex ipsis volebant adprehendere eum sed nemo misit super illum manus

7,45 venerunt ergo ministri ad pontifices et Pharisaeos et dixerunt eis illi quare non adduxistis eum

7,46 responderunt ministri numquam sic locutus est homo sicut hic homo

7,47 responderunt ergo eis Pharisaei numquid et vos seducti estis

7,48 numquid aliquis ex principibus credidit in eum aut ex Pharisaeis

7,49 sed turba haec quae non novit legem maledicti sunt

7,50 dicit Nicodemus ad eos ille qui venit ad eum nocte qui unus erat ex ipsis

7,51 numquid lex nostra iudicat hominem nisi audierit ab ipso prius et cognoverit quid faciat

7,52 responderunt et dixerunt ei numquid et tu Galilaeus es scrutare et vide quia propheta a Galilaea non surgit

7,53 et reversi sunt unusquisque in domum suam

8,1 Iesus autem perrexit in montem Oliveti

8,2 et diluculo iterum venit in templum et omnis populus venit ad eum et sedens docebat eos

8,3 adducunt autem scribae et Pharisaei mulierem in adulterio deprehensam et statuerunt eam in medio

8,4 et dixerunt ei magister haec mulier modo deprehensa est in adulterio

8,5 in lege autem Moses mandavit nobis huiusmodi lapidare tu ergo quid dicis

8,6 haec autem dicebant temptantes eum ut possent accusare eum Iesus autem inclinans se deorsum digito scribebat in terra

8,7 cum autem perseverarent interrogantes eum erexit se et dixit eis qui sine peccato est vestrum primus in illam lapidem mittat

8,8 et iterum se inclinans scribebat in terra

8,9 audientes autem unus post unum exiebant incipientes a senioribus et remansit solus et mulier in medio stans

8,10 erigens autem se Iesus dixit ei mulier ubi sunt nemo te condemnavit

8,11 quae dixit nemo Domine dixit autem Iesus nec ego te condemnabo vade et amplius iam noli peccare

8,12 iterum ergo locutus est eis Iesus dicens ego sum lux mundi qui sequitur me non ambulabit in tenebris sed habebit lucem vitae

8,13 dixerunt ergo ei Pharisaei tu de te ipso testimonium perhibes testimonium tuum non est verum

8,14 respondit Iesus et dixit eis et si ego testimonium perhibeo de me ipso verum est testimonium meum quia scio unde veni et quo vado vos autem nescitis unde venio aut quo vado

8,15 vos secundum carnem iudicatis ego non iudico quemquam

8,16 et si iudico ego iudicium meum verum est quia solus non sum sed ego et qui me misit Pater

8,17 et in lege vestra scriptum est quia duorum hominum testimonium verum est

8,18 ego sum qui testimonium perhibeo de me ipso et testimonium perhibet de me qui misit me Pater

8,19 dicebant ergo ei ubi est Pater tuus respondit Iesus neque me scitis neque Patrem meum si me sciretis forsitan et Patrem meum sciretis

8,20 haec verba locutus est in gazofilacio docens in templo et nemo adprehendit eum quia necdum venerat hora eius

8,21 dixit ergo iterum eis Iesus ego vado et quaeretis me et in peccato vestro moriemini quo ego vado vos non potestis venire

8,22 dicebant ergo Iudaei numquid interficiet semet ipsum quia dicit quo ego vado vos non potestis venire

8,23 et dicebat eis vos de deorsum estis ego de supernis sum vos de mundo hoc estis ego non sum de hoc mundo

8,24 dixi ergo vobis quia moriemini in peccatis vestris si enim non credideritis quia ego sum moriemini in peccato vestro

8,25 dicebant ergo ei tu quis es dixit eis Iesus principium quia et loquor vobis

8,26 multa habeo de vobis loqui et iudicare sed qui misit me verax est et ego quae audivi ab eo haec loquor in mundo

8,27 et non cognoverunt quia Patrem eis dicebat

8,28 dixit ergo eis Iesus cum exaltaveritis Filium hominis tunc cognoscetis quia ego sum et a me ipso facio nihil sed sicut docuit me Pater haec loquor

8,29 et qui me misit mecum est non reliquit me solum quia ego quae placita sunt ei facio semper

8,30 haec illo loquente multi crediderunt in eum

8,31 dicebat ergo Iesus ad eos qui crediderunt ei Iudaeos si vos manseritis in sermone meo vere discipuli mei eritis

8,32 et cognoscetis veritatem et veritas liberabit vos

8,33 responderunt ei semen Abrahae sumus et nemini servivimus umquam quomodo tu dicis liberi eritis

8,34 respondit eis Iesus amen amen dico vobis quia omnis qui facit peccatum servus est peccati

8,35 servus autem non manet in domo in aeternum filius manet in aeternum

8,36 si ergo Filius vos liberaverit vere liberi eritis

8,37 scio quia filii Abrahae estis sed quaeritis me interficere quia sermo meus non capit in vobis

8,38 ego quod vidi apud Patrem loquor et vos quae vidistis apud patrem vestrum facitis

8,39 responderunt et dixerunt ei pater noster Abraham est dicit eis Iesus si filii Abrahae estis opera Abrahae facite

8,40 nunc autem quaeritis me interficere hominem qui veritatem vobis locutus sum quam audivi a Deo hoc Abraham non fecit

8,41 vos facitis opera patris vestri dixerunt itaque ei nos ex fornicatione non sumus nati unum patrem habemus Deum

8,42 dixit ergo eis Iesus si Deus pater vester esset diligeretis utique me ego enim ex Deo processi et veni neque enim a me ipso veni sed ille me misit

8,43 quare loquellam meam non cognoscitis quia non potestis audire sermonem meum

8,44 vos ex patre diabolo estis et desideria patris vestri vultis facere ille homicida erat ab initio et in veritate non stetit quia non est veritas in eo cum loquitur mendacium ex propriis loquitur quia mendax est et pater eius

8,45 ego autem quia veritatem dico non creditis mihi

8,46 quis ex vobis arguit me de peccato si veritatem dico quare vos non creditis mihi

8,47 qui est ex Deo verba Dei audit propterea vos non auditis quia ex Deo non estis

8,48 responderunt igitur Iudaei et dixerunt ei nonne bene dicimus nos quia Samaritanus es tu et daemonium habes

8,49 respondit Iesus ego daemonium non habeo sed honorifico Patrem meum et vos inhonoratis me

8,50 ego autem non quaero gloriam meam est qui quaerit et iudicat

8,51 amen amen dico vobis si quis sermonem meum servaverit mortem non videbit in aeternum

8,52 dixerunt ergo Iudaei nunc cognovimus quia daemonium habes Abraham mortuus est et prophetae et tu dicis si quis sermonem meum servaverit non gustabit mortem in aeternum

8,53 numquid tu maior es patre nostro Abraham qui mortuus est et prophetae mortui sunt quem te ipsum facis

8,54 respondit Iesus si ego glorifico me ipsum gloria mea nihil est est Pater meus qui glorificat me quem vos dicitis quia Deus noster est

8,55 et non cognovistis eum ego autem novi eum et si dixero quia non scio eum ero similis vobis mendax sed scio eum et sermonem eius servo

8,56 Abraham pater vester exultavit ut videret diem meum et vidit et gavisus est

8,57 dixerunt ergo Iudaei ad eum quinquaginta annos nondum habes et Abraham vidisti

8,58 dixit eis Iesus amen amen dico vobis antequam Abraham fieret ego sum

8,59 tulerunt ergo lapides ut iacerent in eum Iesus autem abscondit se et exivit de templo

9,1 et praeteriens vidit hominem caecum a nativitate

9,2 et interrogaverunt eum discipuli sui rabbi quis peccavit hic aut parentes eius ut caecus nasceretur

9,3 respondit Iesus neque hic peccavit neque parentes eius sed ut manifestetur opera Dei in illo

9,4 me oportet operari opera eius qui misit me donec dies est venit nox quando nemo potest operari

9,5 quamdiu in mundo sum lux sum mundi

9,6 haec cum dixisset expuit in terram et fecit lutum ex sputo et linuit lutum super oculos eius

9,7 et dixit ei vade lava in natatoria Siloae quod interpretatur Missus abiit ergo et lavit et venit videns

9,8 itaque vicini et qui videbant eum prius quia mendicus erat dicebant nonne hic est qui sedebat et mendicabat alii dicebant quia hic est

9,9 alii autem nequaquam sed similis est eius ille dicebat quia ego sum

9,10 dicebant ergo ei quomodo aperti sunt oculi tibi

9,11 respondit ille homo qui dicitur Iesus lutum fecit et unxit oculos meos et dixit mihi vade ad natatoriam Siloae et lava et abii et lavi et vidi

9,12 dixerunt ei ubi est ille ait nescio

9,13 adducunt eum ad Pharisaeos qui caecus fuerat

9,14 erat autem sabbatum quando lutum fecit Iesus et aperuit oculos eius

9,15 iterum ergo interrogabant eum Pharisaei quomodo vidisset ille autem dixit eis lutum posuit mihi super oculos et lavi et video

9,16 dicebant ergo ex Pharisaeis quidam non est hic homo a Deo quia sabbatum non custodit alii dicebant quomodo potest homo peccator haec signa facere et scisma erat in eis

9,17 dicunt ergo caeco iterum tu quid dicis de eo qui aperuit oculos tuos ille autem dixit quia propheta est

9,18 non crediderunt ergo Iudaei de illo quia caecus fuisset et vidisset donec vocaverunt parentes eius qui viderat

9,19 et interrogaverunt eos dicentes hic est filius vester quem vos dicitis quia caecus natus est quomodo ergo nunc videt

9,20 responderunt eis parentes eius et dixerunt scimus quia hic est filius noster et quia caecus natus est

9,21 quomodo autem nunc videat nescimus aut quis eius aperuit oculos nos nescimus ipsum interrogate aetatem habet ipse de se loquatur

9,22 haec dixerunt parentes eius quia timebant Iudaeos iam enim conspiraverant Iudaei ut si quis eum confiteretur Christum extra synagogam fieret

9,23 propterea parentes eius dixerunt quia aetatem habet ipsum interrogate

9,24 vocaverunt ergo rursum hominem qui fuerat caecus et dixerunt ei da gloriam Deo nos scimus quia hic homo peccator est

9,25 dixit ergo ille si peccator est nescio unum scio quia caecus cum essem modo video

9,26 dixerunt ergo illi quid fecit tibi quomodo aperuit tibi oculos

9,27 respondit eis dixi vobis iam et audistis quid iterum vultis audire numquid et vos vultis discipuli eius fieri

9,28 maledixerunt ei et dixerunt tu discipulus illius es nos autem Mosi discipuli sumus

9,29 nos scimus quia Mosi locutus est Deus hunc autem nescimus unde sit

9,30 respondit ille homo et dixit eis in hoc enim mirabile est quia vos nescitis unde sit et aperuit meos oculos

9,31 scimus autem quia peccatores Deus non audit sed si quis Dei cultor est et voluntatem eius facit hunc exaudit

9,32 a saeculo non est auditum quia aperuit quis oculos caeci nati

9,33 nisi esset hic a Deo non poterat facere quicquam

9,34 responderunt et dixerunt ei in peccatis natus es totus et tu doces nos et eiecerunt eum foras

9,35 audivit Iesus quia eiecerunt eum foras et cum invenisset eum dixit ei tu credis in Filium Dei

9,36 respondit ille et dixit quis est Domine ut credam in eum

9,37 et dixit ei Iesus et vidisti eum et qui loquitur tecum ipse est

9,38 at ille ait credo Domine et procidens adoravit eum

9,39 dixit ei Iesus in iudicium ego in hunc mundum veni ut qui non vident videant et qui vident caeci fiant

9,40 et audierunt ex Pharisaeis qui cum ipso erant et dixerunt ei numquid et nos caeci sumus

9,41 dixit eis Iesus si caeci essetis non haberetis peccatum nunc vero dicitis quia videmus peccatum vestrum manet

10,1 amen amen dico vobis qui non intrat per ostium in ovile ovium sed ascendit aliunde ille fur est et latro

10,2 qui autem intrat per ostium pastor est ovium

10,3 huic ostiarius aperit et oves vocem eius audiunt et proprias oves vocat nominatim et educit eas

10,4 et cum proprias oves emiserit ante eas vadit et oves illum sequuntur quia sciunt vocem eius

10,5 alienum autem non sequuntur sed fugient ab eo quia non noverunt vocem alienorum

10,6 hoc proverbium dixit eis Iesus illi autem non cognoverunt quid loqueretur eis

10,7 dixit ergo eis iterum Iesus amen amen dico vobis quia ego sum ostium ovium

10,8 omnes quotquot venerunt fures sunt et latrones sed non audierunt eos oves

10,9 ego sum ostium per me si quis introierit salvabitur et ingredietur et egredietur et pascua inveniet

10,10 fur non venit nisi ut furetur et mactet et perdat ego veni ut vitam habeant et abundantius habeant

10,11 ego sum pastor bonus bonus pastor animam suam dat pro ovibus

10,12 mercennarius et qui non est pastor cuius non sunt oves propriae videt lupum venientem et dimittit oves et fugit et lupus rapit et dispergit oves

10,13 mercennarius autem fugit quia mercennarius est et non pertinet ad eum de ovibus

10,14 ego sum pastor bonus et cognosco meas et cognoscunt me meae

10,15 sicut novit me Pater et ego agnosco Patrem et animam meam pono pro ovibus

10,16 et alias oves habeo quae non sunt ex hoc ovili et illas oportet me adducere et vocem meam audient et fiet unum ovile unus pastor

10,17 propterea me Pater diligit quia ego pono animam meam ut iterum sumam eam

10,18 nemo tollit eam a me sed ego pono eam a me ipso potestatem habeo ponendi eam et potestatem habeo iterum sumendi eam hoc mandatum accepi a Patre meo

10,19 dissensio iterum facta est inter Iudaeos propter sermones hos

10,20 dicebant autem multi ex ipsis daemonium habet et insanit quid eum auditis

10,21 alii dicebant haec verba non sunt daemonium habentis numquid daemonium potest caecorum oculos aperire

10,22 facta sunt autem encenia in Hierosolymis et hiemps erat

10,23 et ambulabat Iesus in templo in porticu Salomonis

10,24 circumdederunt ergo eum Iudaei et dicebant ei quousque animam nostram tollis si tu es Christus dic nobis palam

10,25 respondit eis Iesus loquor vobis et non creditis opera quae ego facio in nomine Patris mei haec testimonium perhibent de me

10,26 sed vos non creditis quia non estis ex ovibus meis

10,27 oves meae vocem meam audiunt et ego cognosco eas et sequuntur me

10,28 et ego vitam aeternam do eis et non peribunt in aeternum et non rapiet eas quisquam de manu mea

10,29 Pater meus quod dedit mihi maius omnibus est et nemo potest rapere de manu Patris mei

10,30 ego et Pater unum sumus

10,31 sustulerunt lapides Iudaei ut lapidarent eum

10,32 respondit eis Iesus multa opera bona ostendi vobis ex Patre meo propter quod eorum opus me lapidatis

10,33 responderunt ei Iudaei de bono opere non lapidamus te sed de blasphemia et quia tu homo cum sis facis te ipsum Deum

10,34 respondit eis Iesus nonne scriptum est in lege vestra quia ego dixi dii estis

10,35 si illos dixit deos ad quos sermo Dei factus est et non potest solvi scriptura

10,36 quem Pater sanctificavit et misit in mundum vos dicitis quia blasphemas quia dixi Filius Dei sum

10,37 si non facio opera Patris mei nolite credere mihi

10,38 si autem facio et si mihi non vultis credere operibus credite ut cognoscatis et credatis quia in me est Pater et ego in Patre

10,39 quaerebant ergo eum prendere et exivit de manibus eorum

10,40 et abiit iterum trans Iordanen in eum locum ubi erat Iohannes baptizans primum et mansit illic

10,41 et multi venerunt ad eum et dicebant quia Iohannes quidem signum fecit nullum

10,42 omnia autem quaecumque dixit Iohannes de hoc vera erant et multi crediderunt in eum

11,1 erat autem quidam languens Lazarus a Bethania de castello Mariae et Marthae sororis eius

11,2 Maria autem erat quae unxit Dominum unguento et extersit pedes eius capillis suis cuius frater Lazarus infirmabatur

11,3 miserunt ergo sorores ad eum dicentes Domine ecce quem amas infirmatur

11,4 audiens autem Iesus dixit eis infirmitas haec non est ad mortem sed pro gloria Dei ut glorificetur Filius Dei per eam

11,5 diligebat autem Iesus Martham et sororem eius Mariam et Lazarum

11,6 ut ergo audivit quia infirmabatur tunc quidem mansit in eodem loco duobus diebus

11,7 deinde post haec dicit discipulis suis eamus in Iudaeam iterum

11,8 dicunt ei discipuli rabbi nunc quaerebant te Iudaei lapidare et iterum vadis illuc

11,9 respondit Iesus nonne duodecim horae sunt diei si quis ambulaverit in die non offendit quia lucem huius mundi videt

11,10 si autem ambulaverit nocte offendit quia lux non est in eo

11,11 haec ait et post hoc dicit eis Lazarus amicus noster dormit sed vado ut a somno exsuscitem eum

11,12 dixerunt ergo discipuli eius Domine si dormit salvus erit

11,13 dixerat autem Iesus de morte eius illi autem putaverunt quia de dormitione somni diceret

11,14 tunc ergo dixit eis Iesus manifeste Lazarus mortuus est

11,15 et gaudeo propter vos ut credatis quoniam non eram ibi sed eamus ad eum

11,16 dixit ergo Thomas qui dicitur Didymus ad condiscipulos eamus et nos ut moriamur cum eo

11,17 venit itaque Iesus et invenit eum quattuor dies iam in monumento habentem

11,18 erat autem Bethania iuxta Hierosolyma quasi stadiis quindecim

11,19 multi autem ex Iudaeis venerant ad Martham et Mariam ut consolarentur eas de fratre suo

11,20 Martha ergo ut audivit quia Iesus venit occurrit illi Maria autem domi sedebat

11,21 dixit ergo Martha ad Iesum Domine si fuisses hic frater meus non fuisset mortuus

11,22 sed et nunc scio quia quaecumque poposceris a Deo dabit tibi Deus

11,23 dicit illi Iesus resurget frater tuus

11,24 dicit ei Martha scio quia resurget in resurrectione in novissima die

11,25 dixit ei Iesus ego sum resurrectio et vita qui credit in me et si mortuus fuerit vivet

11,26 et omnis qui vivit et credit in me non morietur in aeternum credis hoc

11,27 ait illi utique Domine ego credidi quia tu es Christus Filius Dei qui in mundum venisti

11,28 et cum haec dixisset abiit et vocavit Mariam sororem suam silentio dicens magister adest et vocat te

11,29 illa ut audivit surgit cito et venit ad eum

11,30 nondum enim venerat Iesus in castellum sed erat adhuc in illo loco ubi occurrerat ei Martha

11,31 Iudaei igitur qui erant cum ea in domo et consolabantur eam cum vidissent Mariam quia cito surrexit et exiit secuti sunt eam dicentes quia vadit ad monumentum ut ploret ibi

11,32 Maria ergo cum venisset ubi erat Iesus videns eum cecidit ad pedes eius et dixit ei Domine si fuisses hic non esset mortuus frater meus

11,33 Iesus ergo ut vidit eam plorantem et Iudaeos qui venerant cum ea plorantes fremuit spiritu et turbavit se ipsum

11,34 et dixit ubi posuistis eum dicunt ei Domine veni et vide

11,35 et lacrimatus est Iesus

11,36 dixerunt ergo Iudaei ecce quomodo amabat eum

11,37 quidam autem dixerunt ex ipsis non poterat hic qui aperuit oculos caeci facere ut et hic non moreretur

11,38 Iesus ergo rursum fremens in semet ipso venit ad monumentum erat autem spelunca et lapis superpositus erat ei

11,39 ait Iesus tollite lapidem dicit ei Martha soror eius qui mortuus fuerat Domine iam fetet quadriduanus enim est

11,40 dicit ei Iesus nonne dixi tibi quoniam si credideris videbis gloriam Dei

11,41 tulerunt ergo lapidem Iesus autem elevatis sursum oculis dixit Pater gratias ago tibi quoniam audisti me

11,42 ego autem sciebam quia semper me audis sed propter populum qui circumstat dixi ut credant quia tu me misisti

11,43 haec cum dixisset voce magna clamavit Lazare veni foras

11,44 et statim prodiit qui fuerat mortuus ligatus pedes et manus institis et facies illius sudario erat ligata dicit Iesus eis solvite eum et sinite abire

11,45 multi ergo ex Iudaeis qui venerant ad Mariam et viderant quae fecit crediderunt in eum

11,46 quidam autem ex ipsis abierunt ad Pharisaeos et dixerunt eis quae fecit Iesus

11,47 collegerunt ergo pontifices et Pharisaei concilium et dicebant quid facimus quia hic homo multa signa facit

11,48 si dimittimus eum sic omnes credent in eum et venient Romani et tollent nostrum et locum et gentem

11,49 unus autem ex ipsis Caiaphas cum esset pontifex anni illius dixit eis vos nescitis quicquam

11,50 nec cogitatis quia expedit nobis ut unus moriatur homo pro populo et non tota gens pereat

11,51 hoc autem a semet ipso non dixit sed cum esset pontifex anni illius prophetavit quia Iesus moriturus erat pro gente

11,52 et non tantum pro gente sed et ut filios Dei qui erant dispersi congregaret in unum

11,53 ab illo ergo die cogitaverunt ut interficerent eum

11,54 Iesus ergo iam non in palam ambulabat apud Iudaeos sed abiit in regionem iuxta desertum in civitatem quae dicitur Efrem et ibi morabatur cum discipulis

11,55 proximum autem erat pascha Iudaeorum et ascenderunt multi Hierosolyma de regione ante pascha ut sanctificarent se ipsos

11,56 quaerebant ergo Iesum et conloquebantur ad invicem in templo stantes quid putatis quia non veniat ad diem festum

11,57 dederant autem pontifices et Pharisaei mandatum ut si quis cognoverit ubi sit indicet ut adprehendant eum

12,1 Iesus ergo ante sex dies paschae venit Bethaniam ubi fuerat Lazarus mortuus quem suscitavit Iesus

12,2 fecerunt autem ei cenam ibi et Martha ministrabat Lazarus vero unus erat ex discumbentibus cum eo

12,3 Maria ergo accepit libram unguenti nardi pistici pretiosi unxit pedes Iesu et extersit capillis suis pedes eius et domus impleta est ex odore unguenti

12,4 dicit ergo unus ex discipulis eius Iudas Scariotis qui erat eum traditurus

12,5 quare hoc unguentum non veniit trecentis denariis et datum est egenis

12,6 dixit autem hoc non quia de egenis pertinebat ad eum sed quia fur erat et loculos habens ea quae mittebantur portabat

12,7 dixit ergo Iesus sine illam ut in die sepulturae meae servet illud

12,8 pauperes enim semper habetis vobiscum me autem non semper habetis

12,9 cognovit ergo turba multa ex Iudaeis quia illic est et venerunt non propter Iesum tantum sed ut Lazarum viderent quem suscitavit a mortuis

12,10 cogitaverunt autem principes sacerdotum ut et Lazarum interficerent

12,11 quia multi propter illum abibant ex Iudaeis et credebant in Iesum

12,12 in crastinum autem turba multa quae venerat ad diem festum cum audissent quia venit Iesus Hierosolyma

12,13 acceperunt ramos palmarum et processerunt obviam ei et clamabant osanna benedictus qui venit in nomine Domini rex Israhel

12,14 et invenit Iesus asellum et sedit super eum sicut scriptum est

12,15 noli timere filia Sion ecce rex tuus venit sedens super pullum asinae

12,16 haec non cognoverunt discipuli eius primum sed quando glorificatus est Iesus tunc recordati sunt quia haec erant scripta de eo et haec fecerunt ei

12,17 testimonium ergo perhibebat turba quae erat cum eo quando Lazarum vocavit de monumento et suscitavit eum a mortuis

12,18 propterea et obviam venit ei turba quia audierunt eum fecisse hoc signum

12,19 Pharisaei ergo dixerunt ad semet ipsos videtis quia nihil proficimus ecce mundus totus post eum abiit

12,20 erant autem gentiles quidam ex his qui ascenderant ut adorarent in die festo

12,21 hii ergo accesserunt ad Philippum qui erat a Bethsaida Galilaeae et rogabant eum dicentes domine volumus Iesum videre

12,22 venit Philippus et dicit Andreae Andreas rursum et Philippus dixerunt Iesu

12,23 Iesus autem respondit eis dicens venit hora ut clarificetur Filius hominis

12,24 amen amen dico vobis nisi granum frumenti cadens in terram mortuum fuerit

12,25 ipsum solum manet si autem mortuum fuerit multum fructum adfert qui amat animam suam perdet eam et qui odit animam suam in hoc mundo in vitam aeternam custodit eam

12,26 si quis mihi ministrat me sequatur et ubi sum ego illic et minister meus erit si quis mihi ministraverit honorificabit eum Pater meus

12,27 nunc anima mea turbata est et quid dicam Pater salvifica me ex hora hac sed propterea veni in horam hanc

12,28 Pater clarifica tuum nomen venit ergo vox de caelo et clarificavi et iterum clarificabo

12,29 turba ergo quae stabat et audierat dicebant tonitruum factum esse alii dicebant angelus ei locutus est

12,30 respondit Iesus et dixit non propter me vox haec venit sed propter vos

12,31 nunc iudicium est mundi nunc princeps huius mundi eicietur foras

12,32 et ego si exaltatus fuero a terra omnia traham ad me ipsum

12,33 hoc autem dicebat significans qua morte esset moriturus

12,34 respondit ei turba nos audivimus ex lege quia Christus manet in aeternum et quomodo tu dicis oportet exaltari Filium hominis quis est iste Filius hominis

12,35 dixit ergo eis Iesus adhuc modicum lumen in vobis est ambulate dum lucem habetis ut non tenebrae vos conprehendant et qui ambulat in tenebris nescit quo vadat

12,36 dum lucem habetis credite in lucem ut filii lucis sitis haec locutus est Iesus et abiit et abscondit se ab eis

12,37 cum autem tanta signa fecisset coram eis non credebant in eum

12,38 ut sermo Esaiae prophetae impleretur quem dixit Domine quis credidit auditui nostro et brachium Domini cui revelatum est

12,39 propterea non poterant credere quia iterum dixit Esaias

12,40 excaecavit oculos eorum et induravit eorum cor ut non videant oculis et intellegant corde et convertantur et sanem eos

12,41 haec dixit Esaias quando vidit gloriam eius et locutus est de eo

12,42 verumtamen et ex principibus multi crediderunt in eum sed propter Pharisaeos non confitebantur ut de synagoga non eicerentur

12,43 dilexerunt enim gloriam hominum magis quam gloriam Dei

12,44 Iesus autem clamavit et dixit qui credit in me non credit in me sed in eum qui misit me

12,45 et qui videt me videt eum qui misit me

12,46 ego lux in mundum veni ut omnis qui credit in me in tenebris non maneat

12,47 et si quis audierit verba mea et non custodierit ego non iudico eum non enim veni ut iudicem mundum sed ut salvificem mundum

12,48 qui spernit me et non accipit verba mea habet qui iudicet eum sermo quem locutus sum ille iudicabit eum in novissimo die

12,49 quia ego ex me ipso non sum locutus sed qui misit me Pater ipse mihi mandatum dedit quid dicam et quid loquar

12,50 et scio quia mandatum eius vita aeterna est quae ergo ego loquor sicut dixit mihi Pater sic loquor

13,1 ante diem autem festum paschae sciens Iesus quia venit eius hora ut transeat ex hoc mundo ad Patrem cum dilexisset suos qui erant in mundo in finem dilexit eos

13,2 et cena facta cum diabolus iam misisset in corde ut traderet eum Iudas Simonis Scariotis

13,3 sciens quia omnia dedit ei Pater in manus et quia a Deo exivit et ad Deum vadit

13,4 surgit a cena et ponit vestimenta sua et cum accepisset linteum praecinxit se

13,5 deinde mittit aquam in pelvem et coepit lavare pedes discipulorum et extergere linteo quo erat praecinctus

13,6 venit ergo ad Simonem Petrum et dicit ei Petrus Domine tu mihi lavas pedes

13,7 respondit Iesus et dicit ei quod ego facio tu nescis modo scies autem postea

13,8 dicit ei Petrus non lavabis mihi pedes in aeternum respondit Iesus ei si non lavero te non habes partem mecum

13,9 dicit ei Simon Petrus Domine non tantum pedes meos sed et manus et caput

13,10 dicit ei Iesus qui lotus est non indiget ut lavet sed est mundus totus et vos mundi estis sed non omnes

13,11 sciebat enim quisnam esset qui traderet eum propterea dixit non estis mundi omnes

13,12 postquam ergo lavit pedes eorum et accepit vestimenta sua cum recubuisset iterum dixit eis scitis quid fecerim vobis

13,13 vos vocatis me magister et Domine et bene dicitis sum etenim

13,14 si ergo ego lavi vestros pedes Dominus et magister et vos debetis alter alterius lavare pedes

13,15 exemplum enim dedi vobis ut quemadmodum ego feci vobis ita et vos faciatis

13,16 amen amen dico vobis non est servus maior domino suo neque apostolus maior eo qui misit illum

13,17 si haec scitis beati eritis si feceritis ea

13,18 non de omnibus vobis dico ego scio quos elegerim sed ut impleatur scriptura qui manducat mecum panem levavit contra me calcaneum suum

13,19 amodo dico vobis priusquam fiat ut credatis cum factum fuerit quia ego sum

13,20 amen amen dico vobis qui accipit si quem misero me accipit qui autem me accipit accipit eum qui me misit

13,21 cum haec dixisset Iesus turbatus est spiritu et protestatus est et dixit amen amen dico vobis quia unus ex vobis tradet me

13,22 aspiciebant ergo ad invicem discipuli haesitantes de quo diceret

13,23 erat ergo recumbens unus ex discipulis eius in sinu Iesu quem diligebat Iesus

13,24 innuit ergo huic Simon Petrus et dicit ei quis est de quo dicit

13,25 itaque cum recubuisset ille supra pectus Iesu dicit ei Domine quis est

13,26 respondit Iesus ille est cui ego intinctum panem porrexero et cum intinxisset panem dedit Iudae Simonis Scariotis

13,27 et post buccellam tunc introivit in illum Satanas dicit ei Iesus quod facis fac citius

13,28 hoc autem nemo scivit discumbentium ad quid dixerit ei

13,29 quidam enim putabant quia loculos habebat Iudas quia dicit ei Iesus eme ea quae opus sunt nobis ad diem festum aut egenis ut aliquid daret

13,30 cum ergo accepisset ille buccellam exivit continuo erat autem nox

13,31 cum ergo exisset dicit Iesus nunc clarificatus est Filius hominis et Deus clarificatus est in eo

13,32 si Deus clarificatus est in eo et Deus clarificabit eum in semet ipso et continuo clarificabit eum

13,33 filioli adhuc modicum vobiscum sum quaeretis me et sicut dixi Iudaeis quo ego vado vos non potestis venire et vobis dico modo

13,34 mandatum novum do vobis ut diligatis invicem sicut dilexi vos ut et vos diligatis invicem

13,35 in hoc cognoscent omnes quia mei discipuli estis si dilectionem habueritis ad invicem

13,36 dicit ei Simon Petrus Domine quo vadis respondit Iesus quo ego vado non potes me modo sequi sequeris autem postea

13,37 dicit ei Petrus quare non possum sequi te modo animam meam pro te ponam

13,38 respondit Iesus animam tuam pro me ponis amen amen dico tibi non cantabit gallus donec me ter neges

14,1 non turbetur cor vestrum creditis in Deum et in me credite

14,2 in domo Patris mei mansiones multae sunt si quo minus dixissem vobis quia vado parare vobis locum

14,3 et si abiero et praeparavero vobis locum iterum venio et accipiam vos ad me ipsum ut ubi sum ego et vos sitis

14,4 et quo ego vado scitis et viam scitis

14,5 dicit ei Thomas Domine nescimus quo vadis et quomodo possumus viam scire

14,6 dicit ei Iesus ego sum via et veritas et vita nemo venit ad Patrem nisi per me

14,7 si cognovissetis me et Patrem meum utique cognovissetis et amodo cognoscitis eum et vidistis eum

14,8 dicit ei Philippus Domine ostende nobis Patrem et sufficit nobis

14,9 dicit ei Iesus tanto tempore vobiscum sum et non cognovistis me Philippe qui vidit me vidit et Patrem quomodo tu dicis ostende nobis Patrem

14,10 non credis quia ego in Patre et Pater in me est verba quae ego loquor vobis a me ipso non loquor Pater autem in me manens ipse facit opera

14,11 non creditis quia ego in Patre et Pater in me est

14,12 alioquin propter opera ipsa credite amen amen dico vobis qui credit in me opera quae ego facio et ipse faciet et maiora horum faciet quia ego ad Patrem vado

14,13 et quodcumque petieritis in nomine meo hoc faciam ut glorificetur Pater in Filio

14,14 si quid petieritis me in nomine meo hoc faciam

14,15 si diligitis me mandata mea servate

14,16 et ego rogabo Patrem et alium paracletum dabit vobis ut maneat vobiscum in aeternum

14,17 Spiritum veritatis quem mundus non potest accipere quia non videt eum nec scit eum vos autem cognoscitis eum quia apud vos manebit et in vobis erit

14,18 non relinquam vos orfanos veniam ad vos

14,19 adhuc modicum et mundus me iam non videt vos autem videtis me quia ego vivo et vos vivetis

14,20 in illo die vos cognoscetis quia ego sum in Patre meo et vos in me et ego in vobis

14,21 qui habet mandata mea et servat ea ille est qui diligit me qui autem diligit me diligetur a Patre meo et ego diligam eum et manifestabo ei me ipsum

14,22 dicit ei Iudas non ille Scariotis Domine quid factum est quia nobis manifestaturus es te ipsum et non mundo

14,23 respondit Iesus et dixit ei si quis diligit me sermonem meum servabit et Pater meus diliget eum et ad eum veniemus et mansiones apud eum faciemus

14,24 qui non diligit me sermones meos non servat et sermonem quem audistis non est meus sed eius qui misit me Patris

14,25 haec locutus sum vobis apud vos manens

14,26 paracletus autem Spiritus Sanctus quem mittet Pater in nomine meo ille vos docebit omnia et suggeret vobis omnia quaecumque dixero vobis

14,27 pacem relinquo vobis pacem meam do vobis non quomodo mundus dat ego do vobis non turbetur cor vestrum neque formidet

14,28 audistis quia ego dixi vobis vado et venio ad vos si diligeretis me gauderetis utique quia vado ad Patrem quia Pater maior me est

14,29 et nunc dixi vobis priusquam fiat ut cum factum fuerit credatis

14,30 iam non multa loquar vobiscum venit enim princeps mundi huius et in me non habet quicquam

14,31 sed ut cognoscat mundus quia diligo Patrem et sicut mandatum dedit mihi Pater sic facio surgite eamus hinc

15,1 ego sum vitis vera et Pater meus agricola est

15,2 omnem palmitem in me non ferentem fructum tollet eum et omnem qui fert fructum purgabit eum ut fructum plus adferat

15,3 iam vos mundi estis propter sermonem quem locutus sum vobis

15,4 manete in me et ego in vobis sicut palmes non potest ferre fructum a semet ipso nisi manserit in vite sic nec vos nisi in me manseritis

15,5 ego sum vitis vos palmites qui manet in me et ego in eo hic fert fructum multum quia sine me nihil potestis facere

15,6 si quis in me non manserit mittetur foras sicut palmes et aruit et colligent eos et in ignem mittunt et ardent

15,7 si manseritis in me et verba mea in vobis manserint quodcumque volueritis petetis et fiet vobis

15,8 in hoc clarificatus est Pater meus ut fructum plurimum adferatis et efficiamini mei discipuli

15,9 sicut dilexit me Pater et ego dilexi vos manete in dilectione mea

15,10 si praecepta mea servaveritis manebitis in dilectione mea sicut et ego Patris mei praecepta servavi et maneo in eius dilectione

15,11 haec locutus sum vobis ut gaudium meum in vobis sit et gaudium vestrum impleatur

15,12 hoc est praeceptum meum ut diligatis invicem sicut dilexi vos

15,13 maiorem hac dilectionem nemo habet ut animam suam quis ponat pro amicis suis

15,14 vos amici mei estis si feceritis quae ego praecipio vobis

15,15 iam non dico vos servos quia servus nescit quid facit dominus eius vos autem dixi amicos quia omnia quaecumque audivi a Patre meo nota feci vobis

15,16 non vos me elegistis sed ego elegi vos et posui vos ut eatis et fructum adferatis et fructus vester maneat ut quodcumque petieritis Patrem in nomine meo det vobis

15,17 haec mando vobis ut diligatis invicem

15,18 si mundus vos odit scitote quia me priorem vobis odio habuit

15,19 si de mundo fuissetis mundus quod suum erat diligeret quia vero de mundo non estis sed ego elegi vos de mundo propterea odit vos mundus

15,20 mementote sermonis mei quem ego dixi vobis non est servus maior domino suo si me persecuti sunt et vos persequentur si sermonem meum servaverunt et vestrum servabunt

15,21 sed haec omnia facient vobis propter nomen meum quia nesciunt eum qui misit me

15,22 si non venissem et locutus fuissem eis peccatum non haberent nunc autem excusationem non habent de peccato suo

15,23 qui me odit et Patrem meum odit

15,24 si opera non fecissem in eis quae nemo alius fecit peccatum non haberent nunc autem et viderunt et oderunt et me et Patrem meum

15,25 sed ut impleatur sermo qui in lege eorum scriptus est quia odio me habuerunt gratis

15,26 cum autem venerit paracletus quem ego mittam vobis a Patre Spiritum veritatis qui a Patre procedit ille testimonium perhibebit de me

15,27 et vos testimonium perhibetis quia ab initio mecum estis

16,1 haec locutus sum vobis ut non scandalizemini

16,2 absque synagogis facient vos sed venit hora ut omnis qui interficit vos arbitretur obsequium se praestare Deo

16,3 et haec facient quia non noverunt Patrem neque me

16,4 sed haec locutus sum vobis ut cum venerit hora eorum reminiscamini quia ego dixi vobis

16,5 haec autem vobis ab initio non dixi quia vobiscum eram at nunc vado ad eum qui me misit et nemo ex vobis interrogat me quo vadis

16,6 sed quia haec locutus sum vobis tristitia implevit cor vestrum

16,7 sed ego veritatem dico vobis expedit vobis ut ego vadam si enim non abiero paracletus non veniet ad vos si autem abiero mittam eum ad vos

16,8 et cum venerit ille arguet mundum de peccato et de iustitia et de iudicio

16,9 de peccato quidem quia non credunt in me

16,10 de iustitia vero quia ad Patrem vado et iam non videbitis me

16,11 de iudicio autem quia princeps mundi huius iudicatus est

16,12 adhuc multa habeo vobis dicere sed non potestis portare modo

16,13 cum autem venerit ille Spiritus veritatis docebit vos in omnem veritatem non enim loquetur a semet ipso sed quaecumque audiet loquetur et quae ventura sunt adnuntiabit vobis

16,14 ille me clarificabit quia de meo accipiet et adnuntiabit vobis

16,15 omnia quaecumque habet Pater mea sunt propterea dixi quia de meo accipit et adnuntiabit vobis

16,16 modicum et iam non videbitis me et iterum modicum et videbitis me quia vado ad Patrem

16,17 dixerunt ergo ex discipulis eius ad invicem quid est hoc quod dicit nobis modicum et non videbitis me et iterum modicum et videbitis me et quia vado ad Patrem

16,18 dicebant ergo quid est hoc quod dicit modicum nescimus quid loquitur

16,19 cognovit autem Iesus quia volebant eum interrogare et dixit eis de hoc quaeritis inter vos quia dixi modicum et non videbitis me et iterum modicum et videbitis me

16,20 amen amen dico vobis quia plorabitis et flebitis vos mundus autem gaudebit vos autem contristabimini sed tristitia vestra vertetur in gaudium

16,21 mulier cum parit tristitiam habet quia venit hora eius cum autem pepererit puerum iam non meminit pressurae propter gaudium quia natus est homo in mundum

16,22 et vos igitur nunc quidem tristitiam habetis iterum autem videbo vos et gaudebit cor vestrum et gaudium vestrum nemo tollit a vobis

16,23 et in illo die me non rogabitis quicquam amen amen dico vobis si quid petieritis Patrem in nomine meo dabit vobis

16,24 usque modo non petistis quicquam in nomine meo petite et accipietis ut gaudium vestrum sit plenum

16,25 haec in proverbiis locutus sum vobis venit hora cum iam non in proverbiis loquar vobis sed palam de Patre adnuntiabo vobis

16,26 illo die in nomine meo petetis et non dico vobis quia ego rogabo Patrem de vobis

16,27 ipse enim Pater amat vos quia vos me amastis et credidistis quia ego a Deo exivi

16,28 exivi a Patre et veni in mundum iterum relinquo mundum et vado ad Patrem

16,29 dicunt ei discipuli eius ecce nunc palam loqueris et proverbium nullum dicis

16,30 nunc scimus quia scis omnia et non opus est tibi ut quis te interroget in hoc credimus quia a Deo existi

16,31 respondit eis Iesus modo creditis

16,32 ecce venit hora et iam venit ut dispergamini unusquisque in propria et me solum relinquatis et non sum solus quia Pater mecum est

16,33 haec locutus sum vobis ut in me pacem habeatis in mundo pressuram habetis sed confidite ego vici mundum

17,1 haec locutus est Iesus et sublevatis oculis in caelum dixit Pater venit hora clarifica Filium tuum ut Filius tuus clarificet te

17,2 sicut dedisti ei potestatem omnis carnis ut omne quod dedisti ei det eis vitam aeternam

17,3 haec est autem vita aeterna ut cognoscant te solum verum Deum et quem misisti Iesum Christum

17,4 ego te clarificavi super terram opus consummavi quod dedisti mihi ut faciam

17,5 et nunc clarifica me tu Pater apud temet ipsum claritatem quam habui priusquam mundus esset apud te

17,6 manifestavi nomen tuum hominibus quos dedisti mihi de mundo tui erant et mihi eos dedisti et sermonem tuum servaverunt

17,7 nunc cognoverunt quia omnia quae dedisti mihi abs te sunt

17,8 quia verba quae dedisti mihi dedi eis et ipsi acceperunt et cognoverunt vere quia a te exivi et crediderunt quia tu me misisti

17,9 ego pro eis rogo non pro mundo rogo sed pro his quos dedisti mihi quia tui sunt

17,10 et mea omnia tua sunt et tua mea sunt et clarificatus sum in eis

17,11 et iam non sum in mundo et hii in mundo sunt et ego ad te venio Pater sancte serva eos in nomine tuo quos dedisti mihi ut sint unum sicut et nos

17,12 cum essem cum eis ego servabam eos in nomine tuo quos dedisti mihi custodivi et nemo ex his perivit nisi filius perditionis ut scriptura impleatur

17,13 nunc autem ad te venio et haec loquor in mundo ut habeant gaudium meum impletum in semet ipsis

17,14 ego dedi eis sermonem tuum et mundus odio eos habuit quia non sunt de mundo sicut et ego non sum de mundo

17,15 non rogo ut tollas eos de mundo sed ut serves eos ex malo

17,16 de mundo non sunt sicut et ego non sum de mundo

17,17 sanctifica eos in veritate sermo tuus veritas est

17,18 sicut me misisti in mundum et ego misi eos in mundum

17,19 et pro eis ego sanctifico me ipsum ut sint et ipsi sanctificati in veritate

17,20 non pro his autem rogo tantum sed et pro eis qui credituri sunt per verbum eorum in me

17,21 ut omnes unum sint sicut tu Pater in me et ego in te ut et ipsi in nobis unum sint ut mundus credat quia tu me misisti

17,22 et ego claritatem quam dedisti mihi dedi eis ut sint unum sicut nos unum sumus

17,23 ego in eis et tu in me ut sint consummati in unum et cognoscat mundus quia tu me misisti et dilexisti eos sicut me dilexisti

17,24 Pater quos dedisti mihi volo ut ubi ego sum et illi sint mecum ut videant claritatem meam quam dedisti mihi quia dilexisti me ante constitutionem mundi

17,25 Pater iuste et mundus te non cognovit ego autem te cognovi et hii cognoverunt quia tu me misisti

17,26 et notum feci eis nomen tuum et notum faciam ut dilectio qua dilexisti me in ipsis sit et ego in ipsis

18,1 haec cum dixisset Iesus egressus est cum discipulis suis trans torrentem Cedron ubi erat hortus in quem introivit ipse et discipuli eius

18,2 sciebat autem et Iudas qui tradebat eum ipsum locum quia frequenter Iesus convenerat illuc cum discipulis suis

18,3 Iudas ergo cum accepisset cohortem et a pontificibus et Pharisaeis ministros venit illuc cum lanternis et facibus et armis

18,4 Iesus itaque sciens omnia quae ventura erant super eum processit et dicit eis quem quaeritis

18,5 responderunt ei Iesum Nazarenum dicit eis Iesus ego sum stabat autem et Iudas qui tradebat eum cum ipsis

18,6 ut ergo dixit eis ego sum abierunt retrorsum et ceciderunt in terram

18,7 iterum ergo eos interrogavit quem quaeritis illi autem dixerunt Iesum Nazarenum

18,8 respondit Iesus dixi vobis quia ego sum si ergo me quaeritis sinite hos abire

18,9 ut impleretur sermo quem dixit quia quos dedisti mihi non perdidi ex ipsis quemquam

18,10 Simon ergo Petrus habens gladium eduxit eum et percussit pontificis servum et abscidit eius auriculam dextram erat autem nomen servo Malchus

18,11 dixit ergo Iesus Petro mitte gladium in vaginam calicem quem dedit mihi Pater non bibam illum

18,12 cohors ergo et tribunus et ministri Iudaeorum conprehenderunt Iesum et ligaverunt eum

18,13 et adduxerunt eum ad Annam primum erat enim socer Caiaphae qui erat pontifex anni illius

18,14 erat autem Caiaphas qui consilium dederat Iudaeis quia expedit unum hominem mori pro populo

18,15 sequebatur autem Iesum Simon Petrus et alius discipulus discipulus autem ille erat notus pontifici et introivit cum Iesu in atrium pontificis

18,16 Petrus autem stabat ad ostium foris exivit ergo discipulus alius qui erat notus pontifici et dixit ostiariae et introduxit Petrum

18,17 dicit ergo Petro ancilla ostiaria numquid et tu ex discipulis es hominis istius dicit ille non sum

18,18 stabant autem servi et ministri ad prunas quia frigus erat et calefiebant erat autem cum eis et Petrus stans et calefaciens se

18,19 pontifex ergo interrogavit Iesum de discipulis suis et de doctrina eius

18,20 respondit ei Iesus ego palam locutus sum mundo ego semper docui in synagoga et in templo quo omnes Iudaei conveniunt et in occulto locutus sum nihil

18,21 quid me interrogas interroga eos qui audierunt quid locutus sum ipsis ecce hii sciunt quae dixerim ego

18,22 haec autem cum dixisset unus adsistens ministrorum dedit alapam Iesu dicens sic respondes pontifici

18,23 respondit ei Iesus si male locutus sum testimonium perhibe de malo si autem bene quid me caedis

18,24 et misit eum Annas ligatum ad Caiaphan pontificem

18,25 erat autem Simon Petrus stans et calefaciens se dixerunt ergo ei numquid et tu ex discipulis eius es negavit ille et dixit non sum

18,26 dicit unus ex servis pontificis cognatus eius cuius abscidit Petrus auriculam nonne ego te vidi in horto cum illo

18,27 iterum ergo negavit Petrus et statim gallus cantavit

18,28 adducunt ergo Iesum a Caiapha in praetorium erat autem mane et ipsi non introierunt in praetorium ut non contaminarentur sed manducarent pascha

18,29 exivit ergo Pilatus ad eos foras et dixit quam accusationem adfertis adversus hominem hunc

18,30 responderunt et dixerunt ei si non esset hic malefactor non tibi tradidissemus eum

18,31 dixit ergo eis Pilatus accipite eum vos et secundum legem vestram iudicate eum dixerunt ergo ei Iudaei nobis non licet interficere quemquam

18,32 ut sermo Iesu impleretur quem dixit significans qua esset morte moriturus

18,33 introivit ergo iterum in praetorium Pilatus et vocavit Iesum et dixit ei tu es rex Iudaeorum

18,34 et respondit Iesus a temet ipso hoc dicis an alii tibi dixerunt de me

18,35 respondit Pilatus numquid ego Iudaeus sum gens tua et pontifices tradiderunt te mihi quid fecisti

18,36 respondit Iesus regnum meum non est de mundo hoc si ex hoc mundo esset regnum meum ministri mei decertarent ut non traderer Iudaeis nunc autem meum regnum non est hinc

18,37 dixit itaque ei Pilatus ergo rex es tu respondit Iesus tu dicis quia rex sum ego ego in hoc natus sum et ad hoc veni in mundum ut testimonium perhibeam veritati omnis qui est ex veritate audit meam vocem

18,38 dicit ei Pilatus quid est veritas et cum hoc dixisset iterum exivit ad Iudaeos et dicit eis ego nullam invenio in eo causam

18,39 est autem consuetudo vobis ut unum dimittam vobis in pascha vultis ergo dimittam vobis regem Iudaeorum

18,40 clamaverunt rursum omnes dicentes non hunc sed Barabban erat autem Barabbas latro

19,1 tunc ergo adprehendit Pilatus Iesum et flagellavit

19,2 et milites plectentes coronam de spinis inposuerunt capiti eius et veste purpurea circumdederunt eum

19,3 et veniebant ad eum et dicebant have rex Iudaeorum et dabant ei alapas

19,4 exiit iterum Pilatus foras et dicit eis ecce adduco vobis eum foras

19,5 ut cognoscatis quia in eo nullam causam invenio et purpureum vestimentum et dicit eis ecce homo

19,6 cum ergo vidissent eum pontifices et ministri clamabant dicentes crucifige crucifige dicit eis Pilatus accipite eum vos et crucifigite ego enim non invenio in eo causam

19,7 responderunt ei Iudaei nos legem habemus et secundum legem debet mori quia Filium Dei se fecit

19,8 cum ergo audisset Pilatus hunc sermonem magis timuit

19,9 et ingressus est praetorium iterum et dicit ad Iesum unde es tu Iesus autem responsum non dedit ei

19,10 dicit ergo ei Pilatus mihi non loqueris nescis quia potestatem habeo crucifigere te et potestatem habeo dimittere te

19,11 respondit Iesus non haberes potestatem adversum me ullam nisi tibi esset datum desuper propterea qui tradidit me tibi maius peccatum habet

19,12 exinde quaerebat Pilatus dimittere eum Iudaei autem clamabant dicentes si hunc dimittis non es amicus Caesaris omnis qui se regem facit contradicit Caesari

19,13 Pilatus ergo cum audisset hos sermones adduxit foras Iesum et sedit pro tribunali in locum qui dicitur Lithostrotus hebraice autem Gabbatha

19,14 erat autem parasceve paschae hora quasi sexta et dicit Iudaeis ecce rex vester

19,15 illi autem clamabant tolle tolle crucifige eum dixit eis Pilatus regem vestrum crucifigam responderunt pontifices non habemus regem nisi Caesarem

19,16 tunc ergo tradidit eis illum ut crucifigeretur susceperunt autem Iesum et eduxerunt

19,17 et baiulans sibi crucem exivit in eum qui dicitur Calvariae locum hebraice Golgotha

19,18 ubi eum crucifixerunt et cum eo alios duos hinc et hinc medium autem Iesum

19,19 scripsit autem et titulum Pilatus et posuit super crucem erat autem scriptum Iesus Nazarenus rex Iudaeorum

19,20 hunc ergo titulum multi legerunt Iudaeorum quia prope civitatem erat locus ubi crucifixus est Iesus et erat scriptum hebraice graece et latine

19,21 dicebant ergo Pilato pontifices Iudaeorum noli scribere rex Iudaeorum sed quia ipse dixit rex sum Iudaeorum

19,22 respondit Pilatus quod scripsi scripsi

19,23 milites ergo cum crucifixissent eum acceperunt vestimenta eius et fecerunt quattuor partes unicuique militi partem et tunicam erat autem tunica inconsutilis desuper contexta per totum

19,24 dixerunt ergo ad invicem non scindamus eam sed sortiamur de illa cuius sit ut scriptura impleatur dicens partiti sunt vestimenta mea sibi et in vestem meam miserunt sortem et milites quidem haec fecerunt

19,25 stabant autem iuxta crucem Iesu mater eius et soror matris eius Maria Cleopae et Maria Magdalene

19,26 cum vidisset ergo Iesus matrem et discipulum stantem quem diligebat dicit matri suae mulier ecce filius tuus

19,27 deinde dicit discipulo ecce mater tua et ex illa hora accepit eam discipulus in sua

19,28 postea sciens Iesus quia iam omnia consummata sunt ut consummaretur scriptura dicit sitio

19,29 vas ergo positum erat aceto plenum illi autem spongiam plenam aceto hysopo circumponentes obtulerunt ori eius

19,30 cum ergo accepisset Iesus acetum dixit consummatum est et inclinato capite tradidit spiritum

19,31 Iudaei ergo quoniam parasceve erat ut non remanerent in cruce corpora sabbato erat enim magnus dies ille sabbati rogaverunt Pilatum ut frangerentur eorum crura et tollerentur

19,32 venerunt ergo milites et primi quidem fregerunt crura et alterius qui crucifixus est cum eo

19,33 ad Iesum autem cum venissent ut viderunt eum iam mortuum non fregerunt eius crura

19,34 sed unus militum lancea latus eius aperuit et continuo exivit sanguis et aqua

19,35 et qui vidit testimonium perhibuit et verum est eius testimonium et ille scit quia vera dicit ut et vos credatis

19,36 facta sunt enim haec ut scriptura impleatur os non comminuetis ex eo

19,37 et iterum alia scriptura dicit videbunt in quem transfixerunt

19,38 post haec autem rogavit Pilatum Ioseph ab Arimathia eo quod esset discipulus Iesu occultus autem propter metum Iudaeorum ut tolleret corpus Iesu et permisit Pilatus venit ergo et tulit corpus Iesu

19,39 venit autem et Nicodemus qui venerat ad Iesum nocte primum ferens mixturam murrae et aloes quasi libras centum

19,40 acceperunt ergo corpus Iesu et ligaverunt eum linteis cum aromatibus sicut mos Iudaeis est sepelire

19,41 erat autem in loco ubi crucifixus est hortus et in horto monumentum novum in quo nondum quisquam positus erat

19,42 ibi ergo propter parasceven Iudaeorum quia iuxta erat monumentum posuerunt Iesum

20,1 una autem sabbati Maria Magdalene venit mane cum adhuc tenebrae essent ad monumentum et videt lapidem sublatum a monumento

20,2 cucurrit ergo et venit ad Simonem Petrum et ad alium discipulum quem amabat Iesus et dicit eis tulerunt Dominum de monumento et nescimus ubi posuerunt eum

20,3 exiit ergo Petrus et ille alius discipulus et venerunt ad monumentum

20,4 currebant autem duo simul et ille alius discipulus praecucurrit citius Petro et venit primus ad monumentum

20,5 et cum se inclinasset videt posita linteamina non tamen introivit

20,6 venit ergo Simon Petrus sequens eum et introivit in monumentum et videt linteamina posita

20,7 et sudarium quod fuerat super caput eius non cum linteaminibus positum sed separatim involutum in unum locum

20,8 tunc ergo introivit et ille discipulus qui venerat primus ad monumentum et vidit et credidit

20,9 nondum enim sciebant scripturam quia oportet eum a mortuis resurgere

20,10 abierunt ergo iterum ad semet ipsos discipuli

20,11 Maria autem stabat ad monumentum foris plorans dum ergo fleret inclinavit se et prospexit in monumentum

20,12 et vidit duos angelos in albis sedentes unum ad caput et unum ad pedes ubi positum fuerat corpus Iesu

20,13 dicunt ei illi mulier quid ploras dicit eis quia tulerunt Dominum meum et nescio ubi posuerunt eum

20,14 haec cum dixisset conversa est retrorsum et videt Iesum stantem et non sciebat quia Iesus est

20,15 dicit ei Iesus mulier quid ploras quem quaeris illa existimans quia hortulanus esset dicit ei domine si tu sustulisti eum dicito mihi ubi posuisti eum et ego eum tollam

20,16 dicit ei Iesus Maria conversa illa dicit ei rabboni quod dicitur magister

20,17 dicit ei Iesus noli me tangere nondum enim ascendi ad Patrem meum vade autem ad fratres meos et dic eis ascendo ad Patrem meum et Patrem vestrum et Deum meum et Deum vestrum

20,18 venit Maria Magdalene adnuntians discipulis quia vidi Dominum et haec dixit mihi

20,19 cum esset ergo sero die illo una sabbatorum et fores essent clausae ubi erant discipuli propter metum Iudaeorum venit Iesus et stetit in medio et dicit eis pax vobis

20,20 et hoc cum dixisset ostendit eis manus et latus gavisi sunt ergo discipuli viso Domino

20,21 dixit ergo eis iterum pax vobis sicut misit me Pater et ego mitto vos

20,22 hoc cum dixisset insuflavit et dicit eis accipite Spiritum Sanctum

20,23 quorum remiseritis peccata remittuntur eis quorum retinueritis detenta sunt

20,24 Thomas autem unus ex duodecim qui dicitur Didymus non erat cum eis quando venit Iesus

20,25 dixerunt ergo ei alii discipuli vidimus Dominum ille autem dixit eis nisi videro in manibus eius figuram clavorum et mittam digitum meum in locum clavorum et mittam manum meam in latus eius non credam

20,26 et post dies octo iterum erant discipuli eius intus et Thomas cum eis venit Iesus ianuis clausis et stetit in medio et dixit pax vobis

20,27 deinde dicit Thomae infer digitum tuum huc et vide manus meas et adfer manum tuam et mitte in latus meum et noli esse incredulus sed fidelis

20,28 respondit Thomas et dixit ei Dominus meus et Deus meus

20,29 dicit ei Iesus quia vidisti me credidisti beati qui non viderunt et crediderunt

20,30 multa quidem et alia signa fecit Iesus in conspectu discipulorum suorum quae non sunt scripta in libro hoc

20,31 haec autem scripta sunt ut credatis quia Iesus est Christus Filius Dei et ut credentes vitam habeatis in nomine eius

21,1 postea manifestavit se iterum Iesus ad mare Tiberiadis manifestavit autem sic

21,2 erant simul Simon Petrus et Thomas qui dicitur Didymus et Nathanahel qui erat a Cana Galilaeae et filii Zebedaei et alii ex discipulis eius duo

21,3 dicit eis Simon Petrus vado piscari dicunt ei venimus et nos tecum et exierunt et ascenderunt in navem et illa nocte nihil prendiderunt

21,4 mane autem iam facto stetit Iesus in litore non tamen cognoverunt discipuli quia Iesus est

21,5 dicit ergo eis Iesus pueri numquid pulmentarium habetis responderunt ei non

21,6 dixit eis mittite in dexteram navigii rete et invenietis miserunt ergo et iam non valebant illud trahere a multitudine piscium

21,7 dicit ergo discipulus ille quem diligebat Iesus Petro Dominus est Simon Petrus cum audisset quia Dominus est tunicam succinxit se erat enim nudus et misit se in mare

21,8 alii autem discipuli navigio venerunt non enim longe erant a terra sed quasi a cubitis ducentis trahentes rete piscium

21,9 ut ergo descenderunt in terram viderunt prunas positas et piscem superpositum et panem

21,10 dicit eis Iesus adferte de piscibus quos prendidistis nunc

21,11 ascendit Simon Petrus et traxit rete in terram plenum magnis piscibus centum quinquaginta tribus et cum tanti essent non est scissum rete

21,12 dicit eis Iesus venite prandete et nemo audebat discentium interrogare eum tu quis es scientes quia Dominus esset

21,13 et venit Iesus et accepit panem et dat eis et piscem similiter

21,14 hoc iam tertio manifestatus est Iesus discipulis cum surrexisset a mortuis

21,15 cum ergo prandissent dicit Simoni Petro Iesus Simon Iohannis diligis me plus his dicit ei etiam Domine tu scis quia amo te dicit ei pasce agnos meos

21,16 dicit ei iterum Simon Iohannis diligis me ait illi etiam Domine tu scis quia amo te dicit ei pasce agnos meos

21,17 dicit ei tertio Simon Iohannis amas me contristatus est Petrus quia dixit ei tertio amas me et dicit ei Domine tu omnia scis tu scis quia amo te dicit ei pasce oves meas

21,18 amen amen dico tibi cum esses iunior cingebas te et ambulabas ubi volebas cum autem senueris extendes manus tuas et alius te cinget et ducet quo non vis

21,19 hoc autem dixit significans qua morte clarificaturus esset Deum et hoc cum dixisset dicit ei sequere me

21,20 conversus Petrus vidit illum discipulum quem diligebat Iesus sequentem qui et recubuit in cena super pectus eius et dixit Domine quis est qui tradit te

21,21 hunc ergo cum vidisset Petrus dicit Iesu Domine hic autem quid

21,22 dicit ei Iesus si sic eum volo manere donec veniam quid ad te tu me sequere

21,23 exivit ergo sermo iste in fratres quia discipulus ille non moritur et non dixit ei Iesus non moritur sed si sic eum volo manere donec venio quid ad te

21,24 hic est discipulus qui testimonium perhibet de his et scripsit haec et scimus quia verum est testimonium eius

21,25 sunt autem et alia multa quae fecit Iesus quae si scribantur per singula nec ipsum arbitror mundum capere eos qui scribendi sunt libros amen

[zurück zum Register des Neuen Testaments]

1,1 primum quidem sermonem feci de omnibus o Theophile quae coepit Iesus facere et docere

1,2 usque in diem qua praecipiens apostolis per Spiritum Sanctum quos elegit adsumptus est

1,3 quibus et praebuit se ipsum vivum post passionem suam in multis argumentis per dies quadraginta apparens eis et loquens de regno Dei

1,4 et convescens praecepit eis ab Hierosolymis ne discederent sed expectarent promissionem Patris quam audistis per os meum

1,5 quia Iohannes quidem baptizavit aqua vos autem baptizabimini Spiritu Sancto non post multos hos dies

1,6 igitur qui convenerant interrogabant eum dicentes Domine si in tempore hoc restitues regnum Israhel

1,7 dixit autem eis non est vestrum nosse tempora vel momenta quae Pater posuit in sua potestate

1,8 sed accipietis virtutem supervenientis Spiritus Sancti in vos et eritis mihi testes in Hierusalem et in omni Iudaea et Samaria et usque ad ultimum terrae

1,9 et cum haec dixisset videntibus illis elevatus est et nubes suscepit eum ab oculis eorum

1,10 cumque intuerentur in caelum eunte illo ecce duo viri adstiterunt iuxta illos in vestibus albis

1,11 qui et dixerunt viri galilaei quid statis aspicientes in caelum hic Iesus qui adsumptus est a vobis in caelum sic veniet quemadmodum vidistis eum euntem in caelum

1,12 tunc reversi sunt Hierosolymam a monte qui vocatur Oliveti qui est iuxta Hierusalem sabbati habens iter

1,13 et cum introissent in cenaculum ascenderunt ubi manebant Petrus et Iohannes Iacobus et Andreas Philippus et Thomas Bartholomeus et Mattheus Iacobus Alphei et Simon Zelotes et Iudas Iacobi

1,14 hii omnes erant perseverantes unianimiter in oratione cum mulieribus et Maria matre Iesu et fratribus eius

1,15 et in diebus illis exsurgens Petrus in medio fratrum dixit erat autem turba nominum simul fere centum viginti

1,16 viri fratres oportet impleri scripturam quam praedixit Spiritus Sanctus per os David de Iuda qui fuit dux eorum qui conprehenderunt Iesum

1,17 quia connumeratus erat in nobis et sortitus est sortem ministerii huius

1,18 et hic quidem possedit agrum de mercede iniquitatis et suspensus crepuit medius et diffusa sunt omnia viscera eius

1,19 et notum factum est omnibus habitantibus Hierusalem ita ut appellaretur ager ille lingua eorum Acheldemach hoc est ager Sanguinis

1,20 scriptum est enim in libro Psalmorum fiat commoratio eius deserta et non sit qui inhabitet in ea et episcopatum eius accipiat alius

1,21 oportet ergo ex his viris qui nobiscum congregati sunt in omni tempore quo intravit et exivit inter nos Dominus Iesus

1,22 incipiens a baptismate Iohannis usque in diem qua adsumptus est a nobis testem resurrectionis eius nobiscum fieri unum ex istis

1,23 et statuerunt duos Ioseph qui vocabatur Barsabban qui cognominatus est Iustus et Matthiam

1,24 et orantes dixerunt tu Domine qui corda nosti omnium ostende quem elegeris ex his duobus unum

1,25 accipere locum ministerii huius et apostolatus de quo praevaricatus est Iudas ut abiret in locum suum

1,26 et dederunt sortes eis et cecidit sors super Matthiam et adnumeratus est cum undecim apostolis

2,1 et cum conplerentur dies pentecostes erant omnes pariter in eodem loco

2,2 et factus est repente de caelo sonus tamquam advenientis spiritus vehementis et replevit totam domum ubi erant sedentes

2,3 et apparuerunt illis dispertitae linguae tamquam ignis seditque supra singulos eorum

2,4 et repleti sunt omnes Spiritu Sancto et coeperunt loqui aliis linguis prout Spiritus Sanctus dabat eloqui illis

2,5 erant autem in Hierusalem habitantes Iudaei viri religiosi ex omni natione quae sub caelo sunt

2,6 facta autem hac voce convenit multitudo et mente confusa est quoniam audiebat unusquisque lingua sua illos loquentes

2,7 stupebant autem omnes et mirabantur dicentes nonne omnes ecce isti qui loquuntur Galilaei sunt

2,8 et quomodo nos audivimus unusquisque lingua nostra in qua nati sumus

2,9 Parthi et Medi et Elamitae et qui habitant Mesopotamiam et Iudaeam et Cappadociam Pontum et Asiam

2,10 Frygiam et Pamphiliam Aegyptum et partes Lybiae quae est circa Cyrenen et advenae romani

2,11 Iudaei quoque et proselyti Cretes et Arabes audivimus loquentes eos nostris linguis magnalia Dei

2,12 stupebant autem omnes et mirabantur ad invicem dicentes quidnam hoc vult esse

2,13 alii autem inridentes dicebant quia musto pleni sunt isti

2,14 stans autem Petrus cum undecim levavit vocem suam et locutus est eis viri iudaei et qui habitatis Hierusalem universi hoc vobis notum sit et auribus percipite verba mea

2,15 non enim sicut vos aestimatis hii ebrii sunt cum sit hora diei tertia

2,16 sed hoc est quod dictum est per prophetam Iohel

2,17 et erit in novissimis diebus dicit Dominus effundam de Spiritu meo super omnem carnem et prophetabunt filii vestri et filiae vestrae et iuvenes vestri visiones videbunt et seniores vestri somnia somniabunt

2,18 et quidem super servos meos et super ancillas meas in diebus illis effundam de Spiritu meo et prophetabunt

2,19 et dabo prodigia in caelo sursum et signa in terra deorsum sanguinem et ignem et vaporem fumi

2,20 sol convertetur in tenebras et luna in sanguinem antequam veniat dies Domini magnus et manifestus

2,21 et erit omnis quicumque invocaverit nomen Domini salvus erit

2,22 viri israhelitae audite verba haec Iesum Nazarenum virum adprobatum a Deo in vobis virtutibus et prodigiis et signis quae fecit per illum Deus in medio vestri sicut vos scitis

2,23 hunc definito consilio et praescientia Dei traditum per manus iniquorum adfigentes interemistis

2,24 quem Deus suscitavit solutis doloribus inferni iuxta quod inpossibile erat teneri illum ab eo

2,25 David enim dicit in eum providebam Dominum coram me semper quoniam a dextris meis est ne commovear

2,26 propter hoc laetatum est cor meum et exultavit lingua mea insuper et caro mea requiescet in spe

2,27 quoniam non derelinques animam meam in inferno neque dabis Sanctum tuum videre corruptionem

2,28 notas fecisti mihi vias vitae replebis me iucunditate cum facie tua

2,29 viri fratres liceat audenter dicere ad vos de patriarcha David quoniam et defunctus est et sepultus est et sepulchrum eius est apud nos usque in hodiernum diem

2,30 propheta igitur cum esset et sciret quia iureiurando iurasset illi Deus de fructu lumbi eius sedere super sedem eius

2,31 providens locutus est de resurrectione Christi quia neque derelictus est in inferno neque caro eius vidit corruptionem

2,32 hunc Iesum resuscitavit Deus cui omnes nos testes sumus

2,33 dextera igitur Dei exaltatus et promissione Spiritus Sancti accepta a Patre effudit hunc quem vos videtis et audistis

2,34 non enim David ascendit in caelos dicit autem ipse dixit Dominus Domino meo sede a dextris meis

2,35 donec ponam inimicos tuos scabillum pedum tuorum

2,36 certissime ergo sciat omnis domus Israhel quia et Dominum eum et Christum Deus fecit hunc Iesum quem vos crucifixistis

2,37 his auditis conpuncti sunt corde et dixerunt ad Petrum et ad reliquos apostolos quid faciemus viri fratres

2,38 Petrus vero ad illos paenitentiam inquit agite et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Iesu Christi in remissionem peccatorum vestrorum et accipietis donum Sancti Spiritus

2,39 vobis enim est repromissio et filiis vestris et omnibus qui longe sunt quoscumque advocaverit Dominus Deus noster

2,40 aliis etiam verbis pluribus testificatus est et exhortabatur eos dicens salvamini a generatione ista prava

2,41 qui ergo receperunt sermonem eius baptizati sunt et adpositae sunt in illa die animae circiter tria milia

2,42 erant autem perseverantes in doctrina apostolorum et communicatione fractionis panis et orationibus

2,43 fiebat autem omni animae timor multa quoque prodigia et signa per apostolos fiebant in Hierusalem et metus erat magnus in universis

2,44 omnes etiam qui credebant erant pariter et habebant omnia communia

2,45 possessiones et substantias vendebant et dividebant illa omnibus prout cuique opus erat

2,46 cotidie quoque perdurantes unianimiter in templo et frangentes circa domos panem sumebant cibum cum exultatione et simplicitate cordis

2,47 conlaudantes Deum et habentes gratiam ad omnem plebem Dominus autem augebat qui salvi fierent cotidie in id ipsum

3,1 Petrus autem et Iohannes ascendebant in templum ad horam orationis nonam

3,2 et quidam vir qui erat claudus ex utero matris suae baiulabatur quem ponebant cotidie ad portam templi quae dicitur Speciosa ut peteret elemosynam ab introeuntibus in templum

3,3 is cum vidisset Petrum et Iohannem incipientes introire in templum rogabat ut elemosynam acciperet

3,4 intuens autem in eum Petrus cum Iohanne dixit respice in nos

3,5 at ille intendebat in eos sperans se aliquid accepturum ab eis

3,6 Petrus autem dixit argentum et aurum non est mihi quod autem habeo hoc tibi do in nomine Iesu Christi Nazareni surge et ambula

3,7 et adprehensa ei manu dextera adlevavit eum et protinus consolidatae sunt bases eius et plantae

3,8 et exiliens stetit et ambulabat et intravit cum illis in templum ambulans et exiliens et laudans Dominum

3,9 et vidit omnis populus eum ambulantem et laudantem Deum

3,10 cognoscebant autem illum quoniam ipse erat qui ad elemosynam sedebat ad Speciosam portam templi et impleti sunt stupore et extasi in eo quod contigerat illi

3,11 cum teneret autem Petrum et Iohannem concurrit omnis populus ad eos ad porticum qui appellatur Salomonis stupentes

3,12 videns autem Petrus respondit ad populum viri israhelitae quid miramini in hoc aut nos quid intuemini quasi nostra virtute aut pietate fecerimus hunc ambulare

3,13 Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob Deus patrum nostrorum glorificavit Filium suum Iesum quem vos quidem tradidistis et negastis ante faciem Pilati iudicante illo dimitti

3,14 vos autem sanctum et iustum negastis et petistis virum homicidam donari vobis

3,15 auctorem vero vitae interfecistis quem Deus suscitavit a mortuis cuius nos testes sumus

3,16 et in fide nominis eius hunc quem videtis et nostis confirmavit nomen eius et fides quae per eum est dedit integram sanitatem istam in conspectu omnium vestrum

3,17 et nunc fratres scio quia per ignorantiam fecistis sicut et principes vestri

3,18 Deus autem quae praenuntiavit per os omnium prophetarum pati Christum suum implevit sic

3,19 paenitemini igitur et convertimini ut deleantur vestra peccata

3,20 ut cum venerint tempora refrigerii a conspectu Domini et miserit eum qui praedicatus est vobis Iesum Christum

3,21 quem oportet caelum quidem suscipere usque in tempora restitutionis omnium quae locutus est Deus per os sanctorum suorum a saeculo prophetarum

3,22 Moses quidem dixit quia prophetam vobis suscitabit Dominus Deus vester de fratribus vestris tamquam me ipsum audietis iuxta omnia quaecumque locutus fuerit vobis

3,23 erit autem omnis anima quae non audierit prophetam illum exterminabitur de plebe

3,24 et omnes prophetae a Samuhel et deinceps qui locuti sunt et adnuntiaverunt dies istos

3,25 vos estis filii prophetarum et testamenti quod disposuit Deus ad patres vestros dicens ad Abraham et in semine tuo benedicentur omnes familiae terrae

3,26 vobis primum Deus suscitans Filium suum misit eum benedicentem vobis ut convertat se unusquisque a nequitia sua

4,1 loquentibus autem illis ad populum supervenerunt sacerdotes et magistratus templi et Sadducaei

4,2 dolentes quod docerent populum et adnuntiarent in Iesu resurrectionem ex mortuis

4,3 et iniecerunt in eis manus et posuerunt eos in custodiam in crastinum erat enim iam vespera

4,4 multi autem eorum qui audierant verbum crediderunt et factus est numerus virorum quinque milia

4,5 factum est autem in crastinum ut congregarentur principes eorum et seniores et scribae in Hierusalem

4,6 et Annas princeps sacerdotum et Caiphas et Iohannes et Alexander et quotquot erant de genere sacerdotali

4,7 et statuentes eos in medio interrogabant in qua virtute aut in quo nomine fecistis hoc vos

4,8 tunc Petrus repletus Spiritu Sancto dixit ad eos principes populi et seniores

4,9 si nos hodie diiudicamur in benefacto hominis infirmi in quo iste salvus factus est

4,10 notum sit omnibus vobis et omni plebi Israhel quia in nomine Iesu Christi Nazareni quem vos crucifixistis quem Deus suscitavit a mortuis in hoc iste adstat coram vobis sanus

4,11 hic est lapis qui reprobatus est a vobis aedificantibus qui factus est in caput anguli

4,12 et non est in alio aliquo salus nec enim nomen aliud est sub caelo datum hominibus in quo oportet nos salvos fieri

4,13 videntes autem Petri constantiam et Iohannis conperto quod homines essent sine litteris et idiotae admirabantur et cognoscebant eos quoniam cum Iesu fuerant

4,14 hominem quoque videntes stantem cum eis qui curatus fuerat nihil poterant contradicere

4,15 iusserunt autem eos foras extra concilium secedere et conferebant ad invicem

4,16 dicentes quid faciemus hominibus istis quoniam quidem notum signum factum est per eos omnibus habitantibus in Hierusalem manifestum et non possumus negare

4,17 sed ne amplius divulgetur in populum comminemur eis ne ultra loquantur in nomine hoc ulli hominum

4,18 et vocantes eos denuntiaverunt ne omnino loquerentur neque docerent in nomine Iesu

4,19 Petrus vero et Iohannes respondentes dixerunt ad eos si iustum est in conspectu Dei vos potius audire quam Deum iudicate

4,20 non enim possumus quae vidimus et audivimus non loqui

4,21 at illi comminantes dimiserunt eos non invenientes quomodo punirent eos propter populum quia omnes clarificabant Deum in eo quod acciderat

4,22 annorum enim erat amplius quadraginta homo in quo factum erat signum istud sanitatis

4,23 dimissi autem venerunt ad suos et adnuntiaverunt eis quanta ad eos principes sacerdotum et seniores dixissent

4,24 qui cum audissent unianimiter levaverunt vocem ad Deum et dixerunt Domine tu qui fecisti caelum et terram et mare et omnia quae in eis sunt

4,25 qui Spiritu Sancto per os patris nostri David pueri tui dixisti quare fremuerunt gentes et populi meditati sunt inania

4,26 adstiterunt reges terrae et principes convenerunt in unum adversus Dominum et adversus Christum eius

4,27 convenerunt enim vere in civitate ista adversus sanctum puerum tuum Iesum quem unxisti Herodes et Pontius Pilatus cum gentibus et populis Israhel

4,28 facere quae manus tua et consilium decreverunt fieri

4,29 et nunc Domine respice in minas eorum et da servis tuis cum omni fiducia loqui verbum tuum

4,30 in eo cum manum tuam extendas sanitates et signa et prodigia fieri per nomen sancti Filii tui Iesu

4,31 et cum orassent motus est locus in quo erant congregati et repleti sunt omnes Spiritu Sancto et loquebantur verbum Dei cum fiducia

4,32 multitudinis autem credentium erat cor et anima una nec quisquam eorum quae possidebant aliquid suum esse dicebat sed erant illis omnia communia

4,33 et virtute magna reddebant apostoli testimonium resurrectionis Iesu Christi Domini et gratia magna erat in omnibus illis

4,34 neque enim quisquam egens erat inter illos quotquot enim possessores agrorum aut domorum erant vendentes adferebant pretia eorum quae vendebant

4,35 et ponebant ante pedes apostolorum dividebantur autem singulis prout cuique opus erat

4,36 Ioseph autem qui cognominatus est Barnabas ab apostolis quod est interpretatum Filius consolationis Levites Cyprius genere

4,37 cum haberet agrum vendidit illum et adtulit pretium et posuit ante pedes apostolorum

5,1 vir autem quidam nomine Ananias cum Saffira uxore sua vendidit agrum

5,2 et fraudavit de pretio agri conscia uxore sua et adferens partem quandam ad pedes apostolorum posuit

5,3 dixit autem Petrus Anania cur temptavit Satanas cor tuum mentiri te Spiritui Sancto et fraudare de pretio agri

5,4 nonne manens tibi manebat et venundatum in tua erat potestate quare posuisti in corde tuo hanc rem non es mentitus hominibus sed Deo

5,5 audiens autem Ananias haec verba cecidit et exspiravit et factus est timor magnus in omnes qui audierant

5,6 surgentes autem iuvenes amoverunt eum et efferentes sepelierunt

5,7 factum est autem quasi horarum trium spatium et uxor ipsius nesciens quod factum fuerat introiit

5,8 respondit autem ei Petrus dic mihi si tanti agrum vendidistis at illa dixit etiam tanti

5,9 Petrus autem ad eam quid utique convenit vobis temptare Spiritum Domini ecce pedes eorum qui sepelierunt virum tuum ad ostium et efferent te

5,10 confestim cecidit ante pedes eius et exspiravit intrantes autem iuvenes invenerunt illam mortuam et extulerunt et sepelierunt ad virum suum

5,11 et factus est timor magnus in universa ecclesia et in omnes qui audierunt haec

5,12 per manus autem apostolorum fiebant signa et prodigia multa in plebe et erant unianimiter omnes in porticu Salomonis

5,13 ceterorum autem nemo audebat coniungere se illis sed magnificabat eos populus

5,14 magis autem augebatur credentium in Domino multitudo virorum ac mulierum

5,15 ita ut in plateas eicerent infirmos et ponerent in lectulis et grabattis ut veniente Petro saltim umbra illius obumbraret quemquam eorum

5,16 concurrebat autem et multitudo vicinarum civitatum Hierusalem adferentes aegros et vexatos ab spiritibus inmundis qui curabantur omnes

5,17 exsurgens autem princeps sacerdotum et omnes qui cum illo erant quae est heresis Sadducaeorum repleti sunt zelo

5,18 et iniecerunt manus in apostolos et posuerunt illos in custodia publica

5,19 angelus autem Domini per noctem aperiens ianuas carceris et educens eos dixit

5,20 ite et stantes loquimini in templo plebi omnia verba vitae huius

5,21 qui cum audissent intraverunt diluculo in templum et docebant adveniens autem princeps sacerdotum et qui cum eo erant convocaverunt concilium et omnes seniores filiorum Israhel et miserunt in carcerem ut adducerentur

5,22 cum venissent autem ministri et aperto carcere non invenissent illos reversi nuntiaverunt

5,23 dicentes carcerem quidem invenimus clausum cum omni diligentia et custodes stantes ad ianuas aperientes autem neminem intus invenimus

5,24 ut audierunt autem hos sermones magistratus templi et principes sacerdotum ambigebant de illis quidnam fieret

5,25 adveniens autem quidam nuntiavit eis quia ecce viri quos posuistis in carcere sunt in templo stantes et docentes populum

5,26 tunc abiit magistratus cum ministris et adduxit illos sine vi timebant enim populum ne lapidarentur

5,27 et cum adduxissent illos statuerunt in concilio et interrogavit eos princeps sacerdotum

5,28 dicens praecipiendo praecepimus vobis ne doceretis in nomine isto et ecce replestis Hierusalem doctrina vestra et vultis inducere super nos sanguinem hominis istius

5,29 respondens autem Petrus et apostoli dixerunt oboedire oportet Deo magis quam hominibus

5,30 Deus patrum nostrorum suscitavit Iesum quem vos interemistis suspendentes in ligno

5,31 hunc Deus principem et salvatorem exaltavit dextera sua ad dandam paenitentiam Israhel et remissionem peccatorum

5,32 et nos sumus testes horum verborum et Spiritus Sanctus quem dedit Deus omnibus oboedientibus sibi

5,33 haec cum audissent dissecabantur et cogitabant interficere illos

5,34 surgens autem quidam in concilio Pharisaeus nomine Gamalihel legis doctor honorabilis universae plebi iussit foras ad breve homines fieri

5,35 dixitque ad illos viri israhelitae adtendite vobis super hominibus istis quid acturi sitis

5,36 ante hos enim dies extitit Theodas dicens esse se aliquem cui consensit virorum numerus circiter quadringentorum qui occisus est et omnes quicumque credebant ei dissipati sunt et redactus est ad nihilum

5,37 post hunc extitit Iudas Galilaeus in diebus professionis et avertit populum post se et ipse periit et omnes quotquot consenserunt ei dispersi sunt

5,38 et nunc itaque dico vobis discedite ab hominibus istis et sinite illos quoniam si est ex hominibus consilium hoc aut opus dissolvetur

5,39 si vero ex Deo est non poteritis dissolvere eos ne forte et Deo repugnare inveniamini consenserunt autem illi

5,40 et convocantes apostolos caesis denuntiaverunt ne loquerentur in nomine Iesu et dimiserunt eos

5,41 et illi quidem ibant gaudentes a conspectu concilii quoniam digni habiti sunt pro nomine Iesu contumeliam pati

5,42 omni autem die in templo et circa domos non cessabant docentes et evangelizantes Christum Iesum

6,1 in diebus autem illis crescente numero discipulorum factus est murmur Graecorum adversus Hebraeos eo quod dispicerentur in ministerio cotidiano viduae eorum

6,2 convocantes autem duodecim multitudinem discipulorum dixerunt non est aequum nos derelinquere verbum Dei et ministrare mensis

6,3 considerate ergo fratres viros ex vobis boni testimonii septem plenos Spiritu et sapientia quos constituamus super hoc opus

6,4 nos vero orationi et ministerio verbi instantes erimus

6,5 et placuit sermo coram omni multitudine et elegerunt Stephanum virum plenum fide et Spiritu Sancto et Philippum et Prochorum et Nicanorem et Timonem et Parmenam et Nicolaum advenam Antiochenum

6,6 hos statuerunt ante conspectum apostolorum et orantes inposuerunt eis manus

6,7 et verbum Dei crescebat et multiplicabatur numerus discipulorum in Hierusalem valde multa etiam turba sacerdotum oboediebat fidei

6,8 Stephanus autem plenus gratia et fortitudine faciebat prodigia et signa magna in populo

6,9 surrexerunt autem quidam de synagoga quae appellatur Libertinorum et Cyrenensium et Alexandrinorum et eorum qui erant a Cilicia et Asia disputantes cum Stephano

6,10 et non poterant resistere sapientiae et Spiritui quo loquebatur

6,11 tunc submiserunt viros qui dicerent se audisse eum dicentem verba blasphemiae in Mosen et Deum

6,12 commoverunt itaque plebem et seniores et scribas et concurrentes rapuerunt eum et adduxerunt in concilium

6,13 et statuerunt testes falsos dicentes homo iste non cessat loqui verba adversus locum sanctum et legem

6,14 audivimus enim eum dicentem quoniam Iesus Nazarenus hic destruet locum istum et mutabit traditiones quas tradidit nobis Moses

6,15 et intuentes eum omnes qui sedebant in concilio viderunt faciem eius tamquam faciem angeli

7,1 dixit autem princeps sacerdotum si haec ita se habent

7,2 qui ait viri fratres et patres audite Deus gloriae apparuit patri nostro Abraham cum esset in Mesopotamiam priusquam moraretur in Charram

7,3 et dixit ad illum exi de terra tua et de cognatione tua et veni in terram quam tibi monstravero

7,4 tunc exiit de terra Chaldeorum et habitavit in Charram et inde postquam mortuus est pater eius transtulit illum in terram istam in qua nunc vos habitatis

7,5 et non dedit illi hereditatem in ea nec passum pedis et repromisit dare illi eam in possessionem et semini eius post ipsum cum non haberet filium

7,6 locutus est autem Deus quia erit semen eius accola in terra aliena et servituti eos subicient et male tractabunt eos annis quadringentis

7,7 et gentem cui servierint iudicabo ego dixit Deus et post haec exibunt et deservient mihi in loco isto

7,8 et dedit illi testamentum circumcisionis et sic genuit Isaac et circumcidit eum die octava et Isaac Iacob et Iacob duodecim patriarchas

7,9 et patriarchae aemulantes Ioseph vendiderunt in Aegyptum et erat Deus cum eo

7,10 et eripuit eum ex omnibus tribulationibus eius et dedit ei gratiam et sapientiam in conspectu Pharaonis regis Aegypti et constituit eum praepositum super Aegyptum et super omnem domum suam

7,11 venit autem fames in universam Aegyptum et Chanaan et tribulatio magna et non inveniebant cibos patres nostri

7,12 cum audisset autem Iacob esse frumentum in Aegypto misit patres nostros primum

7,13 et in secundo cognitus est Ioseph a fratribus suis et manifestatum est Pharaoni genus eius

7,14 mittens autem Ioseph accersivit Iacob patrem suum et omnem cognationem in animabus septuaginta quinque

7,15 et descendit Iacob in Aegyptum et defunctus est ipse et patres nostri

7,16 et translati sunt in Sychem et positi sunt in sepulchro quod emit Abraham pretio argenti a filiis Emmor filii Sychem

7,17 cum adpropinquaret autem tempus repromissionis quam confessus erat Deus Abrahae crevit populus et multiplicatus est in Aegypto

7,18 quoadusque surrexit rex alius in Aegypto qui non sciebat Ioseph

7,19 hic circumveniens genus nostrum adflixit patres ut exponerent infantes suos ne vivificarentur

7,20 eodem tempore natus est Moses et fuit gratus Deo qui nutritus est tribus mensibus in domo patris sui

7,21 exposito autem illo sustulit eum filia Pharaonis et enutrivit eum sibi in filium

7,22 et eruditus est Moses omni sapientia Aegyptiorum et erat potens in verbis et in operibus suis

7,23 cum autem impleretur ei quadraginta annorum tempus ascendit in cor eius ut visitaret fratres suos filios Israhel

7,24 et cum vidisset quendam iniuriam patientem vindicavit illum et fecit ultionem ei qui iniuriam sustinebat percusso Aegyptio

7,25 existimabat autem intellegere fratres quoniam Deus per manum ipsius daret salutem illis at illi non intellexerunt

7,26 sequenti vero die apparuit illis litigantibus et reconciliabat eos in pacem dicens viri fratres estis ut quid nocetis alterutrum

7,27 qui autem iniuriam faciebat proximo reppulit eum dicens quis te constituit principem et iudicem super nos

7,28 numquid interficere me tu vis quemadmodum interfecisti heri Aegyptium

7,29 fugit autem Moses in verbo isto et factus est advena in terra Madiam ubi generavit filios duos

7,30 et expletis annis quadraginta apparuit illi in deserto montis Sina angelus in igne flammae rubi

7,31 Moses autem videns admiratus est visum et accedente illo ut consideraret facta est vox Domini

7,32 ego Deus patrum tuorum Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob tremefactus autem Moses non audebat considerare

7,33 dixit autem illi Dominus solve calciamentum pedum tuorum locus enim in quo stas terra sancta est

7,34 videns vidi adflictionem populi mei qui est in Aegypto et gemitum eorum audivi et descendi liberare eos et nunc veni et mittam te in Aegyptum

7,35 hunc Mosen quem negaverunt dicentes quis te constituit principem et iudicem hunc Deus principem et redemptorem misit cum manu angeli qui apparuit illi in rubo

7,36 hic eduxit illos faciens prodigia et signa in terra Aegypti et in Rubro mari et in deserto annis quadraginta

7,37 hic est Moses qui dixit filiis Israhel prophetam vobis suscitabit Deus de fratribus vestris tamquam me

7,38 hic est qui fuit in ecclesia in solitudine cum angelo qui loquebatur ei in monte Sina et cum patribus nostris qui accepit verba vitae dare nobis

7,39 cui noluerunt oboedire patres nostri sed reppulerunt et aversi sunt cordibus suis in Aegyptum

7,40 dicentes ad Aaron fac nobis deos qui praecedant nos Moses enim hic qui eduxit nos de terra Aegypti nescimus quid factum sit ei

7,41 et vitulum fecerunt in illis diebus et obtulerunt hostiam simulacro et laetabantur in operibus manuum suarum

7,42 convertit autem Deus et tradidit eos servire militiae caeli sicut scriptum est in libro Prophetarum numquid victimas aut hostias obtulistis mihi annis quadraginta in deserto domus Israhel

7,43 et suscepistis tabernaculum Moloch et sidus dei vestri Rempham figuras quas fecistis adorare eas et transferam vos trans Babylonem

7,44 tabernaculum testimonii fuit patribus nostris in deserto sicut disposuit loquens ad Mosen ut faceret illud secundum formam quam viderat

7,45 quod et induxerunt suscipientes patres nostri cum Iesu in possessionem gentium quas expulit Deus a facie patrum nostrorum usque in diebus David

7,46 qui invenit gratiam ante Deum et petiit ut inveniret tabernaculum Deo Iacob

7,47 Salomon autem aedificavit illi domum

7,48 sed non Excelsus in manufactis habitat sicut propheta dicit

7,49 caelum mihi sedis est terra autem scabillum pedum meorum quam domum aedificabitis mihi dicit Dominus aut quis locus requietionis meae est

7,50 nonne manus mea fecit haec omnia

7,51 dura cervice et incircumcisi cordibus et auribus vos semper Spiritui Sancto resistitis sicut patres vestri et vos

7,52 quem prophetarum non sunt persecuti patres vestri et occiderunt eos qui praenuntiabant de adventu Iusti cuius vos nunc proditores et homicidae fuistis

7,53 qui accepistis legem in dispositionem angelorum et non custodistis

7,54 audientes autem haec dissecabantur cordibus suis et stridebant dentibus in eum

7,55 cum autem esset plenus Spiritu Sancto intendens in caelum vidit gloriam Dei et Iesum stantem a dextris Dei et ait ecce video caelos apertos et Filium hominis a dextris stantem Dei

7,56 exclamantes autem voce magna continuerunt aures suas et impetum fecerunt unianimiter in eum

7,57 et eicientes eum extra civitatem lapidabant et testes deposuerunt vestimenta sua secus pedes adulescentis qui vocabatur Saulus

7,58 et lapidabant Stephanum invocantem et dicentem Domine Iesu suscipe spiritum meum

7,59 positis autem genibus clamavit voce magna Domine ne statuas illis hoc peccatum et cum hoc dixisset obdormivit Saulus autem erat consentiens neci eius

8,1 facta est autem in illa die persecutio magna in ecclesia quae erat Hierosolymis et omnes dispersi sunt per regiones Iudaeae et Samariae praeter apostolos

8,2 curaverunt autem Stephanum viri timorati et fecerunt planctum magnum super illum

8,3 Saulus vero devastabat ecclesiam per domos intrans et trahens viros ac mulieres tradebat in custodiam

8,4 igitur qui dispersi erant pertransiebant evangelizantes verbum

8,5 Philippus autem descendens in civitatem Samariae praedicabat illis Christum

8,6 intendebant autem turbae his quae a Philippo dicebantur unianimiter audientes et videntes signa quae faciebat

8,7 multi enim eorum qui habebant spiritus inmundos clamantes voce magna exiebant multi autem paralytici et claudi curati sunt

8,8 factum est ergo magnum gaudium in illa civitate

8,9 vir autem quidam nomine Simon qui ante fuerat in civitate magus seducens gentem Samariae dicens esse se aliquem magnum

8,10 cui auscultabant omnes a minimo usque ad maximum dicentes hic est virtus Dei quae vocatur Magna

8,11 adtendebant autem eum propter quod multo tempore magicis suis dementasset eos

8,12 cum vero credidissent Philippo evangelizanti de regno Dei et nomine Iesu Christi baptizabantur viri ac mulieres

8,13 tunc Simon et ipse credidit et cum baptizatus esset adherebat Philippo videns etiam signa et virtutes maximas fieri stupens admirabatur

8,14 cum autem audissent apostoli qui erant Hierosolymis quia recepit Samaria verbum Dei miserunt ad illos Petrum et Iohannem

8,15 qui cum venissent oraverunt pro ipsis ut acciperent Spiritum Sanctum

8,16 nondum enim in quemquam illorum venerat sed baptizati tantum erant in nomine Domini Iesu

8,17 tunc inponebant manus super illos et accipiebant Spiritum Sanctum

8,18 cum vidisset autem Simon quia per inpositionem manus apostolorum daretur Spiritus Sanctus obtulit eis pecuniam

8,19 dicens date et mihi hanc potestatem ut cuicumque inposuero manus accipiat Spiritum Sanctum Petrus autem dixit ad eum

8,20 pecunia tua tecum sit in perditionem quoniam donum Dei existimasti pecunia possideri

8,21 non est tibi pars neque sors in sermone isto cor enim tuum non est rectum coram Deo

8,22 paenitentiam itaque age ab hac nequitia tua et roga Deum si forte remittatur tibi haec cogitatio cordis tui

8,23 in felle enim amaritudinis et obligatione iniquitatis video te esse

8,24 respondens autem Simon dixit precamini vos pro me ad Dominum ut nihil veniat super me horum quae dixistis

8,25 et illi quidem testificati et locuti verbum Domini rediebant Hierosolymam et multis regionibus Samaritanorum evangelizabant

8,26 angelus autem Domini locutus est ad Philippum dicens surge et vade contra meridianum ad viam quae descendit ab Hierusalem in Gazam haec est deserta

8,27 et surgens abiit et ecce vir aethiops eunuchus potens Candacis reginae Aethiopum qui erat super omnes gazas eius venerat adorare in Hierusalem

8,28 et revertebatur sedens super currum suum legensque prophetam Esaiam

8,29 dixit autem Spiritus Philippo accede et adiunge te ad currum istum

8,30 adcurrens autem Philippus audivit illum legentem Esaiam prophetam et dixit putasne intellegis quae legis

8,31 qui ait et quomodo possum si non aliquis ostenderit mihi rogavitque Philippum ut ascenderet et sederet secum

8,32 locus autem scripturae quam legebat erat hic tamquam ovis ad occisionem ductus est et sicut agnus coram tondente se sine voce sic non aperuit os suum

8,33 in humilitate iudicium eius sublatum est generationem illius quis enarrabit quoniam tollitur de terra vita eius

8,34 respondens autem eunuchus Philippo dixit obsecro te de quo propheta dicit hoc de se an de alio aliquo

8,35 aperiens autem Philippus os suum et incipiens ab scriptura ista evangelizavit illi Iesum

8,36 et dum irent per viam venerunt ad quandam aquam et ait eunuchus ecce aqua quid prohibet me baptizari

8,37 []

8,38 et iussit stare currum et descenderunt uterque in aquam Philippus et eunuchus et baptizavit eum

8,39 cum autem ascendissent de aqua Spiritus Domini rapuit Philippum et amplius non vidit eum eunuchus ibat enim per viam suam gaudens

8,40 Philippus autem inventus est in Azoto et pertransiens evangelizabat civitatibus cunctis donec veniret Caesaream

9,1 Saulus autem adhuc inspirans minarum et caedis in discipulos Domini accessit ad principem sacerdotum

9,2 et petiit ab eo epistulas in Damascum ad synagogas ut si quos invenisset huius viae viros ac mulieres vinctos perduceret in Hierusalem

9,3 et cum iter faceret contigit ut adpropinquaret Damasco et subito circumfulsit eum lux de caelo

9,4 et cadens in terram audivit vocem dicentem sibi Saule Saule quid me persequeris

9,5 qui dixit quis es Domine et ille ego sum Iesus quem tu persequeris

9,6 []

9,7 sed surge et ingredere civitatem et dicetur tibi quid te oporteat facere viri autem illi qui comitabantur cum eo stabant stupefacti audientes quidem vocem neminem autem videntes

9,8 surrexit autem Saulus de terra apertisque oculis nihil videbat ad manus autem illum trahentes introduxerunt Damascum

9,9 et erat tribus diebus non videns et non manducavit neque bibit

9,10 erat autem quidam discipulus Damasci nomine Ananias et dixit ad illum in visu Dominus Anania at ille ait ecce ego Domine

9,11 et Dominus ad illum surgens vade in vicum qui vocatur Rectus et quaere in domo Iudae Saulum nomine Tarsensem ecce enim orat

9,12 et vidit virum Ananiam nomine introeuntem et inponentem sibi manus ut visum recipiat

9,13 respondit autem Ananias Domine audivi a multis de viro hoc quanta mala sanctis tuis fecerit in Hierusalem

9,14 et hic habet potestatem a principibus sacerdotum alligandi omnes qui invocant nomen tuum

9,15 dixit autem ad eum Dominus vade quoniam vas electionis est mihi iste ut portet nomen meum coram gentibus et regibus et filiis Israhel

9,16 ego enim ostendam illi quanta oporteat eum pro nomine meo pati

9,17 et abiit Ananias et introivit in domum et inponens ei manus dixit Saule frater Dominus misit me Iesus qui apparuit tibi in via qua veniebas ut videas et implearis Spiritu Sancto

9,18 et confestim ceciderunt ab oculis eius tamquam squamae et visum recepit et surgens baptizatus est

9,19 et cum accepisset cibum confortatus est fuit autem cum discipulis qui erant Damasci per dies aliquot

9,20 et continuo in synagogis praedicabat Iesum quoniam hic est Filius Dei

9,21 stupebant autem omnes qui audiebant et dicebant nonne hic est qui expugnabat in Hierusalem eos qui invocabant nomen istud et huc ad hoc venit ut vinctos illos duceret ad principes sacerdotum

9,22 Saulus autem magis convalescebat et confundebat Iudaeos qui habitabant Damasci adfirmans quoniam hic est Christus

9,23 cum implerentur autem dies multi consilium fecerunt Iudaei ut eum interficerent

9,24 notae autem factae sunt Saulo insidiae eorum custodiebant autem et portas die ac nocte ut eum interficerent

9,25 accipientes autem discipuli eius nocte per murum dimiserunt eum submittentes in sporta

9,26 cum autem venisset in Hierusalem temptabat iungere se discipulis et omnes timebant eum non credentes quia esset discipulus

9,27 Barnabas autem adprehensum illum duxit ad apostolos et narravit illis quomodo in via vidisset Dominum et quia locutus est ei et quomodo in Damasco fiducialiter egerit in nomine Iesu

9,28 et erat cum illis intrans et exiens in Hierusalem et fiducialiter agens in nomine Domini

9,29 loquebatur quoque et disputabat cum Graecis illi autem quaerebant occidere eum

9,30 quod cum cognovissent fratres deduxerunt eum Caesaream et dimiserunt Tarsum

9,31 ecclesia quidem per totam Iudaeam et Galilaeam et Samariam habebat pacem et aedificabatur ambulans in timore Domini et consolatione Sancti Spiritus replebatur

9,32 factum est autem Petrum dum pertransiret universos devenire et ad sanctos qui habitabant Lyddae

9,33 invenit autem ibi hominem quendam nomine Aeneam ab annis octo iacentem in grabatto qui erat paralyticus

9,34 et ait illi Petrus Aeneas sanat te Iesus Christus surge et sterne tibi et continuo surrexit

9,35 et viderunt illum omnes qui habitabant Lyddae et Saronae qui conversi sunt ad Dominum

9,36 in Ioppe autem fuit quaedam discipula nomine Tabitas quae interpretata dicitur Dorcas haec erat plena operibus bonis et elemosynis quas faciebat

9,37 factum est autem in diebus illis ut infirmata moreretur quam cum lavissent posuerunt eam in cenaculo

9,38 cum autem prope esset Lydda ab Ioppe discipuli audientes quia Petrus esset in ea miserunt duos viros ad eum rogantes ne pigriteris venire usque ad nos

9,39 exsurgens autem Petrus venit cum illis et cum advenisset duxerunt illum in cenaculum et circumsteterunt illum omnes viduae flentes et ostendentes tunicas et vestes quas faciebat illis Dorcas

9,40 eiectis autem omnibus foras Petrus ponens genua oravit et conversus ad corpus dixit Tabita surge at illa aperuit oculos suos et viso Petro resedit

9,41 dans autem illi manum erexit eam et cum vocasset sanctos et viduas adsignavit eam vivam

9,42 notum autem factum est per universam Ioppen et crediderunt multi in Domino

9,43 factum est autem ut dies multos moraretur in Ioppe apud quendam Simonem coriarium

10,1 vir autem quidam erat in Caesarea nomine Cornelius centurio cohortis quae dicitur Italica

10,2 religiosus et timens Deum cum omni domo sua faciens elemosynas multas plebi et deprecans Deum semper

10,3 vidit in visu manifeste quasi hora nona diei angelum Dei introeuntem ad se et dicentem sibi Corneli

10,4 at ille intuens eum timore correptus dixit quid est domine dixit autem illi orationes tuae et elemosynae tuae ascenderunt in memoriam in conspectu Dei

10,5 et nunc mitte viros in Ioppen et accersi Simonem quendam qui cognominatur Petrus

10,6 hic hospitatur apud Simonem quendam coriarium cuius est domus iuxta mare

10,7 et cum discessisset angelus qui loquebatur illi vocavit duos domesticos suos et militem metuentem Dominum ex his qui illi parebant

10,8 quibus cum narrasset omnia misit illos in Ioppen

10,9 postera autem die iter illis facientibus et adpropinquantibus civitati ascendit Petrus in superiora ut oraret circa horam sextam

10,10 et cum esuriret voluit gustare parantibus autem eis cecidit super eum mentis excessus

10,11 et videt caelum apertum et descendens vas quoddam velut linteum magnum quattuor initiis submitti de caelo in terram

10,12 in quo erant omnia quadrupedia et serpentia terrae et volatilia caeli

10,13 et facta est vox ad eum surge Petre et occide et manduca

10,14 ait autem Petrus absit Domine quia numquam manducavi omne commune et inmundum

10,15 et vox iterum secundo ad eum quae Deus purificavit ne tu commune dixeris

10,16 hoc autem factum est per ter et statim receptum est vas in caelum

10,17 et dum intra se haesitaret Petrus quidnam esset visio quam vidisset ecce viri qui missi erant a Cornelio inquirentes domum Simonis adstiterunt ad ianuam

10,18 et cum vocassent interrogabant si Simon qui cognominatur Petrus illic haberet hospitium

10,19 Petro autem cogitante de visione dixit Spiritus ei ecce viri tres quaerunt te

10,20 surge itaque et descende et vade cum eis nihil dubitans quia ego misi illos

10,21 descendens autem Petrus ad viros dixit ecce ego sum quem quaeritis quae causa est propter quam venistis

10,22 qui dixerunt Cornelius centurio vir iustus et timens Deum et testimonium habens ab universa gente Iudaeorum responsum accepit ab angelo sancto accersire te in domum suam et audire verba abs te

10,23 introducens igitur eos recepit hospitio sequenti autem die surgens profectus est cum eis et quidam ex fratribus ab Ioppe comitati sunt eum

10,24 altera autem die introivit Caesaream Cornelius vero expectabat illos convocatis cognatis suis et necessariis amicis

10,25 et factum est cum introisset Petrus obvius ei Cornelius et procidens ad pedes adoravit

10,26 Petrus vero levavit eum dicens surge et ego ipse homo sum

10,27 et loquens cum illo intravit et invenit multos qui convenerant

10,28 dixitque ad illos vos scitis quomodo abominatum sit viro iudaeo coniungi aut accedere ad alienigenam et mihi ostendit Deus neminem communem aut inmundum dicere hominem

10,29 propter quod sine dubitatione veni accersitus interrogo ergo quam ob causam accersistis me

10,30 et Cornelius ait a nudius quartana die usque in hanc horam orans eram hora nona in domo mea et ecce vir stetit ante me in veste candida et ait

10,31 Corneli exaudita est oratio tua et elemosynae tuae commemoratae sunt in conspectu Dei

10,32 mitte ergo in Ioppen et accersi Simonem qui cognominatur Petrus hic hospitatur in domo Simonis coriarii iuxta mare

10,33 confestim igitur misi ad te et tu bene fecisti veniendo nunc ergo omnes nos in conspectu tuo adsumus audire omnia quaecumque tibi praecepta sunt a Domino

10,34 aperiens autem Petrus os dixit in veritate conperi quoniam non est personarum acceptor Deus

10,35 sed in omni gente qui timet eum et operatur iustitiam acceptus est illi

10,36 verbum misit filiis Israhel adnuntians pacem per Iesum Christum hic est omnium Dominus

10,37 vos scitis quod factum est verbum per universam Iudaeam incipiens enim a Galilaea post baptismum quod praedicavit Iohannes

10,38 Iesum a Nazareth quomodo unxit eum Deus Spiritu Sancto et virtute qui pertransivit benefaciendo et sanando omnes oppressos a diabolo quoniam Deus erat cum illo

10,39 et nos testes sumus omnium quae fecit in regione Iudaeorum et Hierusalem quem et occiderunt suspendentes in ligno

10,40 hunc Deus suscitavit tertia die et dedit eum manifestum fieri

10,41 non omni populo sed testibus praeordinatis a Deo nobis qui manducavimus et bibimus cum illo postquam resurrexit a mortuis

10,42 et praecepit nobis praedicare populo et testificari quia ipse est qui constitutus est a Deo iudex vivorum et mortuorum

10,43 huic omnes prophetae testimonium perhibent remissionem peccatorum accipere per nomen eius omnes qui credunt in eum

10,44 adhuc loquente Petro verba haec cecidit Spiritus Sanctus super omnes qui audiebant verbum

10,45 et obstipuerunt ex circumcisione fideles qui venerant cum Petro quia et in nationes gratia Spiritus Sancti effusa est

10,46 audiebant enim illos loquentes linguis et magnificantes Deum

10,47 tunc respondit Petrus numquid aquam quis prohibere potest ut non baptizentur hii qui Spiritum Sanctum acceperunt sicut et nos

10,48 et iussit eos in nomine Iesu Christi baptizari tunc rogaverunt eum ut maneret aliquot diebus

11,1 audierunt autem apostoli et fratres qui erant in Iudaea quoniam et gentes receperunt verbum Dei

11,2 cum ascendisset autem Petrus in Hierosolymam disceptabant adversus illum qui erant ex circumcisione

11,3 dicentes quare introisti ad viros praeputium habentes et manducasti cum illis

11,4 incipiens autem Petrus exponebat illis ordinem dicens

11,5 ego eram in civitate Ioppe orans et vidi in excessu mentis visionem descendens vas quoddam velut linteum magnum quattuor initiis submitti de caelo et venit usque ad me

11,6 in quod intuens considerabam et vidi quadrupedia terrae et bestias et reptilia et volatilia caeli

11,7 audivi autem et vocem dicentem mihi surgens Petre occide et manduca

11,8 dixi autem nequaquam Domine quia commune aut inmundum numquam introivit in os meum

11,9 respondit autem vox secundo de caelo quae Deus mundavit tu ne commune dixeris

11,10 hoc autem factum est per ter et recepta sunt rursum omnia in caelum

11,11 et ecce confestim tres viri adstiterunt in domo in qua eram missi a Caesarea ad me

11,12 dixit autem Spiritus mihi ut irem cum illis nihil haesitans venerunt autem mecum et sex fratres isti et ingressi sumus in domum viri

11,13 narravit autem nobis quomodo vidisset angelum in domo sua stantem et dicentem sibi mitte in Ioppen et accersi Simonem qui cognominatur Petrus

11,14 qui loquetur tibi verba in quibus salvus eris tu et universa domus tua

11,15 cum autem coepissem loqui decidit Spiritus Sanctus super eos sicut et in nos in initio

11,16 recordatus sum autem verbi Domini sicut dicebat Iohannes quidem baptizavit aqua vos autem baptizabimini Spiritu Sancto

11,17 si ergo eandem gratiam dedit illis Deus sicut et nobis qui credidimus in Dominum Iesum Christum ego quis eram qui possem prohibere Deum

11,18 his auditis tacuerunt et glorificaverunt Deum dicentes ergo et gentibus Deus paenitentiam ad vitam dedit

11,19 et illi quidem qui dispersi fuerant a tribulatione quae facta fuerat sub Stephano perambulaverunt usque Foenicen et Cyprum et Antiochiam nemini loquentes verbum nisi solis Iudaeis

11,20 erant autem quidam ex eis viri cyprii et cyrenei qui cum introissent Antiochiam loquebantur et ad Graecos adnuntiantes Dominum Iesum

11,21 et erat manus Domini cum eis multusque numerus credentium conversus est ad Dominum

11,22 pervenit autem sermo ad aures ecclesiae quae erat Hierosolymis super istis et miserunt Barnaban usque Antiochiam

11,23 qui cum pervenisset et vidisset gratiam Dei gavisus est et hortabatur omnes proposito cordis permanere in Domino

11,24 quia erat vir bonus et plenus Spiritu Sancto et fide et adposita est turba multa Domino

11,25 profectus est autem Tarsum ut quaereret Saulum quem cum invenisset perduxit Antiochiam

11,26 et annum totum conversati sunt in ecclesia et docuerunt turbam multam ita ut cognominarentur primum Antiochiae discipuli Christiani

11,27 in his autem diebus supervenerunt ab Hierosolymis prophetae Antiochiam

11,28 et surgens unus ex eis nomine Agabus significabat per Spiritum famem magnam futuram in universo orbe terrarum quae facta est sub Claudio

11,29 discipuli autem prout quis habebat proposuerunt singuli eorum in ministerium mittere habitantibus in Iudaea fratribus

11,30 quod et fecerunt mittentes ad seniores per manus Barnabae et Sauli

12,1 eodem autem tempore misit Herodes rex manus ut adfligeret quosdam de ecclesia

12,2 occidit autem Iacobum fratrem Iohannis gladio

12,3 videns autem quia placeret Iudaeis adposuit adprehendere et Petrum erant autem dies azymorum

12,4 quem cum adprehendisset misit in carcerem tradens quattuor quaternionibus militum custodire eum volens post pascha producere eum populo

12,5 et Petrus quidem servabatur in carcere oratio autem fiebat sine intermissione ab ecclesia ad Deum pro eo

12,6 cum autem producturus eum esset Herodes in ipsa nocte erat Petrus dormiens inter duos milites vinctus catenis duabus et custodes ante ostium custodiebant carcerem

12,7 et ecce angelus Domini adstitit et lumen refulsit in habitaculo percussoque latere Petri suscitavit eum dicens surge velociter et ceciderunt catenae de manibus eius

12,8 dixit autem angelus ad eum praecingere et calcia te gallicas tuas et fecit sic et dixit illi circumda tibi vestimentum tuum et sequere me

12,9 et exiens sequebatur et nesciebat quia verum est quod fiebat per angelum aestimabat autem se visum videre

12,10 transeuntes autem primam et secundam custodiam venerunt ad portam ferream quae ducit ad civitatem quae ultro aperta est eis et exeuntes processerunt vicum unum et continuo discessit angelus ab eo

12,11 et Petrus ad se reversus dixit nunc scio vere quia misit Dominus angelum suum et eripuit me de manu Herodis et de omni expectatione plebis Iudaeorum

12,12 consideransque venit ad domum Mariae matris Iohannis qui cognominatus est Marcus ubi erant multi congregati et orantes

12,13 pulsante autem eo ostium ianuae processit puella ad audiendum nomine Rhode

12,14 et ut cognovit vocem Petri prae gaudio non aperuit ianuam sed intro currens nuntiavit stare Petrum ante ianuam

12,15 at illi dixerunt ad eam insanis illa autem adfirmabat sic se habere illi autem dicebant angelus eius est

12,16 Petrus autem perseverabat pulsans cum autem aperuissent viderunt eum et obstipuerunt

12,17 annuens autem eis manu ut tacerent enarravit quomodo Dominus eduxisset eum de carcere dixitque nuntiate Iacobo et fratribus haec et egressus abiit in alium locum

12,18 facta autem die erat non parva turbatio inter milites quidnam de Petro factum esset

12,19 Herodes autem cum requisisset eum et non invenisset inquisitione facta de custodibus iussit eos duci descendensque a Iudaea in Caesaream ibi commoratus est

12,20 erat autem iratus Tyriis et Sidoniis at illi unianimes venerunt ad eum et persuaso Blasto qui erat super cubiculum regis postulabant pacem eo quod alerentur regiones eorum ab illo

12,21 statuto autem die Herodes vestitus veste regia sedit pro tribunali et contionabatur ad eos

12,22 populus autem adclamabat dei voces et non hominis

12,23 confestim autem percussit eum angelus Domini eo quod non dedisset honorem Deo et consumptus a vermibus exspiravit

12,24 verbum autem Domini crescebat et multiplicabatur

12,25 Barnabas autem et Saulus reversi sunt ab Hierosolymis expleto ministerio adsumpto Iohanne qui cognominatus est Marcus

13,1 erant autem in ecclesia quae erat Antiochiae prophetae et doctores in quibus Barnabas et Symeon qui vocabatur Niger et Lucius Cyrenensis et Manaen qui erat Herodis tetrarchae conlactaneus et Saulus

13,2 ministrantibus autem illis Domino et ieiunantibus dixit Spiritus Sanctus separate mihi Barnaban et Saulum in opus quod adsumpsi eos

13,3 tunc ieiunantes et orantes inponentesque eis manus dimiserunt illos

13,4 et ipsi quidem missi ab Spiritu Sancto abierunt Seleuciam et inde navigaverunt Cyprum

13,5 et cum venissent Salamina praedicabant verbum Dei in synagogis Iudaeorum habebant autem et Iohannem in ministerio

13,6 et cum perambulassent universam insulam usque Paphum invenerunt quendam virum magum pseudoprophetam Iudaeum cui nomen erat Bariesu

13,7 qui erat cum proconsule Sergio Paulo viro prudente hic accitis Barnaba et Saulo desiderabat audire verbum Dei

13,8 resistebat autem illis Elymas magus sic enim interpretatur nomen eius quaerens avertere proconsulem a fide

13,9 Saulus autem qui et Paulus repletus Spiritu Sancto intuens in eum

13,10 dixit o plene omni dolo et omni fallacia fili diaboli inimice omnis iustitiae non desinis subvertere vias Domini rectas

13,11 et nunc ecce manus Domini super te et eris caecus non videns solem usque ad tempus et confestim cecidit in eum caligo et tenebrae et circumiens quaerebat qui ei manum daret

13,12 tunc proconsul cum vidisset factum credidit admirans super doctrinam Domini

13,13 et cum a Papho navigassent Paulus et qui cum eo venerunt Pergen Pamphiliae Iohannes autem discedens ab eis reversus est Hierosolymam

13,14 illi vero pertranseuntes Pergen venerunt Antiochiam Pisidiae et ingressi synagogam die sabbatorum sederunt

13,15 post lectionem autem legis et prophetarum miserunt principes synagogae ad eos dicentes viri fratres si quis est in vobis sermo exhortationis ad plebem dicite

13,16 surgens autem Paulus et manu silentium indicens ait viri israhelitae et qui timetis Deum audite

13,17 Deus plebis Israhel elegit patres nostros et plebem exaltavit cum essent incolae in terra Aegypti et in brachio excelso eduxit eos ex ea

13,18 et per quadraginta annorum tempus mores eorum sustinuit in deserto

13,19 et destruens gentes septem in terra Chanaan sorte distribuit eis terram eorum

13,20 quasi post quadringentos et quinquaginta annos et post haec dedit iudices usque ad Samuhel prophetam

13,21 et exinde postulaverunt regem et dedit illis Deus Saul filium Cis virum de tribu Beniamin annis quadraginta

13,22 et amoto illo suscitavit illis David regem cui et testimonium perhibens dixit inveni David filium Iesse virum secundum cor meum qui faciet omnes voluntates meas

13,23 huius Deus ex semine secundum promissionem eduxit Israhel salvatorem Iesum

13,24 praedicante Iohanne ante faciem adventus eius baptismum paenitentiae omni populo Israhel

13,25 cum impleret autem Iohannes cursum suum dicebat quem me arbitramini esse non sum ego sed ecce venit post me cuius non sum dignus calciamenta pedum solvere

13,26 viri fratres filii generis Abraham et qui in vobis timent Deum vobis verbum salutis huius missum est

13,27 qui enim habitabant Hierusalem et principes eius hunc ignorantes et voces prophetarum quae per omne sabbatum leguntur iudicantes impleverunt

13,28 et nullam causam mortis invenientes in eum petierunt a Pilato ut interficerent eum

13,29 cumque consummassent omnia quae de eo scripta erant deponentes eum de ligno posuerunt in monumento

13,30 Deus vero suscitavit eum a mortuis qui visus est per dies multos his

13,31 qui simul ascenderant cum eo de Galilaea in Hierusalem qui usque nunc sunt testes eius ad plebem

13,32 et nos vobis adnuntiamus ea quae ad patres nostros repromissio facta est

13,33 quoniam hanc Deus adimplevit filiis nostris resuscitans Iesum sicut et in psalmo secundo scriptum est Filius meus es tu ego hodie genui te

13,34 quod autem suscitaverit eum a mortuis amplius iam non reversurum in corruptionem ita dixit quia dabo vobis sancta David fidelia

13,35 ideoque et alias dicit non dabis Sanctum tuum videre corruptionem

13,36 David enim sua generatione cum administrasset voluntati Dei dormivit et adpositus est ad patres suos et vidit corruptionem

13,37 quem vero Deus suscitavit non vidit corruptionem

13,38 notum igitur sit vobis viri fratres quia per hunc vobis remissio peccatorum adnuntiatur ab omnibus quibus non potuistis in lege Mosi iustificari

13,39 in hoc omnis qui credit iustificatur

13,40 videte ergo ne superveniat quod dictum est in prophetis

13,41 videte contemptores et admiramini et disperdimini quia opus operor ego in diebus vestris opus quod non credetis si quis enarraverit vobis

13,42 exeuntibus autem illis rogabant ut sequenti sabbato loquerentur sibi verba haec

13,43 cumque dimissa esset synagoga secuti sunt multi Iudaeorum et colentium advenarum Paulum et Barnaban qui loquentes suadebant eis ut permanerent in gratia Dei

13,44 sequenti vero sabbato paene universa civitas convenit audire verbum Domini

13,45 videntes autem turbas Iudaei repleti sunt zelo et contradicebant his quae a Paulo dicebantur blasphemantes

13,46 tunc constanter Paulus et Barnabas dixerunt vobis oportebat primum loqui verbum Dei sed quoniam repellitis illud et indignos vos iudicastis aeternae vitae ecce convertimur ad gentes

13,47 sic enim praecepit nobis Dominus posui te in lumen gentibus ut sis in salutem usque ad extremum terrae

13,48 audientes autem gentes gavisae sunt et glorificabant verbum Domini et crediderunt quotquot erant praeordinati ad vitam aeternam

13,49 disseminabatur autem verbum Domini per universam regionem

13,50 Iudaei autem concitaverunt religiosas mulieres et honestas et primos civitatis et excitaverunt persecutionem in Paulum et Barnaban et eiecerunt eos de finibus suis

13,51 at illi excusso pulvere pedum in eos venerunt Iconium

13,52 discipuli quoque replebantur gaudio et Spiritu Sancto

14,1 factum est autem Iconii ut simul introirent synagogam Iudaeorum et loquerentur ita ut crederet Iudaeorum et Graecorum copiosa multitudo

14,2 qui vero increduli fuerunt Iudaei suscitaverunt et ad iracundiam concitaverunt animas gentium adversus fratres

14,3 multo igitur tempore demorati sunt fiducialiter agentes in Domino testimonium perhibente verbo gratiae suae dante signa et prodigia fieri per manus eorum

14,4 divisa est autem multitudo civitatis et quidam quidem erant cum Iudaeis quidam vero cum apostolis

14,5 cum autem factus esset impetus gentilium et Iudaeorum cum principibus suis ut contumeliis adficerent et lapidarent eos

14,6 intellegentes confugerunt ad civitates Lycaoniae Lystram et Derben et universam in circuitu regionem et ibi evangelizantes erant

14,7 et quidam vir in Lystris infirmus pedibus sedebat claudus ex utero matris suae qui numquam ambulaverat

14,8 hic audivit Paulum loquentem qui intuitus eum et videns quia haberet fidem ut salvus fieret

14,9 dixit magna voce surge super pedes tuos rectus et exilivit et ambulabat

14,10 turbae autem cum vidissent quod fecerat Paulus levaverunt vocem suam lycaonice dicentes dii similes facti hominibus descenderunt ad nos

14,11 et vocabant Barnaban Iovem Paulum vero Mercurium quoniam ipse erat dux verbi

14,12 sacerdos quoque Iovis qui erat ante civitatem tauros et coronas ante ianuas adferens cum populis volebat sacrificare

14,13 quod ubi audierunt apostoli Barnabas et Paulus conscissis tunicis suis exilierunt in turbas clamantes

14,14 et dicentes viri quid haec facitis et nos mortales sumus similes vobis homines adnuntiantes vobis ab his vanis converti ad Deum vivum qui fecit caelum et terram et mare et omnia quae in eis sunt

14,15 qui in praeteritis generationibus dimisit omnes gentes ingredi in vias suas

14,16 et quidem non sine testimonio semet ipsum reliquit benefaciens de caelo dans pluvias et tempora fructifera implens cibo et laetitia corda vestra

14,17 et haec dicentes vix sedaverunt turbas ne sibi immolarent

14,18 supervenerunt autem quidam ab Antiochia et Iconio Iudaei et persuasis turbis lapidantesque Paulum traxerunt extra civitatem aestimantes eum mortuum esse

14,19 circumdantibus autem eum discipulis surgens intravit civitatem et postera die profectus est cum Barnaba in Derben

14,20 cumque evangelizassent civitati illi et docuissent multos reversi sunt Lystram et Iconium et Antiochiam

14,21 confirmantes animas discipulorum exhortantes ut permanerent in fide et quoniam per multas tribulationes oportet nos intrare in regnum Dei

14,22 et cum constituissent illis per singulas ecclesias presbyteros et orassent cum ieiunationibus commendaverunt eos Domino in quem crediderunt

14,23 transeuntesque Pisidiam venerunt Pamphiliam

14,24 et loquentes in Pergen verbum Domini descenderunt in Attaliam

14,25 et inde navigaverunt Antiochiam unde erant traditi gratiae Dei in opus quod conpleverunt

14,26 cum autem venissent et congregassent ecclesiam rettulerunt quanta fecisset Deus cum illis quia aperuisset gentibus ostium fidei

14,27 morati sunt autem tempus non modicum cum discipulis

15,1 et quidam descendentes de Iudaea docebant fratres quia nisi circumcidamini secundum morem Mosi non potestis salvi fieri

15,2 facta ergo seditione non minima Paulo et Barnabae adversum illos statuerunt ut ascenderent Paulus et Barnabas et quidam alii ex illis ad apostolos et presbyteros in Hierusalem super hac quaestione

15,3 illi igitur deducti ab ecclesia pertransiebant Foenicen et Samariam narrantes conversionem gentium et faciebant gaudium magnum omnibus fratribus

15,4 cum autem venissent Hierosolymam suscepti sunt ab ecclesia et ab apostolis et senioribus adnuntiantes quanta Deus fecisset cum illis

15,5 surrexerunt autem quidam de heresi Pharisaeorum qui crediderant dicentes quia oportet circumcidi eos praecipere quoque servare legem Mosi

15,6 conveneruntque apostoli et seniores videre de verbo hoc

15,7 cum autem magna conquisitio fieret surgens Petrus dixit ad eos viri fratres vos scitis quoniam ab antiquis diebus in nobis elegit Deus per os meum audire gentes verbum evangelii et credere

15,8 et qui novit corda Deus testimonium perhibuit dans illis Spiritum Sanctum sicut et nobis

15,9 et nihil discrevit inter nos et illos fide purificans corda eorum

15,10 nunc ergo quid temptatis Deum inponere iugum super cervicem discipulorum quod neque patres nostri neque nos portare potuimus

15,11 sed per gratiam Domini Iesu credimus salvari quemadmodum et illi

15,12 tacuit autem omnis multitudo et audiebant Barnaban et Paulum narrantes quanta fecisset Deus signa et prodigia in gentibus per eos

15,13 et postquam tacuerunt respondit Iacobus dicens viri fratres audite me

15,14 Simeon narravit quemadmodum primum Deus visitavit sumere ex gentibus populum nomini suo

15,15 et huic concordant verba prophetarum sicut scriptum est

15,16 post haec revertar et aedificabo tabernaculum David quod decidit et diruta eius reaedificabo et erigam illud

15,17 ut requirant ceteri hominum Dominum et omnes gentes super quas invocatum est nomen meum dicit Dominus faciens haec

15,18 notum a saeculo est Domino opus suum

15,19 propter quod ego iudico non inquietari eos qui ex gentibus convertuntur ad Deum

15,20 sed scribere ad eos ut abstineant se a contaminationibus simulacrorum et fornicatione et suffocatis et sanguine

15,21 Moses enim a temporibus antiquis habet in singulis civitatibus qui eum praedicent in synagogis ubi per omne sabbatum legitur

15,22 tunc placuit apostolis et senioribus cum omni ecclesia eligere viros ex eis et mittere Antiochiam cum Paulo et Barnaba Iudam qui cognominatur Barsabban et Silam viros primos in fratribus

15,23 scribentes per manus eorum apostoli et seniores fratres his qui sunt Antiochiae et Syriae et Ciliciae fratribus ex gentibus salutem

15,24 quoniam audivimus quia quidam ex nobis exeuntes turbaverunt vos verbis evertentes animas vestras quibus non mandavimus

15,25 placuit nobis collectis in unum eligere viros et mittere ad vos cum carissimis nostris Barnaba et Paulo

15,26 hominibus qui tradiderunt animas suas pro nomine Domini nostri Iesu Christi

15,27 misimus ergo Iudam et Silam qui et ipsi vobis verbis referent eadem

15,28 visum est enim Spiritui Sancto et nobis nihil ultra inponere vobis oneris quam haec necessario

15,29 ut abstineatis vos ab immolatis simulacrorum et sanguine suffocato et fornicatione a quibus custodientes vos bene agetis valete

15,30 illi igitur dimissi descenderunt Antiochiam et congregata multitudine tradiderunt epistulam

15,31 quam cum legissent gavisi sunt super consolatione

15,32 Iudas autem et Silas et ipsi cum essent prophetae verbo plurimo consolati sunt fratres et confirmaverunt

15,33 facto autem ibi tempore dimissi sunt cum pace a fratribus ad eos qui miserant illos

15,34 []

15,35 Paulus autem et Barnabas demorabantur Antiochiae docentes et evangelizantes cum aliis pluribus verbum Domini

15,36 post aliquot autem dies dixit ad Barnaban Paulus revertentes visitemus fratres per universas civitates in quibus praedicavimus verbum Domini quomodo se habeant

15,37 Barnabas autem volebat secum adsumere et Iohannem qui cognominatur Marcus

15,38 Paulus autem rogabat eum qui discessisset ab eis a Pamphilia et non isset cum eis in opus non debere recipi eum

15,39 facta est autem dissensio ita ut discederent ab invicem et Barnabas adsumpto Marco navigaret Cyprum

15,40 Paulus vero electo Sila profectus est traditus gratiae Domini a fratribus

15,41 perambulabat autem Syriam et Ciliciam confirmans ecclesias

16,1 pervenit autem in Derben et Lystram et ecce discipulus quidam erat ibi nomine Timotheus filius mulieris iudaeae fidelis patre gentili

16,2 huic testimonium reddebant qui in Lystris erant et Iconii fratres

16,3 hunc voluit Paulus secum proficisci et adsumens circumcidit eum propter Iudaeos qui erant in illis locis sciebant enim omnes quod pater eius gentilis esset

16,4 cum autem pertransirent civitates tradebant eis custodire dogmata quae erant decreta ab apostolis et senioribus qui essent Hierosolymis

16,5 et ecclesiae quidem confirmabantur fide et abundabant numero cotidie

16,6 transeuntes autem Frygiam et Galatiae regionem vetati sunt a Sancto Spiritu loqui verbum in Asia

16,7 cum venissent autem in Mysiam temptabant ire Bithyniam et non permisit eos Spiritus Iesu

16,8 cum autem pertransissent Mysiam descenderunt Troadem

16,9 et visio per noctem Paulo ostensa est vir macedo quidam erat stans et deprecans eum et dicens transiens in Macedoniam adiuva nos

16,10 ut autem visum vidit statim quaesivimus proficisci in Macedoniam certi facti quia vocasset nos Deus evangelizare eis

16,11 navigantes autem a Troade recto cursu venimus Samothraciam et sequenti die Neapolim

16,12 et inde Philippis quae est prima partis Macedoniae civitas colonia eramus autem in hac urbe diebus aliquot conferentes

16,13 die autem sabbatorum egressi sumus foras portam iuxta flumen ubi videbatur oratio esse et sedentes loquebamur mulieribus quae convenerant

16,14 et quaedam mulier nomine Lydia purpuraria civitatis Thyatirenorum colens Deum audivit cuius Dominus aperuit cor intendere his quae dicebantur a Paulo

16,15 cum autem baptizata esset et domus eius deprecata est dicens si iudicastis me fidelem Domino esse introite in domum meam et manete et coegit nos

16,16 factum est autem euntibus nobis ad orationem puellam quandam habentem spiritum pythonem obviare nobis quae quaestum magnum praestabat dominis suis divinando

16,17 haec subsecuta Paulum et nos clamabat dicens isti homines servi Dei excelsi sunt qui adnuntiant vobis viam salutis

16,18 hoc autem faciebat multis diebus dolens autem Paulus et conversus spiritui dixit praecipio tibi in nomine Iesu Christi exire ab ea et exiit eadem hora

16,19 videntes autem domini eius quia exivit spes quaestus eorum adprehendentes Paulum et Silam perduxerunt in forum ad principes

16,20 et offerentes eos magistratibus dixerunt hii homines conturbant civitatem nostram cum sint Iudaei

16,21 et adnuntiant morem quem non licet nobis suscipere neque facere cum simus Romani

16,22 et concurrit plebs adversus eos et magistratus scissis tunicis eorum iusserunt virgis caedi

16,23 et cum multas plagas eis inposuissent miserunt eos in carcerem praecipientes custodi ut diligenter custodiret eos

16,24 qui cum tale praeceptum accepisset misit eos in interiorem carcerem et pedes eorum strinxit in ligno

16,25 media autem nocte Paulus et Silas adorantes laudabant Deum et audiebant eos qui in custodia erant

16,26 subito vero terraemotus factus est magnus ita ut moverentur fundamenta carceris et aperta sunt statim ostia omnia et universorum vincula soluta sunt

16,27 expergefactus autem custos carceris et videns apertas ianuas carceris evaginato gladio volebat se interficere aestimans fugisse vinctos

16,28 clamavit autem Paulus magna voce dicens nihil feceris tibi mali universi enim hic sumus

16,29 petitoque lumine introgressus est et tremefactus procidit Paulo et Silae

16,30 et producens eos foras ait domini quid me oportet facere ut salvus fiam

16,31 at illi dixerunt crede in Domino Iesu et salvus eris tu et domus tua

16,32 et locuti sunt ei verbum Domini cum omnibus qui erant in domo eius

16,33 et tollens eos in illa hora noctis lavit plagas eorum et baptizatus est ipse et omnes eius continuo

16,34 cumque perduxisset eos in domum suam adposuit eis mensam et laetatus est cum omni domo sua credens Deo

16,35 et cum dies factus esset miserunt magistratus lictores dicentes dimitte homines illos

16,36 nuntiavit autem custos carceris verba haec Paulo quia miserunt magistratus ut dimittamini nunc igitur exeuntes ite in pace

16,37 Paulus autem dixit eis caesos nos publice indemnatos homines romanos miserunt in carcerem et nunc occulte nos eiciunt non ita sed veniant

16,38 et ipsi nos eiciant nuntiaverunt autem magistratibus lictores verba haec timueruntque audito quod Romani essent

16,39 et venientes deprecati sunt eos et educentes rogabant ut egrederentur urbem

16,40 exeuntes autem de carcere introierunt ad Lydiam et visis fratribus consolati sunt eos et profecti sunt

17,1 cum autem perambulassent Amphipolim et Apolloniam venerunt Thessalonicam ubi erat synagoga Iudaeorum

17,2 secundum consuetudinem autem Paulus introivit ad eos et per sabbata tria disserebat eis de scripturis

17,3 adaperiens et insinuans quia Christum oportuit pati et resurgere a mortuis et quia hic est Christus Iesus quem ego adnuntio vobis

17,4 et quidam ex eis crediderunt et adiuncti sunt Paulo et Silae et de colentibus gentilibusque multitudo magna et mulieres nobiles non paucae

17,5 zelantes autem Iudaei adsumentesque de vulgo viros quosdam malos et turba facta concitaverunt civitatem et adsistentes domui Iasonis quaerebant eos producere in populum

17,6 et cum non invenissent eos trahebant Iasonem et quosdam fratres ad principes civitatis clamantes quoniam hii qui orbem concitant et huc venerunt

17,7 quos suscepit Iason et hii omnes contra decreta Caesaris faciunt regem alium dicentes esse Iesum

17,8 concitaverunt autem plebem et principes civitatis audientes haec

17,9 et accepto satis ab Iasone et a ceteris dimiserunt eos

17,10 fratres vero confestim per noctem dimiserunt Paulum et Silam in Beroeam qui cum advenissent in synagogam Iudaeorum introierunt

17,11 hii autem erant nobiliores eorum qui sunt Thessalonicae qui susceperunt verbum cum omni aviditate cotidie scrutantes scripturas si haec ita se haberent

17,12 et multi quidem crediderunt ex eis et gentilium mulierum honestarum et viri non pauci

17,13 cum autem cognovissent in Thessalonica Iudaei quia et Beroeae praedicatum est a Paulo verbum Dei venerunt et illuc commoventes et turbantes multitudinem

17,14 statimque tunc Paulum dimiserunt fratres ut iret usque ad mare Silas autem et Timotheus remanserunt ibi

17,15 qui autem deducebant Paulum perduxerunt usque Athenas et accepto mandato ab eo ad Silam et Timotheum ut quam celeriter venirent ad illum profecti sunt

17,16 Paulus autem cum Athenis eos expectaret incitabatur spiritus eius in ipso videns idolatriae deditam civitatem

17,17 disputabat igitur in synagoga cum Iudaeis et colentibus et in foro per omnes dies ad eos qui aderant

17,18 quidam autem epicurei et stoici philosophi disserebant cum eo et quidam dicebant quid vult seminiverbius hic dicere alii vero novorum daemoniorum videtur adnuntiator esse quia Iesum et resurrectionem adnuntiabat eis

17,19 et adprehensum eum ad Ariopagum duxerunt dicentes possumus scire quae est haec nova quae a te dicitur doctrina

17,20 nova enim quaedam infers auribus nostris volumus ergo scire quidnam velint haec esse

17,21 Athenienses autem omnes et advenae hospites ad nihil aliud vacabant nisi aut dicere aut audire aliquid novi

17,22 stans autem Paulus in medio Ariopagi ait viri athenienses per omnia quasi superstitiosiores vos video

17,23 praeteriens enim et videns simulacra vestra inveni et aram in qua scriptum erat ignoto deo quod ergo ignorantes colitis hoc ego adnuntio vobis

17,24 Deus qui fecit mundum et omnia quae in eo sunt hic caeli et terrae cum sit Dominus non in manufactis templis inhabitat

17,25 nec manibus humanis colitur indigens aliquo cum ipse det omnibus vitam et inspirationem et omnia

17,26 fecitque ex uno omne genus hominum inhabitare super universam faciem terrae definiens statuta tempora et terminos habitationis eorum

17,27 quaerere Deum si forte adtractent eum aut inveniant quamvis non longe sit ab unoquoque nostrum

17,28 in ipso enim vivimus et movemur et sumus sicut et quidam vestrum poetarum dixerunt ipsius enim et genus sumus

17,29 genus ergo cum simus Dei non debemus aestimare auro aut argento aut lapidi sculpturae artis et cogitationis hominis divinum esse simile

17,30 et tempora quidem huius ignorantiae despiciens Deus nunc adnuntiat hominibus ut omnes ubique paenitentiam agant

17,31 eo quod statuit diem in qua iudicaturus est orbem in aequitate in viro in quo statuit fidem praebens omnibus suscitans eum a mortuis

17,32 cum audissent autem resurrectionem mortuorum quidam quidem inridebant quidam vero dixerunt audiemus te de hoc iterum

17,33 sic Paulus exivit de medio eorum

17,34 quidam vero viri adherentes ei crediderunt in quibus et Dionisius Ariopagita et mulier nomine Damaris et alii cum eis

18,1 post haec egressus ab Athenis venit Corinthum

18,2 et inveniens quendam Iudaeum nomine Aquilam Ponticum genere qui nuper venerat ab Italia et Priscillam uxorem eius eo quod praecepisset Claudius discedere omnes Iudaeos a Roma accessit ad eos

18,3 et quia eiusdem erat artis manebat apud eos et operabatur erat autem scenofactoriae artis

18,4 []

18,5 cum venissent autem de Macedonia Silas et Timotheus instabat verbo Paulus testificans Iudaeis esse Christum Iesum

18,6 contradicentibus autem eis et blasphemantibus excutiens vestimenta dixit ad eos sanguis vester super caput vestrum mundus ego ex hoc ad gentes vadam

18,7 et migrans inde intravit in domum cuiusdam nomine Titi Iusti colentis Deum cuius domus erat coniuncta synagogae

18,8 Crispus autem archisynagogus credidit Domino cum omni domo sua et multi Corinthiorum audientes credebant et baptizabantur

18,9 dixit autem Dominus nocte per visionem Paulo noli timere sed loquere et ne taceas

18,10 propter quod ego sum tecum et nemo adponetur tibi ut noceat te quoniam populus est mihi multus in hac civitate

18,11 sedit autem annum et sex menses docens apud eos verbum Dei

18,12 Gallione autem proconsule Achaiae insurrexerunt uno animo Iudaei in Paulum et adduxerunt eum ad tribunal

18,13 dicentes quia contra legem hic persuadet hominibus colere Deum

18,14 incipiente autem Paulo aperire os dixit Gallio ad Iudaeos si quidem esset iniquum aliquid aut facinus pessimum o viri iudaei recte vos sustinerem

18,15 si vero quaestiones sunt de verbo et nominibus et legis vestrae vos ipsi videritis iudex ego horum nolo esse

18,16 et minavit eos a tribunali

18,17 adprehendentes autem omnes Sosthenen principem synagogae percutiebant ante tribunal et nihil eorum Gallioni curae erat

18,18 Paulus vero cum adhuc sustinuisset dies multos fratribus valefaciens navigavit Syriam et cum eo Priscilla et Aquila qui sibi totonderat in Cencris caput habebat enim votum

18,19 devenitque Ephesum et illos ibi reliquit ipse vero ingressus synagogam disputavit cum Iudaeis

18,20 rogantibus autem eis ut ampliori tempore maneret non consensit

18,21 sed valefaciens et dicens iterum revertar ad vos Deo volente profectus est ab Epheso

18,22 et descendens Caesaream ascendit et salutavit ecclesiam et descendit Antiochiam

18,23 et facto ibi aliquanto tempore profectus est perambulans ex ordine galaticam regionem et Frygiam confirmans omnes discipulos

18,24 Iudaeus autem quidam Apollo nomine Alexandrinus natione vir eloquens devenit Ephesum potens in scripturis

18,25 hic erat edoctus viam Domini et fervens spiritu loquebatur et docebat diligenter ea quae sunt Iesu sciens tantum baptisma Iohannis

18,26 hic ergo coepit fiducialiter agere in synagoga quem cum audissent Priscilla et Aquila adsumpserunt eum et diligentius exposuerunt ei viam Dei

18,27 cum autem vellet ire Achaiam exhortati fratres scripserunt discipulis ut susciperent eum qui cum venisset contulit multum his qui crediderant

18,28 vehementer enim Iudaeos revincebat publice ostendens per scripturas esse Christum Iesum

19,1 factum est autem cum Apollo esset Corinthi ut Paulus peragratis superioribus partibus veniret Ephesum et inveniret quosdam discipulos

19,2 dixitque ad eos si Spiritum Sanctum accepistis credentes at illi ad eum sed neque si Spiritus Sanctus est audivimus

19,3 ille vero ait in quo ergo baptizati estis qui dixerunt in Iohannis baptismate

19,4 dixit autem Paulus Iohannes baptizavit baptisma paenitentiae populum dicens in eum qui venturus esset post ipsum ut crederent hoc est in Iesum

19,5 his auditis baptizati sunt in nomine Domini Iesu

19,6 et cum inposuisset illis manum Paulus venit Spiritus Sanctus super eos et loquebantur linguis et prophetabant

19,7 erant autem omnes viri fere duodecim

19,8 introgressus autem synagogam cum fiducia loquebatur per tres menses disputans et suadens de regno Dei

19,9 cum autem quidam indurarentur et non crederent maledicentes viam coram multitudine discedens ab eis segregavit discipulos cotidie disputans in scola Tyranni

19,10 hoc autem factum est per biennium ita ut omnes qui habitabant in Asia audirent verbum Domini Iudaei atque gentiles

19,11 virtutesque non quaslibet Deus faciebat per manus Pauli

19,12 ita ut etiam super languidos deferrentur a corpore eius sudaria vel semicintia et recedebant ab eis languores et spiritus nequam egrediebantur

19,13 temptaverunt autem quidam et de circumeuntibus iudaeis exorcistis invocare super eos qui habebant spiritus malos nomen Domini Iesu dicentes adiuro vos per Iesum quem Paulus praedicat

19,14 erant autem quidam Scevae Iudaei principis sacerdotum septem filii qui hoc faciebant

19,15 respondens autem spiritus nequam dixit eis Iesum novi et Paulum scio vos autem qui estis

19,16 et insiliens homo in eos in quo erat daemonium pessimum et dominatus amborum invaluit contra eos ita ut nudi et vulnerati effugerent de domo illa

19,17 hoc autem notum factum est omnibus Iudaeis atque gentilibus qui habitabant Ephesi et cecidit timor super omnes illos et magnificabatur nomen Domini Iesu

19,18 multique credentium veniebant confitentes et adnuntiantes actus suos

19,19 multi autem ex his qui fuerant curiosa sectati contulerunt libros et conbuserunt coram omnibus et conputatis pretiis illorum invenerunt pecuniam denariorum quinquaginta milium

19,20 ita fortiter verbum Dei crescebat et confirmabatur

19,21 his autem expletis posuit Paulus in Spiritu transita Macedonia et Achaia ire Hierosolymam dicens quoniam postquam fuero ibi oportet me et Romam videre

19,22 mittens autem in Macedoniam duos ex ministrantibus sibi Timotheum et Erastum ipse remansit ad tempus in Asia

19,23 facta est autem in illo tempore turbatio non minima de via

19,24 Demetrius enim quidam nomine argentarius faciens aedes argenteas Dianae praestabat artificibus non modicum quaestum

19,25 quos convocans et eos qui eiusmodi erant opifices dixit viri scitis quia de hoc artificio adquisitio est nobis

19,26 et videtis et auditis quia non solum Ephesi sed paene totius Asiae Paulus hic suadens avertit multam turbam dicens quoniam non sunt dii qui manibus fiunt

19,27 non solum autem haec periclitabitur nobis pars in redargutionem venire sed et magnae deae Dianae templum in nihilum reputabitur sed et destrui incipiet maiestas eius quam tota Asia et orbis colit

19,28 his auditis repleti sunt ira et exclamaverunt dicentes magna Diana Ephesiorum

19,29 et impleta est civitas confusione et impetum fecerunt uno animo in theatrum rapto Gaio et Aristarcho Macedonibus comitibus Pauli

19,30 Paulo autem volente intrare in populum non permiserunt discipuli

19,31 quidam autem et de Asiae principibus qui erant amici eius miserunt ad eum rogantes ne se daret in theatrum

19,32 alii autem aliud clamabant erat enim ecclesia confusa et plures nesciebant qua ex causa convenissent

19,33 de turba autem detraxerunt Alexandrum propellentibus eum Iudaeis Alexander ergo manu silentio postulato volebat rationem reddere populo

19,34 quem ut cognoverunt Iudaeum esse vox facta est una omnium quasi per horas duas clamantium magna Diana Ephesiorum

19,35 et cum sedasset scriba turbas dixit viri ephesii quis enim est hominum qui nesciat Ephesiorum civitatem cultricem esse magnae Dianae Iovisque prolis

19,36 cum ergo his contradici non possit oportet vos sedatos esse et nihil temere agere

19,37 adduxistis enim homines istos neque sacrilegos neque blasphemantes deam vestram

19,38 quod si Demetrius et qui cum eo sunt artifices habent adversus aliquem causam conventus forenses aguntur et pro consulibus sunt accusent invicem

19,39 si quid autem alterius rei quaeritis in legitima ecclesia poterit absolvi

19,40 nam et periclitamur argui seditionis hodiernae cum nullus obnoxius sit de quo non possimus reddere rationem concursus istius et cum haec dixisset dimisit ecclesiam

20,1 postquam autem cessavit tumultus vocatis Paulus discipulis et exhortatus eos valedixit et profectus est ut iret in Macedoniam

20,2 cum autem perambulasset partes illas et exhortatus eos fuisset multo sermone venit ad Graeciam

20,3 ubi cum fecisset menses tres factae sunt illi insidiae a Iudaeis navigaturo in Syriam habuitque consilium ut reverteretur per Macedoniam

20,4 comitatus est autem eum Sopater Pyrri Beroensis Thessalonicensium vero Aristarchus et Secundus et Gaius Derbeus et Timotheus Asiani vero Tychicus et Trophimus

20,5 hii cum praecessissent sustinebant nos Troade

20,6 nos vero navigavimus post dies azymorum a Philippis et venimus ad eos Troadem in diebus quinque ubi demorati sumus diebus septem

20,7 in una autem sabbati cum convenissemus ad frangendum panem Paulus disputabat eis profecturus in crastinum protraxitque sermonem usque in mediam noctem

20,8 erant autem lampades copiosae in cenaculo ubi eramus congregati

20,9 sedens autem quidam adulescens nomine Eutychus super fenestram cum mergeretur somno gravi disputante diu Paulo eductus somno cecidit de tertio cenaculo deorsum et sublatus est mortuus

20,10 ad quem cum descendisset Paulus incubuit super eum et conplexus dixit nolite turbari anima enim ipsius in eo est

20,11 ascendens autem frangensque panem et gustans satisque adlocutus usque in lucem sic profectus est

20,12 adduxerunt autem puerum viventem et consolati sunt non minime

20,13 nos autem ascendentes navem enavigavimus in Asson inde suscepturi Paulum sic enim disposuerat ipse per terram iter facturus

20,14 cum autem convenisset nos in Asson adsumpto eo venimus Mytilenen

20,15 et inde navigantes sequenti die venimus contra Chium et alia adplicuimus Samum et sequenti venimus Miletum

20,16 proposuerat enim Paulus transnavigare Ephesum ne qua mora illi fieret in Asia festinabat enim si possibile sibi esset ut diem pentecosten faceret Hierosolymis

20,17 a Mileto autem mittens Ephesum vocavit maiores natu ecclesiae

20,18 qui cum venissent ad eum et simul essent dixit eis vos scitis a prima die qua ingressus sum in Asiam qualiter vobiscum per omne tempus fuerim

20,19 serviens Domino cum omni humilitate et lacrimis et temptationibus quae mihi acciderunt ex insidiis Iudaeorum

20,20 quomodo nihil subtraxerim utilium quo minus adnuntiarem vobis et docerem vos publice et per domos

20,21 testificans Iudaeis atque gentilibus in Deum paenitentiam et fidem in Dominum nostrum Iesum Christum

20,22 et nunc ecce alligatus ego Spiritu vado in Hierusalem quae in ea eventura sint mihi ignorans

20,23 nisi quod Spiritus Sanctus per omnes civitates protestatur mihi dicens quoniam vincula et tribulationes me manent

20,24 sed nihil horum vereor nec facio animam pretiosiorem quam me dummodo consummem cursum meum et ministerium quod accepi a Domino Iesu testificari evangelium gratiae Dei

20,25 et nunc ecce ego scio quia amplius non videbitis faciem meam vos omnes per quos transivi praedicans regnum Dei

20,26 quapropter contestor vos hodierna die quia mundus sum a sanguine omnium

20,27 non enim subterfugi quo minus adnuntiarem omne consilium Dei vobis

20,28 adtendite vobis et universo gregi in quo vos Spiritus Sanctus posuit episcopos regere ecclesiam Dei quam adquisivit sanguine suo

20,29 ego scio quoniam intrabunt post discessionem meam lupi graves in vos non parcentes gregi

20,30 et ex vobis ipsis exsurgent viri loquentes perversa ut abducant discipulos post se

20,31 propter quod vigilate memoria retinentes quoniam per triennium nocte et die non cessavi cum lacrimis monens unumquemque vestrum

20,32 et nunc commendo vos Deo et verbo gratiae ipsius qui potens est aedificare et dare hereditatem in sanctificatis omnibus

20,33 argentum aut aurum aut vestem nullius concupivi

20,34 ipsi scitis quoniam ad ea quae mihi opus erant et his qui mecum sunt ministraverunt manus istae

20,35 omnia ostendi vobis quoniam sic laborantes oportet suscipere infirmos ac meminisse verbi Domini Iesu quoniam ipse dixit beatius est magis dare quam accipere

20,36 et cum haec dixisset positis genibus suis cum omnibus illis oravit

20,37 magnus autem fletus factus est omnium et procumbentes super collum Pauli osculabantur eum

20,38 dolentes maxime in verbo quo dixerat quoniam amplius faciem eius non essent visuri et deducebant eum ad navem

21,1 cum autem factum esset ut navigaremus abstracti ab eis recto cursu venimus Cho et sequenti die Rhodum et inde Patara

21,2 et cum invenissemus navem transfretantem in Foenicen ascendentes navigavimus

21,3 cum paruissemus autem Cypro et relinquentes eam ad sinistram navigabamus in Syriam et venimus Tyrum ibi enim navis erat expositura onus

21,4 inventis autem discipulis mansimus ibi diebus septem qui Paulo dicebant per Spiritum ne ascenderet Hierosolymam

21,5 et explicitis diebus profecti ibamus deducentibus nos omnibus cum uxoribus et filiis usque foras civitatem et positis genibus in litore oravimus

21,6 et cum valefecissemus invicem ascendimus in navem illi autem redierunt in sua

21,7 nos vero navigatione explicita a Tyro descendimus Ptolomaida et salutatis fratribus mansimus die una apud illos

21,8 alia autem die profecti venimus Caesaream et intrantes in domum Philippi evangelistae qui erat de septem mansimus apud eum

21,9 huic autem erant filiae quattuor virgines prophetantes

21,10 et cum moraremur per dies aliquot supervenit quidam a Iudaea propheta nomine Agabus

21,11 is cum venisset ad nos tulit zonam Pauli et alligans sibi pedes et manus dixit haec dicit Spiritus Sanctus virum cuius est zona haec sic alligabunt in Hierusalem Iudaei et tradent in manus gentium

21,12 quod cum audissemus rogabamus nos et qui loci illius erant ne ascenderet Hierosolymam

21,13 tunc respondit Paulus et dixit quid facitis flentes et adfligentes cor meum ego enim non solum alligari sed et mori in Hierusalem paratus sum propter nomen Domini Iesu

21,14 et cum ei suadere non possemus quievimus dicentes Domini voluntas fiat

21,15 post dies autem istos praeparati ascendebamus Hierusalem

21,16 venerunt autem et ex discipulis a Caesarea nobiscum adducentes apud quem hospitaremur Mnasonem quendam Cyprium antiquum discipulum

21,17 et cum venissemus Hierosolymam libenter exceperunt nos fratres

21,18 sequenti autem die introibat Paulus nobiscum ad Iacobum omnesque collecti sunt seniores

21,19 quos cum salutasset narrabat per singula quae fecisset Deus in gentibus per ministerium ipsius

21,20 at illi cum audissent magnificabant Deum dixeruntque ei vides frater quot milia sint in Iudaeis qui crediderunt et omnes aemulatores sunt legis

21,21 audierunt autem de te quia discessionem doceas a Mose eorum qui per gentes sunt Iudaeorum dicens non debere circumcidere eos filios suos neque secundum consuetudinem ingredi

21,22 quid ergo est utique oportet convenire multitudinem audient enim te supervenisse

21,23 hoc ergo fac quod tibi dicimus sunt nobis viri quattuor votum habentes super se

21,24 his adsumptis sanctifica te cum illis et inpende in illis ut radant capita et scient omnes quia quae de te audierunt falsa sunt sed ambulas et ipse custodiens legem

21,25 de his autem qui crediderunt ex gentibus nos scripsimus iudicantes ut abstineant se ab idolis immolato et sanguine et suffocato et fornicatione

21,26 tunc Paulus adsumptis viris postera die purificatus cum illis intravit in templum adnuntians expletionem dierum purificationis donec offerretur pro unoquoque eorum oblatio

21,27 dum autem septem dies consummarentur hii qui de Asia erant Iudaei cum vidissent eum in templo concitaverunt omnem populum et iniecerunt ei manus clamantes

21,28 viri israhelitae adiuvate hic est homo qui adversus populum et legem et locum hunc omnes ubique docens insuper et gentiles induxit in templum et violavit sanctum locum istum

21,29 viderant enim Trophimum Ephesium in civitate cum ipso quem aestimaverunt quoniam in templum induxisset Paulus

21,30 commotaque est civitas tota et facta est concursio populi et adprehendentes Paulum trahebant eum extra templum et statim clausae sunt ianuae

21,31 quaerentibus autem eum occidere nuntiatum est tribuno cohortis quia tota confunditur Hierusalem

21,32 qui statim adsumptis militibus et centurionibus decucurrit ad illos qui cum vidissent tribunum et milites cessaverunt percutere Paulum

21,33 tunc accedens tribunus adprehendit eum et iussit alligari catenis duabus et interrogabat quis esset et quid fecisset

21,34 alii autem aliud clamabant in turba et cum non posset certum cognoscere prae tumultu iussit duci eum in castra

21,35 et cum venisset ad gradus contigit ut portaretur a militibus propter vim populi

21,36 sequebatur enim multitudo populi clamans tolle eum

21,37 et cum coepisset induci in castra Paulus dicit tribuno si licet mihi loqui aliquid ad te qui dixit graece nosti

21,38 nonne tu es Aegyptius qui ante hos dies tumultum concitasti et eduxisti in desertum quattuor milia virorum sicariorum

21,39 et dixit ad eum Paulus ego homo sum quidem iudaeus a Tarso Ciliciae non ignotae civitatis municeps rogo autem te permitte mihi loqui ad populum

21,40 et cum ille permisisset Paulus stans in gradibus annuit manu ad plebem et magno silentio facto adlocutus est hebraea lingua dicens

22,1 viri fratres et patres audite quam ad vos nunc reddo rationem

22,2 cum audissent autem quia hebraea lingua loquitur ad illos magis praestiterunt silentium

22,3 et dixit ego sum vir iudaeus natus Tarso Ciliciae nutritus autem in ista civitate secus pedes Gamalihel eruditus iuxta veritatem paternae legis aemulator legis sicut et vos omnes estis hodie

22,4 qui hanc viam persecutus sum usque ad mortem alligans et tradens in custodias viros ac mulieres

22,5 sicut princeps sacerdotum testimonium mihi reddit et omnes maiores natu a quibus et epistulas accipiens ad fratres Damascum pergebam ut adducerem inde vinctos in Hierusalem uti punirentur

22,6 factum est autem eunte me et adpropinquante Damasco media die subito de caelo circumfulsit me lux copiosa

22,7 et decidens in terram audivi vocem dicentem mihi Saule Saule quid me persequeris

22,8 ego autem respondi quis es Domine dixitque ad me ego sum Iesus Nazarenus quem tu persequeris

22,9 et qui mecum erant lumen quidem viderunt vocem autem non audierunt eius qui loquebatur mecum

22,10 et dixi quid faciam Domine Dominus autem dixit ad me surgens vade Damascum et ibi tibi dicetur de omnibus quae te oporteat facere

22,11 et cum non viderem prae claritate luminis illius ad manum deductus a comitibus veni Damascum

22,12 Ananias autem quidam vir secundum legem testimonium habens ab omnibus habitantibus Iudaeis

22,13 veniens ad me et adstans dixit mihi Saule frater respice et ego eadem hora respexi in eum

22,14 at ille dixit Deus patrum nostrorum praeordinavit te ut cognosceres voluntatem eius et videres Iustum et audires vocem ex ore eius

22,15 quia eris testis illius ad omnes homines eorum quae vidisti et audisti

22,16 et nunc quid moraris exsurge baptizare et ablue peccata tua invocato nomine ipsius

22,17 factum est autem revertenti mihi in Hierusalem et oranti in templo fieri me in stupore mentis

22,18 et videre illum dicentem mihi festina et exi velociter ex Hierusalem quoniam non recipient testimonium tuum de me

22,19 et ego dixi Domine ipsi sciunt quia ego eram concludens in carcerem et caedens per synagogas eos qui credebant in te

22,20 et cum funderetur sanguis Stephani testis tui ego adstabam et consentiebam et custodiebam vestimenta interficientium illum

22,21 et dixit ad me vade quoniam ego in nationes longe mittam te

22,22 audiebant autem eum usque ad hoc verbum et levaverunt vocem suam dicentes tolle de terra eiusmodi non enim fas est eum vivere

22,23 vociferantibus autem eis et proicientibus vestimenta sua et pulverem iactantibus in aerem

22,24 iussit tribunus induci eum in castra et flagellis caedi et torqueri eum ut sciret propter quam causam sic adclamarent ei

22,25 et cum adstrinxissent eum loris dixit adstanti sibi centurioni Paulus si hominem romanum et indemnatum licet vobis flagellare

22,26 quo audito centurio accessit ad tribunum et nuntiavit dicens quid acturus es hic enim homo civis romanus est

22,27 accedens autem tribunus dixit illi dic mihi tu Romanus es at ille dixit etiam

22,28 et respondit tribunus ego multa summa civitatem hanc consecutus sum et Paulus ait ego autem et natus sum

22,29 protinus ergo discesserunt ab illo qui eum torturi erant tribunus quoque timuit postquam rescivit quia civis romanus esset et quia alligasset eum

22,30 postera autem die volens scire diligentius qua ex causa accusaretur a Iudaeis solvit eum et iussit sacerdotes convenire et omne concilium et producens Paulum statuit inter illos

23,1 intendens autem concilium Paulus ait viri fratres ego omni conscientia bona conversatus sum ante Deum usque in hodiernum diem

23,2 princeps autem sacerdotum Ananias praecepit adstantibus sibi percutere os eius

23,3 tunc Paulus ad eum dixit percutiet te Deus paries dealbate et tu sedens iudicas me secundum legem et contra legem iubes me percuti

23,4 et qui adstabant dixerunt summum sacerdotem Dei maledicis

23,5 dixit autem Paulus nesciebam fratres quia princeps est sacerdotum scriptum est enim principem populi tui non maledices

23,6 sciens autem Paulus quia una pars esset Sadducaeorum et altera Pharisaeorum exclamavit in concilio viri fratres ego Pharisaeus sum filius Pharisaeorum de spe et resurrectione mortuorum ego iudicor

23,7 et cum haec dixisset facta est dissensio inter Pharisaeos et Sadducaeos et soluta est multitudo

23,8 Sadducaei enim dicunt non esse resurrectionem neque angelum neque spiritum Pharisaei autem utrumque confitentur

23,9 factus est autem clamor magnus et surgentes quidam Pharisaeorum pugnabant dicentes nihil mali invenimus in homine isto quod si spiritus locutus est ei aut angelus

23,10 et cum magna dissensio facta esset timens tribunus ne discerperetur Paulus ab ipsis iussit milites descendere et rapere eum de medio eorum ac deducere eum in castra

23,11 sequenti autem nocte adsistens ei Dominus ait constans esto sicut enim testificatus es de me Hierusalem sic te oportet et Romae testificari

23,12 facta autem die collegerunt se quidam ex Iudaeis et devoverunt se dicentes neque manducaturos neque bibituros donec occiderent Paulum

23,13 erant autem plus quam quadraginta qui hanc coniurationem fecerant

23,14 qui accesserunt ad principes sacerdotum et seniores et dixerunt devotione devovimus nos nihil gustaturos donec occidamus Paulum

23,15 nunc ergo vos notum facite tribuno cum concilio ut producat illum ad vos tamquam aliquid certius cognituri de eo nos vero priusquam adpropiet parati sumus interficere illum

23,16 quod cum audisset filius sororis Pauli insidias venit et intravit in castra nuntiavitque Paulo

23,17 vocans autem Paulus ad se unum ex centurionibus ait adulescentem hunc perduc ad tribunum habet enim aliquid indicare illi

23,18 et ille quidem adsumens eum duxit ad tribunum et ait vinctus Paulus vocans rogavit me hunc adulescentem perducere ad te habentem aliquid loqui tibi

23,19 adprehendens autem tribunus manum illius secessit cum eo seorsum et interrogavit illum quid est quod habes indicare mihi

23,20 ille autem dixit Iudaeis convenit rogare te ut crastina die Paulum producas in concilium quasi aliquid certius inquisituri sint de illo

23,21 tu vero ne credideris illis insidiantur enim ei ex eis viri amplius quadraginta qui se devoverunt non manducare neque bibere donec interficiant eum et nunc parati sunt expectantes promissum tuum

23,22 tribunus igitur dimisit adulescentem praecipiens ne cui loqueretur quoniam haec nota sibi fecisset

23,23 et vocatis duobus centurionibus dixit illis parate milites ducentos ut eant usque Caesaream et equites septuaginta et lancearios ducentos a tertia hora noctis

23,24 et iumenta praeparate ut inponentes Paulum salvum perducerent ad Felicem praesidem

23,25 []

23,26 scribens epistulam continentem haec Claudius Lysias optimo praesidi Felici salutem

23,27 virum hunc conprehensum a Iudaeis et incipientem interfici ab eis superveniens cum exercitu eripui cognito quia Romanus est

23,28 volensque scire causam quam obiciebant illi deduxi eum in concilium eorum

23,29 quem inveni accusari de quaestionibus legis ipsorum nihil vero dignum morte aut vinculis habentem crimen

23,30 et cum mihi perlatum esset de insidiis quas paraverunt ei misi ad te denuntians et accusatoribus ut dicant apud te

23,31 milites ergo secundum praeceptum sibi adsumentes Paulum duxerunt per noctem in Antipatridem

23,32 et postera die dimissis equitibus ut irent cum eo reversi sunt ad castra

23,33 qui cum venissent Caesaream et tradidissent epistulam praesidi statuerunt ante illum et Paulum

23,34 cum legisset autem et interrogasset de qua provincia esset et cognoscens quia de Cilicia

23,35 audiam te inquit cum et accusatores tui venerint iussitque in praetorio Herodis custodiri eum

24,1 post quinque autem dies descendit princeps sacerdotum Ananias cum senioribus quibusdam et Tertullo quodam oratore qui adierunt praesidem adversus Paulum

24,2 et citato Paulo coepit accusare Tertullus dicens cum in multa pace agamus per te et multa corrigantur per tuam providentiam

24,3 semper et ubique suscipimus optime Felix cum omni gratiarum actione

24,4 ne diutius autem te protraham oro breviter audias nos pro tua clementia

24,5 invenimus hunc hominem pestiferum et concitantem seditiones omnibus Iudaeis in universo orbe et auctorem seditionis sectae Nazarenorum

24,6 qui etiam templum violare conatus est quem et adprehendimus

24,7 []

24,8 a quo poteris ipse iudicans de omnibus istis cognoscere de quibus nos accusamus eum

24,9 adiecerunt autem et Iudaei dicentes haec ita se habere

24,10 respondit autem Paulus annuente sibi praeside dicere ex multis annis esse te iudicem genti huic sciens bono animo pro me satisfaciam

24,11 potes enim cognoscere quia non plus sunt dies mihi quam duodecim ex quo ascendi adorare in Hierusalem

24,12 et neque in templo invenerunt me cum aliquo disputantem aut concursum facientem turbae neque in synagogis neque in civitate

24,13 neque probare possunt tibi de quibus nunc accusant me

24,14 confiteor autem hoc tibi quod secundum sectam quam dicunt heresim sic deservio patrio Deo meo credens omnibus quae in lege et prophetis scripta sunt

24,15 spem habens in Deum quam et hii ipsi expectant resurrectionem futuram iustorum et iniquorum

24,16 in hoc et ipse studeo sine offendiculo conscientiam habere ad Deum et ad homines semper

24,17 post annos autem plures elemosynas facturus in gentem meam veni et oblationes et vota

24,18 in quibus invenerunt me purificatum in templo non cum turba neque cum tumultu

24,19 quidam autem ex Asia Iudaei quos oportebat apud te praesto esse et accusare si quid haberent adversum me

24,20 aut hii ipsi dicant si quid invenerunt in me iniquitatis cum stem in concilio

24,21 nisi de una hac solummodo voce qua clamavi inter eos stans quoniam de resurrectione mortuorum ego iudicor hodie a vobis

24,22 distulit autem illos Felix certissime sciens de via dicens cum tribunus Lysias descenderit audiam vos

24,23 iussitque centurioni custodiri eum et habere requiem nec quemquam prohibere de suis ministrare ei

24,24 post aliquot autem dies veniens Felix cum Drusilla uxore sua quae erat Iudaea vocavit Paulum et audivit ab eo fidem quae est in Iesum Christum

24,25 disputante autem illo de iustitia et castitate et de iudicio futuro timefactus Felix respondit quod nunc adtinet vade tempore autem oportuno accersiam te

24,26 simul et sperans quia pecunia daretur a Paulo propter quod et frequenter accersiens eum loquebatur cum eo

24,27 biennio autem expleto accepit successorem Felix Porcium Festum volens autem gratiam praestare Iudaeis Felix reliquit Paulum vinctum

25,1 Festus ergo cum venisset in provinciam post triduum ascendit Hierosolymam a Caesarea

25,2 adieruntque eum principes sacerdotum et primi Iudaeorum adversus Paulum et rogabant eum

25,3 postulantes gratiam adversum eum ut iuberet perduci eum Hierusalem insidias tendentes ut eum interficerent in via

25,4 Festus autem respondit servari Paulum in Caesarea se autem maturius profecturum

25,5 qui ergo in vobis ait potentes sunt descendentes simul si quod est in viro crimen accusent eum

25,6 demoratus autem inter eos dies non amplius quam octo aut decem descendit Caesaream et altera die sedit pro tribunali et iussit Paulum adduci

25,7 qui cum perductus esset circumsteterunt eum qui ab Hierosolyma descenderant Iudaei multas et graves causas obicientes quas non poterant probare

25,8 Paulo autem rationem reddente quoniam neque in legem Iudaeorum neque in templum neque in Caesarem quicquam peccavi

25,9 Festus autem volens Iudaeis gratiam praestare respondens Paulo dixit vis Hierosolymam ascendere et ibi de his iudicari apud me

25,10 dixit autem Paulus ad tribunal Caesaris sto ubi me oportet iudicari Iudaeis non nocui sicut tu melius nosti

25,11 si enim nocui aut dignum morte aliquid feci non recuso mori si vero nihil est eorum quae hii accusant me nemo potest me illis donare Caesarem appello

25,12 tunc Festus cum consilio locutus respondit Caesarem appellasti ad Caesarem ibis

25,13 et cum dies aliquot transacti essent Agrippa rex et Bernice descenderunt Caesaream ad salutandum Festum

25,14 et cum dies plures ibi demorarentur Festus regi indicavit de Paulo dicens vir quidam est derelictus a Felice vinctus

25,15 de quo cum essem Hierosolymis adierunt me principes sacerdotum et seniores Iudaeorum postulantes adversus illum damnationem

25,16 ad quos respondi quia non est consuetudo Romanis donare aliquem hominem priusquam is qui accusatur praesentes habeat accusatores locumque defendendi accipiat ad abluenda crimina

25,17 cum ergo huc convenissent sine ulla dilatione sequenti die sedens pro tribunali iussi adduci virum

25,18 de quo cum stetissent accusatores nullam causam deferebant de quibus ego suspicabar malum

25,19 quaestiones vero quasdam de sua superstitione habebant adversus eum et de quodam Iesu defuncto quem adfirmabat Paulus vivere

25,20 haesitans autem ego de huiusmodi quaestione dicebam si vellet ire Hierosolymam et ibi iudicari de istis

25,21 Paulo autem appellante ut servaretur ad Augusti cognitionem iussi servari eum donec mittam eum ad Caesarem

25,22 Agrippa autem ad Festum volebam et ipse hominem audire cras inquit audies eum

25,23 altera autem die cum venisset Agrippa et Bernice cum multa ambitione et introissent in auditorium cum tribunis et viris principalibus civitatis et iubente Festo adductus est Paulus

25,24 et dixit Festus Agrippa rex et omnes qui simul adestis nobiscum viri videtis hunc de quo omnis multitudo Iudaeorum interpellavit me Hierosolymis petens et hic clamantes non oportere eum vivere amplius

25,25 ego vero conperi nihil dignum eum morte admisisse ipso autem hoc appellante Augustum iudicavi mittere

25,26 de quo quid certum scribam domino non habeo propter quod produxi eum ad vos et maxime ad te rex Agrippa ut interrogatione facta habeam quid scribam

25,27 sine ratione enim mihi videtur mittere vinctum et causas eius non significare

26,1 Agrippa vero ad Paulum ait permittitur tibi loqui pro temet ipso tunc Paulus extenta manu coepit rationem reddere

26,2 de omnibus quibus accusor a Iudaeis rex Agrippa aestimo me beatum apud te cum sim defensurus me hodie

26,3 maxime te sciente omnia quae apud Iudaeos sunt consuetudines et quaestiones propter quod obsecro patienter me audias

26,4 et quidem vitam meam a iuventute quae ab initio fuit in gente mea in Hierosolymis noverunt omnes Iudaei

26,5 praescientes me ab initio si velint testimonium perhibere quoniam secundum certissimam sectam nostrae religionis vixi Pharisaeus

26,6 et nunc in spe quae ad patres nostros repromissionis facta est a Deo sto iudicio subiectus

26,7 in quam duodecim tribus nostrae nocte ac die deservientes sperant devenire de qua spe accusor a Iudaeis rex

26,8 quid incredibile iudicatur apud vos si Deus mortuos suscitat

26,9 et ego quidem existimaveram me adversus nomen Iesu Nazareni debere multa contraria agere

26,10 quod et feci Hierosolymis et multos sanctorum ego in carceribus inclusi a principibus sacerdotum potestate accepta et cum occiderentur detuli sententiam

26,11 et per omnes synagogas frequenter puniens eos conpellebam blasphemare et amplius insaniens in eos persequebar usque in exteras civitates

26,12 in quibus dum irem Damascum cum potestate et permissu principum sacerdotum

26,13 die media in via vidi rex de caelo supra splendorem solis circumfulsisse me lumen et eos qui mecum simul erant

26,14 omnesque nos cum decidissemus in terram audivi vocem loquentem mihi hebraica lingua Saule Saule quid me persequeris durum est tibi contra stimulum calcitrare

26,15 ego autem dixi quis es Domine Dominus autem dixit ego sum Iesus quem tu persequeris

26,16 sed exsurge et sta super pedes tuos ad hoc enim apparui tibi ut constituam te ministrum et testem eorum quae vidisti et eorum quibus apparebo tibi

26,17 eripiens te de populo et gentibus in quas nunc ego mitto te

26,18 aperire oculos eorum ut convertantur a tenebris ad lucem et de potestate Satanae ad Deum ut accipiant remissionem peccatorum et sortem inter sanctos per fidem quae est in me

26,19 unde rex Agrippa non fui incredulus caelestis visionis

26,20 sed his qui sunt Damasci primum et Hierosolymis et in omnem regionem Iudaeae et gentibus adnuntiabam ut paenitentiam agerent et converterentur ad Deum digna paenitentiae opera facientes

26,21 hac ex causa me Iudaei cum essem in templo conprehensum temptabant interficere

26,22 auxilio autem adiutus Dei usque in hodiernum diem sto testificans minori atque maiori nihil extra dicens quam ea quae prophetae sunt locuti futura esse et Moses

26,23 si passibilis Christus si primus ex resurrectione mortuorum lumen adnuntiaturus est populo et gentibus

26,24 haec loquente eo et rationem reddente Festus magna voce dixit insanis Paule multae te litterae ad insaniam convertunt

26,25 at Paulus non insanio inquit optime Feste sed veritatis et sobrietatis verba eloquor

26,26 scit enim de his rex ad quem et constanter loquor latere enim eum nihil horum arbitror neque enim in angulo quicquam horum gestum est

26,27 credis rex Agrippa prophetis scio quia credis

26,28 Agrippa autem ad Paulum in modico suades me Christianum fieri

26,29 et Paulus opto apud Deum et in modico et in magno non tantum te sed et omnes hos qui audiunt hodie fieri tales qualis et ego sum exceptis vinculis his

26,30 et exsurrexit rex et praeses et Bernice et qui adsidebant eis

26,31 et cum secessissent loquebantur ad invicem dicentes quia nihil morte aut vinculorum dignum quid facit homo iste

26,32 Agrippa autem Festo dixit dimitti poterat homo hic si non appellasset Caesarem

27,1 ut autem iudicatum est eum navigare in Italiam et tradi Paulum cum reliquis custodiis centurioni nomine Iulio cohortis Augustae

27,2 ascendentes autem navem hadrumetinam incipientem navigare circa Asiae loca sustulimus perseverante nobiscum Aristarcho Macedone Thessalonicense

27,3 sequenti autem die devenimus Sidonem humane autem tractans Iulius Paulum permisit ad amicos ire et curam sui agere

27,4 et inde cum sustulissemus subnavigavimus Cypro propterea quod essent venti contrarii

27,5 et pelagus Ciliciae et Pamphiliae navigantes venimus Lystram quae est Lyciae

27,6 et ibi inveniens centurio navem alexandrinam navigantem in Italiam transposuit nos in eam

27,7 et cum multis diebus tarde navigaremus et vix devenissemus contra Cnidum prohibente nos vento adnavigavimus Cretae secundum Salmonem

27,8 et vix iuxta navigantes venimus in locum quendam qui vocatur Boni portus cui iuxta erat civitas Thalassa

27,9 multo autem tempore peracto et cum iam non esset tuta navigatio eo quod et ieiunium iam praeterisset consolabatur Paulus

27,10 dicens eis viri video quoniam cum iniuria et multo damno non solum oneris et navis sed etiam animarum nostrarum incipit esse navigatio

27,11 centurio autem gubernatori et nauclerio magis credebat quam his quae a Paulo dicebantur

27,12 et cum aptus portus non esset ad hiemandum plurimi statuerunt consilium navigare inde si quo modo possent devenientes Phoenice hiemare portum Cretae respicientem ad africum et ad chorum

27,13 adspirante autem austro aestimantes propositum se tenere cum sustulissent de Asson legebant Cretam

27,14 non post multum autem misit se contra ipsam ventus typhonicus qui vocatur euroaquilo

27,15 cumque arrepta esset navis et non posset conari in ventum data nave flatibus ferebamur

27,16 insulam autem quandam decurrentes quae vocatur Caudam potuimus vix obtinere scapham

27,17 qua sublata adiutoriis utebantur accingentes navem timentes ne in Syrtim inciderent submisso vase sic ferebantur

27,18 valide autem nobis tempestate iactatis sequenti die iactum fecerunt

27,19 et tertia die suis manibus armamenta navis proiecerunt

27,20 neque sole autem neque sideribus apparentibus per plures dies et tempestate non exigua inminente iam ablata erat spes omnis salutis nostrae

27,21 et cum multa ieiunatio fuisset tunc stans Paulus in medio eorum dixit oportebat quidem o viri audito me non tollere a Creta lucrique facere iniuriam hanc et iacturam

27,22 et nunc suadeo vobis bono animo esse amissio enim nullius animae erit ex vobis praeterquam navis

27,23 adstitit enim mihi hac nocte angelus Dei cuius sum ego et cui deservio

27,24 dicens ne timeas Paule Caesari te oportet adsistere et ecce donavit tibi Deus omnes qui navigant tecum

27,25 propter quod bono animo estote viri credo enim Deo quia sic erit quemadmodum dictum est mihi

27,26 in insulam autem quandam oportet nos devenire

27,27 sed posteaquam quartadecima nox supervenit navigantibus nobis in Hadria circa mediam noctem suspicabantur nautae apparere sibi aliquam regionem

27,28 qui submittentes invenerunt passus viginti et pusillum inde separati invenerunt passus quindecim

27,29 timentes autem ne in aspera loca incideremus de puppi mittentes anchoras quattuor optabant diem fieri

27,30 nautis vero quaerentibus fugere de navi cum misissent scapham in mare sub obtentu quasi a prora inciperent anchoras extendere

27,31 dixit Paulus centurioni et militibus nisi hii in navi manserint vos salvi fieri non potestis

27,32 tunc absciderunt milites funes scaphae et passi sunt eam excidere

27,33 et cum lux inciperet fieri rogabat Paulus omnes sumere cibum dicens quartadecima hodie die expectantes ieiuni permanetis nihil accipientes

27,34 propter quod rogo vos accipere cibum pro salute vestra quia nullius vestrum capillus de capite peribit

27,35 et cum haec dixisset sumens panem gratias egit Deo in conspectu omnium et cum fregisset coepit manducare

27,36 animaequiores autem facti omnes et ipsi adsumpserunt cibum

27,37 eramus vero universae animae in navi ducentae septuaginta sex

27,38 et satiati cibo adleviabant navem iactantes triticum in mare

27,39 cum autem dies factus esset terram non agnoscebant sinum vero quendam considerabant habentem litus in quem cogitabant si possent eicere navem

27,40 et cum anchoras abstulissent committebant se mari simul laxantes iuncturas gubernaculorum et levato artemone secundum flatum aurae tendebant ad litus

27,41 et cum incidissemus in locum bithalassum inpegerunt navem et prora quidem fixa manebat inmobilis puppis vero solvebatur a vi maris

27,42 militum autem consilium fuit ut custodias occiderent ne quis cum enatasset effugeret

27,43 centurio autem volens servare Paulum prohibuit fieri iussitque eos qui possent natare mittere se primos et evadere et ad terram exire

27,44 et ceteros alios in tabulis ferebant quosdam super ea quae de navi essent et sic factum est ut omnes animae evaderent ad terram

28,1 et cum evasissemus tunc cognovimus quia Militene insula vocatur barbari vero praestabant non modicam humanitatem nobis

28,2 accensa enim pyra reficiebant nos omnes propter imbrem qui inminebat et frigus

28,3 cum congregasset autem Paulus sarmentorum aliquantam multitudinem et inposuisset super ignem vipera a calore cum processisset invasit manum eius

28,4 ut vero viderunt barbari pendentem bestiam de manu eius ad invicem dicebant utique homicida est homo hic qui cum evaserit de mari Ultio non sinit vivere

28,5 et ille quidem excutiens bestiam in ignem nihil mali passus est

28,6 at illi existimabant eum in tumorem convertendum et subito casurum et mori diu autem illis sperantibus et videntibus nihil mali in eo fieri convertentes se dicebant eum esse deum

28,7 in locis autem illis erant praedia principis insulae nomine Publii qui nos suscipiens triduo benigne exhibuit

28,8 contigit autem patrem Publii febribus et dysenteria vexatum iacere ad quem Paulus intravit et cum orasset et inposuisset ei manus salvavit eum

28,9 quo facto et omnes qui in insula habebant infirmitates accedebant et curabantur

28,10 qui etiam multis honoribus nos honoraverunt et navigantibus inposuerunt quae necessaria erant

28,11 post menses autem tres navigavimus in nave alexandrina quae in insula hiemaverat cui erat insigne Castorum

28,12 et cum venissemus Syracusam mansimus ibi triduo

28,13 inde circumlegentes devenimus Regium et post unum diem flante austro secunda die venimus Puteolos

28,14 ubi inventis fratribus rogati sumus manere apud eos dies septem et sic venimus Romam

28,15 et inde cum audissent fratres occurrerunt nobis usque ad Appii Forum et Tribus Tabernis quos cum vidisset Paulus gratias agens Deo accepit fiduciam

28,16 cum venissemus autem Romam permissum est Paulo manere sibimet cum custodiente se milite

28,17 post tertium autem diem convocavit primos Iudaeorum cumque convenissent dicebat eis ego viri fratres nihil adversus plebem faciens aut morem paternum vinctus ab Hierosolymis traditus sum in manus Romanorum

28,18 qui cum interrogationem de me habuissent voluerunt me dimittere eo quod nulla causa esset mortis in me

28,19 contradicentibus autem Iudaeis coactus sum appellare Caesarem non quasi gentem meam habens aliquid accusare

28,20 propter hanc igitur causam rogavi vos videre et adloqui propter spem enim Israhel catena hac circumdatus sum

28,21 at illi dixerunt ad eum nos neque litteras accepimus de te a Iudaea neque adveniens aliquis fratrum nuntiavit aut locutus est quid de te malum

28,22 rogamus autem a te audire quae sentis nam de secta hac notum est nobis quia ubique ei contradicitur

28,23 cum constituissent autem illi diem venerunt ad eum in hospitium plures quibus exponebat testificans regnum Dei suadensque eos de Iesu ex lege Mosi et prophetis a mane usque ad vesperam

28,24 et quidam credebant his quae dicebantur quidam vero non credebant

28,25 cumque invicem non essent consentientes discedebant dicente Paulo unum verbum quia bene Spiritus Sanctus locutus est per Esaiam prophetam ad patres nostros

28,26 dicens vade ad populum istum et dic aure audietis et non intellegetis et videntes videbitis et non perspicietis

28,27 incrassatum est enim cor populi huius et auribus graviter audierunt et oculos suos conpresserunt ne forte videant oculis et auribus audiant et corde intellegant et convertantur et sanem illos

28,28 notum ergo sit vobis quoniam gentibus missum est hoc salutare Dei ipsi et audient

28,29 []

28,30 mansit autem biennio toto in suo conducto et suscipiebat omnes qui ingrediebantur ad eum

28,31 praedicans regnum Dei et docens quae sunt de Domino Iesu Christo cum omni fiducia sine prohibitione

[zurück zum Register des Neuen Testaments]

1,1 Paulus servus Christi Iesu vocatus apostolus segregatus in evangelium Dei

1,2 quod ante promiserat per prophetas suos in scripturis sanctis

1,3 de Filio suo qui factus est ex semine David secundum carnem

1,4 qui praedestinatus est Filius Dei in virtute secundum Spiritum sanctificationis ex resurrectione mortuorum Iesu Christi Domini nostri

1,5 per quem accepimus gratiam et apostolatum ad oboediendum fidei in omnibus gentibus pro nomine eius

1,6 in quibus estis et vos vocati Iesu Christi

1,7 omnibus qui sunt Romae dilectis Dei vocatis sanctis gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino Iesu Christo

1,8 primum quidem gratias ago Deo meo per Iesum Christum pro omnibus vobis quia fides vestra adnuntiatur in universo mundo

1,9 testis enim mihi est Deus cui servio in spiritu meo in evangelio Filii eius quod sine intermissione memoriam vestri facio

1,10 semper in orationibus meis obsecrans si quo modo tandem aliquando prosperum iter habeam in voluntate Dei veniendi ad vos

1,11 desidero enim videre vos ut aliquid inpertiar gratiae vobis spiritalis ad confirmandos vos

1,12 id est simul consolari in vobis per eam quae invicem est fidem vestram atque meam

1,13 nolo autem vos ignorare fratres quia saepe proposui venire ad vos et prohibitus sum usque adhuc ut aliquem fructum habeam et in vobis sicut et in ceteris gentibus

1,14 Graecis ac barbaris sapientibus et insipientibus debitor sum

1,15 ita quod in me promptum est et vobis qui Romae estis evangelizare

1,16 non enim erubesco evangelium virtus enim Dei est in salutem omni credenti Iudaeo primum et Graeco

1,17 iustitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem sicut scriptum est iustus autem ex fide vivit

1,18 revelatur enim ira Dei de caelo super omnem impietatem et iniustitiam hominum eorum qui veritatem in iniustitiam detinent

1,19 quia quod notum est Dei manifestum est in illis Deus enim illis manifestavit

1,20 invisibilia enim ipsius a creatura mundi per ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur sempiterna quoque eius virtus et divinitas ut sint inexcusabiles

1,21 quia cum cognovissent Deum non sicut Deum glorificaverunt aut gratias egerunt sed evanuerunt in cogitationibus suis et obscuratum est insipiens cor eorum

1,22 dicentes enim se esse sapientes stulti facti sunt

1,23 et mutaverunt gloriam incorruptibilis Dei in similitudinem imaginis corruptibilis hominis et volucrum et quadrupedum et serpentium

1,24 propter quod tradidit illos Deus in desideria cordis eorum in inmunditiam ut contumeliis adficiant corpora sua in semet ipsis

1,25 qui commutaverunt veritatem Dei in mendacio et coluerunt et servierunt creaturae potius quam creatori qui est benedictus in saecula amen

1,26 propterea tradidit illos Deus in passiones ignominiae nam feminae eorum inmutaverunt naturalem usum in eum usum qui est contra naturam

1,27 similiter autem et masculi relicto naturali usu feminae exarserunt in desideriis suis in invicem masculi in masculos turpitudinem operantes et mercedem quam oportuit erroris sui in semet ipsis recipientes

1,28 et sicut non probaverunt Deum habere in notitia tradidit eos Deus in reprobum sensum ut faciant quae non conveniunt

1,29 repletos omni iniquitate malitia fornicatione avaritia nequitia plenos invidia homicidio contentione dolo malignitate susurrones

1,30 detractores Deo odibiles contumeliosos superbos elatos inventores malorum parentibus non oboedientes

1,31 insipientes inconpositos sine affectione absque foedere sine misericordia

1,32 qui cum iustitiam Dei cognovissent non intellexerunt quoniam qui talia agunt digni sunt morte non solum ea faciunt sed et consentiunt facientibus

2,1 propter quod inexcusabilis es o homo omnis qui iudicas in quo enim iudicas alterum te ipsum condemnas eadem enim agis qui iudicas

2,2 scimus enim quoniam iudicium Dei est secundum veritatem in eos qui talia agunt

2,3 existimas autem hoc o homo qui iudicas eos qui talia agunt et facis ea quia tu effugies iudicium Dei

2,4 an divitias bonitatis eius et patientiae et longanimitatis contemnis ignorans quoniam benignitas Dei ad paenitentiam te adducit

2,5 secundum duritiam autem tuam et inpaenitens cor thesaurizas tibi iram in die irae et revelationis iusti iudicii Dei

2,6 qui reddet unicuique secundum opera eius

2,7 his quidem qui secundum patientiam boni operis gloriam et honorem et incorruptionem quaerentibus vitam aeternam

2,8 his autem qui ex contentione et qui non adquiescunt veritati credunt autem iniquitati ira et indignatio

2,9 tribulatio et angustia in omnem animam hominis operantis malum Iudaei primum et Graeci

2,10 gloria autem et honor et pax omni operanti bonum Iudaeo primum et Graeco

2,11 non est enim personarum acceptio apud Deum

2,12 quicumque enim sine lege peccaverunt sine lege et peribunt et quicumque in lege peccaverunt per legem iudicabuntur

2,13 non enim auditores legis iusti sunt apud Deum sed factores legis iustificabuntur

2,14 cum enim gentes quae legem non habent naturaliter quae legis sunt faciunt eiusmodi legem non habentes ipsi sibi sunt lex

2,15 qui ostendunt opus legis scriptum in cordibus suis testimonium reddente illis conscientia ipsorum et inter se invicem cogitationum accusantium aut etiam defendentium

2,16 in die cum iudicabit Deus occulta hominum secundum evangelium meum per Iesum Christum

2,17 si autem tu Iudaeus cognominaris et requiescis in lege et gloriaris in Deo

2,18 et nosti voluntatem et probas utiliora instructus per legem

2,19 confidis te ipsum ducem esse caecorum lumen eorum qui in tenebris sunt

2,20 eruditorem insipientium magistrum infantium habentem formam scientiae et veritatis in lege

2,21 qui ergo alium doces te ipsum non doces qui praedicas non furandum furaris

2,22 qui dicis non moechandum moecharis qui abominaris idola sacrilegium facis

2,23 qui in lege gloriaris per praevaricationem legis Deum inhonoras

2,24 nomen enim Dei per vos blasphematur inter gentes sicut scriptum est

2,25 circumcisio quidem prodest si legem observes si autem praevaricator legis sis circumcisio tua praeputium facta est

2,26 si igitur praeputium iustitias legis custodiat nonne praeputium illius in circumcisionem reputabitur

2,27 et iudicabit quod ex natura est praeputium legem consummans te qui per litteram et circumcisionem praevaricator legis es

2,28 non enim qui in manifesto Iudaeus est neque quae in manifesto in carne circumcisio

2,29 sed qui in abscondito Iudaeus et circumcisio